4016 resultaten.
Zo Zacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.766 Of als het ´s avonds donker is.
Maar de lade die blijft dicht.
Ooit was een plekje op de bank,
Daar waar het behoorde.
Wachtend op jouw lijf,
Zich warmend aan het dons.
Het lag alleen alweer een tijdje
Slordig ongebruikt te zijn.
Daar midden in mijn kamer.
Onverdraaglijk in het zicht.
Dus ligt het nu verscholen.…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 Maar zoek je 's avonds het lek, is er
niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen
waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm
bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.
Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
broertje lief
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.424 Zodat we de rest van de avond samen kunnen spelen
Broertje lief ben je daar?…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.
Het avondgloren wentelt
zich stervend in purper,
schreiende flamingo´s.
Twee aalscholvers
schudden jonge vleugels,
ze vissen dauw voor de pauw.…
Sublimatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
798 Des avonds rond de stond van elf, wanneer
de crisis van de dag is weggezonken
en poppendame alsook sponzenheer
van de t.v. naar hem niet langer lonken,
omdat zijn echtgenote, afgebeuld,
die krocht van lol heeft uitgehypochonderd
en met haar zooi naar boven is gezeuld,
naar die verknoeide uithoek van hun sponde,
en hij voldoende aangeschoten…
de teek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.178 's Avonds vertelde ze mij lachend,
dat ze een tekenfilm had gemaakt.…
De herfst kruipt door de kieren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
532 De herfst kruipt door de kieren
van de zomerlucht en vult de avonden
met traag verlangen. Ik weet niet
meer zo goed wat ik liefste wil:
de helle zomerzon of 't tere en
bescheiden blinken van het licht
dat langzaam ondergaat en even nog
blijft aarzelen of dit wel kan.
De weemoed glanst me tegen in de
ruiten van de overburen.…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden…
Mevrouw van Giesen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.393 Mevrouw van Giesen drinkt
voor de middag met gemak
een liter wijn, de goedkoopste
uit het vak, om tegen de avond
niets meer weten. in bed te vallen
en te vergeten, een dronken vrouw
waar je liever niet aan denkt
Haar dochter komt soms langs
wordt alleen maar kwaad
schreeuwt boven een
wijnglas waar of hoe het
verder gaat. een kamer vol…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.043 's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober
trekt in augustus al het najaar door de lucht.
Of 't blad nu is verzameld aan de voet
of zich als dichte kroon verheft, voorgoed
blijven de takken zichtbaar in de bomen.…
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 De zee torst haar golven
glinsterend in de zon
trots
Terwijl het strand zich
dag in dag uit verzoend
met de zomertoeristen
Bepakt met zwemaccesoires
zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 dromen en steeds kijken
naar het statig groen
van eiken op de cour
de rust van studiezaal
voor het gezamenlijke eten
momenten om niet te vergeten
de avonden werden gerekt
na het gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die…
Ongevraagd bestaan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
552 Vol aarzeling en vragen, levenslang
’t geheim vermoeden, zingend zoeken
en voor de avond en de nacht weer bang.
Is er dan wijsheid in de boeken?
Is er een antwoord dat voorgoed volstaat
of blijft het gissen, raden en geloven?
Toch is het voor de wijsheid nooit te laat,
Want slechts wie minnen kan komt dit te boven.…
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons verleden verbrijzelt
want die vangen geen huid meer in dit naakte heden
het zijn de ogen van je pasgeborene
waarin mijn hart, in stille aanbidding
zijn liefde voor jou, bloem der bloemen -uitspreekt
en geen avond…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Canyon blues
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
821 Als in de canyon d’ avond valt
licht daar langzaam dooft
nog ‘t gehuil der wolven schalt
is ’t Satch die zachtjes looft
hij zingt droef, hij zingt de blues.…
Vroeger thuis
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.236 Onder de dekens kon ik van ontsnapping dromen,
zoals ik 's avonds van ontsnapping droomde
voor de buis.
Wat was ik, veertien, vijftien jaar? Niet langer
veilig voor mezelf of voor de ogen van de anderen
was ik zo onomkeerbaar aan het veranderen
dat ik mezelf het liefst verstoppen zou.…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 De dagen gaan met ingehouden tred
van late morgen naar vroege avond
terwijl de laatste rozen bloeien en ik alvast
een ruiker najaarsbloemen heb gezet
om niet al te treurig te zijn.
Er is zoveel vreugde, maar ook zoveel pijn.…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Het is morgen voor zijn Vrouw,
Hij leeft den dag,
De avond strijkt voor het Kind,
Wanneer de tijd variabel is,
Het Kind is stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor…
Zacht is de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
872 Wat een contrast met de avond, ieder onpersoonlijk voor de buis
Intriges, geweld, reclame en erg veel gedruis.
De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn
Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.
Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland
Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant.…
Feest
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.272 gedekt te zijn
er is sterrengefonkel in de boom
in de keuken wachten de glazen
ongeduldig om gevuld te worden
de oven staat zich al te warmen
de hapjes barsten de koelkast uit
als de gasten binnenstromen
vult gezellig rumoer de kamer
parelt de poëzie in de keel
de glazen en borden worden verorbert
weer bijgevuld en opnieuw geledigd
de avond…
Venezia
gedicht
2.9 met 29 stemmen
11.833 't Is avond. Witte gevels staan
als schimmen in de lege zon
te trillen, fraise nevels gaan
als gazen langs de horizon.
Het grauwe water fluistert met de huizen.
Het zwarte water klotst onder de trappen.
Het purper water kabbelt aan de muur.…
Uyemo Park, Tokio
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.268 De avond komt gedempt, gehuld in dampen
Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.
Maar plechtig aangetrokken klokken tampen
En langgerekte heilige tonen gonzen
Boven het dor en streng gebed der bonzen,
Beveiligd voor de nacht in 't heiligdom.…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Maar bij 't vallen van de avond
raakt het dorp zijn drukte kwijt
en dan denk je soms tevreden:
ja, hier blijf ik voor altijd.…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 's Avonds hoort hij het grote huis hijgen.
Uit verre kamers nadert een doodstille gang.
De deur wacht op stappen. Schuilhoeken kijken.
Hij staat voor de spiegel, hij het bangst
omdat het beeld zich in hem laat betrappen:
een schuldig kind dat de rede doorbreekt,
uit oude kasten naar taal komt happen.…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 In de avond nog, bedrogen,
ging de moede schim gebogen,
kroop de zwarte schaduw rond
of-ie geen petatters vond.
En alvorens te beginnen
aan het maal, zei de bazinne
hoe een grote, vreemde hond
zocht, of-ie petatters vond.…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.
Ik kus u stil en onverwachts,
Ik kus u heftig en verborgen.
Uw liefde is zo wijd en vrij,
Zo vol van deernis en ontferming,
Dat ik nooit buiten uw bescherming
Verdwalen kan; ik kus u blij.…