5709 resultaten.
OPEN DOEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In de kamer van mijn leven
werk en denk ik voortdurend
buiten klinken voetstappen
er wordt aan de deur geklopt
Jezus de sterke Heiland
staat buiten wil mijn gast zijn
met diep ontzag kom ik nader
druk langzaam op de klink
met vragende schuldgevoelens
mijn hand voelt zwaar aan
door de kier schijnt stralend licht
omgeeft de Redder de…
Praktisch
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
393 .
__________________________________
Voor hoofdarbeiders, vroeg op, vief en kwik
Een parmezaanse potpourrisalade
Of bouillabaisse à la marmelade
Als diepvriesdoehetzelfmaaltijd
in blik
Uw maal besteld met één druk op de knop
Het kost u wel uw maag, maar niet uw kop!…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.
ruimte, tijd en liefde.
help me groeien, laat mij zijn,
een kind, als ieder kind.…
Tot kring verwoorden
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 zonder blik
door te weinig
variatie krijgt het
bewegen een
verkrampt beeld
door de ookal
introverte leefwijze
een veel te kleine
woordenschat door
het mankeren aan
sociale vaardigheden
intussen is de rij
tot kring verworden
de open einden
hebben contact
gemaakt de rij
met een doofstomme
en een dove aan
het andere eind
die nu druk…
Half licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alleen, in de lege filmzaal
tussen de tapijten
mijn ogen in half licht
gesloten, rug en dijen
stevig in de stoel op reis
door de gonzende ruimte
van het drukke verkeer
van in- en uitvoegen
in de verte en ergens
glijdt er een liedje voorbij
- vertrouwde emoties
op afslagen zonder bestemming
rondgaand in het wegennet
Daarom en omdat…
Geen spoor
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
415 wat van
je vinden zal
Nu je stof wervelt
in de felle wind
Zich zo verspreidt over
een brakend terrein
Nee, dus niet
jouw visplekje
aan de Nete
Niemand mist
je foto albums
die ík verbrandde
Het huis gunde ik
met grote korting
aan de buren
Je boeken verkocht per kilo
Nee, geen prijs per stuk
Ook niet voor die eerste druk…
Dorpsfeest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
332 Alsof er niets is gebeurd
want vanavond kijken we weg
Dansers drukken zich plakkerig
tegen elkaar aan om overeind
te blijven, ze waggelen
naar de wc, zetten weer
een geïnteresseerd gezicht op en
voegen zich bij een andere groep…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
192 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Loop verdwaald rond op
Wat een treinstation moet
Zijn in de plaats die mijn
Hoofdstad genoemd wordt
Maar waar ik al meer dan
Veertig jaar niet ben geweest -
Alles anders, alles is anders
Dan toen, toen de treinen nog
Gewoon ramen hadden waardoor je
Naar buiten kijken kon - nu zie
Ik alleen donkere wagons met tralies
Voor luiken…
Grafverzorging...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Het graf ligt er weer mooi bij
Ik verzorg het al jaren
soms met lood in de schoenen
want het zijn wel mijn ouders
maar soms ook zo licht
als een veertje, veertjes
sierlijk licht zwevend
rondom het familiegraf
waar ik fijn thuis kom
waar ik me goed voel
wat ik zo graag verzorg zodat
het graf er weer mooi bijligt!…
Bevrijding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Als de pinksterbloemen bloeien,
is Pasen al geweest.
Met zijn maan in volle glorie
En voorjaarsbloemen als op een feest.
De lucht is vol met geuren.
De vogels zingen
in hun mooiste liefdeskoor.
De aarde toont zijn kleuren.
In volle lentetooi.
Ik volg mijn gedachten
en zie een volk gebogen
en geslagen in diezelfde lentenacht,
gebeukt…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn
slagen in de duisternis, of was het de striemende wind, zijn woorden nooit
uitgesproken en is vader…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Mijn vader zei: hier liggen ze,
de Canadezen. Ik zag ze staan
aan de vaart, in hun grijze kleren.
Eindeloze, slachtrijpe rijen.
Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren.…
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
terug in de tijd
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.077 het huis van mijn oorsprong
is als nieuw bepleisterd
met de rij populieren
de seringen de rabarber
nog steeds zichtbaar achter
ze zijn niet meer
van ons
ik kwam er zondag langs
de leeuwerik zong
kinderen speelden
de pioenrozen op het erf
de dag dat mijn vader stierf
het ongeloof van mijn moeder
de egel die 's nachts hoorbaar
schuifelde…
Handwerkman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
804 Help me zoeken, vader
naar het ontoereikend gereedschap.
Ontbied de bouwvakker
uit de ivoren toren
van het hospitaal,
om dicht te maken
wat ooit uit z’n voegen
is gebarsten,
te hakken met z’n houweel
naar de oorsprong….…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.…
Erfenis
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.634 buiten
zwaait de morgen
naar een vroege wandelaar
die daarvoor de nacht
gemeten heeft met
het splijten van woorden
net zolang
tot vernedering
zijn jonge vrouw met
het kind aan haar borst
had gegrepen
hij doet het plichtsgetrouw
sterfelijk, zoals zijn vader
hem heeft geleerd
om in gebonden schaduw
eigen pijnen te genezen
plichtsgetrouw…
Vriendjes
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.060 Twee kinderen nog jong van jaren,
ik dacht dat ze zes of zeven waren,
de één zei: mijn opa is naar God de Vader,
de ander zie hij is gegaan
naar een andere wereld, hier vandaan.…
Zo te zijn als sterven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
990 In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid…
Loopje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
744 ineens was er een grijns
en een glinster in zijn ogen
de zon brak even in hem door
hij deed een bombastisch loopje
uit het niets
overviel mij de drang mijn passen te vergroten
zo deed mijn vader dat
omdat hij daar zomaar zin in had
antwoordde hij
op de verbazing in mijn ogen
de grijns trok weg
en hij ging gebogen
zijn rug om niets…
Appelscha
gedicht
2.2 met 22 stemmen
14.134 Zijn vader zegt dat het niet mag vanwege
het geloof. Want tussen God en Allah
is de liefde vreemd. Dat is nu eenmaal zo.
Hij wil zijn pa niet grieven. Alle wegen
leiden immers terug naar Ankara.
Ik weet alvast: ik blijf alleen.…
Opbouw na Babel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 Zo wachten ze op
hun geliefde Vader
die voor het afdalen
geen toren nodig heeft
en weet wat onder
opbouwwerkers leeft,
ze komen Hem steeds nader.…
Woef
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
601 Was jij de voorbode van zacht
in het keiharde ledikant
waarin ik tijd heb doorgebracht
buiten de rede van verstand
heb ik mijzelf met jou gestreeld
op kale plekken van het zijn
dat zo armlastig was bedeeld
door grote menselijke pijn
ik ken moeder en mijn vader
als bouwers van het warmste nest
zonder zachte levensader;
onder jouw vacht…
Biertje?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
814 "Vader, zou ik misschien mogen, een gezellin voor het leven?
Want alleen is toch maar alleen.
Ik wil u daarvoor in ruil een stuk van mezelf geven".
Dus ging de Heer aan de slag, met een rib uit de man zijn zij.
Maar om de vrouw te kunnen creëren
nam de Heer er eerst.......
een biertje bij.…
GOD BEGRIJPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 goedgelovig genoeg
om mij te begrijpen
en weet hij alles van mij
en is daarom zo vergevingsgezind
God en ik zijn vrienden voor het leven
en wellicht ook na mijn dood
dat blijft afwachten
God en ik hebben
aan een half woord genoeg
aan een halve gedachte
Hij kent mij,
Hij heeft mij gemaakt
naar zijn beeld
met de hulp van mijn vader…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Mijn vader J was nog maar net
gestorven toen mijn moeder A
zijn nieuwe regenjas voorzichtig
van de kapstok nam. Pas eens,
zei ze, hij was er zo trots op.
Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd.…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
Déja vu aan het biljart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Voor mijn vader
Terwijl jij nadenkt
Of je over rood of
Wit wilt spelen,
Schud ik de tijd
Uit mijn mouw
En kijk ik veertig
Jaar of zo naar voren,
Zie ik haar, dan nog
Niet geboren, op dat
Tafeltje in het kleine
Kerkje dat in de mist
Verborgen ligt
Met gekruiste benen
Gedichten lezen, die mij
Regel voor regel raken, met…