3724 resultaten.
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 in de storm van verrukking
waar lust gaandeweg de vorm
verliest van een passend antwoord
is het zoeken naar copulatie
een wonder wanneer men het
gebeuren voor waar aanneemt
leeftijd naar jaar, het spel is nimmer
uitgespeeld, wel draaien de wijzers
van tijd op een zacht normalistische wijze
trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig…
Scherven van een zelfgemaakte waarheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
341 Je liep van hier
naar een ander soort geweten,
en onderweg probeerde je
je eigen verklaring te vormen uit losse scherven.
Maar toen je aankwam
bij dat nieuwe, zelfgekozen geweten,
dwong je de meisjes
jouw waarheid achterna te lopen.
Je smeedde een verbond
met fluisterende demonen
die hun leugens als redding verkochten.…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 Niet omdat liefde verdween,
maar omdat zij eindelijk
vorm kreeg.
Want liefde zonder tanden
wordt betreden.
En kwaadheid zonder liefde
brandt alles weg.
Maar samen
zijn zij het hart
dat klopt,
en de vuist
die weigert los te laten
wat nauw aan je hart lag.…
Papa heeft een kruinknuffelaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 De woorden vormen een klank-
paleis, met ocococo en ocokroko:
Rocococoncert en Orinocokrokodil
Het geheugen is geen paleis
het is meer een huid waar indruk
na indruk in getatoeëerd wordt
De huid is het grootste orgaan
en toch kun je meer
informatie bewaren in de hersenen
met talloze bruggetjes
automatische ezelsbruggetjes zoals
de Engelse…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 openknipte
was ze dat
tot mijn niet onverholen vreugde
niet per se al te zwaar gevallen
ze misdeelden geenszins
een gevoel van verzet
maar hoe 't een verband
met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
's anderendaags haakte
ik af van de draad
van de content die ook
qua vorm…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.
Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.…
Onder het niets
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
377 ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden
ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand
geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in goot
daar onder het niets
waar stilte zich spreidt
lag iets dat niet brak
aan de rand van de tijd
geen roep,geen vorm…
Afdak
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
210 Het kwam terug
in een andere vorm.
We bleven zitten
alsof opstaan
iets definitief zou maken.
Onder het afdak
werd alles zachter.
Niet beter.
Maar het verdween
even niet.…
Ervaringsapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen
Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen, en zoeken
in mijn brein een plaats
tussen de waarnemingen
die eerder binnenkwamen
Samen vormen ze een idee
van wie ik ben, een
ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft
en daar gevoelens bij heeft
tevredenheid, geluk,…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Niets is aanwezig buiten dit verband,
geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken,
de ruwe nacht wordt in het woord gebroken,
het helder baken van een vloeibaar land.
Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.…
Compositie van de dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
138 Veel kleurig sieren weer de bloemen
in de velden, in de parken en in weiden
alle vormen, te veel om op te noemen
een schat om door te lopen of te rijden.
Zo loop ik al peinzend door de natuur
verwonderd wie al dit schoons schiep
en behoedde iedere dag van uur tot uur
's avonds vouw ik mijn handen en dank die Schepper.…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 grens verschuift de angst regeert
men noemt de jeugd te luid
omdat men van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde
een vent die valt op een vent
gewoon op straat heel onomwonden
liefde die onzichtbaar blijft
heeft nooit haar echte vorm…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
Eén zomermiddag...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
6 Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten,
om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe.
Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.
Zodat we uitgeput in elkaars armen kunnen liggen,
terwijl de middagschaduw langzaam een kille deken over ons heen trekt.…
Mede der Poëzie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Vrede verbindt
Vanir en Asir
spugen speeksel
scheppen Kvasir
wijzer dan wijs
wetend orakel
dwergen doden hem
doen honing bij bloed
mengen zo mede
mede der dichters
wordt het weergeld
wat Suttungr’s
wilde woede stilt
bewaakt door Gunlödd
Baugi, Suttungr’s broer
belooft het brouwsel
Odin voor de oogst,
offer en loon
maar Gunlödd…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Daar waar tonen woorden kleuren,
waar liederen klinken, kunsten leven,
dáár wordt de zin van alle gebeuren,
van de hele Schepping vorm gegeven.
Want elk vers, elk boek, elke dans,
en elk schilderij is een onthullen;
een nieuwe poging, een nieuwe kans
de eenheid van het Leven in te vullen.…
tomaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 De moslims in Egypteland,
die christenen zo haten,
worden zowaar belaagd,
door christ`lijke tomaten.
De imam zegt: eet niet daarvan,
maar zeg hartgrondig nee,
maar als je het toch doet
raak je in de puree.…
Knopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Kijk, daar is meisje Leah in lente-blauwe knoopjes
En mooie Perle spiegelend in een knoopje van parelmoer
In roze-rode rozenknoopjes ritselt Raise
En Zarah zingt vanuit een zonnebloem-knoop
Op de witte wantjes van kleine Wanda
Prijken twee knoopjes met wasbeertjes
Van de bruine broek van Berend
Valt bijna een bruine-beren-knoop
Daar…
Smidse (een herinnering)
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.076 het vertrouwde ritueel:
voordat de reus
met vlammende ogen
dreigt ze te brandmerken
en de kinderen joelend
de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere
magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde muren
tot bij de zwoegende blaasbalg
tot bij het vuur
tot bij het aambeeld
waar het gloeiende ijzer
vorm krijgt
tot bij het sissende…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 Het dakraam straalt licht
in deze donkere nacht
ik tel de sterren een
voor een en doe stil
een wens, onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte…
De aarde en de wind
gedicht
2.7 met 18 stemmen
16.492 De wind begeerde de aarde en al haar nattige voorjaarsvreugdes
met grote heftigheid,
vooral het oranje hart dat de vorm heeft van een trompet
van de narcis
beloftevol geurend en lokkend op graslandjes
onder struiken en bosschages.…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.024 De controle heb ik nooit gehad
wel een vorm van zelfverzekerd zijn
je voelt de spanning in je lijf
er is angst om nu te falen.
Met krijtstrepen op de stoep
probeer ik mooi te tekenen
niet wetende dat ik niet schilderen kan
maar goed, het is al laat.…
O droom, die in een slapeloze nacht
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.690 Gij naamt uit mij vorm en bestaansvermogen.
'k Heb u verwekt en smartelijk voortgebracht.
Eindelijk zie ik, bang, de late pracht
Van uw gelaat, o zoon, mij toegebogen:
Trillende wimpers over tintlende ogen,
Zo warm en diep en donker als de nacht.…
Gelukkig zijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.483 Maar geluk is een gevoel van binnen,
en is niet te omschrijven in de vorm van zinnen.
Tevredenheid gaat vaak gepaard met geluk,
het moment krijg je niet zo gauw stuk.
Want alles voelt perfect aan,
volgens jou kan er niks meer mis gaan.
Het valt te zien wanneer je gelukkig bent,
je gedraagt je anders dan gewend.…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm
kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Mijn vriendin omvatte veel meer,
ze was een bewegend Ravenna,
een groen, grijs en blauw mozaïek,
een kleurige, bewegende, geurige gestalte,
een vorm die het landschap vervormde.
Een enkel insect snerpte, een ekster
kleurde blauw en zwart de resterende ruimte.…
De dingen die je nooit deed
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.679 Je gaf me prikkende brandnetels met aan elke tak
zes giftige doornen,
zodat ik de twaalf doornen op een dag kon laten leven
zonder brandnetel kon laten zweven
en ze elke vorm van vergif terugnamen
maar de dag kwam niet.
Hoe erg ik de dingen die je nooit deed mis...
Met een lege rugzak sta ik hier te wachten,
op de bus naar onze morgen.…
Storm
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
6.470 ik wil niet zweven boven woorden
die als geschonken waterwijn
valse noot tot vorm akkoorden
zo gedwongen waarheid zijn
ik wil niet hangen in de lucht
van het stormmaal, dor en week
gevallen als Gods eigen krijgers
na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met…