3445 resultaten.
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen willen buigen
wit en rood, vrij geweten
ogen zijn
langs iedere binnenkant
zacht in betovering en het strooien
als glans, traag
naar de ruimte…
Verzorgingshuisverhuizing
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
2.979 Smullen van een ijsje,
opgewekt weer verder
tot in de late uren,
moe maar toch voldaan
de holle klanken horend
kijkend in de ruimte,
bedenkend dat morgen
in omgekeerde vaart
alles opnieuw begint
voor die bejaard
‘t verzorgingshuis verruilen.…
BAKENS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Nietig kijk je dan omhoog
oneindig is de ruimte
dan luwt de wind
je vaart rechtdoor
de haven is in zicht
zucht, een veilige beschutting.…
Gerstenat
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
805 met
gerstenat, verlichting
vanuit het tapgat, waaruit
ik alleen mag tappen, alleen
daarop rust het voordeel
van de twijfel, de overgave
telt in onverzadigbare teugen
van gelagerd bokkig bier, de
grappen te weerleggen,met
de lippen van een halfvol
vat te nippen, in een stroom
van onvertogen woorden
die in de ontstane holle
ruimte…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Luid
wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente
dat de bomen groen worden van plezier en bladeren
zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen
en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
Vrij entree
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 Gapende muil
geopende deuren
maakt gek van verlangen
om te zien en te proeven
geuren van wierook en klokgelui
voelen het stof op de banken
horen van willekeur en leugens
dorstlessend in ongewijde ruimte
van het doopvont
om te voelen en te schreeuwen
paardenstal van het leven
volgepakt met vrienden
banken in gelid
schemerhanden en luisterende…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand van heden
lijken karaf en liggende loper
in de ruimte…
speel mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 in dit stadium van volgegeten magen in staten
staart dit volk in een lege ruimte
het zijn vrienden noch maten
alles om ons heen zal vroeg of laat sluiten
vertel mij nog eens dat verhaal van haat
waarin alles verdwijnt in de dood
leeg plein leeg bord lege straat
de zon wordt warmer en warmer rood
het orgel klinkt als die van Manzarek
Jim…
Moeder
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.310 Moeder:
Beter alleen te zijn en geen moederliefde te hoeven voelen,
Beter alleen te zijn en je binnenste gevoelens te behoeden,
Beter alleen te zijn, de rust en ruimte om mij heen,
Beter alleen te zijn, geen woorden uit te spreken die ik toch niet meen,
Beter alleen te zijn en kiezen om echt te gaan leven,
Beter alleen te zijn en mijn liefde…
Nodigende hagioscoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
756 Een veelkleurig koor
doorzingt de stilte
van een hoge ruimte,
serene klanken paars
mengen gebroken wit
tot lovend zilver
in ijle hoogten
zeeblauw overstijgend
zweven tinten rust
boven getroost turkoois,
fluisterzacht omarmend
wie in donker zijn gehuld
delend, helend,
zuiver samenspelend
beweegt zich
Geestdoorbrekend violet
tot een…
WILHELMUS, het
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
498 horen zeker in de ochtend
bij het begin van een nieuwe dag
en ook elke avond voor het invallen van de nacht
Ik ben niet echt een nationalist
ik voel me een wereldburger en daarna
europeaan en dan nederlander
maar heb wel gevoel voor saamhorigheid
van mensen die dezelfde taal spreken
en van muziek en tekst in een volkslied
dat alle ruimte…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Mensen zaaien en oogsten
psalmen in een waterval,
zalmen springen drachtig
naar een onvoltooid verleden,
de ruimte herbergt een cycloop,
als eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet aan achterdocht, weg
verwijzing in nieuwe hoop.…
Van de richel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.022 geweest
En smijt met een knallende boer
Het bijna volle blik midden op
De stoep - een maat van je die zegt
Dat je dat niet maken kunt - waardevol
Drinken zo midden op straat te gooien
Dien je meteen van repliek: 'Jouw vader
Werkt immers bij de plantsoenendienst' denk jij
Hardop met je biggenkop
'En die wordt er voor betaald,
Hij ruimt…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 vast aan het koord
danst ze in tijd en ruimte
het tanige, tengere lijf
tot het uiterste gestrekt
botst ze - net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord
remt haar, bijna behoedend, af
het verliest enkel zijn weerstand
als ze stilliggend zittend staand
meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk met minder, waar
dwingende uniformiteit dat verhindert
Wanneer we weten wat we werkelijk willen
verlangen dat klokken zwijgen en de tijd zal stillen
is de hoop op verandering niet verloren en
wordt er weer ruimte…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg, toch in een ander licht...
Met meer inzicht gericht op alles en
onlosmakelijk daaraan verbonden hoe
wij verder gaan.…
Zo graag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 Is dan
de stilte meer gepast en enkel ’t luisteren naar
wat onuitgesproken in de ruimte hangt? Ik kan
het enkel hopen en verlangen. Misschien dat
toch de woorden komen en vertolken wat diep
vanbinnen leeft maar eerst als zaad moet sterven?
Heel langzaam komt de herfst, ik zie al bladeren
de paden sieren en door wind gaan dansen.…
Theater van het hart.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Het hart is moedig, maar stervensgroot
beklemt door de wol geverfde kamers
twee ruimten, gegoochel met het meubilair
publiek verdwijnt in de plooien van het jacket
lief en leed gelijk gedeeld als bouwpakket.…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 de avond is ternauwernood
aangevreten door bevroren
wolken stroomopwaarts
ergens toch
moet het daglicht stranden
in resten, in randen,
in veilige handen
voor het geval
alledaagsheid aan invloed
zou winnen, morgenstond
zich in overuren zou ontginnen
tussentijds
zijn generaties vervlogen
naar interstellaire ruimten,
genoeg voor eindeloos…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als geest dwalen
door stille ruimten,
door lege zalen,
zonder door vlees
omsloten te zijn,
zodat de tijd geen angel heeft
waarmee hij mij kan raken,
en ik begin noch einde ken.
Ik was nog niet
maar zou dra komen.…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Stiekem
in het gras verscholen tussen bloemen
in het scheve landschap
waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend…
NERGENS BETER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
736 Toch gegrepen die kans
genomen die ruimte
gezien die tijd
als vriend
als verkenner
rond getuurd
en gestuurd
over wegen
van belang
hoofd- of zijstraat
pad of laan
ik zal hem gaan
ben niet bang
en aangekomen
waar ik nu ben
geloof
dat ik herken
nergens beter
dan waar ik nu ben
mijn eigen licht
en donker ken
nergens mooier…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 In oktober is er ruimte voor een
laatste groet. Met haar prachtige
kleuren waar ik tussen sta, is het
berusten tussen wat tijdelijk rusten
moet.…
Samhain
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
520 Nu komt het los
Wil het niet meer
Even geen ruimte
Het te verkroppen
Parels van weemoed
Dringen zich op
Branden mijn ogen
Willen niet stoppen
Zo'n dag
Echt zo'n dag
Vol melancholie
Behelst mijn gevoel
Doet mij stil staan
Eist al zijn tol
Zuigt mij zacht leeg
Bedreigt voor 1 dag
Mijn zwakke bestaan
Vandaag is zo'n dag
Magisch Samhain…