3546 resultaten.
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Een vuurvliegje dat haar stem niet kan laten horen,
de schelpen en de gangen van de oren blijven
verschoond van stilte en geluid, de vleugeltjes
dicht gevouwen, mondje zichtbaar zonder klank.…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 Toen de eerste regendruppels daalden
zuchtte ik gelijk het dorre lover, zacht
Wat had mij toch naar hier gehaald en
waarom trotseerde ik die zwarte nacht
Verre klonk het krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Daarna werd het weer een moeras;
besteeg het kwaad weer zijn troon
Waar de hoop even had gegloord
stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Een adelaar kijkt toe vanuit verleden
en spreidt zijn brede vleugels uit
ter bescherming van 't fragiele heden
steeds spiedend daar zonder geluid.…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 De lucht is één wijd ruisen van geluid!...
Dat lijkt een liefelijke toversproke
Van wijdse heerlijkheid, die plots ontspruit
Bij lichter feeë roede... leve' ontloken
Glorieus... nog pas met rouwklokke uitgeluid!…
Een getergde nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
796 Inderdaad ik ben vannacht getergd en niet zo’n beetje ook
Ben daardoor de ganse dag lichtelijk van de kook
Je vraagt je af, waar dit dan toch door komt
Ik zeg je zachtjes, omdat de nacht als zwart: bestond
Een eega die geluiden maakt als moet ie door de barriere
Een sirene van de sterke arm, om mensen te bevrijden
Een mug die zoemt je wordt…
Komedie in mineur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Elk onverwacht geluid uit het portaal
kan de gedode tijd inhalen.…
fijne dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
754 Van `s morgens vroeg tot `s avonds laat
leef ik tussen geluid,
`t begint al in de ochtend
bij `t kraken van beschuit.
En ook de koffiepot,
ik wil haar niet betuttelen,
begint na een minuut of wat
al redelijk te pruttelen.
Ik schakel aan de radio
voor verse ochtendklanken,
om met een nieuw Laudamus
de goede God te danken.…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Cafégeroezemoes -
geluiden
die de stilte bedekken
Het hart van de stad is versluierd
Het hart
waar het grote geluk woont
dat aldoor stroomt
als de zee
Zie je de zee in je hart?
en zie je de smart
die het geluk is vergeten?
het hart met elk leven verweven!…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks éen geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 reeds op
Al gauw kreeg pijn de overhand
in mijn keel kiemde al een prop
ik was in niemandsland gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van niemandsland
hingen duizend stiltes bij elkaar
Geluid…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot zonder geweten
we deinzen niet terug
door alles wat we al weten
er zijn geen woorden voor het
ononderbroken geluid…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter waren door de bliksem…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Geluiden keren zich af van mijn gehoor, het
vergezicht dwaalt tot mijn ogen terug de tong
verdroogd door de spijsvertering van de tijd
in een lege hemel kan ik mijzelf niet vinden.…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de
zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in de bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter ware door de…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Er kwam een vredevol geluid
met volledig nieuwe antwoorden.
De gracieuze geste lag in elk schrijden,
buigen en bewegen van mijn lichaam.
De geest stuurde elk veranderde beweging,
in de richting,
voor genade der complete mensheid.
Het vroeg wat van me, maar gaf ook.…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het oog van het gebrandmerkte raam.…
Toen klonk er muziek...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Toen klonk er muziek en het geluid werd... anders!
Een gedaanteverwisseling.
Met de klanken komt de andere mens aan het licht.
Een mens wordt ontvankelijk.
Muziek bespeelt de ziel met haar tonen.
Ze troost, bemoedigt.
Ze is een weldaad voor het hart.
Of het nu de opening is
of de laatste tonen die wegdrijven in de verte.…
Stiltecoupe
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 in de coupé
het is stil in de stiltecoupé
het is eindelijk stil in de stiltecoupé
twee stoere soldaten houden hier toezicht
ze staan al paraat bij de tussenschuifdeuren
ze luisteren met hun getrainde vlijmscherpe oren
hun zorgvuldig gepoetste vuurwapens zijn ontgrendeld
de geringste stilteverstoring zal leiden tot pijlsnel ingrijpen
het geluid…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk maar oh zo heet
nog boven het geluid…
Toereikend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 voor het tot werkelijk iets kwam
was de lust al voorbij en het ongenoegen merkbaar
ik schreef de nacht die volgde
een brief met kleine letters
uit een alfabet van overzee
als ik een duiker was, dacht ik
zou ik dan de oceaan over jou heen kieperen
of over de vraag of we sekspartners waren
terwijl we nauwelijks konden praten
door het geluid…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn tirannie
en mij tot wanhoop drijft van stilte, een
verademing en victorie kraait in een
uitgestorven taal, de gestorvenen
wekt die ik allang niet meer versta,
het begraven lot opentrekt ook
als ik niet meer besta en roept hij
mij die onbestemde klanken na,
verwaait zijn geluid…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Ik bewaarde het laatste en het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet…
Een koutje pakken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
791 Ik heb een kou te pakken
Maar eigenlijk pakte ie mij
Te zeggen dat ik blij ben
Dat is er helemaal niet bij
Ik hoest me in de rondte
Rode ogen, dichte neus
Ze zeggen dat het overgaat
Ik denk; maar niet heus
Fors neus ophalen
Geeft een goor geluid
Zal blij zijn als het over is
Die kou; die moet eruit!…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 het is niet zo dat als
de ramen beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De nacht, zijn geluiden.
De mensen, hun stad.
Waar sluimer nimmer slaapt,
Maar een ritme heeft,
Die in een ander overgaat.
Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten
De helse pijnen mijner angsten uit,
Dan streelt mijn smart de somberste gedachten,
Tot mij de slaap de brandende ogen sluit
Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten
Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis. Steeds weer komen wij thuis.
-----------------------------------
Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…