Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

De vraag van Gorter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Dan keert ze terug van haar nachtelijke tocht en spint uit dunne zilverdraden, de beelden van twee Vissen en een Ram tot een ragfijn weefsel langs kale takken, stil verlangend naar de terugkeer van haar koperen minnaar in de avond.…
Tjoke14 april 2007Lees meer >

De donkere verroeste blaren...

poëzie
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.413
De bomen worden zienlijk kaal, alleen De kruinen van de sparren staan nog vol Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven Naar de lucht, als pajongs aan een steel.…

Mijn laatste eer

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.761
aanraken Dat zou ik nog zo graag 1 keer willen Nog een laatste warme omhelzing Dat zou zoveel verdriet in mij stillen Maar het blijft bij praten Tegen een hoop zand en aarde Toch de gedachte dat je daar ligt Geeft dat zand een onschatbare waarde Mijn laatste eer aan jou Is het mooi houden van je graf Zolang ik blijf houden van jou Is mijn taak…
robert11 juni 2004Lees meer >

Snijdend Verlangen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.086
blindheid Veroorzaakt door de schoonheid van jouw licht Helpt mij uit bed Woorden galmen op de plek Waar ooit mijn hart gezeten heeft Stiekem stopte ik 't in jouw tas Je hebt het niet gemerkt Achteraf gezien Had ik beter Je tas hier kunnen houden Dan kwam je misschien terug Ik wacht op jou Tot je haren lang genoeg zijn Om me van die tak…

Herfst, voor Ceciel

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De laatste appels vallen van de oude boom haar knoesten takken moe van de vruchten die ze droeg zuchten voldaan alvast wat bladeren weg vermoeid van deze lange hete zomer voelt ze lomer en lomer haar krachten in de aarde gaan en sluit zich alvast af voor blaad'ren die ze nu laat gaan het gras wordt nog voor `t laatst gemaaid…

Verbond van wrede intenties

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 594
snoeischaar het treft me diep mijn tien maand oude dochter schiet me door het hart de eksters storten zich al neder op een vers bereid maal afgrijzen van de onschuld dat in mijn bekken waart ik wend de blik af en sluit de achterdeur definitief achter me ik ga straks naar de ruis van mijn dochters hart luisteren of daar geen sterke takken…

Rollator.

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.511
draagt in zijn tas de ongeschreven brief die de mijn ziekte zal verhalen met de letters van een dodelijke vulpen niet meer reanimeren, alleen pijnstilling de duisternis wil geen licht toelaten mijn rollator blijft staan zal niet meegaan als symbool van achteruitgaande vooruitgang rollende achterblijver wacht op nieuwe taak…
J.J.v.Verre30 september 2009Lees meer >

duo-gedicht:

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 871
een volle maan laat mij aan uw schaduw beklijven ik zal zwijgen als een woord dat rijpt in het wollen huis diep de groet aan een beladen boom; de eerste ster en vruchten door het raam ik zal uw passen niet vertragen de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen zeeën zullen open waaien, als vogels zonder grenzen geen tak…

Uit het raam

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
Verwarmen met groenere takken en zachte katjes Keuvelen liggend in groen gras en zachter mos Spreken over doodgewone ditjes en datjes. Genieten van een ontluikende goudgele forsythiatros.…

GETIJLOZE MAANDEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
een boomblaadje waait door takken, over vijvers, geeft zich aan het lot, gelijk de parachutist, die boven vreemde grond zweeft. Het fabrieksgrasveld is gemaaid, keurig effen. Maar - die enkele pollen vol spitse puntjes geven talloze vragen...…
Han Messie18 februari 2010Lees meer >

de dagen zijn....

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 593
het wordt stil roerloos stil, een felle straal schiet flitsend naar benee droog knetterend valt de eerste slag heftig trilt het huis, een kakofonie van licht en geluid omgeeft de natuur, oeroude bomen kraken hun takken zwiepen als zwepen die gehanteerd worden door de woeste wind, ontwortelen en komen boven aarde als monsterlijke gedrochten…
lijda9 juni 2010Lees meer >

- Bloemenbundel -

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 586
nog bevoor het de kamer had verlicht en de liefde, die als veelvuldige handen, door bomen de takken aanraakte...jij zag haar niet.…

Zomertooi

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
daar staan ze de beuken en de eiken met hun bladerdak in de zon getooid en de berken en de tamme kastanjes kijk ze staan, als een glimlach als een ode in hun schaduw aan de stam is het goed vertoeven zonlicht sijpelt tussen de takken door iets ervan schittert op de lijfjes van libellen ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…

Ongevraagd

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Dat papier Is dan weer voor die vogel van die vereniging weet je wel gewoon een bos een boom een tak Wel iedere dag 10 voetbal velden Hak!…

Het wonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 955
Hoe straks aan kale "dooie" takken. het prille groen zich weer ontvouwt. Hebt U dat wonder wel aanschouwd? Hebt U het wonder wel aanschouwd? Hoe straks de appelaar, zich in haar bloesem hult, hoe heel de natuur, zich met duizend geuren vult. Hebt U dat wonder wel aanschouwd? Hebt U het wonder wel aanschouwd?…
Antje21 januari 2012Lees meer >

De seconde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.084
al die jaren daarvoor een jaar geleden stonden we net als nu te wachten kijkend naar de klok en het glas champagne in de aanslag denkend aan de wensen die het jaar zouden verzachten er is eigenlijk niet veel veranderd na die bewuste dag alle goede voornemens gebundeld in dat ene moment op de schouders van die seconde berust een zware taak…
Ron Blok31 december 2013Lees meer >

Het politieke spel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
De doelman, met de taak de verdediging te leiden, wijst van links naar rechts. Tactieken worden doorgesproken, de scoringsdrang is hoog, hoe gemeen de tackles. Een toegespeelde bal, niet zelden niet goed aangenomen, laat zich vaak verspelen.…

Vrede

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Vrede is voor mij een merel fluitend op het schuine dak en ergens ver een antwoord horen op een tak, een vlakke waterplas, plots rimpelig: een eendenechtpaar met kuikens achter zich, gemaaid gras ruiken aan een dijk het carillon dat speelt ergens tegelijk, een horizon te zien met huisjes, bos en kerk, of molen en de wieken aan het werk…
Ralameimaar12 augustus 2015Lees meer >

havikskruid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
was blij toen we begonnen als bloemenvrienden in mijn tuin je bloeide helder en heldhaftig sierde mijn tuin met kelk en blad je pluizen woeien op mijn pad we spraken bij de schepping af om plaats en rijkdom te verdelen jij groeit en kruipt maar door je wortel is de baas, straks lig ik onder jouw oranjeboven angst voor je ondergrondse tak…

In Jezus' voetspoor

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
van het leven ingaan voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn moeizaam wordt het winters ontwaken tot ’t nieuwe licht ons weer verschijnt en wij Hem om krachten kunnen vragen die ons tot gebed en goede daden drijft veertig dagen, veertig nachten stil bezinnen in onze eigen levenstuin op de eerste kiem van leven wachten onder de kale takken…

Nazomer

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
Het leven heeft zijn gewone ritme terug gekregen de luiken aan de ramen zijn niet langer gesloten bij de bakker en de slager hangt het bordje "open" ook het verkeer wordt steeds drukker op de wegen de mensen naar het werk,de kinderen aan school afgezet iedereen heeft zijn taak met vernieuwde energie hernomen mooie zomerdagen laten nog even…
Greta Casier16 september 2017Lees meer >

Herfsttuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Alles is rust, tot rust gekomen Laat zich uittrekken, opruimen Verbruind, verdroogd Zo stil is ze, tuin, op een Fladderende duif na Stil terwijl ik sommige takken Met een kleine zaag onder handen neem Rustig maar.…

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
tegenstelling van elke diagnostiek, terugblikkend door het matglas van verlaten schimmen, een ongeblust verlangen achterlaat onnodig donker wordt ingekleurd, in contouren van uitersten ten spijt, heeft die afdruk zich blijvend ingebed op een onzichtbare kussen neergevlijd en naast de deelbare waarheid , staat ons voor de moedige taak…
Pama27 maart 2019Lees meer >

KEURIG VERWILDERD

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
bloeiende wei door het grote bos bij Chaam omringd ligt een afgelegen jeugdherberg stralend vol opwekkend licht roze zuigt frisse adem van het morgenloof om de gasten na het ontwaken tot daad en wandeling te noden drinkt rossig glanzend laat avondrood op langs het grindpad naar de deur staan slanke berken in een lange rij hebben in hun takken…
Han Messie6 november 2021Lees meer >

Herfstzangers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Nachtrust voorbij, eksters en meeuwen verlaten en brengen vliegtijden door in een opklarende hemel zowaar een tussenlanding maken op een bladloze tak om de omliggende wereld te verkennen of lopen voorzichtig en vrijmoedig over de straat.…
CB1 december 2021Lees meer >

een doorgaande weg

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
als mijn wereld dreigt zich voor haar taak te verblinden waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig lijkt een er geen toekomst, is het als het ware tossen of een dichte mist trachten op te klaren wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht of ongeremd laat gaan dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst al vele mijlen verder, zakt…

De stem van de wind

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Wat is het prachtig om te zien hoe takken en twijgen wiegen met jouw wervelend geluid, hoe de bladeren ritselen tussen de stilte van je lippen, maar ook hoe je mij in beroering kan brengen met al je trillingen en golven.…
CB1 november 2022Lees meer >

De herfst grijpt me

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
me. verkleurt me voorzichtig blader ik tussen de bladeren zij die gevallen zijn, hun laatste dans hebben aangegrepen om moeders hand eindelijk los te durven laten, loslaten, de veilige hand die haar van jongs af aan vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij samen dansten, en sjansten met al haar broers en zussen, valt niet op 1 tak…
LadyLove28 november 2022Lees meer >

constant

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
spijt is als de regen komt, breekt stilstand aan in krekelzang. knak, een tak, de botte plof van lucht op lucht en lijven volgen haar golven naar een einde dat al lang het jouwe was maar nu weer daverend begin. constant is steeds het aanbod van beweging het ogenblik nabij waarop de vraag verstomt.…

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij bomen die de hemel blad en tak aanreiken. Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt aldoor tot het van haar vervlietende heelal. Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >