13844 resultaten.
van hart tot hart samen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 doen en laten
niet vanzelfsprekend meer
zonder een kalender
heb je vaker geen idee
van de dag en datum
gisteren en morgen
zijn vreemde begrippen
je verwart de seizoenen
net als de dag en nacht
wat ooit eens gebeurde
gebeurt bij jou vandaag
straks of later is altijd nu
waar zich over en weer
in gevoelens en behoeften
ons emoties…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 ze kijkt naar de mensen
die bij elkaar horen
ze is met niemand samen
en voelt zich verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis…
Denkspiraal
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 Ik zie ook andere gelijkgezinden
bezwaard gemoed en depressiviteit
die ongeveer hetzelfde ondervinden
in hun emoties van neerslachtigheid
Ver heen lijkt weer het nazomergetij
met klatergoud in blauwe rafelranden
het licht dat eerst nog scheen
maar nooit ontbrandde
een strijd die in een nederlaag verzandde
één man legt heel Amerika aan…
Een verte
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
337 waar kijken
genade was
van blijdschap
in een eindeloze
nakijk spoedde
het leven zich
bijna voorbij
de liefde daar
hoorde ik zoveel
dat die emoties
alleen niet in
te halen waren
vooral als daarbij
nog een verte kwam
waarin ik mijn
liefde zag naderen
in behoedzaam
dichterbij komen
op haar specifieke
wijze in lichaamstaal…
Een verte
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
348 waar kijken
genade was
van blijdschap
in een eindeloze
nakijk spoedde
het leven zich
bijna voorbij
de liefde daar
hoorde ik zoveel
dat die emoties
alleen niet in
te halen waren
vooral als daarbij
nog een verte kwam
waarin ik mijn
liefde zag naderen
in behoedzaam
dichterbij komen
op haar specifieke
wijze in lichaamstaal…
Muggenland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
220 Dwalend door mijn heimwee
in gedachten in het muggenland
aan de oevers van een zoetwatermeer
speel ik met jou, en jij met mij de vermoorde onschuld
en we koesteren de onschatbare waarde van humoristische
dwalingen in de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om…
Herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.263 Het brein is hét wonder van 't zijn,
Zorgt voor emoties, pijn,
Slaat heel veel op steeds weer,
Maar vergeet veel meer.
Van mijn lief herinner ik ’t meest,
Alles ik nog van haar wist,
Heb ik vastgelegd in een boekje,
Zodat als na mijn heengaan,
Mijn herinneringen zouden verdwijnen
Die zo blijven voortbestaan.…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Mijn lichaam kent het doorleven in cellen
van ervaringen, een tot in mijn nerven
ondervinden van paletten vol emoties.
Mijn leven is geen gaan over paden of betreden
van gewoon plaveisel, evenmin van wegen waaraan
het aan onderhoud zichtbaar niet heeft ontbroken.…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 De tijd was enkele minuten voortgekropen,
en ik bedacht hoe stilte en duisternis emoties doen komen,
als diepten in de ziel worden opengezet.…
Wat zich vergeten laat
gedicht
3.3 met 45 stemmen
13.512 Wat zich vergeten laat, de wanhoop,
de wil tot vernedering,
de verliezerstranen van de haat.
Mijn lief, mijn boos, verbeten lief,
wij riepen naar elkaar,
tot twee, tot drie, tot vier keer toe,
door de schemer en het sneeuwlicht
van de late winter,
en keer op keer kwamen we terug,
onwillig, gebroken, verliefd.
----------------------------…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 Als ik oud ben wil ik oude handen
die, als op de reliëfkaart
van een basisschool
hun gebergte, hun rivieren
durven tonen. - Verre landen
waar ik in kan wonen.
Ervaren aderen,
vingers met verhalen.
Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Toen ik 12 jaar was
hield ik het meeste
van bossen vol beesten
en van slapen in het gras.
Daar staan nu huizen, want
dat was duizend jaar geleden.
Wat bos was en weiland
is nu bebouwd en bereden.
Was ik maar een kilometer
lang, dan kon ik alles beter
overzien en misschien verdragen,
en dan kon ik mij vol behagen
uitstrekken over die…
De week die zeven dagen stilte scheurt
gedicht
2.9 met 17 stemmen
13.874 De week die zeven dagen stilte scheurt
En lang in mij de uren telt
Met het heelal de grens, dit bekende hoofd
Tot gestalte verwant. De mummies van de adem
Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef
Onder dezelfde tong herkend de uiteinden
Van lichaam en haat, de wazige naald
Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam.
De late eenvoud van de meester…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 Geen betere plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom…
Dertig seconden voor je hart stilviel
gedicht
3.2 met 119 stemmen
46.855 Dertig seconden voor je hart stilviel
Sprak je, dacht je, en waar sterf je nu,
Waar zwerft
Het onomschrijfbare dat je nu bent?
Welke agonie leeft nu stom
In je dode tong en lip?
Je wil ons horen,
Je wil ons zien.
Ik neem je bijna koude hand.
Als je me voelt, ben ik ijs
Tegen het ijs van je eenzaamheid.
------------------------------…
Een kind uit vijfenveertig
gedicht
3.5 met 100 stemmen
34.488 Mijn vader had twee levens. Een
kort en vlammend, zonder mij. En een
daarna. Mijn vrijheid was een plicht.
Ik speelde in een pasgeboren luwte;
wat ik voor vol aanzag was innerlijk
ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar
dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg.
Als ik aan tafel zat stond er een horde
hol van honger in mijn rug. Ik at.…
Weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
830 wolken
drijven
steeds dichter
naar elkaar
de lucht
wordt donker
de eerste druppels
vallen
dan
een flits
met
een donder erachteraan
harder
steeds harder
gaat het
regenen
harder
steeds harder
gaat het
onweren
totdat
de zon
weer
tevoorschijn komt…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.152 winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam
in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte…
ik brak in...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 geopend wordbestand
in een ander pand
van een ander mens
niet dat ik me
dat zo bewust was
maar ik las:
'ik voel je
om mij heen'
meteen
wist ik
zo mooie regel
zo maak 'k er geeneen
werd hevig verlegen
kon er niet tegen
deez' inbreuk in privacy
op intimiteit in tederheid…
Bij een boeket
gedicht
2.7 met 35 stemmen
12.287 Ik stuur je dit boeket van grijze rozen
(stijlbloempjes die veel langer staan dan echte):
stelen van ijzerdraad in groensajetten kousen,
kroonblaadjes van misschien crêpe de Chine,
zilverdraad en geel fluweel voor harten
die meer verduren kunnen dan het mijne.
Zet ze lukraak in lege waterglazen,
draag ze bij paars met ambergele kralen…
No second Troy
gedicht
3.1 met 73 stemmen
33.169 Ik heb een vrouw bemind, die best
een tweede Troje zou verdienen,
en die door drank en heroïne
onder mijn ogen werd verpest.
Tot ziekbed kromp het liefdesnest,
en ik zou zachtjes willen grienen,
omdat alleen dit clandestiene
sonnetje van ons tweeën rest.
Zo'n veertien regeltjes waarmee je
een tipje van de sluier licht,
wat zout om in…
de ban
gedicht
3.2 met 41 stemmen
13.236 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.118 Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt
De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan. Het beeld van de man met de
Hamer die alles heel wil maken om het nieuwe…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht…
- Vergeef de liefde in mijn ogen -
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
635 Geloof de verborgen pijn in mijn ogen
open, verlicht, liefde..buiten de werkelijkheid
zodat ik haar kan zien,
haar warm in mijn armen kan voelen
vergeven, dat zoveel sterker dan het alleenzijn is
mijn hart dat weet, mijn oordelen
ze hebben mijn herinneringen pijn gedaan
ik herinner de ademloze momenten diep bewogen
terwijl ik 's nachts…
Terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 O, op een
wind van woorden
en gelach
wegzweven, even,
naar geboren
en geborgen zijn,
op akkoorden
van oude rijmen,
en dan terug
en weer
terug.…
Meer dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Wat hoor je als het stil is,
hoor je dan het kloppen van je hart
je ademhaling in en uit, in en uit
je krabt aan je hoofd en denkt, dat geeft ook geluid,
een beweging van je voet, je hoort het
ritselingen van een kledingstuk, ja ook dat.
Plots rinkelt een fietsbel op verwijtende toon
een deur slaat dicht
voetstappen bij de buren
op straat…
Gek Hart
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
599 Misschien heb ik wel een heel gek hart,
het is geplakt, geknoopt
met band en touwen,
Toch,
Het klopt nog altijd hard en goed,
het heeft heus haar krassen,
haar pijnen en berouwen.
Ach,
Misschien heb ik wel een heel gek hart,
het weet zo goed wat liefde is,
en hoe het te vertrouwen.
Ik denk, mijn hart, dat ik
jou voor altijd…
Woorden Plas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 Als er dan al
woorden zijn
en je gooit
ze in het meer
Wil de plons, de spetter
de rimpels, de golven
de laatste klinkers
van al dat en meer
Als er dan al woorden
zijn, smijt, gooi, werp, verhit,
onbezonnen, onmogelijk
onbegrijpelijk, hart en zeer,
Haal adem,
verdrink niet…
Introvert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 De wereld is van de libelle
in zonlicht van de verdwaalde stad
bij de vijver van de spiegelbomen
zoete geur van zomerse heimwee
in het regenwoud van het stadspark
bij het eenvoudige burgergraf
en jij die altijd in die jas zit
die je bij me bracht in de nacht
toen stilte ons kwam beminnen
introvert, onder het lachen van de maan.…