5346 resultaten.
Schijndood
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.031 stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de kust
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
om levenslijnen te tellen
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
onbewogen staar ik ze na
misschien vormen ze zich
tot een onderwaterpoema
met een drijvend trema
als oplichtend baken
pas…
Transparant?
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
849 Wat ik je te zeggen heb
verneem je pas als het op
papier staat uitgedrukt
in een idee of daad, niet altijd
tot wederzijds genoegen, om
op te gaan in eindeloze zinnen die
worden dan ellen - en eeuwenlang.…
De triviale dromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
971 je bliksemde
zag je ogen dalen
in vuur en vlam waar
aarde je ontlading nam
het gedonder kwam
pas later met de tranen
toen de bui zich hier
in volle hevigheid ontlaadde
dollend zijn we weggestroomd
door putten en riolen
de triviale dromen zijn
meegenomen naar de zee
in het eindloos open water
ben ik weer de prater jij
golft luisterend…
Ronden we het pad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
782 jij wees zacht
de kracht aan die ik
niet zo mocht gebruiken in
het ontluiken van anderen
die met overkomen
teveel dromen gaf
een toekomst die te weinig
eigen perspectieven had
pas in partner zijn
kunnen we op basis van
gelijkheid verder gaan
afhankelijkheid is dan gedaan
in samen verder zoeken
ronden we het pad uit alle
hoeken…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 Water stroomt door elke zee
mijn handen scheppen het wel voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden…
Dag Anton Koning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.850 Het spel tussen licht en donker
sprak al van je sterven, jij dacht
nog in jaren terwijl de matheid
in je ogen me vertelde van
het pas gegraven graf
Al kende ik alleen
je kalme oppervlakte met hier en daar
een stukje diepgang, maar de tijdsgolven
droegen begrip en mededogen
naar elkanders hart
Je boeg stuitte tegen rotsen
en versplinterde…
Doleus delict*
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.290 Als na ziekte
het herstel
door leugens de waarheid
de pas wordt afgesneden
zijn we verwijderd van
werkelijk elk normbesef.
Als een bond wel
staat achter
haar mensen, maar beslist
geen doorbraak kan forceren
dan is gerechtigheid
niet aanwezig. Wat een lef.
De dag dat ik
ga wreken
komt alsmaar dichterbij.…
il pleut - het pleurt
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.997 aan de wandel
droop de hemel
alles duister
verwaaide luister
zong stil verdriet
een droevig lied
onophoudlijk in coupletten
soms hield ik stil
dan hield het even op
het was te kil
om te blijven staan
pas na een sanitaire stop
een poep een scheet te Petten
met in de hand een bakkie pleur
kreeg het bestaan weer kleur
in het voorbijgaan…
WAT IS WAER?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
999 De naam De Ruyter, dat kwam later pas.
Maar wat historici nog steeds niet weten:
dat hij als lichtmatroos al Rouvoet heette.
--------------------
Uit een document blijkt dat admiraal
De Ruyter in zijn jonge jaren zichzelf
'Trouwhand' noemde; en, André Rouvoet
wordt vice-premier in het kabinet Balkenende IV.…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Schuifelende pas,
onzekerheid,
teloor gaan van
menselijke
waardigheid,
28 December
onnozele kinderen.
Wie ben jij?
Wie was je?
Wie ben ik nog
zonder jou?…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Licht in de duisternis...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.375 Je beseft pas wat het is,
als je het niet meer hebt!
Alles duister als de nacht,
alles op de tast...
Fietsen en dan niks zien,
lekker in bad...nu even niet!
'n lekker bakkie koffie,
vergeet 't maar!
Dan naar de winkel,
want dat moest gisteren al..gesloten!…
Jij hebt het me teruggeven.
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.516 Zonder jou ga ik niet meer verder
ik pas me aan jou tempo aan
Vanaf nu zijn wij schaap en herder
naast jou wil ik voortaan staan.…
schoenen zonder veters
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
12.306 ik heb de dood ontmoet
een vriendelijke man
bril en witte jas
de geleerde titels
las ik op de rekening
van later pas
maar dat terzijde
zijn hand was droog
de mijne klam
hij zei... waarvan
ik keek hem aan
dacht daar zo het mijne
van, zag ineens mijn
schoenen zonder veters
natuurlijk hoor
ik bij betweters
hij gaf mij bloemen
ik…
Laat me
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.349 Laat me maar met rust
zoek me maar even niet
Laat me nu maar alleen
met mijn pijn en verdriet
Jullie willen slechts helpen
dat weet ik, goed bedoeld
Maar snappen kun je het pas
als je het zelf hebt gevoeld
Dus laat me maar met rust
het komt vast wel weer goed
Ik weet heus zelf ook wel
dat ik straks verder moet
Maar nu wil ik even…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid
Bevrijd zal ik pas…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
De danspas
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
853 getuige het zwaar bestempelde document
waarmee hij in de regen staat te zwaaien
Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de
mijne, kom dan binnen
ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen
ik schaak als hij de haren droogt
in de notariswoonst en als we dansen
zegt zijn vrouw : het is al laat
doch één pas…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder spijt
misschien vormen ze zich
tot een onderwaterpoema
met een drijvend trema
als oplichtend baken
dan pas…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
Bedankt Kloos
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
819 Ik ben een god in het diepst van mijn gedachten
Maar niemand ziet die god en wil er mij naar achten
Ze willen dat ik pas in dagelijks bewegen
Van hen die meten, wegen en verachten
En honend roepen na mijn zegen
Laat jij je vlug en zwaar verplegen.
Maar niemand hier met al zijn macht
Heeft een tehuis voor goden voortgebracht.…
Nu je het weet
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.545 Van de troon die ik gebouwd heb
is een vonnis over mij geveld
schuldig aan hoogmoed en -verraad
die jij met eenzaamheid vergeldt
veroordeeld tot de glimlach
op jouw felbegeerde lippen
de nectar van mijn waarheid
waar je mij niet van laat nippen
mijn ketenen zijn nog warm
ik verbrak ze pas geleden
de nieuwe zijn nog warm
van toen jij me…
uit zoveel woorden
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
723 de woorden van de schrijver
vlijen zich voorzichtig in mij neer
er moet eerst plaatsgemaakt
proef maar: de tonen van de smaak
van goede wijn
ontstaan pas in je mond
en voel: de klanken die je toe wilt laten
zijn toon voor toon
te toetsen
er is zo veel
en toch zo één
de geuren van een veld met zomerbloemen
wij zaten onder eeuwenoude…
Het muggenkoor
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
800 Pas aan het einde
van de nieuwe dag
als je weer bij
je positieven bent
ontdek je met een
grinnikende lach:
En toch was ik een
enthousiaste dirigent.…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
In een oceaan van voldoening
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.203 Zeg me, heb je zalig geslapen
want dan pas heb ik rust in mijn hart.
O liefje, ik ben een ontdekkingsreiziger
naar mijn hart en
jij bent mijn reisleidster.
Met je armen om mijn borst
ga ik met jou
naar het mooiste land
op deze aardbol.…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Je glas was altijd half leeg
Terwijl de fles
Die zo onbereikbaar leek
Wel degelijk helemaal vol was
Jij had geen idee
Hoe warm alles eigenlijk was
Kille gedachten
Die als vlammen aan je likten
Het liet je koud
En toen werd alles pas echt zwart...
Jij had geen idee…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus laat de verwarring verstommen
gedachten hebben immers grenzeloze mogelijkheden
die zorgen pas…
Als ogen zoeken
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
646 zo is te hopen
nog sterker
je leeft zeker in mijn gedicht
ik schenk je adem en ochtendlicht
mijn bezieling is in jou gekropen
het is wel zoeken geweest
naar het ritme van je bestaan
door luisteren, voelen en kijken
ogen vertellen het meest
zegt men vaak
maar juist die blik te vangen
in zijn fonkelende gedaante
herkent men pas…