3511 resultaten.
Dun en wollig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
847 Ze zei: 'Ik wil wel graag een lam,
maar geenszins van zo 'n stomme ram.'
Ze hoefden zich niet uit te kleden.
't Was op z'n hondjes, dat ze 't deden.
De twee genoten, toen ze paarden
en wat ze na een poosje baarde,
was iets dat zij 'n bijzonder kind vond:
ze kreeg een stormram van een windhond.…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks éen geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…
Basale ganglia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 dagen steeds gewoner
verruilt ledigheid voor een vaste prijs
de pendelaar tussen mensen als de zijne
volgt de tegels op het rookvrije perron
terwijl het zog van passerende treinen
lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon
langs afgewende blikken van zwijgzamen
schuift onbetreedbaar een panorama in glas
buitengesloten achter getraliede ramen…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter waren door de bliksem…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de
zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in de bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter ware door de…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.
Waardoor de maan van zieners schijnt
voor de dichtregels die we maken, al dan
niet op rijm, voor wie we denken te zijn.…
Gerucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 de liefde laait even op
terwijl de ronde warmte
zakt achter de zuigende kim
maar hoe kan ik haar
doorgaand loven
als onze stemmen
gedwongen doven
en met een diepe zucht
bij open raam,
de koude van het afscheid
naar voren wordt geschoven
is de stilte
besmet met roest
en dreigt verte allengs
samen te ballen tot een
afgetopte knoest…
NATUUR ZONDER DREMPELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 Op frêle pootjes tippelt hij rond
het roodborstje kwiek en teer
hij maakt het nu wel erg bont
in de slaapkamer zie ik hem weer
Zachtjes is hij naar boven gevlogen
zag toen geen uitkomst meer
hij voelde zich licht bedrogen
door het openen van het raam
kreeg hij de vrijheid weer
Kleine rakker met je rode borst
drempels heb je weggenomen…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het oog van het gebrandmerkte raam.
Waardoor de maan van zieners schijnt
voor de dichtregels die ons raken, al dan
niet op rijm, voor alles wat we denken te zijn.…
Prins Bernhard
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
821 Op Paleis Soestdijk open je een raam.
Je ademt weer frisse lucht in je longen.
Tijdens een interview vertel je erover.
Nu pas besef je wat vrij ademen is.
Wat dankbaarheid is.
De paradox van dat inzicht ontroert.
Later besluit je zelf om terug te gaan.
Journalisten wachten deze keer niet.
Je nam en neemt je leven in eigen hand.…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Ik weet dat de auto's onder mijn raam doorrijden
zonder dat ik het hoor
dat jij soms door mij heen raast
als een truck, lachend
maar ik merk er niets van.
Een mens hoort niet wat er aankomt
doof is hij
onder een geruis dat denken heet.
Eenzaam blijft hij,
alleen.…
Nhow-suite 2302
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.860 Met wolkenflarden voor 't raam
een waas voor mijn ontgoochelde ogen
raak ik vanuit een waanzinnig perspectief
bijna in gesprek met 't Opperwezen.
Zoveel verwarring heerst er in deze suite:
moet ik dit hemelse vooruitzicht vrezen
of er alleen nog maar van genieten?…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen
slingeren langs het lommer
geuren op hoogtijdagen
een schets toont
de witgekalkte muren
het voorjaarsmeisje wuift
kushandjes door een open raam…
Rood (Jozua 2: 1-24)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
633 Als dank werd haar de boodschap meegegeven
~ Zodra het korps der pijpers wordt gehoord,
hang uit je raam dan een scharlaken koord
en geen van ons zal je een schaamhaar krenken ~.
Vandaar dat tot op heden wereldwijd
een hoerenkast altijd rood licht verspreidt.…
Varkens kunnen niet vliegen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.350 buiten dit slachthuis schreeuwen brutale kinderen
na één koekje gaat de trommel dicht actiegroep
na actiegroep trap in de hondenpoep mayonaise
en een strippenkaart staat garant voor een weerpraatje
in de tram waar de ramen met condens beslagen zijn
mijn verleden gaat jullie geen bal aan
hierbinnen heeft het slagersmes een duidelijk omschreven…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 aan de stalen tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het…
Kleur en Kerven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
442 Wat zich opnieuw lezen laat
in schaduw van een vergeten naam
gewist door weer en lachend kind
de droom hardop te herdromen
in sentiment met open raam van
nachten waarin in het voetlicht
van de maan het verleden
werd hertreden
uit de ogen van een hemels lichaam
waarin de sterren helder schenen
onvermijdbaar van wat de dichter wil
het…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Haar ramen,
bron van Licht.
De trots van ons huis, het paradijs,
de tuin achter het huis.
Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
ZOMERAVOND I
poëzie
4.3 met 3 stemmen
851 Buiten dralen zoete roken —
Geur, die van de zomer is —
En de ogen half geloken,
Droom ik, voor het raam gedoken,
't Uur, dat voor de dromer is.…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Ik weet
dat de auto's onder mijn raam doorrijden
zonder dat ik het hoor,
dat jij soms door me heen raast
als een truck, lachend,
maar ik merk er niets van.
Een mens hoort niet wat er aankomt
doof is hij
onder een geruis dat piekeren heet.
Eenzaam blijft hij
alleen.…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Ik val steeds van de wereld af
als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken
verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen
waar ik aan voorbij kom
overdag
de perfecte samenleving vereist de
perfecte onverschilligheid dus ik gebruik
straten en pleinen zoals ik de metro neem
ik wacht stap in en klamp me vast
aan een lederen lus
en ik maak…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 het is niet zo dat als
de ramen beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Je koopt me één keer frieten in een puntzak aan het raam
van De Landsman. We komen uit de kerk en hebben beloofd
niet te zondigen. Maar God, wat smaken ze lekker. We likken
vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht.
Het is november.…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor
de trein is verlaat
je neemt de NS
de maat
Ze hebben
de trein
'bemenst'
met een machinist
en een conducteur
Je kijkt
uit het raam…
De Geblindeerde Straat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Een enkel raam, zo hier en daar, lijkt
zich bewust van het gevaar, dat er met
Alle blindheid nog iets valt te gluren voor
Het onbeminde kind dat er achter nog iets
Van zijn gading vindt.
De straat kent enkel passanten, blind
Voor elkaar en de wereld om hen heen.…
Oorlogsbegin
poëzie
5.0 met 7 stemmen
4.302 Nu denken die rouw-donkrë aangezichten
Om 't zacht verlichte raam in verre laan,
Om d'avondspijs, zo vrolijk aangebracht...
Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht,
Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan,
Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…
Ommezien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 volgens de Grote Bosatlas
heeft een bestemming twee
plaatsen, heen en terug, op
Street View is daarvan niets
terug te vinden, misschien
zijn we voorbijgegaan zonder
er bij stil te staan, hangen
natte sneeuw en kale regen
met hoofden uit het raam,
gewoon, voor de volledigheid
onze beide stipjes hebben nog
één lege witte vlakte te…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Vendelbuien kan het flardend velen
Luchtig slingeren bewoners aan de ramen
Open ruist in vogelvlucht acacia.
Uit het achterstallige hevelen
Ontheemden als Icarus een gevleugelde
Passage op stijgwind via anima.…