41634 resultaten.
Regendruppels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Het is alsof ik mezelf niet
meer vind ben de weg
kwijt zal de toekomst
je van onzekerheid en
twijfel bevrijden?…
Misschien wel...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
515 ik zag
hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen
misschien wel
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren…
Euthanasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Twijfel,
geeft je keuze me rust,
maakt je keuze me blij?
Heeft de dood je geweten gesust?…
Kaars aangestoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Bij het diep bukken en tafel schikken
ontdekken dat in een flits een moedervlek
op haar rechterborst te voorschijn komt
Zij beantwoordt mijn vrolijke gelaat
glimlacht als een positief antwoord
een vraag wordt duidelijk niet gesteld
Vandaag een zekerheid bij haar ontdekken
verwijlen in het twijfelen, je weet maar nooit
in de morgen, middag…
NOOIT WIJZEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 zie ze eens wijzen
zeg ik mezelf al lopend
door het serene bos
ze wijzen strak
naar de hemel
nooit wijzen
is me geleerd als
je iets niet zeker weet
dus …
verdikke …
sla ik nou toch erg
aan het twijfelen
en dat door enkele
half kale eigenwijze
sparren die suggereren meer
te weten van wat
daarboven huist
dan ikke ……
Geleerd mezelf te zijn
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
554 Mijn twijfels weggenomen.
Geleerd om mezelf te zijn.
Een zeldzame vlinder met vele kleuren.
Een diertje met een warm hart.
Zo eindeloos vrij en intens gelukkig
maar toch ook heel apart…
Verwachting: VARiabel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
483 Blijft het delict aan twijfel onderhevig
Neem dan een wijs besluit, scheids, maar wel stevig!
...lang niet overal kun je terugvallen op de VAR.
Het blijft hoe dan ook mensenwerk!...…
kanttekening
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
593 columnisten in tijden van verval )
geworden tot een
onverdraagzaam volkje
van ongedurigen
die zich uitleven
in kwetsende geschriften
uiteraard lekker anoniem
want heldhaftigheid
moet wel behapbaar blijven
welnu 'helden' van het
anonieme geschrift
zijn er voldoende
teveel eigenlijk
dat ik met een gemoed
van wanhoop sterk
mijn twijfel…
een deken van donker
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
474 verder dan vandaag lijkt
deze ochtend niet op die van gisteren
vooruitlopend op de volle ruimte
die nodig is om twijfel in toom te houden
later zal iemand begrijpen wat nu
onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold
de dag prijzend in het holst van de avond
zo kenmerkend viel het duister niet eerder in
laten we nog een stukje lopen…
Hoop en Geloof in Liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
625 hoop klopt op
de deur
van m’n hart
ze vraagt
geloof je in mij
geloof je echt in mij
ik raak van die
directe vraag
een beetje verward
ze ziet het in m’n ogen
en zegt de liefde … de liefde
zet alle twijfels opzij
en zonder verder
na te denken zwaait
de deur wagenwijd open…
De naakte waarheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
676 maar de naakte waarheid spiegelt
haar uitgelopen masker
zonder twijfel of bedenking
de andere kant kunnen zien
kost geen enkele moeite,
wel het geluk samen..
dat uit haar geknepen ogen
valt met een traan.…
op drijfhout van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 En dit is haar land
geblakerd door het vuur
En dit is haar hoofd
onder as en twijfel
De laatste nachtvlinder
vloog door het raam
Dit was het huis
met treetjes zonder deur
Stilte ritselde over het papier
vrede schreef haar droeve hand
Het gedroomde land waar
niemand van liefde omkomen zou
Vrede schreef haar droeve hand…
dreigende tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 handen
verdwijnen in de mist van vergissingen
het spiegelbeeld
verraadt
wie hij moest zijn
nu houdt hij het nu vast
om niet verder weg te zakken
of te moeten vrezen
vrezen voor een terugslag
een terugslag met gevolgen
een terugslag als een moker
die alles kan breken
wat tot nu is opgebouwd
het is de wilskracht die won
van de twijfel…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 –en stoot af, naar gelang
de honger, warme troost kan niet ontvangen
worden, waar woorden verdeling brengen
in het schreeuwend hart van onbegrip
de teneur van het zoekende heimwee
als maatstaf voor de mens en zijn vrije wil
laat de keuze:
Leven of over-leven.…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Dit korte leven: een lichtflits in de eeuwen
die kwamen en gingen en altijd verder gaan.
Herinneringen worden opgestapeld als de
bladeren die zullen vergaan. Kleuren verbleken
en worden grijs van verdriet. Toch wil ik blijven
hopen en uitzien naar een nieuw leven.
http://www.youtube.com/watch?v=H3wAarmPYKU…
Oud zijn en genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Je kunt er niet meer omheen
oud en versleten te zijn
hoge leeftijd bereikt
maar vindt je dit wel fijn
Door ziektes omgeven
valt het niet mee om zo te leven
afhankelijk van een ander
doet je vaak beven
Maar kijk eens terug op een mooi leven
breng de mooiste herinneringen naar voren
koester ze, bewaar ze, geniet er van
laat het je bekoren…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 spoor te dwingen
al balanceerde ik vaak op de rand
en overheersten in mijn leven plichten
ik richtte 'n schuilplaats in naar eigen hand
en woon als Slauerhoff in mijn gedichten…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
4.160 Om alles wat voorbij gaat
Herinneringen op een rij
Om alles wat nog komen zal
Maar zonder jou erbij
Ik mis je, pap
Je bent op weg gegaan
Ik huil om je
Om engelen die naast je staan
Om alles wat er op je wacht
Door God aan jou beloofd
Volmaakt te leven na je dood
Als je het maar gelooft
Ik mis je, pap
Dank God voor wat jij gaf
En…
Entre les tous de la mémoire
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
863 die zei:
"Het leven wordt geen moment
langer of korter.
Het zijn onze herinneringen
die bloeien en verdorren."…
Ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.385 In mijn dromen priemen
prikacties van verleden tijd;
tastbare tintelingen
vertalen herinneringen
sprankelend als bronwater.
In de grotten van mijn lijf
weerklinken geluiden
van verzwegen leven
en wervelbeelden
puilen mijn ogen uit.…
strijd
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
2.983 Om me heen is alles stil
't is rustig op de wegen
Gedachten vullen mijn hoofd
flarden hoop, maar ook vrees
wisselen elkaar af
Voor me doemen plots
de felverlichtte ramen op
Binnen vecht een mens
voor haar leven
Ze heeft zoveel gegeven
en mooie herinneringen
komen naar boven, maar
terwijl mijn ogen zich
met tranen vullen
besef ik toch…
bloemen uit verkleurde foto's
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.406 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar in stilte,
om het leven, waar kruisen aan herinneren.…
Opgaan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.034 Traag leven mijn herinneringen
In het diepste van mijn ziel
Verlangend naar het heden
Kijk ik lachend om mij heen.
Naar buiten wil ik gaan
In de massa opgaan, tussen de mensen staan
Nu sta ik in de menigte
Mijn persoon doet er niet meer toe
Onzichtbaar lijk ik even nu
Onopvallend wat doet het er toe.…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 niemand de kersen ving
bloesemde vandaag rood-wit
en ik was bij je in herinnering…
En dan opeens ...
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.827 een deel van je leven
afgeschreven
in de vorm van niet meer
dan een beschikking
die voorzien van
handtekening
voor de één klinkt
als zegening
en voor de ander luidt
als herinnering
aan toen een trouwring
nog iets anders was
dan een echt schijt ding
En dan opeens
ben je los ...…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…