Alle inzendingen over avond

4016 resultaten.

Sorteren op:

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen in hun houten kistjes. Maar iemand maakt zoek, verlegt wat, en bij dageraad staat opa's hoofd te schreien aangebrand van ochtenddauw, zo eenzaam op de schoorsteenmantel. -------------------------- uit: 'Honingtuin', 1991.…

De zon komt op.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 723
De avond valt, verdrijft de dag. Langzaam dooft het licht nu uit. Dan komt de maan en het wordt nacht. Zo zal het altijd gaan. Er is een begin, er is een einde en ik leef ertussen in. Er is een begin, er is een einde en ik leef ertussen in.…
HH. Uitdewaard13 september 2013Lees meer >

Schoenen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 683
's avonds in zijn kleine hut die nooit meer werd afgesloten door dat gehate hangslot bang als men was dat hij zou kunnen ontsnappen daar trok hij schoenen uit. een hoed had hij daar niet nodig hij boog zijn hoofd nederig en dankte God, als vrij man….…
fairouz28 oktober 2013Lees meer >

Zonder hoop geen kans...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Laat is het nu op de avond en de nacht opent haar poort. Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee stenen tegen elkaar slaat. Terwijl het besef van alles dat komt en gaat is als een spiegel waarvoor je staat, maar die barst in duizend stukken...…

honds

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
weg naar het zuiden die het voertuig achterna holt zo lang hij kan, eerst vrolijk blaffend dan wanhopig veld verliest en tenslotte gelaten liggen gaat langs de kant van de weg kop tussen de poten tong uit de muil jachtig nahijgt het spel niet begrijpt niet begrijpt dat er geen spel is wachten op wat niet meer terugkomt tot de avond…

Klinkerwerker*

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Daag’lijks in de weer met klinkers, kwam hij ’s avonds doodmoe thuis. Sprak nog slechts in medeklinkers: nam zijn werk niet mee naar huis. Zijn vrouw was het na jaren moe en voegde hem wat narrig toe: “Je moet eens duidelijk gaan spreken.…

Wat leeg achterblijft

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
De grijze huizen staan er niet meer gevlucht zijn ze naar een kleurloos land met zinloos daglicht voor blinde kinderen waar de donkere avonden zich vullen met leeggelopen principes en holle twistgesprekken waar alle ware goden zich voeden met het bloed van hun dode volgelingen ik blijf achter bij de God van dit vlakke lege land een…
Kees Keizer25 augustus 2014Lees meer >

Oud Verhaal

gedicht
1.7 met 275 stemmen aantal keer bekeken 19.187
Er waren avonden dat ik werd gestreeld. Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen. Hoe kan Deborah zoiets doms beginnen?' Het is een oud verhaal van stug metaal. Maar in de nacht van twaalf op dertien acht vertrok ik in een vestzak met een hart dat sloeg. Een stem. Getier. En toen, opnieuw, die meisjesnaam.…

LOOFVUREN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
Als het avond, half september, Om de dorpen, rommedom, Door het waas der avondscheemring, Smokend, knettrend vuur alom! Op het land, na duchtig werken, Viert men vreugd met luid gezang En 't patatten-loof het vuurt er Overal met hoge vlam.…

Zij aan zij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
in 't land van daar onbereikbaar ver voor mij ligt mijn heimwee, zo teder stil waarom dat woont in menig stap, ik heb daarvan geen weet het is niet uit vrije wil noch in aanvang gedoopt ik word zomaar meegesleept is het haar dans in kleine pasjes of de krekel in de avond die fluistert in mijn oor is het de kleur groen in een overweldigend…

tweedelig

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
slechts als de avond nog is verschoond en 't licht behendig schijnt op de zuivere wanen die mij als man het vrouwzijn laat bekoren, deelt mijn laken het silhouet met introspectieve lispelingen de stem draagt het motief van handelingen reikend naar de ziel lost mijn bedevaart schuldeloos zijn behoefte af, of het haar gelegen komt is de…
elze14 oktober 2015Lees meer >

Eenzaamheid

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.791
ijdle, scherpe Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween, En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten, En heeft de stad zich voor mij toegedaan, Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen, En voel ik mij vergeten en verlaten, En is het mij of niemand mij gedenkt, En keren nacht en avond…
P.N. van Eyck13 december 2015Lees meer >

Tijdgerijpt?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Ach die tijd, onze tijd van onder- en overgang, scheidt de dag de sneeuw die we vertrapten, in de middag al verdampt, klampt zich aan het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, die in elke seconde start en eindigen kan, in de avond ligt de overvloed met bevroren plaveisels ingelegd en in de ijspaleizen waarin we rouwden…
Pama13 december 2015Lees meer >

Geen verre oorden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
De luchthaven is meer dan vol hier is plek genoeg ik hoef mijn koffer niet te zoeken ik hoef geen gekreukte broeken mijn vliegtuig vertrekt niet vroeg hier is van alles keus genoeg Ik behoor bij de boffers voor mij geen zware koffers Ik drink koffie cappuccino thuis kijk een Hollandse serie op de buis ’s avonds een roseetje een echt buffet…

Zomeravond in een oude stad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Het besluit tot avond is genomen in dicht geknipte aktetassen, de waaier van feesttenten gaat open. Voorbijgangers wandelen met ingehouden pas, schroom van bewegen, de angst een al gesloten tijd te overtreden onder de grote linden of ze door lichte avondwind worden gedragen, de hakken door een betoverend tikken beslagen.…

Heimwee naar moeders woordenschat

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Maar als ik op een avond bij ruig weer de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten, de troost schud uit de kuil van mijn sonnetten, vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.…

Achterbalkon

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.864
Het menselijk gelaat - hoe droef mistekend, des morgens in de tram grauw van de nacht, des avonds in de tram grauw afgejacht van al waar men zich deerlijk in verrekent. Retour kantoor, kliniek en magazijn tobt elk om wat men zich ziet tegenvallen. Zie in de mondhoek, onder de oogwallen onverwisselbaar de paraaf der pijn.…

Een appel

gedicht
4.7 met 49 stemmen aantal keer bekeken 7.839
De avond valt, wormen komen op hem af, en hij zou denken: als ik nog kon glanzen dan zou ik nu toch glanzen... zijn laatste gedachte zou dat zijn. ------------------------------------ uit: 'Een langzame val ', 1991.…

De kinderen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
de kinderen zijn weggebracht het is nog bijna nacht de opvang stil pas later in de school is er eindelijk de eerste lach het dagelijkse weerzien voor een lange dag waarin alles van hen wordt verwacht traag donkert een lome middag naar de avond toe ophalen met vermoeide groet in haastig warm eten smaakt de dag herkauwend naar…

Vleermuis

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.355
Toch, 's avonds weer, met klapperde huid, dans ik de kringen van een duivelbanner, ik dans de polka en de wals van Lanner, Inktvlekken dans ik, heel een schoolschrift uit,- En alles onder 't treurige gepiep Dat hij verstaat die kleumend naast mij sliep.…

Dat eeuwige houden van

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Elke dag is als een omhelzing een dans in de kamer in het schemeren van de avond. Ik ben altijd aan hem als bij bliksem en donderslag op die ene dag blijven hangen. Aan zijn lippen als hij sprak zijn ogen als hij dwars door mij keek.…

Traditioneel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
ik nam je hand pakte je land met zijn zonnige stranden toen ik jou in de warme zomerse zee liefdevol kuste jong en onervaren trotseerden wij de gevaren van onbekende gebruiken en culturen want de avonden waren vol liefde en zachte vuren ik kende in olijven en palmen de paradijselijke kant besefte ook dat ik liep met een traditioneel…

lekker wild

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
of je gaat volledig in het rood met wat pep en liters alcohol , ga je lekker wild... want de zwoele nacht die bruist, laat je elke avond zuipen zo maar al die jaren aan een stuk. en wat is dan het uiteindelijke gevolg? juist...geen geluk maar wel een onverwachte vroege dood!…
Jonhy Donovan12 december 2018Lees meer >

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt het licht van de middagzon tot de avond…

Verlies

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als de zon het land terusten kust en het nachtduister de avond begroet, ben ik mij wel heel pijnlijk bewust, dat ik jou moet missen, voorgoed. Ik hoor je stem in de warrelwind, die kringelt rond mijn lege hoofd, dat nog wel duizend beelden vindt, donker, want jouw licht is gedoofd.…

Lichte thermiek

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 370
ik heb met haar onder het wolkendek geslapen de schaapjes hebben wij later uitvoerig geteld voortzeilend langs de wind zijn wij de einder voorbij geweest in het ondergangsgoud naar rood het lichte wit kreeg body in de avond uren zacht droop condens uit de donkere kant lichte thermiek deed ons weer stijgen in het overzichtelijk…

Mijn Grootje en de Grooten Oorlog

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
zij was het korenblonde meisje met sproeten als een sterrennacht op klompen langs het smalle pad de lange weg naar het oude dorp de hemel kraakt, de stilte kruipt Duitse ulanen op hoge paarden als moe geplaagde horzels in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw, het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…

Appels in de mist

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Leg aan bij de boomgaard waad door zacht gras en goudgele appels naar de vijver middenin dampend in de avond Betreed het ronde bekken glijd het warme water in en zwem over de bodem van je oerappelwijze weten naar de trappen van de toren Lees vanaf de omloop de wind, de wel de stroom van de tijd, hun rimpelingen hun dieptes en de nevelschimmen…
Zywa14 augustus 2021Lees meer >

MEI - TRADITIE

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 853
Tussen werk en tussen zorgen vond ze 's avonds rustig de tijd ook bij het dauwen in de morgen was bidden voor haar prioriteit. Tussen lach en tussen tranen uit dank of om een gunst iets te behouden of te vragen bracht haar bezorgde geest tot rust.…

Klei, ribben en bloed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Lilith was net als hij - uit de klei, niet zo volgzaam als ik; ze heeft hem verlaten Ze zwerft liever rond over de wereld, verleidt 's avonds mannen en berooft gezinnen van hun baby's zeggen de boze tongen die iedereen zwartmaken die niet in hun regels past Het klopt dat ze in bomen woont als een slang, ik sprak haar een keer tenminste…
Zywa14 juni 2022Lees meer >