3211 resultaten.
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Acht hoeken, zes houten wanden
gedragen door vertrouwde handen
en ons trage pad over het drassige gras
omdat er geen andere richting was.
Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.…
LANDSCHAP
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
537 --------
--------------------
grutto waadt door groen
in de verte woedt de stad
onhoorbaar vliegtuig
--------------------
--------…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen wil zij wenen
toch moet zij door, vecht nu voor twee
stap voor stap, het gaat steeds trager
langs het pad van gestold verdriet
wordt het zicht grijs, almaar vager
niemand die haar droefheid ziet
bovenaan de dijk gekomen
zakt ze geluidloos in het gras…
Real Fantastico
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
778 Ergens in een heel grauw bos
met takken groener dan het mos
leeft een sluwe oude vos
heel erg eenzaam en alleen
Ergens in een donker rijk
zwerft een prins rond als een lijk
hij geeft van opgeven geen blijk
want zijn prinses is nog verder weg dan hij
vrolijk praat een kikker vanuit een plas
met zijn vriendjes die zitten in het gras
maar…
zo zou het moeten zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.248 vingertop ontelbaar veel
en dan
handen die beschermen
stevig om me heen
gekruist achter m'n rug
zoekend naar mijn billen
maar niet brutaal
hoogstens ietwat eigenwijs
en dan
lieve, zachte vingers
met ongelakte nagels
voelend aan de stoppels
zacht en kietelend
lachend duw ik hem weg
en trek hem terug
en dan
zachte, zoete lippen
op het gras…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten verschalkend boven sloten
bij boerenstee rond wandelaars
indrukwekkende tractoren trekken
moderne wagens met gemaaid gras…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 Over de fairway slierten witte nevels van de afgelopen nacht
Op het glad geschoren gras glinsteren de kristallen zacht.…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust. En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot aan mijn keel.…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Ik regeer als een vorst over al het nachtelijk gespuis,
over vele konijnen en talloze soorten muis
die wroeten en woelen tussen gras
en angstig schuilen in struikgewas.
Dit alles is echter vergeefs en overbodig,
al dat geritsel en gerutsel is onnodig.
Schrikwekwiekend zwaai ik met mijn vlerken
en verricht ik mijn koene roofdierwerken.…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Pas bij de laatste brug
Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat,
Daar keerden wij terug.
Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande. . .
Wat gingen wij vanavond ver
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!…
De waarheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
6.340 gemoedsrust niet stillen
Gelijk een verscholen vogel
Met zijn prachtigste lied
Dat langs de waterkant voorbijschiet
De plek die hij heeft afgesproken
Is nog stil en verlaten
Zittend kijkt hij om zich heen
De oogkleppen onverwacht verdwenen
Louter is de natuur
Dan kruisen blikken elkaar
Zij versnelt haar pas
Bij het treffen tussen het gras…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken ons, geen romantische visioenen
geen noodzaak kan ons binden, geen enkel sentiment
we zullen eigen zoenen neerleggen op gras…
het zeeuwse paard
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
733 Het Zeeuwse paard staat diep gesokkeld in zijn land
en maalt het malse gras tussen zijn brede kaken
zijn dikbehaarde schoft schuurt tegen ‘t oude hek want
voorjaarsvogels moeten nodig nesten maken.…
Naastenliefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.185 Alras
kreeg die bladeren, groener dan gras.
Ze bekeken elk blad
en bespeurden toen, dat
ieder blad een opinieblad was.
Zo gingen verschillen verzwakken.
Ze kregen de smaak zelfs te pakken
en maakten geen stennis.
De boom van de kennis
had allemaal wetenschapstakken.
Ze telden de vruchten met alle
genoegen en noemden getallen.…
Soepel
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.519 Die ander heb je al verjaagd:
Groot machtsvertoon van blazen
en gegrom
Je flanken golven lijnend waar je nagels ingetrokken
sluiks kussen door het scherpe gras
Ik reuk je geur Beleef je geur
Intens
Ik doe alsof
Hoewel mijn warme vacht zich
spinnend wuivend spant
over vezels
van een wonderlijk verlangen
Doe ik alsof
Je bent er niet…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 vergezeld van minstens zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel…
Was ik kind gebleven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
670 Veel liever was ik kind gebleven
sprankelend als een vleugje kwik
Genoot ik van kommerloze dagen
want jij was jij en ik was gewoon ik
Altijd kapot leken onze ruwe knieën
In onze haren bengelde vaak wat gras of hooi
De zomers leken eindeloos, heel zonnig
Ons avontuurlijk leven was gezapig maar zo mooi
We knoeiden dagelijks schromelijk met…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 van weten
drukt zwaar op de bloemen
onder de bladeren in de hersens van de man
de mier onder zijn voeten
strekt de kop en wordt
nietig afdruksel in vette klei
zonder te weten
landschap 3
rijen bomen
verre vlakten
rijgen de wolken aaneen
de volzin van de dichter
schrijft de vlammen
van een ondergaande zon
landschap 4
groen gras…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 Weet je nog lief bij de Lindeboom
waaronder wij zo dikwijls zaten
wanneer de dag bedaard vergleed
om diep gehuld in schemerkleed
het licht voor duister te verlaten
we waren jong en onbevangen
beloofden elkaar oneindige trouw
minden de liefde dwaas in het gras
dachten dat alles voor immer was
en het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren…
Feyenoord 2008-2009
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.112 ons weer op het schavot
Pakt de belasting ons niet in de knip
dan staan onze transfers wel op de wip
Afgebroken tanden wisselen bij N.O.S. haaien
zonder respect blijven ze ons provocerend naaien
Het draait om 020 en Philips zijn poen
competitievervalsing opnieuw ieder seizoen
Het kan ons niet deren want wij weten beter
vechten en vreten gras…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Zoeft langs het riet en ‘t hoge gras
Van dorpsvaart naar een weidse plas
Maakt ons van ‘t schoons weer deelgenoot
Wat vaart er op een trouw kompas?
Alsof zo’n tocht nooit anders was
Een route uit een streekatlas
Die ons weer oude waarden showt
Wat meert er aan in het moeras?…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 De Vrolijkheid dartelt
In klaverrijk Gras,
Zij wemelt, zij spartelt,
In vlieten en plas.
De wouden herhalen
Hun feestelijk lied;
Ook zwijgt, in de dalen,
De leeuwerik niet.
Van Echo vervangen
Bij 't rijzen der maan,
Heft gij nog uw zangen
O Nachtegaal aan!…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last
strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op het wilde land, niet in straten of in stegen,
smelten lentebrokken samen tot een spektakelstuk
Daar is ze weer
een lach verlaat haar ranke morgentooi
al dansend op de nevels achter het meer
begroet zij het hoge riet en gras…
Vandaag zeilden ze uit de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Vandaag zeilden ze uit de lucht
over de haag van coniferen
en eindigden hun klapwiek vlucht
in een manke eendenpas
op het hard bevroren gras.
Ze waggelden naar het terras
en bleven voor de tuindeur staan,
keken me vrijmoedig aan
en gingen kwakend aan het schooien
om toch vooral wat voer te strooien.…
Het Ei
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.560 Maar in werkelijkheid is dit een begraafplaats,
met gras en vlinders om de stenen,
niemand kijkt hier triest of neerwaarts
en ook de raven zijn hier verdwenen.
Ik loop hier met mijn ei dat ik kwijt wil,
de bloemen kijken mij één voor één aan,
binnenin mij is het verassend stil,
ik zie het lege gat, daar blijf ik staan.…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 Achter mij, in het polderland,
de windmolens met wentelende wieken,
temidden van bezige vogels,
het paard dat zijn staart zwaait en het gras dat groeit,
sta ik op de scheiding van water en land,
rust en ruimte en het geluid van branding en vogels.
Hier ben ik onderdeel van onbedwingbare machten.…
Vergeten helden (1914-1918)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
737 Loopgraven ploegen zich door het gras,
rood van het bloed, glinsterend dauw.
De vlag, sobertjes half stok gehesen,
en nu wapperend in de kille wind,
weerspiegeld in de ogen van een kind
die ook nú nog de oorlog moet vrezen.
Waarin het leven nauwelijks nog telt,
en bedacht worden door mannen in 't pak.…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en struiken
worden grijs
ik loop door het stoffige gras…