inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Onbewust verlangen

Het was de donkere nacht
die mijn muren onderbrak

het meeslepende dromenland
door grenzeloze avonturen

in het groene rivierengebied
waar wilde dieren dansten

het was in adembenemend duister
waar mijn droom tot leven kwam

ik zuurstof hapte uit jouw hart
omdat jij zwierig door het leven ging

op weg naar mijn onbewust verlangen.

Schrijver: Hector Havermout
25 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: individu

4,3 met 3 stemmen 23

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Antonia
Datum:
25 jul. 2020
Heel mooi omschreven de nacht is zo boeiend
Laten wij niet het gebrul van de uilen vergeten de zwarte lucht en de glinsterende witte sterren
een rennende Vos en de onvergetelijke volle maan

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)