5661 resultaten.
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 Je gezicht glimt een blijde glans.
De sluizen van je lippen spuien
het schuim van het brakke zout
waarin mijn angst promt teloorgaat.
In een rivier van dromen
doop ik mijn open ogen.
Mijn hart smelt het ijs
van zwartgevroren bloed.
Over ons huivert een gloed,
wij hebben elkaar gewonnen.…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 ...toen hij verscheen
scheurde de hemel in een wilde glans
en één uur lang
is het hier brandend licht en warm geweest.…
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Zacht zucht de fluister van de wind
over moeder aarde
het stormt niet
maar een warme glans
van liefde
bouwt bruggen en kastelen
vriendschap
straalt van noord oost naar zuid west
ze vangt het op met beide handen
haar voeten dansen vrede
ze wil dat verder dan over de horizon
fluisteren tot waar
nu nog de bomen kaal van tak
in de wortels…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 tegenstanders zomaar in de kaart
Loopt in een val met beide ogen open
Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin die hoop niet varen
Gelooft in nieuwe ronde nieuwe kans
Behoudt de neiging om te navelstaren
Doorstaat een nieuwe tegenslag met glans…
Verlossen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
521 Ik had de taal in beide handen
sprak niet over bemantelen
en naar vraagtekens werd nooit gezocht
toentertijd hadden jassen geen knopen meer
een touw werd gestrikt en strak getrokken,
ruimte was er in overvloed, daar wel
oude aardappels, vervoerd op gammel ijzer
gaven doffe hongerogen weer heel even
een zachte glans van gevuld zijn
ik…
Eerlijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
733 wandelend langs het strand
mijn hand in de jouwe
mijn hoofd op je schouder
honesty....herinneringen
aan dromen
weer even luisterend
naar ons lied
dat zoveel jaren lang
bij ons hoorde
tot we beiden
niet meer eerlijk waren
maar zoiets lieve, ja zoiets
realiseer je je pas
na zo veel jaar
ik herinner me nog jouw lach
de warme glans…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Of slechts een deel van mij
zo bekend en toch zo vreemd
schreeuwt mijn hart stil als breekt
de glans van mijn ogen en herleeft mijn hart
aan scherven -dood- en toch vol smart…
Het veenkoloniaal volkslied
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.358 Hunne namen blinken
Met ondoofb're glans
En wij vlechten juichend
hun een heidekrans.…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 Dat duiken in het zilte leed,
Dat klimmen in een feest van glans,
De blanke veedren van mijn kleed,
Waarin ik tijg ten levensdans,
En volgt mijn vleugelslag beneê
De steilte van zijn veilge troon,
Tussen de hemel en de zee,
Terwijl hij mompelt: zie, hoe schoon!…
ACHTER DE WOLKEN
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.661 Maar zie, daar laat Seléne de ogen even
Weer weiden langs de wolkenlijnen,
Doch om weer even haastig te verdwijnen :
Zij mijdt de blik van wie op aarde leven:
Zó, schuw voor 't schijnsel van uw eigen glans,
Omhult ook gij u met een nevelkrans,
Wanneer ik even in uw oog mocht staren...…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen willen buigen
wit en rood, vrij geweten
ogen zijn
langs iedere binnenkant
zacht in betovering en het strooien
als glans…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de maan
hoe zij de
duisternis
van nacht met
haar glans verdrijft
Ik huiver
en zie het
ontelbare
heer der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Richt uw oog
Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald
Door zachte glans, die van omhoog
Rooskleurig door de venst'ren daalt.
Nieuwsgierig staat een kinderpaar
Dicht bij de wieg; ze tillen 't kleed
En zien op 't wicht, dat, - wonderbaar! -
Bij hen in huis zijn intree deed.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij
Maar ook de glans in blije kinderogen…
A. Hitlers Psicholoog onthult:
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.174 De bajonetten van glimmend taal op de tanden
met glans gecamoufleerd besluipt ieder mens
elke andere mens voortdurend verdenkend.
Slechts in de stormloop der liefde soms,
verovert hij pijnloos gebied en woont er kortstondig.
------------------------------
uit: Schreeuwlandschap…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik de vergouder van der aarde aanschijn,
Die lachen tover op haar lieve trekken,
Die mij weerspiegeld weet in blanke maanschijn;
Ik reis de wereld om in zegepraal,
'k Weet leven alom, alom glans te wekken,
Breng licht en blijheid met mijn helle straal.…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 en haar rode gloed
aan de horizon achterlaat
verliest de onzichtbare wind haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het stil en sereen en
trekt de nacht haar zwarte kleed
over de aarde heen
alle glans…
een andere kijk op kerstmis...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 eens op de schaduwkant gelet
van wat de kerst ons ook kan brengen
het kaarsvet dik op het dressoir
de klit in 't krullend engelenhaar
een kerststal hangend op half zeven
en in 't stro geen greintje leven
een dennenboom in vuur en vlam
de herder en het schaap zijn lam
stilaan lijkt elke glans nu henen
de kerstman op z'n laatste benen…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Zoals een man na jaren wedervindt
Oudtere relikie, zijn jonge beeld:
Onder de blonde val van vlossen weeld'
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
DE VRIENDSCHAP
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.131 Haar glans is prijzenswaard'.
Zij spoort het al tot blijdschap aan.
Wie kan haar invloed wederstaan?
Geen mens. Geen mens. Geen mens.
De Vriendschap neemt de harten in:
Nooit toont ze een stuurs gelaat.
Zij is de Zuster van de Min.
Zij schuwt de twist en haat.
Ze is altoos vergenoegd van geest.…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Dansende Woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
596 De glans van “t leven zou in sleur vervlakken
geen zangen zouden nog te horen zijn
gesprek eentonig strak en stijf van lijn
het hele leven zou verveeld verstrakken.…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van uw Gezicht
wij willen u in glans zien verschijnen
waar blijft Gij o ontluikend leven?…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen
bladeren en bloesems zo beloftevol komen
lente tooien in kronen met een roze krans
bezems in winterwind vegen lucht tot glans
gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…