Alle inzendingen over gouden glans luchtig

5661 resultaten.

Sorteren op:

Dorpsdans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.346
De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten dans, En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…

Huivering

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Je gezicht glimt een blijde glans. De sluizen van je lippen spuien het schuim van het brakke zout waarin mijn angst promt teloorgaat. In een rivier van dromen doop ik mijn open ogen. Mijn hart smelt het ijs van zwartgevroren bloed. Over ons huivert een gloed, wij hebben elkaar gewonnen.…

Willem Kloos

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.224
...toen hij verscheen scheurde de hemel in een wilde glans en één uur lang is het hier brandend licht en warm geweest.…

De wind en de liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
Zacht zucht de fluister van de wind over moeder aarde het stormt niet maar een warme glans van liefde bouwt bruggen en kastelen vriendschap straalt van noord oost naar zuid west ze vangt het op met beide handen haar voeten dansen vrede ze wil dat verder dan over de horizon fluisteren tot waar nu nog de bomen kaal van tak in de wortels…
windwhisper6 februari 2009Lees meer >

Mens

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
tegenstanders zomaar in de kaart Loopt in een val met beide ogen open Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart Kan tegen beter weten blijven hopen Is al met al nogal beklagenswaard Laat desalniettemin die hoop niet varen Gelooft in nieuwe ronde nieuwe kans Behoudt de neiging om te navelstaren Doorstaat een nieuwe tegenslag met glans…
Hans Manders11 februari 2009Lees meer >

Verlossen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik had de taal in beide handen sprak niet over bemantelen en naar vraagtekens werd nooit gezocht toentertijd hadden jassen geen knopen meer een touw werd gestrikt en strak getrokken, ruimte was er in overvloed, daar wel oude aardappels, vervoerd op gammel ijzer gaven doffe hongerogen weer heel even een zachte glans van gevuld zijn ik…
metha16 april 2009Lees meer >

Eerlijkheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
wandelend langs het strand mijn hand in de jouwe mijn hoofd op je schouder honesty....herinneringen aan dromen weer even luisterend naar ons lied dat zoveel jaren lang bij ons hoorde tot we beiden niet meer eerlijk waren maar zoiets lieve, ja zoiets realiseer je je pas na zo veel jaar ik herinner me nog jouw lach de warme glans…

Voorbij

hartenkreet
4.5 met 57 stemmen aantal keer bekeken 3.768
Of slechts een deel van mij zo bekend en toch zo vreemd schreeuwt mijn hart stil als breekt de glans van mijn ogen en herleeft mijn hart aan scherven -dood- en toch vol smart…

Het veenkoloniaal volkslied

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.358
Hunne namen blinken Met ondoofb're glans En wij vlechten juichend hun een heidekrans.…

DE MEEUW

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.919
Dat duiken in het zilte leed, Dat klimmen in een feest van glans, De blanke veedren van mijn kleed, Waarin ik tijg ten levensdans, En volgt mijn vleugelslag beneê De steilte van zijn veilge troon, Tussen de hemel en de zee, Terwijl hij mompelt: zie, hoe schoon!…

ACHTER DE WOLKEN

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Maar zie, daar laat Seléne de ogen even Weer weiden langs de wolkenlijnen, Doch om weer even haastig te verdwijnen : Zij mijdt de blik van wie op aarde leven: Zó, schuw voor 't schijnsel van uw eigen glans, Omhult ook gij u met een nevelkrans, Wanneer ik even in uw oog mocht staren...…
Jan Veth10 april 2026Lees meer >

haar betovering

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 662
gescheiden doch onafscheidelijk en opnieuw in adem, een bloem over fluisterhuid zoals het optillen wanneer het wenen wensen golft, een spreken wordt en troost bewogen leeft in een glimlach, waar vlinders stormen willen buigen wit en rood, vrij geweten ogen zijn langs iedere binnenkant zacht in betovering en het strooien als glans…

Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 611
Ik zie omhoog vanuit mijn raam en ondervraag de maan hoe zij de duisternis van nacht met haar glans verdrijft Ik huiver en zie het ontelbare heer der sterren en vragen dwarrelen door mijn hoofd Ik zie omhoog vanuit mijn raam en ondervraag de zon Voel de warme straling die volstaat voor het zaaien van de dag die…

JANUARI

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Richt uw oog Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald Door zachte glans, die van omhoog Rooskleurig door de venst'ren daalt. Nieuwsgierig staat een kinderpaar Dicht bij de wieg; ze tillen 't kleed En zien op 't wicht, dat, - wonderbaar! - Bij hen in huis zijn intree deed.…

Het leven in vraag stellen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Er kwamen geen woorden Geen gefluister, geen geschreeuw De ogen waren hun glans kwijt, Ze werden geteisterd door tranen De glimlach was gaan liggen Zonder troost Verdronken in troosteloosheid Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig Afgeschermd in gedachten Waarom moest het zo ver komen Waar zijn de mooie dromen.…

Decembermaand

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Je draagt warmte, licht en blijheid Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee Je draagt regen, ijzel en striemende stormen Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom Maar ook het nieuwgeboren Christuskind Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij Maar ook de glans in blije kinderogen…
Areth18 december 2011Lees meer >

A. Hitlers Psicholoog onthult:

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.174
De bajonetten van glimmend taal op de tanden met glans gecamoufleerd besluipt ieder mens elke andere mens voortdurend verdenkend. Slechts in de stormloop der liefde soms, verovert hij pijnloos gebied en woont er kortstondig. ------------------------------ uit: Schreeuwlandschap…

De zon

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Ik de vergouder van der aarde aanschijn, Die lachen tover op haar lieve trekken, Die mij weerspiegeld weet in blanke maanschijn; Ik reis de wereld om in zegepraal, 'k Weet leven alom, alom glans te wekken, Breng licht en blijheid met mijn helle straal.…

Kliniek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - Met het verwonnen leven ondergaan? Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…

Als de avond is gevallen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.568
en haar rode gloed aan de horizon achterlaat verliest de onzichtbare wind haar kracht en het groene kleed van de bomen roerloos laat hangen als bevroren watervallen vogels nog zingen vertederend zacht en ons nog een moment tot luisteren dwingen dan wordt het stil en sereen en trekt de nacht haar zwarte kleed over de aarde heen alle glans…
ria6 juli 2014Lees meer >

een andere kijk op kerstmis...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
eens op de schaduwkant gelet van wat de kerst ons ook kan brengen het kaarsvet dik op het dressoir de klit in 't krullend engelenhaar een kerststal hangend op half zeven en in 't stro geen greintje leven een dennenboom in vuur en vlam de herder en het schaap zijn lam stilaan lijkt elke glans nu henen de kerstman op z'n laatste benen…

Schilderkunst.

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen, Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen: Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên, Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên, Daar in het tegendeel de glans der schilderverven Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…

Aan de Hermes van Praxiteles

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Zoals een man na jaren wedervindt Oudtere relikie, zijn jonge beeld: Onder de blonde val van vlossen weeld' Dat zuiver oog dat God in moeder mint, - Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt, En 't wee der wereld, dat haar u verheelt, Zovaak glimp van geluk de schemer deelt, Groet ziel van ver u, als die man dat kind: O ziel, o glans…

Liefde

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - Met het verwonnen leven ondergaan? Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…

DE VRIENDSCHAP

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Haar glans is prijzenswaard'. Zij spoort het al tot blijdschap aan. Wie kan haar invloed wederstaan? Geen mens. Geen mens. Geen mens. De Vriendschap neemt de harten in: Nooit toont ze een stuurs gelaat. Zij is de Zuster van de Min. Zij schuwt de twist en haat. Ze is altoos vergenoegd van geest.…

Herfstgenot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn De frisse ochtenddauw over het vlakke veld De zon rijzend boven verre horizonlijn De glans van de laatste ster die wordt geteld Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen Die schitteren als diamant, smaragd of robijn Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen Van kralen of van edelsteen die…

Dansende Woorden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
De glans van “t leven zou in sleur vervlakken geen zangen zouden nog te horen zijn gesprek eentonig strak en stijf van lijn het hele leven zou verveeld verstrakken.…

Kliniek

poëzie
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - met het verwonnen leven ondergaan? Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…

Waar blijft de lentezon?

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
die al wat duister is moet verdrijven toon toch een glimp van uw Gezicht wij willen u in glans zien verschijnen waar blijft Gij o ontluikend leven?…

Doel van de lente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen bladeren en bloesems zo beloftevol komen lente tooien in kronen met een roze krans bezems in winterwind vegen lucht tot glans gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes waar wolken verklaren in loze geloftes een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…