Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

EMOTIES

netgedicht
3.3 met 99 stemmen aantal keer bekeken 21.665
nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht duister de hemel onverschrokken het helder licht opslokken in zwaar geboeide kluister Schuimende torens doorbreken geselend het witte zand…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.261
Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan zand in de woestijn, las wanneer de kamelen voortliepen in de nachtelijke koelte en midden op de dag in zijn tent.…
Koos Geerds12 augustus 2024Lees meer >

Werkelijkheid

gedicht
3.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.351
Zodra ik er mij op beriep, vielen de letters als zand van de bladen. De spiegel keek wit van schrik naar de kamer, die barstte, scherven van een onleesbaar gedicht. Zo geschiedde in alle kamers waarin ik was opgesloten, in theorie. Elke deur vastgezogen door niets, het luchtledige.…

De stortstroom

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.891
De stortstroom die de bergen af komt springen, Vergruist de rotse' en vult zijn bedding aan Met zand en puin, tot hij in nieuwe baan Zich zelve dwingt de kronkelloop te wringen.…

Hongersdood

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
Ach je huid is zwart en de vliegen om je mond vol droogte, jij sterft hongerpijn is overleefd wachtend het zand buigt zich over je dood Kleine arme dichter nooit wordt je groot de verkeerde wereld de foute tijd je vader bruut vermoord je moeder cru verkracht De grootste was je vast geworden maar er is geen water er is geen brood jij hebt…
Irmgard6 oktober 2005Lees meer >

niemandsland

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
niemandsland Zoeken heil en verlossing Zijn onze geliefden verdwaald Mijn moeder, mijn zuster Mijn vader, mijn broer Wonen wij in niemandsland Knielen neer in vreemde oorden Smeken om genadebrood Wachten in verlaten dorpen Deuren die niet opengaan Wonen wij in niemandsland Breken dagen nachten in de tijd Bouwen onze huizen in het zand…
batsie15 oktober 2005Lees meer >

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt mijn bodem doorgrond vond zand zee en duinen een plaats om ongestoord te struinen langs de lijnen eb en vloed het weidse uitzicht deed je goed gaf ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas…

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
ik riep ooit de woestijn toe, het bleek aan dovemans oren gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets…

Hemelwenen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Plompverlegen in de regen overstromen smalle stegen vloeit het water over stenen op een ritmisch hemelwenen gevallen regen glijdt verlegen door mos en zand, gelijk een zegen naar de delta iets ten westen langs verdwaald grind en snoeiresten diep verborgen in de grond waar verbeelding plots ontstond raakt de modderpoel versteend als de…

Tijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 974
Als fijn zand ongrijpbaar glipt elke tik die ik hoor onbeïnvloedbaar qua snelheid tussen mijn vingers door Ook al duurt een feest veel langer dan een halfuur tandartsstoel de klok maakt duidelijk onderscheid door wat ik wezenlijk voel Wat mij vooral zo opvalt is dat een gebeurtenis als dopen of met elkaar trouwen, voelt alsof dat voor…
Rob Stravers28 december 2006Lees meer >

Sporen (Engels sonnet)

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.593
en steeds opnieuw zal ik mijn sporen drukken in jouw doorluchtig vers en zuigend zand ja steeds opnieuw wil ik je weer verrukken op jouw vereerd en begenadigd strand och kom, vergeet voorgoed die helse pijnen die onze zielen ooit hebben ontwricht laat weer de zon in onze harten schijnen in zoele warmte en gekoesterd licht het wolkengrauw…
Aramis26 januari 2007Lees meer >

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
De duinen staan schrap strooien ogen vol zand. Takken zwiepen wanhopig aan de stam die ze ijkte. Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de klepels en klepels weer de klokken. In Mexico beeft de aarde, in Nederland huivert de zee. Ik weet de dijken bewaakt strijk en zet de wekker.…

Zonderling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
Dat je bestaat is een stolsel, een opeengepropt handje zand dat verwaait in de wind van jaren gezwind dwarrelt, in regen smelt. Post me de wereld over sein door dat ik ben geworden wat al was, werp dammen op en pas. Kist me maar, tijd, stop me en koester de stokken waarmee je me murw slaat.…

Sneeuwklokje

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.118
Schuchter werkt het prille groen vanuit brekend zand naar ’t licht waar het leven tot in volheid knopt als serene schoonheid zich ontpopt dat zich ned’rig naar d’ aarde richt haar pracht buigt zwaar de ranke steel en teer bloemt zij haar blad'ren wijd die puur van kleur het hart ontbloten wit/groen gerokt; de kern omsloten..…
sacrajewa16 februari 2004Lees meer >

Karkas

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Ondraaglijk zwaar wordt het snikkende zand wanneer mijn uitgemergelde ogen rollen in een korrelige bloedplas. De azende wind hoort mijn ijle kreten en strijkt neer in het gezicht van de dood… nog heel even beweeg ik mijn hoofd.…

Lentedromen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 988
Je schept de geuren in je hand, Stofwolken verdwijnen in het zand. De zon beweegt zingend in je woorden, Schaduwen gaan weer in de aarde wonen. Een lach danst speels in je lijf, Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf. Grijze dromen glijden van je af, Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…

de Slag bij Swammerdam

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
bij het bloed doorlopen zand, zodanig als bagger geworden, overzie ik, Julius, Ridder van de Vergulde Vingerhoed, het slagveld met lede ogen en ervaar in mijn gemoed zwaar mededogen met de verminkte krijgers, alom zwaar gehavend , door sabels en kogels beboet een geschrei van verre snijdt mij door het hart ik spoed mij naar de plek…

in het beginnen hoop

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.267
restje te slopen lees ik vandaag over gisteren in alle kranten de pijn en vreugde waarin men zich kleedde mijn stilte zal mijn diepste zin nu verbreden en verdiep me vandaag in mijn stervende tante de dood staat nog vers op mijn netvlies gebrand en blijven vers gestreken penseelstreken staren blijven dood en leven voor mij getekend in los zand…

kogelstoten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
ik weeg de kogel op het stootkussen hij past in de plooi van een hals, de kin rust op het koper de elleboog halfhoog opgericht als een stramme vleugel de vrije arm bengelt langs de heup mijn blik boort zich vijf stappen verder in het rode sintelpad ik tol met een uitzwaaiend been rond mijn as na een korte boogscheut ploft hij in het zand…

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven. Ik stijg al hoger uit het dal. Ik weet niet of ik keren zal.…

bronsgieten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
de pop van klei kneed ik tot een model dat jouw lijnen draagt ingesmeerd met was een ademend vlies je bent ingesponnen met ijzerdraad daarrond stolt een mal in een kist een mantel van gips en zand die in gave brokken uiteenvalt tot je in de ronde oven past in een kuil van waterdicht beton weeg en smelt ik jou een kraan op rupsbanden…
wim veen3 november 2006Lees meer >

engellicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Je was als Job onder stof en zand. Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand. Je slikte pillen, je geest was dood. Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot. Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht. Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht. Die vrouw ben je nu vergeten, zou ze het ooit weten.…

Somber

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Koude, klamme korte dagen Restant van een stervend kalenderjaar Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen Kou uitsluitend, isolerend Functioneel en ronduit somber Voor de kouvrezende mens aldaar Naar zaad zoekende inheemse vogels Zo kwetsbaar in het naakte land Gevangen van wind en regen Wat ooit verstopt zat kom je tegen Hertenhoefjes in het zand…
Hookie28 november 2008Lees meer >

Jaargetijde

gedicht
2.4 met 129 stemmen aantal keer bekeken 28.238
de schemering valt en brengt sterren dichtbij de feestdagen gaan weer beginnen als zand door een zeef zo vergleed het jaar zoveel moet er nog en is niet op tijd klaar maar verleden tijd is niet te winnen.…

Eiland rond een droom

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
Zeven werelddromen lang zwierf jij in dwaze gedachten in een onbegonnen rugzak verstopte jij jouw enig hart tezamen sliepen wij druilerige nachten gekoesterd in droombuien uit met vreemde gedachten liepen wij langs kusten van het eiland, onze voeten bewogen in het rulle zand het strand leek eindeloos, getogen tussen onvolkomen en verpozen…
mobar27 januari 2009Lees meer >

Kikkerland

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 624
vindt er laffe grauwe bouwsels van koud beton en ijzig staal eigen geluid klinkt hol en kaal vanuit een puiloos huizenblok beklommen langs dofgrijze trappen lijkt leegte om zich heen te happen bedroeft de bodem zonder kleur waarin geen plant wil groeien en geen vogel foerageert wind en regen bespelen beneden het onlangs opgespoten zand…
Ludy Bührs2 februari 2009Lees meer >

Andere tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Doffe dreunen in de nacht Getuigen van verre kanonnen Die vuurspuwend hun braaksel afleveren Op de eindeloze kust Schreeuwende mannen Gehaast door het zand Ontwijkend de fluitende kogels Uit een rode vuurmond In de bunkers rijst het stof Het zicht onttrekkend En klinken schoenen door het duister Op weg naar de dood Dorpen vieren…

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Een vrouw liggend in het warme zand, wandelt over zachte heuvel en lichte huid in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos en rozengeur, melk en honing waarvoor men nooit de neus en ogen sluit.…
pama5 maart 2009Lees meer >

foto

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.221
.- de vissen springen achter je op uit de fontein als twee handen uit het water, dan, nog ben ik net op tijd om ze te fotograferen, en jij loopt warm door het beeld heen, met stijlvolle tred over het zand, schoenen in je hand, de wind in je haar en je lacht met twee zonnen in je ogen, ik laat je stil staan en in mijn geheugen glijden…

Het kleine dorp

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.637
't Heeft weinig huizen rond een oude toren, Om ieder huis een mildbloeiende heg, Geen luide straat, maar smalle zachte weg Van zand waarin geen stappen zijn te horen. De school is kleiner dan ons steedse huis, Van alle kindren ken ik stem en ogen, In alle woningen voel ik mij thuis.…