21931 resultaten.
de waard en zijn gasten
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.342 bereid je maar vast voor knulletjes bloemfestoen
sprak een dame bij Eijlders naar haar aard meewarig
want ik weur binnenkurt in heugst êggû kring jarig
jullie hâhâ zullen het dus sans moi moeten doen
zij had echter buiten de waard gerekend
die schreef zo 17 feb dicht op zijn raam
je mot dan maar naar de deftige dame toegaan
die is dan jarig…
Ontwaken van het Hooglied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Gedachten ontspruiten
jaargetijde reeds vooruit
als bladeren aan bomen
wachten in vertrouwen
vanuit het duister
op toekomst en licht.
Als een geliefde op ontwaken
van hartstochtelijke bruid
die komt door rozenvelden
gekleed in tule als van nevel
stralend onder sterrendiadeem
als een lichtstraal uit de hemel.…
Energie stroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Vecht niet
Maar beweeg mee
Met de stroom
Van je eigen
Energie…
De wandelaar
gedicht
4.9 met 7 stemmen
12.069 De wereld heeft haar weelde en haar misère.
Toeschouwer ben ik uit een hoge toren,
Een ruimte scheidt mij van de wereld af,
Die 'k kleiner zie en als van heel ver-af,
En die ik niet aanraken kan en horen.…
wereldspel
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
723 hij een taalwebstee
Klein model van het echte leven
Om te verkennen en te beleven
De zwarte kant valt tegen
De witte valt reuze mee
En elke fase van het leven
Brengt eigen kleuren mee
Van uiterst onbeschreven
Tot bont gekleurde vrolijkheid
Wellicht ontkleurt weldra de grijsheid
En valt lief leren spelen tegen…
Op Helena van Troje – (4)
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
937 Tussen de wereld waaruit we zijn voortgekomen
en de voleinding in de geest, ons eigenlijke domein,
is de aarde niet meer dan een een doorgangshuis,
een wereld vol illusies, onbegrip en venijn.…
"Gek op z'n berg"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 De wereld als wondertol, spint rond als
carrousel, caleidoscoop van fragmenten,
geklommen naar de top, ontstegen aan het
aards gareel, herken ik mezelf niet in
veranderingen van dit aards tijdbestek
en hou mezelf voor gek, lijkt ieder stukje
zichzelf te spiegelen, niet ieder krijgt
dat deel, aanschouw dat menigeen aan
eigen berg zal moeten…
Het leven begint vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Met als resultaat dat mijn wereld enkel leger wordt.
Ik schuil onder een balustrade, mijn blik omhoog terwijl de regen haar best doet om onverschillig neer te dalen.
Mijn telefoon gaat over, aan de andere kant klinkt een stem.
Plotseling is het alsof de wereld om haar as eigen as draait.…
"Ik zal je pakken, ‘k zal je pakken"..Thierry Baudet!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
558 dat nog van vroeger
toen u kind was
mama en/of papa met u speelde
achter u aan rende
u kirde van het lachen
toen geluk nog heel gewoon was
nu is het lachen mij wel vergaan
het huilen staat mij nader dan het lachen
kan zelfs niet meer glimlachen
want we, ze zullen ze pakken
die linkse, die rechtse en ook die
van het midden met een eigen…
Vroeger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 stel je voor
een wereld zonder corona,
zoals vroeger
waar zouden we dan over praten?…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ik liep door spiegels,
viel in stiltes die te luid waren,
zocht houvast in handen
die soms niet van deze wereld leken.
Mijn hart werd een slagveld
tussen rede en verwondering.
De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.…
Haagse bluf
snelsonnet
1.7 met 9 stemmen
2.099 Er wordt gesproken over Haags gedoe
De voorzitter uit daarop zijn kritiek
En dient de kamerleden van repliek:
Vertellen wat er fout zit is taboe
Maar om daar nou zo over te gaan huilen
Dat is toch ook gewoon ‘het nest bevuilen?’…
Fijn met de trein (H)
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
2.616 Het spoorboekje is weldra van de baan.
Daar hoeven wij beslist niet om te rouwen:
Het oude boekje is niet te vertrouwen,
Want zelden komen treinen tijdig aan.
En om nu die vertraging te vermijden
Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…
Het hart der volkeren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
742 De eenzaamheid der volkeren
alsmede haar geborgen veiligheid,
draag ik en koester ik
in mijn hart.
Mijn hart en de twee ogen vol van eeuwigheid, volledig
en vredige scherpzinnigheid. Diep van binnen.
Alles droeg bij tot verbrede broederschap en verwantschap.
Eveneens aan de eenzijdige doch veelzijdige waardigheid
in en van ieder mens.
Het…
Grensganger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vluchten over grenzen heen
Het eigen huis verlaten
Op weg naar een ander,
Nieuwer, thuis -
Misschien volkomen leeg,
Of anders veel te vol
Nergens meer veilig
Nergens meer thuis -
Vogels vliegen in
Eeuwig ritme over,
De lucht is onaangedaan
En kleurt hemelsblauw…
Mensenrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Ongevraagd begint een mens zijn leven.
Het recht om zijn leven weer te verlaten,
wordt hem wettelijk nog niet verleend.
Niemand, niemand bezit het recht,
zelfs geen lieve heren,
om te beschikken over mijn levenseinde,
zonder mijn uitdrukkelijk geuite wens.
Het recht om in vrijheid te kunnen sterven,
weiger ik onuitgenodigd te overhandigen…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Vroeger dwaalde ik
in vier windrichtingen:
oost, west en al de rest
totdat ik jou tegenkwam.
Stotterend stond ik daar,
daar jij mijn adem benam.
Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken…
Jij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
558 Ik wandel over kronkelende wegen,
ik ben op weg naar jou.
Loop door felle regen,
en ook door bittere kou.
Ik heb nog vele zorgen,
maar weet van wie ik hou.
Ik ben op weg naar morgen,
ik ben op weg naar jou.…
Laat aan mijn nederlaag...
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.953 of van zijn eigen eindloosheid
de donkre diepte
veroovren,
vóórdat hij eerst met zijn gelijke
van man tot man zich mat?…
nachtelijke mijmering
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.221 Zit hier geen doelmatig streven achter,
een drang om de wereld uiteindelijk beter te maken,
één van de wegen langswaar we onze prestaties
willen verder leiden
dan tot nut van ons eigen bestaan?
Een stukje bestaan, maar van een weg
naar wat we God noemen?…
Een luttel aarde, een luttel hemel
poëzie
3.0 met 14 stemmen
4.259 Veel woorden dragen zaalge winden
Van over open zonnepleinen,
Niet om der englen klare wijsheid,
Niet om der wereld zegezangen
Ruilt zij haar simpele gebed.…
Spijt
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
2.499 kracht
Ik wil lieve woordjes fluisteren
- schat, het ligt echt niet aan jou
Ik wil jou nooit vergeten
- omdat ik van je hou
Ik wilde mezelf beschermen
- tegen de wereld én tegen jou
Ik wilde de weg kiezen
- die de minste weerstand bieden zou.…
Scheiding
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
3.969 Zo plotseling stort jouw wereld in,
eerst een solide rots,
nu een kaartenhuis.
Je leven is geworden tot een tweestrijd,
een paar dagen hier
en een weekje daar.
Ouders, die ieder hun eigen weg gaan.
Terug naar vroeger?
kon dat maar....
Het pad wat je in deze tijd bewandelt
is niet duidelijk,
best wel vaag.…
Mijn leven als toneelspel
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.196 Bang voor mijn eigen gedachten
Vulde ik de dagen met wachten
Of ik een antwoord kon geven
Op de zinvraag van het leven
Helaas, het lukte me niet
En nu zit ik hier met mijn verdriet
Alleen en heel geheim
Want zo slecht mag ik echt niet zijn
Ik word knettergek van mij
En de rest van de wereld erbij
Daarom kan ik aan niemand
Laten zien…
Sleur de waakvlam
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
593 Leef het leven van een sloofje
die braaf zit en pootjes geeft
die steeds jaknikt want tenslotte
toch geen eigen mening heeft.
Maar daar achter die façade
broeit het vuur van een vulkaan
die het liefst de hele wereld
domweg in elkaar zou slaan.…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ik vier de verandering
de eigenheid van continenten
op voorhand naast een houten palissade
het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde
zon op zich
komt u ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
Slaaf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Ik kijk om heen en hoor de mensen
beoordeel en zie tendensen
ze slaan de armen om elkaar
'k voel me veilig, en volg ze maar
Mening en opinie in groepsverband
ik volg ze maar, en hou zo stand
mijn eigen norm slik ik door
en volg zo het mensenkoor
Heb ik zelf geen goed verhaal
creëer ik voor mij dit ideaal;
dat de wereld om mij draait…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Met tedere handen zonder angst
als een reis door een fotoalbum
de weg terug ziet er verlaten uit
zij verzorgt haar eigen imperium.…
maansverduistering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 eens regende zoals het hoorde
Ook een paar asielzoekers liepen wat voorbij
althans dachten we terwijl we daar zo stonden
op weg naar de opvang in de Havenstraat en
overmorgen een maansverduistering
een rode maan, een bloedrode maan
Al het bloed van de wereld
maar dat zeiden we niet natuurlijk…