3138 resultaten.
Souffleurs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Marionetten van onszelf, sculpturen onderhuids
gestoken illustraties aan de lijnen van realiteit
of schijn, camouflage door de zon gebroken
ogen, steeds in een herhaald en eindeloos refrein,
een flegmatieke maan die voor de zieners schijnt voor
de troostregels die ons raken, ook die raken op al dan
niet op rijm, voor alles wat we denken wel…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
775 Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd
Maar een hart dat is versteend en verdoofd.
Iedereen kent het waardeloze gevoel
Zoveel pijn met wat voor doel.
Ooit sprongen de vonken er vanaf
En nu voelt het doods als een graf.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
DE KNELLENDE RING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
700 die dolverliefdheid overkwam ook zijn fluit
Deze andere vrouw raakte zwanger, helaas
toen werd het voor hem zeker Leiden in last
Ruzies ontstonden, ach zo gaat ‘t doorgaans
een gevolg van zijn goedgeefse spuitgast
Gisteren nu werd de scheiding uitgesproken
haar droom spatte bijgevolg helemaal uiteen
Met zijn overspel had hij haar hart gebroken…
Winkel van magie
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
449 van magie laten zien
zonder mij de weg te wijzen
de voorgevel
wat teruggetrokken
geklemd tussen
twee andere blokken
de bijzondere sfeer
verbaasde mij door
de uitstraling van
talloze energiebronnen
de toonbank met
zijn vele aura’s die
jou moeiteloos passen
ons in kleur verrassen
de vitrinekasten
met kristal dat zijn
gebroken…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Ze omvat
Ze omvat de schelp waar ik uit was gebroken
Ze omvat, maar ze weet niet
Ze weet niet van mijn vrijheid en hoe die gewonnen was
Ze had vast. Ze had vast anders gehandeld
Maar moeders zeggen: als hadden komt is hebben te laat
Ik was eens. Beloofde iets. Maar stremde in iets dat blind was
Ooit zal ik weer, zeggen ze.…
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als drager voor hun gebroken…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
wacht Bahe, een oude man op zijn moeder,
om na elke vergeefse dag
met een gebroken hart naar bed te gaan.
Tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.
Mama had gezegd: blijf op me wachten,
ik kom terug, echt, ik kom terug.…
Nederland verdroogt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
930 Onheilsprofeten laten u weten
dat ons landje verdroogt
Het grondwaterpeil zakt
Aardappeltjes verpieteren
De bodem is craquelé
Gebroken poten bij het vee
Rijn en Maas worden wadi’s
Wrakken met roestige ribben
liggen vast in droge gracht
Getuigen van vergangen tijden
waarin handel welvaart bracht
Zoute kwel rukt op
Grachtenpanden scheuren…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 als één vrouw wordt gebroken, verliest de hele wereld haar evenwicht.…
ontkleurde kamers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
278 ondertussen alsnog
bestierde ontsiering
Yeşilgöz’ hocus pocus
de diepgevroren focus
op de kerndelingen
op gewekte burelen
liggen ontgroende
blaadjes te rotten
onder een vers
laagje voor laag
net netjes gestapelde
gebroken sneeuwwit
als rechtsgedraaide melk-
fase richting de toekomst
der ontkleurde kamers
wit voor onze ogen maar…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Jij mooie lieve man,
vol emotie en passie
maar met een gebroken hart.
Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 voor
van alles ben ik geparkeerd
in het eenvoudigste van het
herkennen qua mens met zijn
gevolg van hetzelfde soort
trawanten die in mij wonen
niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in mijn naargeestige handen
voor wie ziet wie ik ben is
het licht sarcastisch in schemer
gebroken…
eerlijk delen
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.104 nog even buiten wachten
zo’n afscheid kost nu eenmaal tijd
Pas als ie weg is, mag je binnen
en met me delen in de spijt
spijt om wat was en niet zou worden
spijt om wat leek en toch niet was
spijt als de barsten in de borden
spijt dat ik rijp ben voor de sloop
Kom straks maar binnen, kom me helen
beloof me alles wat ik wil
geef mij beloften…
Mijn eigen wil...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
893 En verdwijn in me alsof je er nooit meer uit gaat,
want vanavond is wel een beslissing,
een belofte, dat je me nooit meer verlaat,
voor het voorkomen van een vergissing
Je moet het zien als een soort trouwen,
wij samen gaan het doen,
een mooi leventje opbouwen,
dat begint met simpel een zoen.…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 Zo drijft mijn droombeeld voort en gedane
beloften in donzen kussen smoort
door zweet en smart doordrenkt in tranen
in eerbied voor de ongewone dingen in
omzoomd en autonoom domein, daarin
geneigd om luidkeels mee te zingen
met de stenen kabouter die hengelend
naar aandacht in het ritselend riet en met
hen mee te gieren in hun theatraal gebied…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 Slaperig de dunne lakens opzij gegooid
ik hoor de roep van opoe voor ‘t ontbijt
de zon die zijn licht door het raampje strooit
reeds wollig warm en vol belofte van jolijt
snel naar beneden, de waslap om de snuit
in de kamer het zingen van de ketel op de stoof
roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit
snel een dankgebedje voor het geloof…
Het huis van duizend dingen ( A.O. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Haar diepste wens zou de wensen veranderen,
zodanig, opdat mensen gaan geloven
in haar geloven... en niet in een oude belofte.
Zíj kijkt rechtstreeks de toekomst in.…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 deel
op dit verdomde pad
kille regen
en angstzweet
gutsen
langs mijn rug
een terugweg
naar de bronnen van de oerzee
ontbinding
de rotting van het vlees
verlossing door de dood
zaaien de kiemen van nieuw leven
de toekomst
is het kind van
de vergankelijkheid van het verleden
in bevrijdende onthechting
lokt sterven
met beloften…
een nieuwe naam voor geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 in liefde verstrengeld
vindt het wonder van liefde
in moeders schoot
winterse rust
daar verweeft zich
in blijdschap gehuld
het lookgewas van leven
tot lenterse belofte
de kracht in hem
ontgint bemind zich het fortuin
gelijk de eerdere loten
in zomers bloemenbed
het onbeschreven blad
baart met doorgegeven leven
het onbetaalbare…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 als ik om mij heen het land zie
dat lustig de eitjes tikkend
het paasfeest samen viert
krabbelt kriebelend in mij
de belofte van nieuwe lente
want waar wij pasen vieren
ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 en barrières zullen breken,
herhaald door mensheid opgericht,
zij berijden het licht met gouden
drietanden die hun vechtlust
ondersteunen, de kleinste handen
wassen het water van de toekomst
de droomrozen door liefde uitgezaaid
de kiemtijd is niet bepalen, door traagheid
van de incubatie van duurzame leefbaarheid
ondanks alle beloften…
meisje van 15
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 beider oren
graag aan jou lenen zullen
om te luisteren en te raden
leef het leven met volle teugen
durf te leven met de dag
glimlach naar elke morgen
omdat er moois wordt verwacht
neem vandaag dat besluit
ervaar dat alles nog kan
nu je vijftien bent geworden
ligt alles nog open voor jou
dat jij dat vandaag mag vieren
wat morgen aan belofte…
Israëls God is Koning
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 in U, en U in mij
Eén met God de Vader loof ook ik U, onze Koning
Hoog verheven zittend aan Gods rechterhand
Och; dat ook mijn lof op mocht stijgen naar Uw woning
Hier op aarde zwervend als een Godsgezant
Uw genade, wortel van Isaï, o Israël Uw Heilige grond
God van het verbond, het Heilig Vuur van Uw Geest
Gaat nog steeds naar Uw belofte…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 Kom en ga met mij mee en nog het meest
breek geen belofte van wat is - geweest
want jij, jij bent een vrouw en ik een man
hoor daarom bij mij, als je wil en kan
altijd al, van af het allereerst begin ligt vast
dat ik je schraag met dat wat mint en past
Ik blijf aan je zij en ik ben het waard
want mijn hart voor jou is getrouw - van aard
als…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Ik heb me laten inspireren
door de thema-avond
Krimp in de kerk
als schrijver, harte/smartenkreter
en zelf benoemde
RijksDichter van ons Koninkrijk
Bij mij geen kramp door de Krimp
want er is de eeuwige belofte
"Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn,
ben ik in uw midden"
Daar is geen Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van…
De kou als metgezel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 De deuren zijn gesloten, de opvang een verre belofte,
regels als muren die hem telkens opnieuw buiten houden.
Zijn handen, verkleumd, voelen niet meer als de zijne,
de jas om zijn schouders versleten, een vergeefse bescherming.…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Eerste roep klinkt zacht
door koude takken zingt iets
de dag opent zich
Lucht is nog dof van de nacht, een vage
blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken
breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller,
als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.…