3020 resultaten.
Het theezakjeslied
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 aan ons leven
We gaan straks in een glas of pot
Het water, dat is gloeiendheet
We schrikken ons dan rot
Zo mopperen ze steeds maar door
Eén theezakje is positief
En zegt dat men van thee geniet
Dat vertelt hij ze heel vief
Hij zegt: er is voor elk wat wils
Want er zijn heel veel smaken
De mensen kunnen kiezen
En dat is één van onze taken…
STERKE INVAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 klein meer geboren
ontving de naam Asterdplas
drenkt thans de wortels
van het zeer jonge
woeste Haagse Beemdenbos
aan beide genoemde waters
werden op onbekend uur
door geheime mensenhanden
vreemde dieren toevertrouwd
moerasschildpadden
uit zonnige oorden
wennen aan de grillen van
Brabantse hitte en kou
soezen loom op dode takken…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.
Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer.…
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 modder met lodderige beestjes
-ting- -ting-
soms machtig sponsachtige
glibberige zinsbegoocheling
omtovering in zinnenlevens
ideetjes die fee-tjes niet weven zullen
zonder de getouwen
die de dichtgetrouwen in handen houden
-ting- -ting- -ting-
van de oude vertrouwde meesters
tot het jongste bloed
kronkelend rond bloesemende takken…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich opent voor het licht dat geduldig op dit moment heeft gewacht.…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 De boom spreekt
en hij doet dit met bewegende takken
Soms met een buigende stam bij noodweer
Zwaaien doet hij dan met de vele bladeren
Meestal in het najaar, als hij moet gaan lossen
.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Je probeert de namen te onthouden,
krast ze met een droge tak in de koude aarde,
maar de lijst is te lang, de nacht te diep.
Het zijn er te veel, de slachtoffers
en ze zijn allemaal dood.
Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven,
hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Ik volg de kleine verschuivingen in het vlakke
land, hoe een tak beweegt, een veld verkleurt, en niets mij ontgaat.
Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt. Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 In de moerbeiboom hangt nog de zomer
als een geslacht lam in de takken,
bruin bloed op het blad dat druppelt
in de poel waar mijn vader stond
en God noemde wat hij nam.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Hoog boven mij reiken
takken naar bleke hemel. Hun laatste
bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.
Wat ooit zo stevig en vol was, laat nu geleidelijk en voorzichtig los.
Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Hemel en aarde gaan voorbij
Een boom werpt haar schaduw
Sierlijk kronkelen haar takken
Haar wortels verborgen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Waarom staat zij hier?
Wie heeft haar verborgen?
Wat is haar verhaal?…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Toch sluip ik langs takken op een verlaten pad
en zie mezelf zijn vlucht doorwroeten
voorbij zijn gezin, voorbij laatste stad.
Op een gebroken tweesprong hangt iets onder een tak:
inspecteur van politie rookt zijn sigaret,
wijst mij het ongewisse met groots gemak
en ik volg zijn vonk zonder verzet.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Een natte mist doortrekt het bos
In 't kille nachtlijk weer;
Het vocht druipt gutsend langs de stam
En al zijn takken neer.
De nachtvorst stolt in 't morgenuur
Al 't druipend nat tot ijs,
En wat als zuiltjes nederhangt
Aan toppen, stam en rijs.…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.281 Verlaten staat ze er bij
mijn eens zo mooie acacia
elke dag genoot ik van je
je trotse takken fier omhoog
je blaadjes dicht opeen
tien jaar werd het mei
elke keer was je er weer
je mooie bolletje werd geknipt
dankbaar ontsproot je
maar nu.... het is herfst
nooit eerder was je zo treurig
nog nooit zo vroeg geen blaadjes meer
treur je om ons…
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 op haar vlot
Met zilte vingers
Knoopt ze haar bloes aan de mast
Tokkelt een toonvast lied
Tot de minnaar spartelt op haar dek
De zomer draalt op haar laatste benen
Een waakvlam prikt de zool
De hitte vlucht uit mijn wintertenen
Naar een zuiderse schoot
Ze gaat een ander ontdooien
Met die tong die adem rooft
Kriebelend in de fijnste takken…
Den Haag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.046 steeds als een deserteur
Gevlucht voor die ouderlijke terreur
Was jij nu maar hier bij mij
Dan was je tenminste heel even vrij
Weg van die ijzige bedorven sfeer
En dan niet meer terug, nooit meer
Maar zo simpel is het leven niet
Verliefd en toch zo veel verdriet
Door hen die je blij zouden moeten maken
Dat hoort toch bij de ouderlijke taken…
Vliegen Als een Vogel...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.925 vogel
Vliegend vrolijk zijn en blij
Geen gevangene van de wereld
Vliegen als een mooie duif
Koekeloerend naar beneden
Of als vogel met een mooie kuif
Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen
Als een vlinder uit zijn cocon
Ik moet er uit, want ik wil vliegen
Ik wil vliegen naar de zon
Over bomen wil ik zweven
en neerdalen op een tak…
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 winternevel
vervagend in haar lach
Een eenzaamheid, groot en geheim,
verschuilt zich in de stille ogen,
geen mensenkind ooit zo bewogen
zij danst
zij zweeft
zij spreekt in rijm
Haar onberoerdheid, als een kind,
soms haast niet zichtbaar, toch zo stralend
zorgt dat je haar steeds wedervindt
Als ze niet vlucht zal ik haar halen
van takken…
vogelvrij
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.839 onbezorgd van dag tot dag levend
Luisterend naar je eigen gevoel
nam je een bijzondere lange vlucht
Zonder grenzen en zonder regels
een leven zo hoog daar in de lucht
Jij mooi en uniek exemplaar
een ongrijpbare lust voor het oog
Verbazingwekkend alles betoverend
toen je plotseling voorbij me vloog
Je rustte toen even in mijn takken…
Vóór de regen
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.892 De vogels droomden op hun tak,
Het windje sliep op 't watervlak,
En rustte koel en stil.
Een korte, blijde rimpeling
Sprak van de zaligheid,
Waarmee het meer het koeltje omving,
Stil aan zijn borst gevlijd.
De bloempjes knikten loom
En slaperig elkander toe,
De blaadjes hingen slap en moe
Te dutten aan de boom.…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 Fluisterend gaat, als in een droom,
de wind door de takken van een boom.
En verkondigt wat ik graag wil horen:
"De vrede gaat nooit, nooit verloren".
Als dit 's werelds lot is,
zélfs de stem van God is,
wil ik van Hem graag leren
waarom er nog legers marcheren.
En de wereld bloedrood laten kleuren.…
FUNCTIONERINGSGESPREK
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
5.296 Ik kan u alleen maar zeggen
dat ik me van mijn taak heb gekweten
en dit jaar erg heb zitten zweten
om de targets te halen!?
Maar heeft u zelf enig idee?
zo ja, kan ik er dan wat mee?
werkgever: Nee! Maar wat denkt u zelf?…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een tweede
gevoed door wortels van jaren
rupsen vreten bladmoes weg
vele meters staal houden hem star
we drukken onze duimen in de bast
ik wuif zijn tak…
Regenliedje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.801 Hoor de regen slaat tegen de ruiten
Van tikkel de tokkel de tak
Hij trommelt op vensters en ruiten
En tokkelt hierboven op dak
Wat zullen de mussen nu koud zijn
En bang zo in't donker alleen
Ik zou vast een beetje benauwd zijn
In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen.…
DE LINDEN DER ABDIJ VAN TONGERLO
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.853 Maar ziet gij daar niet plots hun brede kruinen nijgen
en breiden zij niet zacht hun takken zegenend uit,
waar heimlijk gefluister schijnt door heen te zijgen?
't Is dat daar zinnend treedt - wat of dat weer beduidt?…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 Want de wraak
Is de taak
Van de koning van 't woud...
Die, alleen tegen allen, zijn schepter behoudt...
En banier!
Op, hoezee...
Wie gaat mee?
Nu geen schepsel verschoond,
Nu de mannen gehangen, de vrouwen gehoond,
Voor plezier!…