2623 resultaten.
Leven met oudere broer, zussen: moeilijk.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 beste (van de klas)” ; 10 jaar verschil
( ) op een ansichtkaart, zij 18, ik 10
dan de evangeliste, de volbloed christin
“Geef je hart aan de Here Jezus Christus
Hij is je beste keuze, Hij is je redding”
ze is zeer getalenteerd maar ook hard
en keihard voor mijn lichamelijk zijn
maar het is ook moeilijk met de jonge radicalen
die als een blad…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Deel 1: Ik sprong
ik stond daar
als een leeggelopen man
geen tranen meer
geen waarom meer
alleen dat helse vacuüm in mijn borst
waar ooit mijn meisjes zaten
hun stemmen
hun armen
hun ‘papa’
zij waren weg
en ik —
ik was een vergeten blad
in een vuile wind
die niemand nog las
de brug keek niet om
de rails lagen klaar
als koude slangen…
KIND, KERK EN MANNENRELATIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Van der Hout uit Rotterdam
de, zijn, 3 eenheid, is ook de mijne:
1 DE MOEDER en de Vader, 2 de zoon en 3 de Heilige Geest
de Dominee is er met zijn man, de organist
spelend op het kerkorgeltje, kinderspel vergeleken
met die van mijn verwende gewende Westerkerk Amsterdam
Op Vlieland is de Dominee begonnen en hij neemt geen blad voor de mond…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Een lichten en een wuiven
ging door het wakend woud
in ruisend, schittrend stuiven
door het bebladerd hout;
de volle takken hingen
te zwieren en te zingen
in zilvren flikkeringen
op 't feest van wind en maan.…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 zijn
II
In zijn blues in blue navy
sijpelt bitches brew
- Miles Davis' profetische meesterzet -
hij wacht tot Eós, de rijzende zon
zijn wereld kleurt waar het zacht is in nieuwe tinten, waar het gebeurt
meer dan geluk zit er voor hem niet in
III
Miles is geen woord-
maar een akkoordendanser
zijn 'birth of the cool'
een ruisende…
Bertha's Brief
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.097 Wat wil dat ruisend wiekgeklep?
Wat wil dat klagend, smekend duifgekoer?
Door ‘t open venster vliegt Sneeuwitje en vouwt
Op ‘t rouwgewaad van haar, die eenzaam treurt
Om ‘t lieve kindje en niet getroost wil zijn,
Wijl d’engel vlood, - de blanke vleugels saam.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 Op een dag zal ik gaan
treed ik buiten mijn afgesloten gewelf
in het door mij nog onbetreden leven
als een blad; nuchter, clean en onbeschreven
bewandel ik de weg op zoek naar mijzelf
Op een dag zal ik blijven
op het juiste pad dat ik tussen struiken vond
waar ik mijn stap van angst kan gaan bevrijden
en leer de valkuilen weer te vermijden…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 Het mastbos staat van rondom stom,
En wordt niet horens moe:
Het windje plooit zijn vlekjes toe,
En speelt met blad noch blom. —
Maar de Echo vangt een toontje op,
En alles vliegt in roer:
Nu hupplen veld en heuveltop,
Met schaterend rumoer.
Iö, wat klinkt die zangtoon schoon!
Zie daar de rechte trant!
Dit klatert over bos en land!…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 De wind begon ruw gras te wiegen
Op dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil…
Zo diepzinnig als cellofaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik heb Erasmus in Rotterdam gevraagd wat hij
hiervan vond, maar hij vertrok geen spier
en toen de klok op het hele uur sloeg, sloeg
hij zelfs geen blad om. Hij was bezig met zijn
studie en had geen tijd voor modern gezeur.
Hij fluisterde wel even dat ‘vleugels’ verdacht
veel op ‘vlegels’ lijkt.…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 In de nacht leken sterren stelsels van webben,
hangend over de aarde
en 's morgens lagen die op 't gras, op 't blad
alsof de hemel liefde bedreven had.
Voor 't vertrek verbrandde ik spoorloos ons afval,
gewillig waren de wind en het vuur.
De schapen zagen ons gaan, blaatten toe!
“Daaag!…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Als de gure winter nogmaals
De aarde blad en bloesems rooft,
En gij eenzaam zit te mijm'ren
Met ter neer gebogen hoofd;
Als de lange kruipende avond
Vele droeve stonden biedt,
Denk aan mij, die steeds u lief heb,
Liefste, neen, vergeet mij niet.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 Het eindloos hangt daar hoog en ligt hier neer te dromen,
Te dromen in de vlakte en in het zwijgend woud,
Het woud dat zwijgend rijst met halfverlichte bomen,
Die bomen vormeloos die schijnen eeuwenoud:
Want eeuwenoud is ’t al en meteloos te samen
Als samen stilte ligt en nacht op de natuur,
Natuur, onroerbaar stil waar blad noch bomen aâmen,…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 Zij streven en zweven van vroeg in de morgen,
En dwalen en dalen in gretige luim,
En domlen en schomlen als homlen door 't ruim,
En kruipen en sluipen in kelken en bladen,
En vliegen dan been, met haar' buit overladen
Pus opent de boekweit, zo haast als de zon
De tengere knop op haar stam doet ontbloeien,
Totdat zij verdort, ene levende…
DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
848 Judea's wijnstok groent hier niet;
Olijf noch vijg teelt ons gebied;
Gij gaardet hier, in rauwer lucht,
Min weeldrig blad, min zoete vrucht;
En toch, gij zit, uw lot getroost,
Te midden van uw talrijk kroost;
Uw Feesthut staat bij ons geplant,
Als eens in 't Palestijnse Land.…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Gezegend zij haar ruisende ader!
Zij springe in wellust vroeg en laat.
En ('t zij de zegen van uw Vader!)
Besprenge uw akker onder ‘t zaad!
Ja, smaak in de armen van een Gade,
De wellust van uw rijpe jeugd,
Dat zich uw gloeiend hart verzade,
Zich dronken afdrinke aan haar vreugd!…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Vlammen van akelig rood en lichtgeel schittrende pijlen,
Door het geknal achtervolgd van vreeslijk schokkende slagen,
Mengden zich met het geplas des kletterend vallende regens,
Die in ruisende beken de schoot der wolken ontstroomde.
’t Ganse gezelschap staarde, in eerbiedvolle bewondering,
Naar dit grootse toneel.....…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Wie zou elks wit* vertonen op zijn bladen?
D'een bidt de goê Fortuin
Om kronegoud en purpren rijksgewaden
En hoven van arduin*.…
Stille getuigen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.392 Een schaal op het dressoir
Twee kommetjes op de vensterbank
In de tuin een groot stenen blad
Gebakken steentjes op de boekenplank
Waar is de pottenbakster in mij gebleven..
Tekeningen door het hele huis
Schilderingen aan de wand
Wat mijn ogen zagen zette ik ooit
Op papier met mijn hand
Waar is de kunstenares in mij gebleven..…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Hoe trillen de bladen!
Hoe suist al de lommer,
Als Zephyr zo zachtjes
Loopt spelen door 't groen!
Nu springen de bronnen;
Nu ruisen de vallen;
Nu weemlen de beekjes;
Nu zwellen de vijvers;
Nu stromen rivieren
In prachtiger schoonheid,
Door 't vruchtbare land.…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De iepen zongen achter een zilveren blad.
Ik wist nu dat ik in het echte bos weer was gekomen.
Ik kon hier mijn leven verder leven.
Alles was voorhanden.
Bessen,rode kersen,bramen,appeltjes rood.
Kruisbessen manden vol.
Hier stroomt elk beekje vol verhaal en geschiedenis.
En ik hoor de meeldraden zingen en de stamper in de bloem.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 nauw boeit zich 't hart er aan,
Of spoedig schroeit de zon haar bladen,
En zij verwelkt op onze paân.…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Oude tuinstoelen maar weer schoon
Wat er gebeurt:
door vier vriendinnen toegezongen, ontbeten van één ontbijt
op blad in tuin gezet door vriendin,
mijn experimentele
uit elkaar vallende taart,
want gelatine op,
wel confituurgelei, een kletsen
Zus en zwager bellen aan
soep gegeten
Mijn familie neemt brood mee
Nog meer familie
Een…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 gevlogen als elke rooflustige missionaris
de herfst die onvoorstelbaar brozer is
hoe driest de witte vliegers in het veld
het afgevinkte lijstje dat meedansen wil
en om de hoek wordt de dichter gemaand
met blote poten in klei het zwieren te zien
ingezoomde abstracties via media noemen
de omgezoomde vitrage die het zijn vangt
dieprood blad…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 Dans, dans, laat helderrode lippen
en lichtende ogen iets als stippen
van kleuren, bloemenkleuren zijn,
als purper en diep karmozijn
in dit vertrek en in de krans
van uw gestrengelde rondedans;
als enkele bladen, sprenkelbladen
aan kronen stil gerijpt, geglipt
van kelken, door wier wanden heen
het net en weefselwerk verscheen
der aren…
Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.007 Stilte is als een geschenk
Stilte is als water zo puur
Stilte is als regen
Stilte is als de zon
Stilte is als een regenboog vol kleur
Stilte omhult de wereld
Nergens beweegt er iets
De straat is leeg, geen geritsel
De straat is verlaten, geen geluid
Stilte omhult de wereld
Een blad dwarrelt naar beneden
Niemand die het opmerkt
Een vos…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Een blad sterft af wanneer de winter komt:
het dwarrelt langzaam naar beneden,
drijft nog even op het water
en zinkt dan traagzaam naar de bodem van de vijver
en vleit zich in de koele zachte modder
voor altijd.
Is dit nu alles? Soms droom je weg, wellicht heel even?
In het woud wordt het licht door de kruinen getemperd.…
De heer Ali B(ouali) op een haar na, ja die ene!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
519 haar na was het tijd voor de vrijspraak
De rechter richtte zich tot de verdachte
Triomfantelijk stond hij op en wachtte
Z’n Ali-B methode had gewerkt, hij was zo waarachtig ALI-BIE
Toen ging de deur van de rechtszaal open
De moeder van het slachtoffer kwam binnen
Ze hield een dienblad vast in haar bevende handen
Op het maagdelijke zilveren blad…
De Koffie
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 wat ik hoor,
't Is de moor, 't is de moor
Die zijn liedje daar neurt;
En ruisend
En bruisend
Daar dobbelt het water en roept: ‘'t is mijn beurt!’
O ja! nu opgepast!
De ketel vast,
En 't kokend water wel gegoten;
En dan uit 't kopje blank en net,
Gereed daar op de dis gezet,
De kostelijke drank genoten.
O nat!…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 Als vijvers waar een bloem in drijft
- Maar waar geen bodem is te schouwen
En 't wijze water doodstil blijft -
Kijken in ledige landouwen;
Hij houdt een dood blad in zijn mond.
En blaast het weg - een vreemde vlinder! -
Dan zoekt hij ijvrig aan de grond: -
Hij is de mooie bloemenvinder.…