Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Dun en wollig

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Ze zei: 'Ik wil wel graag een lam, maar geenszins van zo 'n stomme ram.' Ze hoefden zich niet uit te kleden. 't Was op z'n hondjes, dat ze 't deden. De twee genoten, toen ze paarden en wat ze na een poosje baarde, was iets dat zij 'n bijzonder kind vond: ze kreeg een stormram van een windhond.…
Aubrey8 december 2012Lees meer >

DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.125
De dag gaat open als een gouden roos; ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit, het veld is stil, en nauwlijks éen geluid breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos. En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…

Basale ganglia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
dagen steeds gewoner verruilt ledigheid voor een vaste prijs de pendelaar tussen mensen als de zijne volgt de tegels op het rookvrije perron terwijl het zog van passerende treinen lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon langs afgewende blikken van zwijgzamen schuift onbetreedbaar een panorama in glas buitengesloten achter getraliede ramen…
Iniduo22 februari 2013Lees meer >

Zomaar op een zomernacht

gedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.402
ach tevergeefs de slaap betrachtend - (hoor, hoe troostend is het tikken van de zomerregen op het raam in lood en het geluid van wind in bladerrijke bomen) - denk ik: o wat dacht ik toen de zomerstormen mij nieuwsgierig en verschrikt door 't witte huis zonder gordijnen deden dwalen en de muren witgekalkt nog witter waren door de bliksem…

Zomaar op een zomernacht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.019
ach tevergeefs de slaap betrachtend - (hoor, hoe troostend is het tikken van de zomerregen op het raam in lood en het geluid van wind in de bladerrijke bomen) - denk ik: o wat dacht ik toen de zomerstormen mij nieuwsgierig en verschrikt door 't witte huis zonder gordijnen deden dwalen en de muren witgekalkt nog witter ware door de…

Wederkerig lied ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Publiek, de dichters op de eerste rij van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan onder het gebrandmerkte raam. Waardoor de maan van zieners schijnt voor de dichtregels die we maken, al dan niet op rijm, voor wie we denken te zijn.…
Pama12 juli 2013Lees meer >

Gerucht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
de liefde laait even op terwijl de ronde warmte zakt achter de zuigende kim maar hoe kan ik haar doorgaand loven als onze stemmen gedwongen doven en met een diepe zucht bij open raam, de koude van het afscheid naar voren wordt geschoven is de stilte besmet met roest en dreigt verte allengs samen te ballen tot een afgetopte knoest…

NATUUR ZONDER DREMPELS

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Op frêle pootjes tippelt hij rond het roodborstje kwiek en teer hij maakt het nu wel erg bont in de slaapkamer zie ik hem weer Zachtjes is hij naar boven gevlogen zag toen geen uitkomst meer hij voelde zich licht bedrogen door het openen van het raam kreeg hij de vrijheid weer Kleine rakker met je rode borst drempels heb je weggenomen…
Elly Mans6 augustus 2013Lees meer >

De boog van de schepper

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Publiek, de dichters op de eerste rij van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan onder het oog van het gebrandmerkte raam. Waardoor de maan van zieners schijnt voor de dichtregels die ons raken, al dan niet op rijm, voor alles wat we denken te zijn.…
Pama28 oktober 2013Lees meer >

Prins Bernhard

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Op Paleis Soestdijk open je een raam. Je ademt weer frisse lucht in je longen. Tijdens een interview vertel je erover. Nu pas besef je wat vrij ademen is. Wat dankbaarheid is. De paradox van dat inzicht ontroert. Later besluit je zelf om terug te gaan. Journalisten wachten deze keer niet. Je nam en neemt je leven in eigen hand.…

het geruis van denken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Ik weet dat de auto's onder mijn raam doorrijden zonder dat ik het hoor dat jij soms door mij heen raast als een truck, lachend maar ik merk er niets van. Een mens hoort niet wat er aankomt doof is hij onder een geruis dat denken heet. Eenzaam blijft hij, alleen.…

Nhow-suite 2302

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.860
Met wolkenflarden voor 't raam een waas voor mijn ontgoochelde ogen raak ik vanuit een waanzinnig perspectief bijna in gesprek met 't Opperwezen. Zoveel verwarring heerst er in deze suite: moet ik dit hemelse vooruitzicht vrezen of er alleen nog maar van genieten?…

Zoektocht naar de oorsprong

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
blad dwarrelde ik wat rond de wind nam mij mee liet mij nog niet dalen ik werd gepakt door familieverhalen een prentenboek bracht mij in een hof waar grootvaders rozen kleuren door de hagen slingeren langs het lommer geuren op hoogtijdagen een schets toont de witgekalkte muren het voorjaarsmeisje wuift kushandjes door een open raam…

Rood (Jozua 2: 1-24)

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
Als dank werd haar de boodschap meegegeven ~ Zodra het korps der pijpers wordt gehoord, hang uit je raam dan een scharlaken koord en geen van ons zal je een schaamhaar krenken ~. Vandaar dat tot op heden wereldwijd een hoerenkast altijd rood licht verspreidt.…

Varkens kunnen niet vliegen

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.350
buiten dit slachthuis schreeuwen brutale kinderen na één koekje gaat de trommel dicht actiegroep na actiegroep trap in de hondenpoep mayonaise en een strippenkaart staat garant voor een weerpraatje in de tram waar de ramen met condens beslagen zijn mijn verleden gaat jullie geen bal aan hierbinnen heeft het slagersmes een duidelijk omschreven…

Te gek voor woorden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
aan de stalen tafel schrijft hij zijn annalen zijn pen gevuld met vitriool de data en de namen de onbekwame, de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent het…

Kleur en Kerven

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Wat zich opnieuw lezen laat in schaduw van een vergeten naam gewist door weer en lachend kind de droom hardop te herdromen in sentiment met open raam van nachten waarin in het voetlicht van de maan het verleden werd hertreden uit de ogen van een hemels lichaam waarin de sterren helder schenen onvermijdbaar van wat de dichter wil het…
Pama26 mei 2014Lees meer >

Mijn hart is jouw huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Haar ramen, bron van Licht. De trots van ons huis, het paradijs, de tuin achter het huis. Waar alle vruchten van de liefde groeien aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Koele schaduw en versnipperde gloed liefkozen donkerbruine bakstenen, schenken strenge ramen spraakzaam gemoed. Gevels bezingen verlopen venen, waar noestheid bloeide - bij blije boerendans, strooien Friese weemoed om zich henen.…

ZOMERAVOND I

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Buiten dralen zoete roken — Geur, die van de zomer is — En de ogen half geloken, Droom ik, voor het raam gedoken, 't Uur, dat voor de dromer is.…

Het geruis van denken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Ik weet dat de auto's onder mijn raam doorrijden zonder dat ik het hoor, dat jij soms door me heen raast als een truck, lachend, maar ik merk er niets van. Een mens hoort niet wat er aankomt doof is hij onder een geruis dat piekeren heet. Eenzaam blijft hij alleen.…
chris rockan27 augustus 2014Lees meer >

Ik val steeds van de wereld af

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.693
Ik val steeds van de wereld af als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen waar ik aan voorbij kom overdag de perfecte samenleving vereist de perfecte onverschilligheid dus ik gebruik straten en pleinen zoals ik de metro neem ik wacht stap in en klamp me vast aan een lederen lus en ik maak…
Els Moors14 september 2025Lees meer >

Op een kier (2)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
het is niet zo dat als de ramen beslaan en de deur zich sluit het licht zich weldra dooft wel voelt men op een andere wijze ieder binnenkomend geluid, eerder van het aardse beroofd het neigt dan nog meer naar het trager zingen van het eigen hart het is meer de ruis van buiten waarvoor de oorschelp zich sluit het volle verstand lijkt…

Komen en gaan

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Uithuizig staarden we naar het raam verder dan de barst in de ruit kwamen we niet de schouders als kapstok voor onze dichtgeknoopte jassen de schuld van de tochtdeur hielden we onszelf voor want die klemde zullen we nog een ommetje doen zei jij toen je zag dat je benen overhoop lagen met die van mij en dat op de bank die ons vroeger…

Avondrit.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Je koopt me één keer frieten in een puntzak aan het raam van De Landsman. We komen uit de kerk en hebben beloofd niet te zondigen. Maar God, wat smaken ze lekker. We likken vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht. Het is november.…

EEN REIS......

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
reis Je steekt je hand op begroet de buurman die je een goede reis wenst Je rijdt naar het station en wacht,wacht op de sneltrein je hebt immers:haast Je kijkt verbaasd naar het lege spoor de trein is verlaat je neemt de NS de maat Ze hebben de trein 'bemenst' met een machinist en een conducteur Je kijkt uit het raam…

De Geblindeerde Straat

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Een enkel raam, zo hier en daar, lijkt zich bewust van het gevaar, dat er met Alle blindheid nog iets valt te gluren voor Het onbeminde kind dat er achter nog iets Van zijn gading vindt. De straat kent enkel passanten, blind Voor elkaar en de wereld om hen heen.…

Oorlogsbegin

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Nu denken die rouw-donkrë aangezichten Om 't zacht verlichte raam in verre laan, Om d'avondspijs, zo vrolijk aangebracht... Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht, Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan, Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…

Ommezien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
volgens de Grote Bosatlas heeft een bestemming twee plaatsen, heen en terug, op Street View is daarvan niets terug te vinden, misschien zijn we voorbijgegaan zonder er bij stil te staan, hangen natte sneeuw en kale regen met hoofden uit het raam, gewoon, voor de volledigheid onze beide stipjes hebben nog één lege witte vlakte te…
Iniduo4 maart 2016Lees meer >

Via anima

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Vendelbuien kan het flardend velen Luchtig slingeren bewoners aan de ramen Open ruist in vogelvlucht acacia. Uit het achterstallige hevelen Ontheemden als Icarus een gevleugelde Passage op stijgwind via anima.…