3058 resultaten.
Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Er is genoeg licht
De zon schijnt onaflatend
maar alleen waar wij
hem binnen laten
Er is genoeg licht
om ons terug te brengen
tot mensen die uit
verwondering elkaar
weer kunnen vinden
Er is genoeg licht,
maar de gordijnen
zijn nog dicht…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
767 waar licht komt
is stilte in mij
even niets
dan warmte
waar de weg gaat
kom jij op mijn pad
wellicht ooit
in mijn hart…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
After Valentine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
482 Ik mis m’n ring en ik mis soms jou
Maar een ring is een ding
En jij een warm mens
aan wie ik me warm in de kou
In wie ‘k me verkillen kan
als het te warm
Me rijk voelen kan
als ik arm
Jij die altijd verzint
voor een machine, auto,
vrouw of een kind
Die ‘k altijd kan appen
jij, achter ‘t stuur,
zelfs als jij aan ‘t zappen
terug apt…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Warme wind blaast zachtjes door de haren,
heb vlinders zomaar op mijn hand.
Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen…
O vriend, gij zijt mij morgenlicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
547 O vriend, gij zijt mij morgenlicht,
dat blinkt op dauw en bloeme,
gelijk de zon, die zachtjes richt
haar stralen door de zoeme
van ’t leven, stil en wonderlijk,
waar gij mij zijt nabij,
en ’k wandel, stil en kindergelijk,
uw schaduw naast de mij.
Hoe zoet is ’t, in den avondstond,
te rusten aan uw zij,
te spreken zonder grootse mond,
maar…
Een omhelzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Een uitwisseling van een omhelzing. Wat een prachtig gevoel van begrip geeft dat.…
blauwe Brinta
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
511 de ongewisse tijd voordat hij verdwijnt
uit de gewraakte lichtvlekken
wil hij zijn tong voor ’t laatst branden
aan de verleden schoonheid
gedienstig zal hij ’t beëindigen
al blijft ‘t ver van zijn bed ‘n showelement
en de godverdomse grote bekken in de kerk
vallen verstandig stil
in ‘n oogwenk ‘n papaiea
fluisterend in haar oor
die hen…
Heel even
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 Even mijn armen om je heen
even samen en niet alleen
even mijn warmte aan je geven
in dit rommelige leven
heel even samen knus
en op je wang heel zacht een kus…
Onverschillig heelal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
443 De voorzichtige inschatting dat je mij
vanwege jouw vaak grenzeloze
grapjes doet denken aan een clown
komt niet voort uit onverschilligheid
ik ben een fan van de vrolijkheid
van komieken, ze geven het leven bravoure
en zorgen menigmaal voor lachsalvo's
perfecte echo's voor het ego
het is meer dat ik jouw verdriet
nu beter begrijp door jouw…
"Ik ben stervende"; maar we vierden het leven!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
897 We hadden elkander een tijd niet gezien
vrienden van oorsprong de 2e generatie
nu in de 4e het jaar 2025 van deze mannen
de jongste in z'n 60ste levensjaar
en de oudste op weg naar de 80
mijn verjaardag moest nog gevierd worden
die van mijn ingaande 74ste levensjaar, 12-2
maar aanslagen op het lichaam hadden huisgehouden
in onze vriendengroep…
In stilte gesmeekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 Je hebt me stil gekregen.
Dit is het moment dat ik iemand een knuffel geef.
Jouw hoofd rust op mijn schouder.
Tranen glijden door je haar.
Ik pak je gezicht vast.
Kijk je aan met doorgeweekte ogen.
Ik geef je een kus op je voorhoofd,
en leg mijn kin op jouw hoofd.
Kijkend naar boven,
smekend tot God.
Maar in stilte.
Pak mij.
Laat haar…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 De stormen zijn voorbij – het angstig jagen
van nood en drift, van zorg en pijn -
't Is warm op deze zomerdag, geen vragen,
gelukkig om jouw vriendschap zijn.
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.…
Stoere vrienden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 Over de tong gaan en begluurd
worden door de mooiste meisjes
is het voordeel van jongens
die zich lachend opwerken
ten koste van de bekommernis
van hun voormalige vrienden
die het verraad niet begrijpen
en zich terugtrekken
in gekwetst verlangen
naar de vroegere intimiteit
(Sommige binken overdrijven
hun stoerheid, ze schieten
hun…
Je leven is een dans
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Je leven is een dans
de muziek
een briesje
door het lover
de vogels zijn de muzikanten.
Ritme wordt aangedragen
door golven van de zee
en zacht ruist het graan
als zwaaien van je rôbe.
Je leven is een dans
met muziek door 't lover.…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 De heldere najaarszon
slaapt achter sluimerwolken
het is middag in de herfst
het oude seizoen
kent een jonge start
een zwarte kraai zit
op een gebogen tak
bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame…
Zuurstofvriend
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.294 Een oude boom met een knoestig lijf
een krom gebogen stam en eerbiedige takken
ben ik voor jou in dit voorheen verlaten bed
alsof mijn nieuwste wortels vochtig worden
door alles wat in tranen bij jou bleef
en ik buig voor jouw jeugdige schoonheid
jouw frêle handen aan de volumeknoppen
zuurstofvriend jij bent de vitale bron
voor mijn…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..
en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles…
Catfish
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
537 Letternijen
als krokant
verbrande versnaperingen
alcoholvrije delicatessen
vrij van oververzadiging
in het antiperistaltische
maagdarmcomplex
verzwolgen
door blauwalg
in de koele meren des doods,
en op zijn beurt door blaudzun
te zijn geconsumeerd
en de aanlandige spinvis
gedecimeerd
en na bewezen diensten gereduceerd tot…
Zomerse kornuit
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
440 Een voelbare melancholie
tussen mijn gevoelige oren
nu de zomer in de avond
is gaan dansen met de weemoed
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
in de schemering van boekenkasten
kan ik aan jouw tederheid wennen
in mijn oude lichaam bij de rivier
waarin ik een duik neem
om de zomer te vieren
alleen met de dieren…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 Vier wit gekalkte muren
begrenzen stille ratio
in serieuze eenzaamheid
voor allebei een onsje
de klok tikt tijd
voorbij de radio
geen woord, geluid
we zijn niet blij
we zijn een onsje
meer dan gisteren
gewicht verliest zwaartekracht
we zweven eenzaam
naar het bed van stille
in onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Dies Renatalis
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
346 Diep doordrongen van de waarheid
van het onomstotelijk feit
dat ons een beter en draaglijker
Lot had moeten zijn beschoren
dat ons, als Alighieri, geen Hel
in het vooruitzicht was gesteld
maar een werdegang door aardse dreven, donquichotcamino's
onontdekte terrae novae
nieuwe wegen, geen hinderlaag
van malicieuze omineuze
roversbenden…
Hij mag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 Hij mag wel zeggen
dat ik me heb laten meeslepen
aan mijn goudgele haren
door de bergen
voor het effectbejag.
Hij mag ook vertellen
wie van de goden mij wil
doden of beminnen
om die loden last
van zijn schouders te werpen.
Hij mag mij zeker
aanspreken op openlijk dwepen
met zijn helblauwe ogen
waar hij mij hemeltergend
mee bevredigt…
Souplesse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Dat je je niet los kunt maken
van een fijne gebeurtenis
Je telkens teruggaat in dezelfde film
Alsof dat het belangrijkste was
Dat alles wat je nu doet
daardoor gekleurd wordt
Dat je niet naar politieke podcasts
kijken kunt meer
Alleen maar die zon
Die mooie weggetjes
Alleen maar de grappen
maar ook de ernst, met jou
Dat alles zo…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
Boezemvriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
340 Tot ik verliefd word
op precies die ene
vertrouw ik me geregeld
toe aan een vriend
zo mooi als Apollo
en Ogma is hij
Lakshmi en Isis ben ik
en een en al vervulling
van onszelf zijn wij dan
Hoe vaak, hoe weinig
gunnen mensen zich dat
gevoel van heelheid
in de buik van Moeder Aarde?
De buurman taxeert me
terloops als bedgenoot
anderen…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 “Al zoveel gaatjes gedicht,
gezichten op- en afgetuigd,
maar de ruimte overtuigt niet meer”
Aldus dobberend als Perseus,
onwetend in de zee der eindeloze mogelijkheden;
“gezegend zij de ideeënstrijd!”
Dan maar buitelen over Slift,
of soortgelijke,
een allesbehalve giftige cocktail eigenlijk,
maar de op hol geslagen pronkstaart van…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed…
Jupiter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
561 Weet je nog
Hoe we vroeger alsof deden
Op een leeftijd van zeven
Op oude bezemstelen zweven
Een interpretatie van grote mensen
Die onze verbeelding beplakten als verdwijnende wensen
Hoe onwaarschijnlijk ze het achtten
Bleven we elk jaar op elkaar wachten
En in kartonnen dozen
Herbeleefden we dagen die jou deden blozen
Ik weet nog
Hoe we…