33403 resultaten.
Een vrolijk hart....
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
616 Een vrolijk hart bevordert gezondheid
Het kan zeker een goed gevoel geven
En zoals het in de Bijbel staat geschreven
Is het als een voortdurende maaltijd.
Een vrolijk hart, wie kan ons dat geven?
Het is niet altijd rozengeur en maneschijn
Veel mensen lijden onder ziekte en pijn
En worden door zorgen voortgedreven.
Een vrolijk hart is een…
Nachtbloem
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
554 Een Gutmensch was hij
Altijd al geweest,
Altijd beter voor anderen
Dan voor zichzelf -
Het vreemde is
Dat niemand dit zag,
Want als mens
Was hij niets anders
Dan een nachtbloem,
Die opbloeide als
Niemand het zag,
Als alles donker was…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon
het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie…
De Jordaan, de Jordanees, de Valentijnen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 De Jordanees:
Jordaan, Jordaan, Jordaan
Wilt u mijn Valentijn zijn?
Want ik heb u lief
Zo vreselijk lief!
Dus alstublieft
Wilt u mijn Valentijn zijn?
De Jordaan:
Zeg Jordanees, Jordanees, Jordanees
Ik heb maar één wens:
Uw Valentijn te zijn
En vooral te blijven!…
Duurzaam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
749 Er is een boom gevallen,
zomaar zonder storm.
Een schok ging door ons allen,
want zijn takken waren nog enorm.
Elk jaar gaf hij zijn bladeren,
met veel plezier en vlijt.
Toch zag je ‘t einde naderen,
hij stond er al, een hele lange tijd.
De takken kraakten van de pijn,
zijn bladeren dof en vaal.
Waaien in de wind was echt niet fijn,
z…
Boze Wolf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ik durf wel bij jou in bed
Jouw grote mond is te klein
voor de wereld, jouw hart te groot
voor mij, hier ben ik
Vertel maar, dan droom ik
met je mee, over jou
in een purperen mantel
de vacht van onschuld en macht
Heel discreet, heel discreet
neem jij wraak
op iedereen die niet in actie komt
en alles maar laat gebeuren
Je geeft wijze…
Stuifduinen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Het landschap gaat bewegen vol van leven
als de wijdse wind het glooiend goud doet stuiven
worden de zandvlakten steeds weer herschreven.
Nachtzwaluw, boomleeuwerik, heivlinders zweven
over paarse velden, vennen en groene wuiven
van boswilg, beuken en eiken, soms verheven
dan weer bedolven, de duinen verschuiven.
Ree en dassensporen in het…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Tien jaar
loop ik door mijn hoofd,
altijd iemand voor me uit,
altijd iemand tegen mij in.
Ze zegt wat ik niet deed,
beschuldigt mijn adem,
vult stilte met beschuldigingen.
Ik zeg dagelijks sorry
voor daden die alleen hun stemmen kennen.
Soms denk ik dat ik leef
tussen twee gevangenissen -
de hare en de mijne.
Ze…
Een lied van schijn en wezen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
466 Wil liefde vrijgevochten worden
of is het slechts een paradox
een contradictio in terminis?
Is liefde die gekooid
in beddesteeën leven moet
dan geen uitverkoren liefde meer?
Wordt zij, de liefde zelve,
dan niet eenzaam of verdoemd,
draagt zij haar lot
tot einde van haar dagen?
Veroordeeld tot verwijl in vrees
te leven zonder eenwording…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Blindelings
word ik gevonden door de nacht.
Naakt
raakt nacht me diep.
En toch, in de verte roept een uil,
een roep om mijn naam.
Mijn naam die een deur wordt
naar een andere vallei, een thuis
voor lege huizen (hulzen),
er zijn geen woorden om hen te bewonen.
Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen…
DAT EUROPA VAN ONS, DAT WORDT NOG WAT!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
349 "Dat Koninkrijk van u, weet u wel, wordt dat nog wat?"
deze zin van wijlen de schrijver Gerard Reve kwam bij mij op
bij de afsluiting van de Olympische Winterspelen in Italië
en verbaster ik tot
"Dat Europa van ons, weet u wel, wordt dat nog wat?"
want het Nationaal gekletter en gedoe bij het feestelijk einde
dat theatraal gedoe maakt…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Tijd die zich invouwt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Geluk is zoals
Wij ons de herinnering
Herinneren,
En zoals de
Herinnering ons herinnert:
Tijd die zich
Uitrekt en
Daarna weer
Invouwt
Moment van vluchtige
Weemoed die zich
Nestelt in ons
Brein, die een luikje
Is dat ik naar
Believen kan
Openen en
Daarna weer dichtdoen
Om te voorkomen
Dat ze er
Met mijn verstand…
Prijs de Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Prijs de Heer om Zijn grootheid
Het is goed om Hem te prijzen
En Hem hulde en eer te bewijzen
Nu, vandaag, morgen en altijd.
Prijs de Heer want Hij is goed
Zijn liefde duurt in eeuwigheid
Hij die ons van zonden bevrijdt
En ons voor vallen behoedt.
Prijs de Heer om Zijn macht
Hij die leeft en ons laat leven
En al het goede ons wil geven…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Dag en tijd zijn niet meer
Als ik mijn leven heb
Losgelaten,
Niet meer dan
Een laken vol scheuren
En vlekken rest nog
Van wat ooit mijn
Bestaan was -
Op de plek waar
Mijn leven zich
Gescheurd en gevlekt
Op een ordeloze bult
Heeft neer gevleid
Ontwaar ik een lange
Houten trap die naar
De diepte leidt -
Mateloze diepte…
Anders dan anderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Hij was anders dan anderen
Op school werd hij vaak gepest
Ook al deed hij nog zo z’n best
Hij kon zichzelf niet veranderen.
Ze vonden hem te stil en te dik
Hij had ook weinig te vertellen
Had met niemand wat te stellen
En had in spelletjes geen schik.
Voelde zich eenzaam en verlaten
Omdat hij nu eenmaal anders was
En niet zoals de jongens…
Waar ga ik heen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
545 Waar ga ik heen
Nu het uur is gekomen
Dat je mij alleen laat -
Ga ik schuilen in het groen,
Luisterend naar het vredig gekoer
Van mijn tortelduiven die mij
Volgen waar ik ga of sta -
Of verberg ik mij tussen de sterren
Aan de maanlichte hemel hierboven mij
Om er dan voor altijd te blijven…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 Aan de achterkant
van het welkom
nam ik ruimteloos
mijn plaats in
bij mijn geboorte
raakte ik verweesd
en mijn ouders hadden
het eeuwige leven
de weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
664 Aan niemand kan mijn hart
dit zoete teer verklappen
wat ik in de milde nacht over haar
en haar bloesem heb uitgedacht
omdat zij vroeger geen vrouw was
maar een androgyne man
met het verkeerde geslacht
en hoe ik haar liefde
omdat ik niets bemerkte
aan haar intieme behoeften
jaren ouder dan ik
die onervaren niet wist
dat zij ooit…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Zij zijn het sprookje van de vijver.
De bloemen spreken tot de verbeelding.
In gedachten zie je de kikker erop zitten,
die veranderde in een mooie prins.
De erotische bloem beweegt zich mee
met de veranderingen van de natuur.
In het donker gaan de knoppen dicht.
Bij dageraad komen ze weer tot leven.
De bloem ontvouwt zich meerdere keren…
Gewond Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Hoe heeft zij mijn hart zo kunnen verwonden
Ik, degene die God had gevonden
Maar God is ook dat we dingen moeten leren
en omwille hiervan zal het leven tegen ons keren
Niet eerder wist ik van hartenpijn
Ik voelde een ontzettende smart en vond haar vilein
Het heeft zoveel pijn gedaan
dat ik bijna niet meer verder kon gaan
Een gedachte…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…
Fairy tale - Naar John O'Mill
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
893 Last week I read a sprookish book
about a king with red haired look.
He thought he reigned magnificent
although the truth was different,
in fact incredible crankyorum,
not just a matter of decorum:
his nose kept growing all the time,
its length revealed a life of crime.
So after twentythousand lies
he got the pussy poodle prize,
was…
Verloving
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
585 Verloving is als
verdoving
van
verliefdheid maar
veelal het
voorportaal
van houden
van!…
DUWBAK LINDA
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.027 ik stond buiten het monumentale gebouw aan het kanaal
na een zweterige sollicitatie als assistent backoffice -whatever that means-
ik had me niet goed ingelezen, maar dat geeft niet
want ik wou gewoon een vrije vogel zijn
als dat mag van de maatschappij der normale mensen?
ze vroeg me hoe ik mezelf zag over vijf jaar
(aan het stuur van een Bentley…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Boven kerken, huizen, bomen
Duik ik in een tuimelvlucht.
Onder vleugels rode daken
Stijg ik weer met oergerucht.
Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven…
[ Bloemen verwelken ]
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
591 Bloemen verwelken,
ook als ze uit de zon staan --
en van papier zijn.…