4016 resultaten.
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen
in hun houten kistjes. Maar iemand
maakt zoek, verlegt wat, en bij dageraad
staat opa's hoofd te schreien
aangebrand van ochtenddauw,
zo eenzaam op de schoorsteenmantel.
--------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 De avond valt,
verdrijft de dag.
Langzaam dooft het licht nu uit.
Dan komt de maan
en het wordt nacht.
Zo zal het altijd gaan.
Er is een begin,
er is een einde
en ik leef ertussen in.
Er is een begin,
er is een einde
en ik leef ertussen in.…
Schoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 's avonds in zijn kleine hut
die nooit meer werd afgesloten
door dat gehate hangslot
bang als men was dat hij zou
kunnen ontsnappen
daar trok hij schoenen uit. een
hoed had hij daar niet nodig
hij boog zijn hoofd
nederig en
dankte God, als vrij man….…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Laat is het nu op de avond en de nacht opent
haar poort.
Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken
en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee stenen
tegen elkaar slaat.
Terwijl het besef van alles dat komt en gaat
is als een spiegel waarvoor je staat, maar
die barst in duizend stukken...…
honds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 weg naar het zuiden
die het voertuig achterna holt
zo lang hij kan,
eerst vrolijk blaffend
dan wanhopig veld verliest
en tenslotte
gelaten liggen gaat
langs de kant van de weg
kop tussen de poten
tong uit de muil
jachtig nahijgt
het spel
niet begrijpt
niet begrijpt dat er geen spel is
wachten
op wat niet meer terugkomt
tot de avond…
Klinkerwerker*
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Daag’lijks in de weer met klinkers,
kwam hij ’s avonds doodmoe thuis.
Sprak nog slechts in medeklinkers:
nam zijn werk niet mee naar huis.
Zijn vrouw was het na jaren moe
en voegde hem wat narrig toe:
“Je moet eens duidelijk gaan spreken.…
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De grijze huizen staan er niet meer
gevlucht zijn ze
naar een kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik blijf achter bij de God
van dit vlakke lege land
een…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.187 Er waren avonden dat ik werd gestreeld.
Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen.
Hoe kan Deborah zoiets doms beginnen?'
Het is een oud verhaal van stug metaal.
Maar in de nacht van twaalf op dertien acht
vertrok ik in een vestzak met een hart
dat sloeg. Een stem. Getier. En toen, opnieuw,
die meisjesnaam.…
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 Als het avond, half september,
Om de dorpen, rommedom,
Door het waas der avondscheemring,
Smokend, knettrend vuur alom!
Op het land, na duchtig werken,
Viert men vreugd met luid gezang
En 't patatten-loof het vuurt er
Overal met hoge vlam.…
Zij aan zij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 in 't land van daar
onbereikbaar ver voor mij
ligt mijn heimwee, zo teder stil
waarom dat woont
in menig stap,
ik heb daarvan geen weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept
is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor
is het de kleur groen
in een overweldigend…
tweedelig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 slechts als de avond nog is verschoond
en 't licht behendig schijnt op de zuivere
wanen die mij als man het vrouwzijn
laat bekoren, deelt mijn laken
het silhouet met introspectieve lispelingen
de stem draagt het motief van handelingen
reikend naar de ziel lost mijn bedevaart
schuldeloos zijn behoefte af, of het haar
gelegen komt is de…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen,
En voel ik mij vergeten en verlaten,
En is het mij of niemand mij gedenkt,
En keren nacht en avond…
Tijdgerijpt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Ach die tijd, onze tijd
van onder- en overgang,
scheidt de dag de sneeuw die
we vertrapten, in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen,
die in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met bevroren plaveisels
ingelegd en in de ijspaleizen waarin
we rouwden…
Geen verre oorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
917 De luchthaven is meer dan vol
hier is plek genoeg
ik hoef mijn koffer niet te zoeken
ik hoef geen gekreukte broeken
mijn vliegtuig vertrekt niet vroeg
hier is van alles keus genoeg
Ik behoor bij de boffers
voor mij geen zware koffers
Ik drink koffie cappuccino thuis
kijk een Hollandse serie op de buis
’s avonds een roseetje
een echt buffet…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.
Voorbijgangers wandelen met ingehouden
pas, schroom van bewegen, de angst een
al gesloten tijd te overtreden
onder de grote linden of ze door
lichte avondwind worden gedragen,
de hakken door een betoverend
tikken beslagen.…
Heimwee naar moeders woordenschat
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.390 Maar als ik op een avond bij ruig weer
de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten,
de troost schud uit de kuil van mijn sonnetten,
vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.…
Achterbalkon
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.864 Het menselijk gelaat - hoe droef mistekend,
des morgens in de tram grauw van de nacht,
des avonds in de tram grauw afgejacht
van al waar men zich deerlijk in verrekent.
Retour kantoor, kliniek en magazijn
tobt elk om wat men zich ziet tegenvallen.
Zie in de mondhoek, onder de oogwallen
onverwisselbaar de paraaf der pijn.…
Een appel
gedicht
4.7 met 49 stemmen
7.839 De avond valt, wormen komen op hem af,
en hij zou denken:
als ik nog kon glanzen dan zou ik nu toch glanzen...
zijn laatste gedachte
zou dat zijn.
------------------------------------
uit: 'Een langzame val ', 1991.…
De kinderen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 de kinderen
zijn weggebracht
het is nog bijna nacht
de opvang stil
pas later in de school
is er eindelijk de eerste lach
het dagelijkse weerzien
voor een lange dag waarin
alles van hen wordt verwacht
traag donkert een lome
middag naar de avond toe
ophalen met vermoeide groet
in haastig warm eten
smaakt de dag herkauwend
naar…
Vleermuis
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.355 Toch, 's avonds weer, met klapperde huid,
dans ik de kringen van een duivelbanner,
ik dans de polka en de wals van Lanner,
Inktvlekken dans ik, heel een schoolschrift uit,-
En alles onder 't treurige gepiep
Dat hij verstaat die kleumend naast mij sliep.…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Elke dag is als een omhelzing
een dans in de kamer
in het schemeren van de avond.
Ik ben altijd aan hem
als bij bliksem en donderslag
op die ene dag blijven hangen.
Aan zijn lippen als hij sprak
zijn ogen als hij dwars door mij keek.…
Traditioneel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 ik nam je hand
pakte je land met
zijn zonnige stranden
toen ik jou in de
warme zomerse zee
liefdevol kuste
jong en onervaren
trotseerden wij de
gevaren van onbekende
gebruiken en culturen
want de avonden waren
vol liefde en zachte vuren
ik kende in olijven
en palmen de
paradijselijke kant
besefte ook dat ik liep
met een traditioneel…
lekker wild
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
739 of je gaat volledig in het rood
met wat pep en liters alcohol ,
ga je lekker wild... want
de zwoele nacht die bruist,
laat je elke avond zuipen
zo maar al die jaren aan een stuk.
en wat is dan het uiteindelijke gevolg?
juist...geen geluk maar wel
een onverwachte vroege dood!…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt het licht van de middagzon
tot de avond…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Als de zon het land terusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust,
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
Appels in de mist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Leg aan bij de boomgaard
waad door zacht gras
en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond
Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren
Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen…
MEI - TRADITIE
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
853 Tussen werk en tussen zorgen
vond ze 's avonds rustig de tijd
ook bij het dauwen in de morgen
was bidden voor haar prioriteit.
Tussen lach en tussen tranen
uit dank of om een gunst
iets te behouden of te vragen
bracht haar bezorgde geest tot rust.…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Lilith was net als hij -
uit de klei, niet zo volgzaam
als ik; ze heeft hem verlaten
Ze zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste…