12813 resultaten.
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 De dagen vallen over wilde lotussen,
de zon scheen wit, was gastvrij,
zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel is zwart, al ben ik wit als sneeuw…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
Vanmorgen werd in onze straat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
715 Nog volop sneeuw
en ijs en gladde wegen, maar toch de harten alweer
vol verwachting naar de nieuwe lente.
De dagen lengen al, heel kleine vonkjes licht
doen elke keer een beetje vroeger hun intrede.…
Straatje
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
590 Jan Peter raadt ons zeer indringend aan
Om na het driften, dwarrelen en stuiven
De sneeuw van onze eigen stoep te schuiven
Het land blijft dan op eigen benen staan
De Kamer moet hém straks ook maar bewegen
Om rond Irak zíjn straatje schoon te vegen.
----
Den Haag.…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 het ruikt hier nog steeds
naar zeewier, zout en zand
ook al zijn er oceanen
aan jaren voorbij gegaan
toch is geen waarheid
hier ooit hetzelfde
vandaag schrijft de hemel
in een nieuwsoortig ijzig licht
waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt
vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers…
- Pas als jij gaat -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.092 Verdrongen doet het vergeten,
als pijn de sneeuw gaat verrassen.
Verlangen wil het niet weten,
dat jouw gedeelte aan liefde
uit mij weggesneden voelt,
het allerleukste vervlogen, terwijl je "alles" was.
Pas als jij gaat, hebt besloten,
is het "alles", vermoedelijk weten.
"Leuk", herinnering,
terwijl je zoete geur hier nog hing.…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Hij was het bange
prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn
fragiele nek gebeten en doodbloedend
achtergelaten op een verweerd harnas in de
sneeuw. Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
Bashio III
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.962 Nog even, cypressehoed, en ook jij zult ze zien,
De sneeuw van Yoshino, de ijsmuts van Sado,
Het eiland dat scheepgaat naar Sorén over grafstenen golven.
*) Bashio Japanse dichter, beroemd o.a. om zijn haiku.
---------------------------------------
uit: 'Het gezicht van het oog', 1989.…
Donkere wolken
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
2.091 dat zo zit te beven
aan haar die het juist zo nodig heeft
zodat ze weet dat ze nog leeft
zich kan koesteren aan de warmte van een vriend
die juist zij zo verdient
het mag niet zo zijn
naast kou ook noch zoveel pijn
de dag en de wolken treken voorbij
maar waar is zij
het meisje dat zo zat te beven
waar is zij gebleven
onder een laagje sneeuw…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 Als de vorst z’n kroon afzet,
voor een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in stijve
kleren voorzichtig over
straat, het hoofd in livrei
verbonden, stram als een
lakei, onder witte mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen…
De winter is nu eindelijk gekomen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.773 De winter is nu eindelijk gekomen,
En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp,
Bevroren zijn de vlieten en de stromen,
Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Dat was geluk: door angst noch lust gestoord
Schreden wij over winters sneeuwen vloeren
En spraken samen in een zoet vervoeren
Van wat ons in dit leven had bekoord.
Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom
Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen
Gelijk een bij naar hoven vol aroom.…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagd
wat zij nog weet van de nacht
is een hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat…
Weer wat anders
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 De een aanbidt de vorst met sneeuw en ijs.
De ander vindt bij hete zon weer baat.
Weerkundig is dit land een paradijs!
Een ander lacht, wanneer de lucht bewolkt is.
Kortom: voor elk wat wils is ons klimaat!
Geen wonder, dat het land zo dicht bevolkt is.…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemand vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes, als speldenprikken.
Toen werd ik wakker.…
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 De hoop was verdwenen als
sneeuw voor de zon.
Hopeloos verloren.
Jaren zwalpte ik op een woelige zee
met golven als spelbrekers,
die mij nog op grote golfbrekers
lieten afstevenen.
Ik had al jaren moeten doorbrengen
met het noorderlicht.
Nooit kwam de zon nog op.
Misschien nu en dan met mist overtrokken.…
Gebedje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Echt, het had voor ons soort boeven
niet gehoeven
Heer
Had niet, dwarrelend door de eeuwen
’t troostend woord zacht kunnen sneeuwen
evenzeer?…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 Gauw opschrijven voor ik het vergeet:
in de auto met D. en haar vader
dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 vandaag en lees gespiegeld wat hier staat
een kind op een zelfgemaakte slee
op denkbeeldige sneeuw…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 Als de wind zo zul je leven
tussen komen en gaan
nemen en geven
de zon en de maan
als de bomen zo zul je bloeien
van lente tot herfst
van begin tot eind
als de schoonheid verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het sonnet in het Noorderplantsoen
Er valt een diepe sneeuw van de kastanje.
Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte.…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.
Toch is er ’s winters iets daar gaat niets boven:
die fijne oergezonde spruitjeslucht!…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 Zij is gaan waden
Door diepe sneeuw en zich aan kuis ijs wonden.
Zij dacht rechtuit te vluchten, liep een ronde:
Des morgens aan een muur is zij gevonden,
Teruggedragen binnen mijn verblijven,
Waar maagden haar bevrozen leden wrijven,
Hervoorbereiden voor het feest der lijven.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 .
----------------------------
uit: Zon en sneeuw (1942)…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 In de sneeuw klinkt gedempt geschreeuw.
Een groepje kinderen maakt pret
en laat zich niet hinderen
door het vorstverlet.
De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.…
Vandaag rouw ik
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
751 Sneeuw valt nu in onze wintertuin.
Onze oude kater slaapt.
Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten.
We vieren koffie met een stukje taart.
Zal rouw straks ons geluk komen verteren?
Beiden doen en hebben ons best gedaan.
Spijt zal ons niet kunnen berouwen.
Alles hebben we te danken aan vandaag.…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen werd ik wakker.…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 als dagen aan de winters
van onze oude appelbomen
een andere dag is het vuurwerk
een jaar dat is begonnen
met het knagen aan de tijd
veel vaker is het vragen
niet aan antwoorden gebonden
we raken elkaar niet kwijt
als de nacht komt met vrijheid
slaapt de dag door wild verlangen
we dragen elkaar door de nijd
in ijzel, hagel, sneeuw…