29670 resultaten.
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Van stilte bevrijd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
837 Een vlinder vergeten
Een vogel in de lucht getekend
Een zwaluw zonder zomer
Een lied geruisloos vervlogen
Een korrel zand
Een stilte verdoken in mijn hand
In het zwijgen van de regen
Het dansen van de wind
In het strelen van de hemel
Het dragen van het leven
In het zoeken naar het kind,
omarmd door het licht,
zal ik krachtig vliegen…
De maan
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.427 Het maanlicht zo helder
En toch zo koel
De sterren aan de hemel
Elke nacht kijk ik naar hen
En hoop dat jij er ook naar kijkt
Zover van mij vandaan
De maan en sterren
Schijn voor ons
Je gaf je zelf aan mij
En ik werd toen de jouwe
De maan
En de sterren keken toe
Hoe wij elkaar toen vonden
Het zonlicht dreef ons uit elkaar
Het…
Neuschwanstein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.200 Wie nu de berg opgaat
is als een oude pelgrim:
de weg is lang en zwaar,
maar 't loon na moeizaam zwoegen
is een hemels visioen!…
keerpunt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
3.769 levenslang gevangen
wanhoop in het hart
onvervuld verlangen
voortdurende smart
heimwee naar de hemel
naar geborgenheid
hunkering naar liefde
nu en voor altijd
Jezus is gekomen
keerpunt in ons lot
oorsprong aller dromen
veilig thuis bij God
liefde zonder grenzen
rustpunt voor de ziel
hoop voor alle mensen
kom en kijk en kniel…
slotwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.326 verwoorden van het requiem
is de hemel beschrijven op aarde
letters en klanken zonder stem
vrij van gewicht en waarde
het is ook ruimte scheppen
na een reeks van vertaalde gedachten
loslaten van dromen in de steppe
ophouden het zalige geluk te verwachten
tot een woord tot slot
zijn velen niet in staat
soms komt het niet uit de strot…
GROEI
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Kiem in volle grond
Zuchtend naar het licht
Zon en regen
bedauwen het land
Levenssappen stromen
door het jonge blad
Sterk in streven
Bloeiend naar omhoog
Stormen woeden
Even knakt het riet
Lijdzaam vol vertrouwen
Trotserend deze slag
Als een boom
Geplant aan de bron
Zijn takken reiken
tot in de hemel…
Klei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
736 de drab waarin ik uren investeer
de helft van mijn leven
de narigheid
die zich beweegt langs kletsnatte lijnen
van de buien met invloed
ik voel mij neerslachtig
als ik struikel over tegels
scheefgeschoven
over de vettige substantie
aards slik
met een hoog lutumgehalte
maar kleurloos als een afgedekte hemel
toch wordt ze blauw…
Het jaar doet raar
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.173 ---***---
Binnenboel
Raam voor raam
wis ik jouw adem
en je teksten
uit het vuil
wanneer de hemel
strak is, begin ik
aan de buitenboel…
akker
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 ik leg mijn hart
in de voren van een akker
niet opdat
de raven het zullen vinden
maar zodat
het kan groeien
onder azuurblauwe hemel
zich een nest weet
of een beginpunt
waar nieuwe dingen wachten
zijn geklop over treurnis
een zacht bed rust
zodat het ritme zal galmen
over weiland en water
aplaudiserend voor het leven…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
rijen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.041 o.a. margraten
geschoren grasvelden
bomen gesnoeid
paden geharkt
witte kruisen
maken de stilte
knarsend grind
verstoort de doodsheid
er vallen hier echte tranen
gedachten gaan op de loop
jonge levens vernietigd
een loden last voor allen
de dodenzang van kruisen
schreit ten hemel…
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Koeien
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.158 Alle dagen sluipen nu
door de regen, of
langs de zon, of in
een dichtbewolkte hemel.
In de stam van een boom je naam gekrast,
In het lied van honderd vogels je naam gehoord.
In de dwarse blik van toevallige koeien
je ogen gezien. Waarom kijken ze me aan?
Weet toch wel dat ik nu zonder je ben
en zo verder moet?…
je weet toch
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
712 moet beginnen
ik was de weg kwijt
maar begin het terug te vinden
kom terug als een waterrat
zwemmend in het verhaal
als een vis in het kanaal en zwiepend
met z'n staart onder de brug door
en dan eruit stappen als een rep-
tiel, wegvliegen al flapperend als
een wat vreemde vogel
weer volledig op krachten
dit verhaal uit, de hemel…
de gast
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
495 angst
ze is er
ze is thuis
bij iemand die de deur nu sluit
na de aangename reis
de laatste lampen uit
ze knarst
tot aan het open raam, het lege bos
en daalt
naast de eigenaar gelegen
in een bed van kraakbeen
stil als huid
ze barst
en koude lijm, een dringend gif
tast langs het schild, de blote hemel
als de doodsklaroen…
Ademnood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 Door het schudden van z’n kroon
treuren tranen in trapezes,
gejaagd door de wind, zijn het
wilgen die de toon bepalen
voordat de waterspiegel hun
verslindt, schrijven maagdelijke
seringen hun verhalen tot aan
de oevers van de sloot, op het
wankele koord van de drijvende
kringen en in ademnood gaan ze
in geschrei ten onder, voordat
de hemel…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.673 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
WELLUIDENDE SPRAAK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De Friese taal
is opbeurende leeuwerikzang
die in de vroege morgen
al hoger en hoger klinkt
de glanzende hemel tegemoet
daar verijlde tonen horen laat
dan langzaam en bewust daalt
zich met zachte nagalm verspreidt
tussen reine dauw aan fris wijd gras
tenslotte verstilt op eieren
van eenden en weidevogels.…
De eerste beweging
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
843 Er is geen weg terug om te lopen
misschien als je vliegen kunt
of drijven op dikke lucht
Polsen worden naar de hemel geheven
handen in het verlengde van de onderarm
zijden kleedjes gehangen aan een drooglijn
De grote bal van rechts gevangen
vervolgens op dezelfde manier van links
zo leert men na de vingers op de pols
voorzichtig tegen wolken…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Het is het geheim van de hemel.
Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.
---------------------------------
uit: 'Omwegen', 2001.…
De Koetsier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
940 Zwarte koetsen
wachten de koetsier
het was wel even wennen
hij hoefde niet te mennen
we verdragen hier
in eerbied de lucht van
dampende paarden
met ingehouden draf
droegen ze de opgebaarde
die ooit de teugels gaf
tijdens zijn ziekte
gepaard met pijn
wist de koetsier
één ding zeker
dat er ook paarden
in de hemel zijn…
Bij opa op schoot
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.132 zij zit
bij opa op schoot
haar hoofd tegen mijn kin
ik voel even het begin
met dichte ogen
wat geluk mag heten
met haar duim in de mond
slaapt ze een wijle
in volle overgave
ik draag haar als het ware
ben teder licht
over haar heen gebogen
te samen
in een hemelse stoel gezeten
zou dit de eeuwigheid zijn;
zich zo aan zoete…
Ze komen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Naar een plaats waar
ze kunnen rusten, tot
dan dwalen ze verder
tussen hemel en aarde.
Tot ze de plek bereiken
waar het eens begon dan
de eeuwige rust vinden bij
De bron van ons bestaan……
Fiat Voluntas Tua
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
863 - aan de poorten van de hemel, heb ik haar achtergelaten,
gekneed, gelijk ik, klaar voor het magisch vuur -…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun vijvers
veranderen slechts de hemel…
Klaaglied der Julia Telezjko
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Keer op keer
Laag op laag
As tot as keert
Aard tot aard
Gouden licht
Luistert
In de hemel
En
Donker op aarde
Dood
Erft
Rijkdommen
Jezus,
Uwer
Lam
Is
Aanstoots steen der
Tehuis sancti spiritus
Echter
Looflied
Zijner wijsheid
Jezus
Kon ik maar…
O God….…
Gouden handdruk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Hij spreekt esperanto
met snelle voeten
tien noppen brengen
toppen dichterbij
geloven in zegen van boven
haalt vurig hel en hemel
almaar dichterbij en vloert
de laatste hindernis
zijn zonnebril verbergt
eerlijk zicht op waarheid
een handige list laat volgers
een betoverend standbeeld bouwen…