5736 resultaten.
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
Droomvlinder
netgedicht
3.6 met 46 stemmen
3.530 Op het moment dat ze los komt, stokt de sapstroom, met een laatste stuip pompt haar lijfje het sap nog eenmaal rond.
Net lang genoeg om het leven hoop te geven en in de vlucht naar beneden begint de droom.
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal.…
Laat de deur maar open
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.588 laat de deur maar open,
ook al is het buiten koud en kil,
ik wil je liefde voelen,
ook al ben je ver weg,
en staat de tijd niet stil;
laat de deur maar open,
ik verwacht je ieder moment,
ook al gaan de dagen snel,
en is iedere nacht zonder jou,
een klein beetje hel;
laat de deur maar open,
ook al nemen ze alles mee,
ik raak je nooit…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 omdat er
niets meer was, was het
sprakeloos, alleen de
stilte aangehoord, er viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft het verzwegen
of de tijd verheelt zich met wat
in het moment…
Oorzaak en gevolg
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
609 deze lente kaart met herinneringen
die de dood rijpt aan vluchtige
momenten spijt – witte kopjes
steken al boven de zwarte klei
bebaard en afgebakend
tussen zachte wallen vlees
met vroege stoppels waarvan het zwart
veranderd is in een loodgrijs warm vest
klampt emotie zich vast
aan het duister en ejaculeert
zijn angst met pijnlijke scheuten…
Onherkenbaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
817 hand
je zocht me overal
maar vond slechts wat ik aan je zei- want mij
herkende je niet meer
de foto’s die ik toonde leken op iets moois
doch nimmer op mijn kinderen
of op de tijd dat jij nog als mijn moeder
ook mijn moeder was
de kleine vrouw waar je in schuilt
herbergt enkel nog dat lieve
ja, dat hele lieve
binnen breekbare momenten…
Zonnestraal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
558 In een zwarte woeste wereld
waar wolken blijvend samenwoekeren
de bodem zompig kluiten blubbert
wacht ik op dat herlicht moment
waar tussen duistere dagen
een spleet van zon zal vallen
zo schrijden doet de wereld
tot glimp van nieuw begin.…
Ontheemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 Al het mij dierbare
sterft ieder moment
steeds zie ik het gaan
en laat het mij alleen
in een onthutsend nu
dat ik moe ben te zijn.
Alles leeft telkens weer
in een voortdurende golf
slaat het tegen klippen
hemelbestormend driest
een toekomst tegemoet
die onvervulbaar blijkt.…
Niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
827 Dichtbij is de gedachte die de tijd omkeert
en momenten laat slapen.
En niets verbergt dat een
droom waard zou kunnen zijn.
Of de regen laat wachten met zijn hopeloze spel
van komen en blijven
in verregend geluk.…
wiegenliedje voor een vogel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
769 vanaf het prille moment
waarop de gevederde
zijn lange hals
om haar verlangen windt
de snavel neervlijt
in de welving van haar borsten
haar naaktheid toedekt
met zijn verentooi
wéét zij zijn vermomming
zij laat de vogel
en wiegt het kind
verjaagt de onrust uit zijn ziel
haar buik wordt verlangen
maar zij wacht
tot de man in de…
Respect
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Waarna men zich realiseerde dat dat juist op dit moment geen pas gaf, en geschrokken stopte met protesteren.
Weer werd er – structureel – geprotesteerd,
Alleen dit keer niet al te overdreven,
Vandaag moest men het goede voorbeeld geven.…
eenden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 zeer verwarrend valt te zeggen
dat het wezen dat daar zondig loopt
zichzelf verwijt om mee te spelen
het sleept zichzelf ten overvloede
uitbundig mee
over uitgeraasde, haast verdwenen wegen
en god mag weten wat een ander
zich op dat moment bedacht
het kon het wezen niets meer schelen
alles kan een niets staat vast
is wat het wezen zachtjes…
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen
misschien een moment…
Om nooit te vergeten.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Ons moment dat ligt in het verleden.
De tafel in het restaurant is om nooit te vergeten.
Onze blikken twinkelde om nooit meer te vergeten.
Je hebt een vaste relatie dus ik kan je beter vergeten.
De eerste dag! Tevens de laatste hoort tot het verleden.…
duizend jacobsladders
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
497 gouden wolken dalen neer…
lucht als een gedicht
gevoelvol warm verlicht de zon een
adempauze
lang op mijn gezicht
ik glimlach zacht en laat het beeld
haar ingewerkte impact doen
slechts duizendmaal en één, een zoen
een streling onverdeeld
langs buik en rug
ik wil terug naar dat moment
klimmen, op de ladders van een gulden dag
ik…
Hun stukjes schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 van luchten
ook al wilde het vluchten
achter wit van de wolken
maar het prille groen
dat ik in jou ontmoette
heb ik na jarenlang zoeken
nergens kunnen ontdekken
evenals het breekbare blauw
dat straalt uit je ogen
die warmte tintelen door kou
uit een kier van de hemel
ik heb je kleuren lief
omdat zij sprankelend leven
en ieder moment…
Gebiologeerd
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
729 Je kunt een heleboel vergeten
maar wat je inwendig raakt -
muziek op z'n best,
een diep doorleefd moment,
een niet te plaatsen blik
of een Ho-Ho, die onvoorziene Golf
die jou ook nu weer overhoop haalt...
Een machtig ampèrage
dat tot in je haren dringt,
claim je memorabel,
keten je in eigen kelder.…
Overtuiging
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Vanaf het moment dat wij
elkaar in woorden vinden
lezend leren kennen
ontstaat er een passie die
oprecht voor altijd zal zijn
Tijd zal ons zonder twijfel
zonder enige tweestrijd
bewijzen dat echt niets voor eeuwig is
Toch weet ik
beslist net als jij
'n boek is (ooit), van kaft tot kaft
het verhaal, met een boodschap, uitgelezen, klaar…
De wereld van glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 er dwaalt geen schaduw
door de wereld van glas
waarin privacy niet past
en licht vrij speelt
in drie dimensies
tot het breekt
alle kleuren geeft
waaruit het wit
ooit is geweven
na tempering volgt
demping van geluid
uit is het moment van stilte
waarna zwoele tonen
intimiteiten zingen die hen
door het licht zijn ontnomen
in…
Overgeven en overgave
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 Op een dag denkt zijn moeder
aan dit moment,
aan Jezus die doodsnadering
ook herkent,
in gedachten Zijn armen
om Vader geklemd
zich over heeft gegeven
opdat zijn kinderen,
de dood voorbij
opgelucht kunnen leven.…
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik zie de nacht mijn dag vervagen
Het grote nietige iets
Een droom probeert mijn aandacht te vragen
Het moment van alles;
een ogenblik van niets.
Ik kijk naar een eeuwige duisternis,
naar de schaduw van de maan
Vandaag heeft geen betekenis;
Morgenochtend treedt al aan.…
Een zoeker in de stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Die momenten voor ‘t getier en geraas herleeft,
en de stad weer op z'n grondvesten beeft,
Speurend naar de geheimen van het universum,
zoekend naar dat illusoire equilibrium.
Wat hij tracht te vergeten is zijn eigen kern,
die zelfs in de geruisloze nacht op hem wacht.
En dan de schrikbarende gedachte dat hij nog leeft.…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms is een traan een uitweg,
een uitlaadklep,
een emotie van liefde, vreugde
of verdriet, het is maar net,
hoe je die traan op DAT moment ziet.
Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene wat je juist NIET ziet,
maar waarvan je ook niet wilt laten zien,
dat.....verdriet, emotie en blijdschap
kort bijeen liggen…
De pijn van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 vannacht huilde de wind
grote dikke tranen
ik keek van achter het raam
en zag de ruiten nat
de bomen en hun takken
bewogen heen en weer
alleen de maan stond stil
en ik
gevangen door dit moment
jij sliep door alles heen
de man mij zo bekend
ik zag jouw lijf bewegen
je ademhaling op en neer
ik voelde al mijn liefde
voor…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 vroeger was alles vlak
maar waar wij nu lopen
zie ik vaak een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
Ineens voorbij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Je gunde ons
mooie en lieve momenten.
Dankbaar nemen we afscheid
van jou.
Waar we ook zijn,
je hebt een
plekje in ons hart.
Dank je wel voor
al je mooie levensvreugde.…
Wilhelmus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 er is een grote politiecontrole op de baan
later sterven straatgeluiden uit
eerst klinkt nog een Wilhelm Scream
het blijkt de straatzanger
die iets raaskalt over zijn bad dream
nog even blijven zitten tot de volgende halte
als dwaalgasten die op fietsers lijken
een moment herhalen
totdat eeuwen minuten blijken…
Een vrolijk gemoed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Niet kunstmatig of met het medicijn
voor het moment gewonnen.
Het kruid is soms bitter en een hart
soms gewond. Maar elke dag klopt het
vele slagen in het rond.
Zulk een inspanning zo essentieel;
vraagt om verstand en vertrouwen
in de mens als geheel. Hart en geest;
het ratio mag dagelijks aan het menszijn
bouwen.…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…