6607 resultaten.
Zielsgenot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
576 welkom frisse
groene blaadjes
fleurig wapperend
in de
zeewind/april
warme zonnewarmte
schaars geklede
vrolijke kinderen
mensen deze
maand doet
wat het
wil
snuif de
kostbare zeelucht
wandelend over
het zand
blote voeten/
voetjes zomersproetjes
bruine toetjes
veelkleurige zonnehoedjes
LENTEGROETJES…
winterseizoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 hoe ik staand op de
groene zoom dat licht
is besneeuwd over de akkers
kijk zie ik het koren dat reeds
is geoogst, de aardappels
op weg naar de fabriek
de voren leeg van zelfredzaamheid
baant zich een gerede twijfel
in het ongerept verlangen van de mens
dat wie vliedt zich spoedig
daarhenen ziet waar passie
de klucht is van dit sobere…
Zij schuurt nog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 het zonnetje verrast koude lippen
die niet zouden kunnen krullen
ongehuilde tranen knipogen
als sterren in opkomend groen
vers is de wond niet
doch schuurt zij nog net als gisteren
tot aan de dag dat jij haar mij
toebedeelde
steevast stelp ik haar
opdat zij niet teveel ruimte
in zal nemen in mijn hart
vooral niet op zo'n dag als vandaag…
Ei van tevredenheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 De raapsteeltjes en de noten
koop ik bij de kabouters
de rest wordt bezorgd
onder het groene afdak
Niet dat ik veel nodig heb
lood en goud zijn maar wensen
misschien een geluk
in andermans ogen
liever woon ik warm
in tevredenheid
een schoon nest
van mezelf
bewezen degelijk
zo oud is het
buiten heerst chaos
en de avond verkilt…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
ongehoorzaam onkruid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 onkruid woekert op verlaten pleinen
er zijn kinderschoenen nodig
hinkelen en touwtjes springen
spelen en zingen
schrijven, tekenen
taal en rekenen
kleuren op de tegels, geen groen
zelfs het onkruid mist regels
wat niet vergaat, kun je verlaat
alsnog snoeiuh
lekker boeiuh
er zijn kinderstemmen nodig…
Onbewust verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
394 Het was de donkere nacht
die mijn muren onderbrak
het meeslepende dromenland
door grenzeloze avonturen
in het groene rivierengebied
waar wilde dieren dansten
het was in adembenemend duister
waar mijn droom tot leven kwam
ik zuurstof hapte uit jouw hart
omdat jij zwierig door het leven ging
op weg naar mijn onbewust verlangen.…
Terugkeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Het is slechts
het album
van je leven; bleke
herinneringen, de
groene kamer
het gekleurde glas
in lood met
de schuifdeuren
en reeds vervaagt
de schemering
de dagen
van
nooddruft
en klagen
aan doornige paden, juichend
en kermend
de tijd, de uren
waarlangs de klepel
slaat, met
een mand vol
vol met
bloemen
keer ik…
Ashanti Maathai
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Jambo Wangari
Ashanti Maathai
Jouw plan was het stoppen
Der urbanisatie
Rond dorpen en steden
Door 'n Gordel van Groen
De Vredenobelprijs
Voor grote verdiensten
Het planten van bomen
Wel dertig miljoen
Ashanti Wangari,
Als eerste donkere
Vrouw, Keniaanse,
De Vredenobelprijs
Ashanti Maathai…
De waaier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie
in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval
in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht
het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur
die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor…
goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 dwalend door het bos van mijn gedachten
zie ik ogen open door de bomen licht
hoor ik oren open in een luisterend wachten
woorden komen fluisterend op zicht
voel ik aan een tak vol bladeren van ontluikend groen
zinnen groeien tot een nieuw gedicht
zwijgen is zilver schrijven is goud…
Het goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 het waren
witte wolken
die jij het
goud aan de
randen schuurde
in jouw poging
lente vroegtijdig
te laten beginnen
eenvoud was
het mozaïek
waarmee de
plantsoenen
werden opgesierd
en dan nog in een
veelvoud van
herhaling
in kleurpaletten
bleef ook variatie
het ondergeschoven
kind in blauw
groen en geel
in hun strijd
wie er…
de twijg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Al weken staar ik naar die dode twijg
Met onderaan iets nieuws en pril
Dat groeit en naar het zonlicht neigt
zonder enig gedoe en stil
Alsof het niet gezien wil zijn
en met groene bladeren
De twijg verbergen wil
Rank en slank en fijn
Kan het zijn dat in de twijg
De dood slechts tijdelijk verblijft
Zoals de dag de nacht
verdrijft…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
verjaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
806 Ik tel de tijd niet meer in jaren
Maar wel in ervaren
Ik ga mijn weg niet meer in afstand
Maar in ‘t groene grasland
Ik hoor muziek niet meer in noten
Maar in woorden als genoten
Ik leef en dans en zing
Al was het enkel in gedachten
Of in beklijvende herinnering
Of in ontmoeten en houden van
En stilte zo nu en dan.…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
409 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
Erwt
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
561 Het is niet dat de erwt
per definitie verlangt
naar een lieftallige prinses
om een gehele prinsessennacht
op zijn ronde groene rug te liggen
en er is ook geen sprake
van een gezonde vergissing
wanneer er toch een leuke meid
komt logeren
om over adel en zakelijkheid
te dromen met een zuiver stemgeluid
het is de erwt op zichzelf die…
DOOD BIJ BOSJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
114 't Is herfst in de zomer
Indian Summer
de platanen tonen hun gele pracht
de iepen zieken uit
of tooien zich maagdelijk
alsof het nog lente is
alleen de winter laat op zich wachten
want de 3e tropische periode staat
voor het groen nog voor de weekend-deur
en voor de oudere mens(en) ook, die vallen...
dood bij bosjes!…
De perenboom
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.249 Valt het zomerblad der bomen
Gaaf en groen en onverdord,
Waar gewoonlijk toch het lover
Hangen blijft de zomer over
Tot het welhaast winter wordt?
Is het soms een boze ziekte,
Die de boom zijn groengewiekte,
Stille vlinderkens ontrukt?
Houdt zich iemand soms verstoken
In die boom, die weggedoken
Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 En waar ooit mijn oog op dat kleurenverbond
Der bloeiende vlashalmen staarde,
naar was 't me, of 'k een stuksken van 't hemels azuur
Gespreid zag op 't groen onzer aarde.…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Het groene lenteblad, eerst bruingebrand door de zon
Is afgevallen omdat het niet meer kón
Op het asfalt, waar het verkeer langs gleed
Vormt het nu een draad van het herfstkleed
Dat allerwegen ligt uitgespreid
En menig mensenoog verblijdt.…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
4.1 met 16 stemmen
2.839 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 Wie rusten wil in 't groene woud
wie rusten wil met lusten
Hij kiez' een plekje dicht in't hout
En vlije zich tot rusten
Een peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem…
mango
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.197 in de klamme hitte groeit jouw moeder
onzichtbaar afgebakend door keerkringen
het blad verkleurt
van zalmroze naar glimmend groen
kleine bloemen dragen jouw zoete geur
ik dommel in de schaduw van trossen
een palet van geel en rood en groen
je rijpt aan lange twijgen
de ovalen pit verhult de korrel
die twee lobben draagt
beschut door…
Zonnest(r)eek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.507 Oh zonnescherm, oh zonnescherm
wat zijn je strepen koen
ik zag je bij de buren staan
met een plastieken jasje aan
oh zonnescherm, oh zonnescherm
ik gloeide langzaam groen
oh zonnescherm, oh zonnescherm
wensend dat ik jou had
- omdat die hete ploert gemeen
me constant in mijn bakkes scheen-
oh zonnescherm, oh zonnescherm
heb ik jou snel…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
Dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 bij groen glas.…
KUSWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Toen de maan heel kortstondig lichtte
tussen het grauw en groen wolkendek
Voelde ik dat ene Amor pijltjes richtte
en ze dan afschoot, richting onze plek
Nadat de dag in donker was gegleden
had Amortje ons in het oog gehouden
Één bankje in ’t donker park beneden
leek voor ons tweetjes voorbehouden
Toen de maan heel kortstondig lichtte
tussen…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…