4787 resultaten.
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 In jou zie ik de toekomst gloren,
die zich door storm, regen en wind niet laat storen.
Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Leeg en vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Veilig op de stoep
de straten door, rondkijken
en zien wat er is
Het als iets bijzonders zien
Me warmen aan het vuur
en in de vlammen turen
Gedachten laten verteren
zonder ze te missen
Luisteren naar het ruisen
van de waterval, regen
Me schoon wassen
van wat er komt
Cirkelen als een biddende
vogel, alles en niets zien
Tot er een…
Kameraad uit niemandsland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ze vertellen dat er zure regen komt
alleen in woordloze gebaren over liefde
om het seizoen te vieren in al haar naaktheid
hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed
zijn handen voeden schimmen op het behang
met wat de stille slaapkamer heeft te bieden
er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland
omdat er liefde nodig is om…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
hagel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
619 De regen vond genoegen,
in al de kuilen en voegen.
Zonder te verpinken, werd
alles overspoelt en verminkt.
Hou toch op, het is al mei,
ik werk niet graag met modder,
geef mij maar liever hobbyklei.…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
Toren
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
10.005 Niet in de regen
-hij smaakt naar avond
vol appelroomtaart-
kwam ik je tegen
niet in de golvende zon
waar een zeiltje op vaart
niet
kon ik je vinden
waar sterretjes groeien
in wolken vol crème
noch waar de winden
buitelen en stoeien
om de eerste te zijn
maar
in mijn huilende nacht
- hij ruikt naar struiken
vol…
Droom van ’t Italiaanse meisje
gedicht
2.5 met 525 stemmen
63.804 De rijder en z’n paard, ze zullen zeker komen
daarom oefen ik m’n vleugels in ’t ruisen
daarom is m’n bed zo zacht
we zullen luisteren naar ’t geluid van de regen
op ’t golfplaten dak
maar misschien is z’n bus wel blijven steken
in de modder zoals laatst
hoe vind je eigenlijk m’n lippenstift?…
Lichtgevend
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
5.592 Wensen en dromen zijn
als zonlicht dat
groeikracht geeft na regen.
Als het winter wordt,
de zon haar kracht verliest,
wordt het donker.
Dan steken we een kaars aan
om onze wensen en dromen
brandend te houden.
Elk lichtje
hoe klein ook
is een daad
tegen
duisternis.…
Willens en wetens
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.051 Zo weinig als we weten
en zoveel als we willen
zouden we geen van onze kinderen
het bos insturen, en toch
vallen we als bladeren in de herfst
als regen in het dal en geloven we
dat als het niet ergens goed voor
dan toch een natuurverschijnsel is.
----------------------------
uit: Tirade 393/2002.…
Zwaar gemoed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Huilend om het duister verleden
Vallen zware regendruppels
Langs mijn uitgestoken armen
Als stille getuigen naar beneden
Zingend over stille wateren
Fluistert de wind over mijn meer
Hoor hun troosteloos lied in de stilte
Vermanende woorden strijken zacht neer
Draai me langzaam van hen af
Kijk niet langer terug naar het duister
Regen en…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Dit liep uit op zand en stenen
en ik lag daar
tot de regen kwam.
Niemand die zich kan herinneren
wat nog opgeraapt kan worden
en met zorg gedroogd.
-----------------------------
uit: Tirade 394, 2002.…
Die seizoenen doen me goed ...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.145 Ach Nederland met
je jaargetijden
Waar waaiende wolken
de zon bevrijden
Waar regen klettert
tegen ramen
Waar donder en bliksem
regeren samen
Waar stormen razen
over het land
Waar kinderen schaatsen
hand in hand
Waar stranden gevuld
zijn met mensen
Ik zou me geen ander
weer willen wensen
Dan het weer dat ik
hier ontmoet
Want juist…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duistren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
Voorspel
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.186 Doorweekte fantasie
als een knipoog voor de regen
met bakken uit de hemel gehaald.…
Westenwind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.365 Onstuimig raast
de westenwind
door straten en stegen
je raakt verblind
door hagel en regen
bliksem en donder
beangstigt een kind
teistert het veld
takken geknakt
bomen ontveld
woest zijn de golven
van de zee
sneeuwvlokken
komen naar benee
aangejaagd door de storm
is snel het groen
onder 'n witte deken bedolven
ons herfstig gevoel…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind
ik ben de regen…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…
zonder begin zonder einde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
666 laten wij samen
gezellig nutteloos
zonder begin-zonder einde
niet verder kijken
dan onze neus lang is
laten we leven
van vandaag tot morgen
met een vooruitzicht
van hooguit een meter
laten we lopen
door de stromende regen
water sijpelend
door gespreide vingers
laten we tot aan de horizon
van dag tot dag samen genieten
wat daarachter…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
Gebaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
747 Zoals een regen stopt
de winter afscheid neemt en
de ochtend weer naar buiten breekt
zo komt mijn gevoel opnieuw tot leven.…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…