3835 resultaten.
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied;
En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder,
Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder,
Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt,
Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.
Vrienden lijken op zichzelf.
Ik klapwiek vruchteloos. Er staat een
stam voor mijn raam.…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 vreemd, dit alles
want tegelijkertijd
ben ik vervuld met
een diepe stilte
voel ik me reuze klein
tussen deze grootste pracht…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 En alvorens te beginnen
aan het maal, zei de bazinne
hoe een grote, vreemde hond
zocht, of-ie petatters vond.…
STERVEN VOORDAT JE DOOD BENT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
752 inleveren geblazen op alle fronten
dit alles is het ergste wat een mens kan overkomen
aan dit alles ging veel verdriet vooraf
het sterven van familie en veel vrienden
de ouderdom, die velen moeten doormaken
gelukkig niet wetend hoe het einde zijn zal
in de beperktheid komt de levensdrang teneinde,
dat hij straks er niet meer is
voelt leeg en vreemd…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Hoe vreemd kan het leven in
haar plotse wending zijn,
net wanneer ik dacht aan
mijn laatste verhaallijn.
Een leven zonder vervulling
van mijn innerlijke ziel,
mijn hunkeren naar éénheid
wat mij meermaals tegenviel.
Jou al even in mijn bestaan
toch bleef de muziek stil,
tot nu in mooie akkoorden
die samensmelten heel pril.…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.498 tekst voor een ballet
Vreemd aan de ander in war doorelkander
danst om de rozen die raadselen zijn.
Wars is de wijn op de bodem der kelken,
groene festoenen zij moeten verwelken:
danst door de doolhof van lachen en pijn.…
Vrijerstarief
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.216 's Daags daaraan – 't zijn vreemde dingen –
Schonk zij aan de herdersknaap
Zonder loven, zonder dingen
Dertig zoenen voor één schaap.
's Daags daaraan – wat werd zij milde! –
Schonk zij hem, zodra hij kwam
Zoveel zoenen hij maar wilde;
En zij eiste zelfs geen lam.…
DE LEEGTE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.924 En alles staat zo nutteloos en stom:
De boeken en de meublen rond mij om
Zijn dof en vreemd, zijn dóde erinneringen.
----------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.188 Als ik kon spreken zou je alles weten:
hoe ik een zomer lang in een vitrine
heb gelegen, tussen domme dolken lag
te geeuwen en op een vreemde feestdag
door vijf verwarde vingers werd bevrijd.
Bevrijd. En in een dekenkist verstopt.
Er waren avonden dat ik werd gestreeld.
Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen.…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Dan zijn, van vreemde tederheid doorbeefd,
Nachten en dagen één eindloos verblijden,
Eén heerlijk feest daar liefde neemt en geeft.…
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Al lang beschreven schrijvers de Germanen
Als onbehouwen, achterlijk en zot
Rond 1500 lachten bij ’t schavot
Veroordeelde plus massa zich nog tranen
Het Lage Land had vreemde onderdanen
Hoe droevig was hun troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 De vreemde rammelaar heeft raak geschoten.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren
de muren toonden hier en daar wat scheuren
en ergens in een hoek een stoffig boek
toch was 't vertrouwd en veilig; het is vreemd…
Reclusen en Begijnen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
628 Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom
Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen
Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen
Was pseudozwangerschap en sterrendom
En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring
Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger
Miraculeus zo’n vreemde binnendringer
Te gek voor woorden zo’n actieveling
Christina Ebner nam…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.
Maar met mijn vaste wederhelft
eens een bezoek te brengen aan enkele sterren.…
Ik ben de zoeker
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn,
droevige om `t Zijnde en als edelsteen rein.
Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde,
en op verlokkende zijwegen dwaalde,
zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn,
daar ik, staag worstlend, verschopte alle Schijn?
1947…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
Hij sneed zich
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 zijn vingers trilden
na een nacht doorgehaald
hij was te laat maar
zijn lach ontwapende
zij waren alert
hadden vast de
juiste stand van zaken
al lang in de gaten
nog kon hij op hen
bouwen ze vertrouwen
maar zijn credits
had hij al verspeeld
hij sneed zich een
weg in de vreemde
tussen alle hulp door
die zij hem verleenden…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Bermtoerisme
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.979 Men houdt het oog steeds op de weg gericht
niet op de berm waarin ik ooit bij toeval werd
gedropt en nu verwijl als vreemde
deftigheid. Ik sta hier in een soort
verlatenheid en niemand in de weg, men
sjeest langs mij, ik word niet opgemerkt.…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Daar ging ik met de hond elk jaargetijde,
tot vreemde mannen ons met vuur beroofden
van deze gang die ons voor kort bevrijdde
van kooi en tijd. En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig,
op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval
van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…
Volwassen kind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Vreemd je eigen verloochenen,
dat jij je afsluit voor jezelf.
Je toegankelijkheid laat ontgoochelen,
zeg nou zelf.…
apllaudisseren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Corona doet vreemde dingen met ons.…