4214 resultaten.
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
Waalsdorpervlakte
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
648 de schaduw heeft de vlakte niet verlaten
hij schrijdt er alle dagen ijzig rond
verbonden met de uitgeputte grond
hij kent er alle kuilen, alle gaten
bewaakt door vreemde zielen van soldaten
herstelt de eens gevreesde mastodont
van letsel opgelopen aan het front
hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten
argwanend schuwt hij alle…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.
En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
ik liever mijn wereld
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
930 ik liever mijn wereld in dwalen van gisteren
waar dromen weerkaatsen op grond
waarin tijd veel te snel draait
geschiedenis , ze is niet bij te benen
bekende woorden in stilte hebben mij gevormd
het gedicht dat staat deels geschreven
onbelemmerd schrijf ik voort in de hartslag van tijd
een klein briesje schudt mijn zinnen…
Bizons
gedicht
3.6 met 57 stemmen
16.712 Je hoort het scheuren van de taaie grassen
en als ze verder lopen beeft de grond.
De stieren zijn het mooist, met saterkop
en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen
terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 meestal als een vrouw
je weet wel, zo eentje in de overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland gezonden
beetje sneeuw en wat vriezen gehad
en heb het toen weer genoeg gevonden
Zie nu crocussen bloeien en sneeuwklokjes
en narcissen komen uit de grond…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 zullen nooit
Voorgoed opdrogen
En ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid
Iemand slaat
Ik hoor de klappen
Voel haar pijn
Het liefst zou ik hier
Niet meer zijn
De dag erna
Krant op de grond…
Aap af
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
825 Stap één was zelf maken van vuur
daarna dat beheerst leren opstoken
om voor vlotter vertering te koken
basis voor de eerste structuur
We spraken af tot vertrouwen
wie waar wanneer met wat klaar stond
om niet steeds te hoeven blijven kauwen
zo kregen huishoudens vaste grond
Veel energie ging in uitstel steken
afzien straks staan thuis…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Omdat hij zich eenzaam voelde;
met zijn rug tegen de muur,
niet kon voldoen aan de te hoge
verwachtingen, eindeloos heen
en weer gestuurd, als een vogelvrije
met altijd de wind van voren,
kreeg hij pas vaste grond onder
zijn voeten na het voornemen
een taal te spreken die iedereen
verstond; hij deed het openlijk,
ongewild de schijnwerpers…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 Nu de herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 de winter is mij sympathiek
heeft weinig te verbloemen
ontsluiert slapende geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet
om hun kroost te omarmen
met heel hun zijn
de blijdschap niet te bevatten
tot rampspoed hun grond…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 hoeveel donkere dagen en lange nachten
ik ongeduldig op je heb liggen wachten
bedolven was je onder dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden…
drugs tot dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.026 zittend naast jou in die lege kamer
en kijkend naar de grond
vertelde jij mij hoe alles begon.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 de droom vannacht
kon ik niet sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken…
Voorwoord
gedicht
2.0 met 450 stemmen
39.580 ik ben even weinig experimenteel
als een ijsschots
als een veenlaag
als de mist
al denk je het lezer
in je stoel op de grond van hout
ik ben even weinig experimenteel
als het warme bed en de gedekte tafel
als het lachen en de vriendschap
ik ben heel gewoon en ik hoop dat jij gewoon bent
dat er in jouw ogen geen afkeer is
ik ben een van het…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen
van licht dat zich langs blinde muren vocht
het avonduur brak aan ijskoude grond…
J. Bernlef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 Ijsbergen breken in de nacht,
ijsberen dobberen hopeloos rond,
worden gek van het feit dat er
geen grond meer onder hun berepoten
te vinden is, zinken tragisch weg
zonder dat de wereld dat ziet.
Het liever niet weten wil.
Groot excuus namens alle vervuilende
economieën. Nee, daar koop je niets
voor.…
Overal slapen de mensen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.708 Neergevallen waar ze vroeger stonden
het voorhoofd tegen de arm gedrukt
het gezicht naar de grond, rustig ademend.…
Weer noodweer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 De bodem was bezaaid met zeebanket,
daar op de dorre grond een zee van vissen
helaas hun levenswater moesten missen.
Er werden haringtenten opgezet.
Kampeerders kregen later natte dromen
en zijn door overstroming omgekomen.…
Vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
870 Ontmoedigingen doen pijn
brengen je van je stuk
en zetten je aan het denken
Wat heb je fout gedaan
wat kan je beter doen
ben je nou echt zo slecht
Eindelijk komt er iemand
die zegt dat je het prima doet
ze spreekt je moed in
laat je je goed voelen
Als je denkt dat alles goed gaat
word je hard de grond in getrapt
Je zelfvertrouwen is…
Diep in mij
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
657 Diep in mij zijn er beelden
herinneringen van lang
geleden waar ik nog wel
eens graag aan terug denk
Dan zie ik dat kleine meisje
die kreeg haar eerste fietsje
haar beentjes draaide rond
pats boem, ze lag op de grond.
Die speelde in de grote tuin
vol met bomen en struiken
de zandbak en een schommel
buren die naar haar zwaaiden.…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.…
Kom, gooi het rep en roer om
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 We leven in een sneltreinvaart
In de boot ervaring van golfslagen
Ontslagen tot oppervlakkig meer
Water wordt slechts gevoeld
In een natuurlijk tranendal
Verdriet oogst in vruchtbare grond
Een geweldige bodem potentie
De drainage is tijdelijk aangesloten
Op de stroming vanuit de goot
De één na de andere plant het kruid
Schiet…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een fijne geur ontstijgt de verse gronden;
De luchten worden willig voor geluid;
Er breken kleine blauwe kreetjes uit,
Geritsel als uit duizenderlei monden.
Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Oranje
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.740 Daver Hollands vruchtbre grond!
Laat de vreugde schaat'ren!
Holland grijpt de wapens aan,
Om de vijand af te slaan;
Plant de leger vanen,
En het uitgetogen zwaard
Zal de fiere Leeuwstandaard
't Spoor der zege banen.
Holland blinkt in 't krijgsgeweer;
Holland vlamt op krijgsmans eer;
't Zal zijn haard bevrijden.…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…