Alle inzendingen over licht

18193 resultaten.

Sorteren op:

Gods hand

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
licht wolkte speels tegen een donkere hemel vonkte af en toe in het versterken van elkaars intensiteit in serene stilte volgden kleuren het tijdloze pad van komen en gaan zonder een ons bekend patroon bleef de balans zuiver en schoon ergens lichtte volmaaktheid op maar gods hand wuifde gewoon…

Het overgangsland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
ik zag kou in het licht kristal van je ogen je hand rijpte witte vingers gebogen in blauw toch ademde je de condenserende damp van het overgangsland ging een bevroren leven jouw dood voorbij jij ontsnapte door de lach aan het eind van de tunnel waar licht en warmte in wake op jou hebben gewacht…

Het bloed kruipt…

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 391
Waar het licht voor staat, vertrekken boze schaduwen uit de hangmat van de haat. Wie z’n sterren telt draagt het licht in de ogen van aardkinderen. Gat in de Melkweg, waardoor oneindigheid schijnt, verlicht zere plekken, worden niet door ons gedicht.…
Pama9 februari 2020Lees meer >

In contrast

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 556
het rimpeltje was zo strak dat de lach nog niet geboren was een lichte lijn in de verfijnde mimiek van zachte babyhuid als licht en schaduw strijden neemt donzigheid de lach in contrast nog zijn de patronen niet geijkt is nauwelijks duidelijk op wie de jonggeborene lijkt pas als het hart de basis wordt voor de volle lach…

Dichtverlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Ik zou willen dichten in ritme van deining der zee met woorden die kabbelen als golven bij zachte bries wuiven als helm op duin licht zand op doen waaien. Strooien mijn gedachten langs helder blauwe lucht of in sterrennachten zenden naar licht der maan laten vliegen over horizon om daar in zonlicht verder te gaan.…

iemand dan

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
iemand is heel stil opgestaan de verten in diepe rust verzonken zal iemand dan de eerste vogels horen nu het licht begint te wandelen de bomen kalm ruisen zal iemand dan het stromen van de blauwe rivieren zien iemand opent de handpalmen naar het licht zal iemand dan een pad tot aan de deur van het hart graven in het aanvangslicht…

Maagdenpalm

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 569
zucht-zicht verspringende zinnen ongerepte poppen van vlinders Maagdelijk schoon zuiverend van schuld snelheid van het licht kleurschake-ringen Eland in vernieuwende geweien grazen in zondagse paden hinde die het water las Jeruzalem in een maagdelijk blad licht dat vlees geworden was bestuivende bijen was…
arensoog23 maart 2024Lees meer >

afscheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
Het leven is als korrels zand Samen zijn ze een heel leven bestand Tegen de woeste golven van de zee Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee Als een veertje o zo licht Naar een heel mooi helder wit licht Daar kan die korrel stralen als een ster En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Riet14 augustus 2024Lees meer >

niemand die het weet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
met zachte handen het maanlicht dragen naar de wilde tuin van al het aardse enkel stil worden ademend doorstaan terug in de tijd valt het verre licht op vulkanisch as een gekleurd geheim met zachte handen het maanlicht brengen in schommelend licht de kleur van kersen in stralend duister van de wilde tuin…
J.Bakx8 januari 2025Lees meer >

EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025 hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem tot de bodem dus en ver daar onder naar de doden, doch vooral om de doden te duiden, te laten lichten, op te lichten tot opluchting van mij als levende ziel en bijna onzichtbaar toen ik boog…
Jean Fermate23 november 2025Lees meer >

Het einde nabij

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Hoe sterk het licht ook straalde het was haar lichaam dat faalde dat niet meer in staat was de strijd aan te gaan hoe mooi de toekomst ook had kunnen zijn, alles was nu van de baan Langzaam dovend licht voor die nare ziekte gezwicht De strijd gestreden alles wat rest is het heden en verleden Niet meer samen dromen over de dingen die nog…

Lente langs de waterkant

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Maar voor wat henzelf betreft, spiegelen ze hun wiegelend licht naar de wijde hemel, waar de leeuwerik, héél hoog, hun licht verklankt, ver boven het zicht.…
Han de Wit7 oktober 2007Lees meer >

nacht ontkleedt de dag

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
minder zijn zwartangstig ademend draai ik naar licht de nacht verwerkt mijn duisternis spuugt dauw als gal en rekt zich loom en licht in vroege schemering rust schuw in schaduw uit…
wil melker11 augustus 2006Lees meer >

Nog bloeit de linde niet...

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
Zo wachten wij een leven lang op vreugde, op licht en vriendschap, tederheid of kracht, op zoveel dat als kind ons ooit verheugde en dat nu soms verdwijnt als licht bij nacht. Maar wees tevreden, zonder al te grote zorgen, want weet: je leeft slechts nu, niet gisteren of morgen.…
Adeleyd29 juni 2010Lees meer >

cirkel van het leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 977
De spin, nog maar net begonnen aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen, vol zorg wordt haar web bereid en in diffuus licht haar val gespreid. Zachte parels van de ochtenddauw noden lichte vleugels, kom maar gauw, hier, in dit mooie glinsterend licht. Slechts een tedere aanraking een kus, de val slaat dicht.…

KRACHT EN SCHOONHEID

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
rustten in hun lichtcellen communiceren met het AL door openstelling, waaruit handelingen ten goede voortvloeien in oneindige stromen velen zullen begrip hebben en het licht doorgeven dat hen geboden werd en geaccepteerd tot dat ieder uit de weidse wereld in licht overgaat en het heelal vervult…
HANS UDING28 november 2013Lees meer >

Nog wachten...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
Zo wachten wij een leven lang op vreugde, op licht en vriendschap, tederheid of kracht, op zoveel dat als kind ons ooit verheugde en dat nu soms verdwijnt als licht bij nacht. Maar wees tevreden, zonder al te grote zorgen, want weet: je leeft slechts nu, niet gisteren of morgen.…
Adeleyd10 juni 2015Lees meer >

Ode aan een bungalow in het land van Lek en IJssel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
witte vlokken laat vallen doet het spel van licht en lucht zo bevallen dat zelfs de nacht er geen vat op krijgt in de ochtend als de nevel nog moet optrekken staan licht en lucht al weer te trappelen de bungalow mateloos te verlekkeren!…

In jeugdig grijs

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
statig bewoog het zware verduistergordijn op de lichte tocht van de wind licht speelde met contrasten van de veel kleuren lokjes in jeugdig grijs vitaal vlot zei de kapster passend bij de zwart blauwe ogen en het lichte bruin van je huid naast je stralende lach met haar plezierige intonatie een aandachtfixer in schoonheid…

relatieve Quanti (reprise)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
t Licht weerschijnt in ’n nieuw Licht in Verhouding tot ’t wankel Evenwicht van ’t geopende Zicht op de doorlopende Lijn de Beleving van Zijn en ’t Idee van Verbinding met de Zijnslijn van ‘n Ander…

De blinde bedding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 197
Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht: dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…

schaduwen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
de ondergang van ‘t licht verlengt de schaduwen van de sombere sparren projectie in zwart en grijs bevroren en verstijfd blad de avond in kille kleuren de nacht lijkt zonder einde in grauwdoodse nevelflarden berusting in ‘t onvermijdelijke er is elke dag een wonder als ’t opkomend licht ontwaakt de schaduwen korter worden…

van jou en laatste nacht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 934
het ochtendgrijs verhult jouw rustig slapend lijf het eerste morgenlicht toont niets van dat wat zichtbaar was in ‘t donker een lichte regenvlaag die koelt de wereld voor jouw venster en geur van passie, lust waait langzaam uit in dag die als een sluier zich nog niet echt lichten mag zo dat ‘k nog droom van jou en laatste nacht.…
sunset18 maart 2008Lees meer >

Dor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Vrieswind, volle maan het oude lijf vertelt van aarde bomen komen om de dwergen hakken zich een weg het nieuwe licht is zonder schaduw herfst dus droge lippen niemand kust die oude mond de grond is weggeslagen in de dagen die behuild zijn zout weerkaatst het licht verdroogde huid en droeve woorden…

reisvoorwaarde

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Ik wil best wel mee naar de overkant voor de rust die wordt beloofd , en het licht , ja, vooral dat licht het heeft me altijd erg aangetrokken, en zeker nu, mijn winter duurt al zo lang.…
jandeb2 maart 2006Lees meer >

Virgo *

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.292
bergen klimmen in het tinnen licht en uw stille, virginale lippen kuisen aan de sidderende beken zoete smetten van het groene duister en uw oof wordt licht.…

Adem ten leven, vuur en licht

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
Adem ten leven, vuur en licht, liefde, vertrouwen, Aangezicht, hoop op een toekomst, zachte bries, fluisterend spreken, teder gebaar, stem die ons thuisbrengt, woorden waar, licht in de morgen, avondrood, weg naar het leven, door de dood, vriendelijk teken, golvend visioen, nooit echt te grijpen, hier te doen.…
Adeleyd26 juli 2006Lees meer >

Wilg

gedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.037
Niets valt nog te verlangen dan dat de wilg zal vangen de laatste schilfers licht. -------------------------------------- uit: 'Tussenspel op mondharp', 1987.…

Het fijn penseel

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
er is geen tijd meer voor het fijn penseel gejaagd meng ik de kleuren tot aanwakkerende wind het dreigend zwart dat grijs ontlaadt in wit vertraagt en stenen hagelt op het doek nog zijn er gouden wolkenranden die licht van zon ontvangen schitteren door de regenboog ik schraap de verf bijeen tot lichte mist die in onweersgeur verdampt…
wil melker19 november 2009Lees meer >