4462 resultaten.
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je elders zijn
de vele papieren in haar buik
wijzen naar de Leien, de straten
opgebroken stukjes waarheid
van een opgeblazen toekomst…
Daar gaat ze
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
3.826 haar lichte ernst verbergt ze
achter stralend jonge ogen
achterstevoren op de fiets
lacht ze nog een laatste zwaai
ze rekent op haar verstand
om haar een handje te helpen
en taalt vandaag even niet
naar spannende smsjes
ze gaat de wereld veroveren
de geschiedenis overwinnen
laat de natuur haar gang gaan
streept zich naar de toekomst…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel zo vrij
vlieg ik de horizon tegemoet
Het oude leven ligt ver achter mij
de toekomst…
Boomstammen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.968 wezenloze gestrekte gestalten
uitgeteld in omgevallen kracht
stapel van stil wachtende stammen
liggend in een houten gareel
doorgesneden woudreuzen
huilend in druipende hars
houten wachters langs de bosrand
gestapeld in lange rijen
toekomstige planken of masten
geschapen voor het scheppende
takken ontbindend in de rottende aarde…
Stapel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
519 niets loopt er nu van stapel
je droomde even van een mooie start
zo gaat het met je dwaze hart
de toekomst blijft een raadsel…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
De morgen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.052 Ik had een toekomst in mijn hoofd waarin we samen speelden en lachten!
Maar ik bedank je nu toch
Want jij maakte mij tot hoe ik nu ben
Een grote sterke meid
Maar de meeste dingen vergeef ik je nooit!…
DOOR OMARMING
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.018 riep ik het over me af
verdiende ik dit gedrag
fouten zou ik erkennen
nalatigheden worden aangedikt
verwijten kan ik niet vermoeden
wil ik mij wel verdiepen
de waarheid te achterhalen
is een onmogelijkheid
die is er niet
dus leven in materie
met intense kracht
waar juist liefde kan zijn
door omarming en tederheid
is toen de toekomst…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 en vleermuizen vlogen
bewogen door de nacht
las hij de brief van zijn moeder
liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van duistere vermoedens
machtelozer dan toekomst…
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Mij heb je alles afgenomen, mijn toekomst is niet wat die hoorde te zijn.
Je brak me in ontelbaar veel stukjes, en allemaal zo ontzettend klein.
Ik ben niet meer te maken, de stukjes vervagen 1 voor 1, en al zou ik je nog zoveel willen vragen, mijn hart is niet meer zoals voorheen.…
Twee kleuren blauw.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
663 de donkere, zware kleur lag bovenop
Eerder deze week zagen we
wel honderd kleuren groen
toen we boven liepen,
op het slakkenpad
Soms glijd jouw hand zachtjes
uit de mijne, je vindt
zo nu en dan iets van je gading
en neemt het mee
Op de terugweg
zingt het zachtjes
in ons hart, we hebben alvast
maar weer een stukje
nieuwe toekomst…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Seconden verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…
VERLIEFD
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
952 Wij wensen jou en
je geliefden een zalig
leven en toekomst.
Ik heb je even ontmoet
en wil je niet meer missen.
Mijn benen willen
niet lopen maar stil rusten,
jouw voeten voelen.
Mijn armen willen
alleen maar jou omarmen,
jouw hals omhelzen.
Mijn lippen willen
alleen maar fluisterkussen
jouw lieve lachen.…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
Winterdag
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.204 Wij gingen zwijgend naast elkaar,
Een troosteloze toekomst in.…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 De toekomst in hun ogen moet voorbij.
Men geeuwt er al verleden uit.
Maar één van hen, de mooiste, jij,
nog niet verlegen met haar leven,
is met de aarde iets van plan.
Ik wil haar schooljaar overdoen:
haar smoezen, fratsen, onvoldoendes,
haar appelflauwtes om een niets,
de droesem in een oude droom.…
INTREKKEN BIJ GOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Dit was haar laatste nacht, wist zij
ze voelde haar smart tot op het bot
Morgen, meende zij, is het voorbij
ik vlucht immers voor het noodlot
Morgen is er geen toekomst meer
misschien treuren zij zelfs om mij
Maar ik wil weg, ik kan niet meer
ik wil sterven, dan is alles voorbij
Vannacht wordt mijn laatste nacht
wellicht volgt er een afscheidsbrief…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 die scheen…
dus
maak nooit meer de fout
mijn stilte voor negeren
mijn rust voor acceptatie
of
mijn vriendelijkheid
voor zwakte aan te zien
want na het couplet
komt het refrein
in toekomst…
misschien…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
Slaap wel mijn lief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
693 Slaap wel mijn lief
laat zoete dromen komen
waarin de warme nacht
ontsnapt aan kille dagen
de rust weer wordt gevonden
terwijl het evenwicht herstelt
Droom maar mijn lief
laat heden en verleden
zich mengen tot beelden
die een mooie toekomst scheppen
onder een verwachtingsvolle maan
Een kus op je warme mond
daarna zachtjes op je ogen…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof dat opwaait en korstmos
Dat gevoelloos liggen blijft
Wordt mijn hart zwaar van
Weemoedigheid - en lijkt
De toekomst…
Roep mij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
874 Mijn ijzige ego zal bezwijken voor jouw stem
Niets liever hoort mijn oor dan een woord van jou
Laat mij dromen van een toekomst waarin wij samen
één zijn
de afstand is maar zo klein.
Help mij over de drempel heen
En noem me nog een keer mijn naam…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…