3347 resultaten.
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.
Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
Sacramenten des gehuwden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
720 Sacramenten des gehuwden
de man en vrouw, het gebed
van onheil en zegen een verbond
voor het leven, liefde en onrust
de begeerte naar de daad drijft mijn
wil over strak gespannen prikkeldraad
ik dood en bederf het samenzijn, het hart
struikelt over ontspoorde ideeën, wil
vluchten naar het niets met in mijn
handen de inhoud van mijn kruis…
Schaduw
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
923 Een omgekeerde schaduw maakt zich los
En vlucht weg voor de waarheid van werkelijkheid.
Dan trekt de schaduw van de gevallen engel zich terug.
Ik kijk toe en een traan van verdriet rolt weg.
Een schittering breekt los uit de gevallen traan
En verblindt het heen gaan van de gevallen engel.…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Wij kennen samen geen duchten,
Wij gaan nooit ergens vluchten.…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is een schrander dier dat
mijn bloed besluipt, het is de
opmaat naar de kus uit een
vruchtbaar lichaam wat willig
openslaat, het kruipt door het
oog van alle tederheid, het
stuit me op de vlucht, het roemt
zijn naam in de dageraad, het schuilt
in de wellust van plezier, het laat mij
het syndroom even tijdloos te zijn.…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de nacht valt in
het leven trekt zich langzaam terug
en vlucht
in opgetrokken muren
geen klank, geen toon
verliest zich in de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Kleine bezinning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 De oorlog
duurt verder en de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan maar feesten.
Toch is er licht, een kleine waakvlam die we koesteren.…
Roze muren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.053 hij glimlachte . strikte mijn stropdas
wetend dat ik naar hem zal vluchten
als het diner voorbij is…tot dan
zoek ik mijn rust in de roze muren
en zit het gebeuren uit, dan vertrek
ik te voet naar mijn vent
hongeriger dan ik ben gekomen…
Met de vogels mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 19 april 1952 - +4 maart 2014
Langzaam,
Stapje voor stapje,
Adem voor adem,
Ben je bij ons
Weggegleden
Jij die ons zo lief
Bent, grote kleine broer,
Onmisbare schakel in
De kring van onze familie -
Jij verbond iedereen
Met iedereen, was
De spil die niet
Viel weg te denken -
We laten je gaan nu,
In liefde, met de vlucht…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 De aarde, blauw aangezicht,ik wreef
je warm op je vlucht in kosmisch licht
tussen de planeten, waarvan we vandaag
de namen zijn vergeten.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat
heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en
daar de warmte zoeken, ver van straten en van
pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave
speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht:
een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten.
Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten
en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen dichtgesnoerd
waarin de wereld zich telkens
openvouwt waaruit mijn naam
en ikzelf vervreemd gebleven zijn
laat de zon weer geboren
worden in het januarilicht
schreeuw me los, verlos
me als een vlinder in
haar ongebroken vlucht…
Slaaf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Wordt het moeilijk in de lucht
'k ben de eerste die dan vlucht
'k gooi nooit de eerste bal
stel je voor dat ik eens val!…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel op de vlucht…
Tot zelf inkeer komen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Er ontspruit een kakofonie in het bestaan die
zijn weerga niet kent en zo rent, vlucht men
weg van zichzelf, van velen waar ze niets
mee kunnen delen.…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Daar dringen zij dooreen: de harde boorden kraken,
zodra een druk rumoer zich opzet in de lucht,
totdat de wachters weer de poorten open maken,
en al dat ongeduld ver in de ruimte vlucht.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte
en als ik omzie voel ik me als een zoutpilaar die met
gebroken ogen de finesse van vele waarheden moet
bestrijken met stroop en honing,
wanneer zal ik moeten vluchten…
het goede van de mens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
561 ze met lijmtangen
bijeenhouden, ze omarmen als mijn kind
treinen laten stoppen, ze inladen als wrak vee
maar ' k ben beducht, ik predik liefde
uit mijn hart, strooi roze beloften als
bitterkoekjes in het rond, red een vlieg
van de hongerdood en sta op voor wie het wil
een mens herkennen in een menigte, jezelf
aanschouwen terwijl je vlucht…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 De arts grijpt een mes en ik je hand
Het oog opent zich tot op het bot, jij blikt stil terug
De dood vlucht voor bloed, de arts snijdt in wat de wond
opvreet. Onze kennis is gebaseerd op dingen
die hetzelfde zijn, niet op wat anders is
De dag erop heeft mijn moeder op dezelfde plek
opeens een wond.…
Poetry-slam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
816 Ik zit hier weer te wachten op haar
eindelijk is ze daar en klaar
we stuiven er vandoor, nergens heen
en fuiven in de nacht heel gemeen
zoals bacteriën, virussen en consoorten
die we op muziek niet hoorden
we slaan ze lam, rot en dood
moeten ijlend vluchten op een boot
witte strepen maken golvende krassen
water is nu eenmaal om te wassen…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 hij vluchtte naar buiten
verbrandde zijn pij
schreeuwde verlossend
“eindelijk vrij”…
Eenheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 Hij wil wel op de vlucht slaan.
Maar heeft geen plaats om heen te gaan.
Dan zoek ik naar een middel,
voor wat vergetelheid, in mijn verhaal.
Dan moet ik eerlijk zeggen,
ik hou er niet zo van.
Het middel is soms erger dan de kwaal.
Ik open dan mijn kastje,
het staat er vol met ach en wee.…
Chinese Happy Ending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
927 Tijdens mijn verblijf in Hong Kong
had de sambal mij zo in vuur en vlam
gezet, dat ik als een dansende draak
naar een geisha vluchtte en klam
van het zweet 'China girl' zong,
David Bowie en een beetje uit wraak.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ik vare en heb noch vreze
voor de dood,
hoe snood;
maar ‘k vreze, zonder moed en
zonder hert,
de smert
te vluchten, en te vallen,
daar de waan
blijft staan;
te vallen en te sterven,
daar hij, loos
en boos,
zal roepen: 'Dat de vuist kan,
en ‘t gevecht,…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 De familie ademt zich gezond,
de vogel raakt stil, wild op de vlucht.
Komt het door het blaffen van de hond,
of is het hun stadse lucht.
Ook de stranden met dit mooie weer gevuld,
laten zich aanzien als maden op een bord.
Na"staand"zweten in de trein, of twee uur file geduld,
vertelt de radio dat het morgen weer regen wordt.…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Altijd in 't leven als 'k Uw bijzijn duchtte
Wist Gij mij te hervinden, waar 'k ook vluchtte;
Nu vond ik heil als nooit te voor verwacht,
En tòch hebt gij óók déze weg gevonden
En doet bij regensneeuw en storm de ronde
Waar 'k wakker lig de lange winternacht.…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…