3445 resultaten.
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 En door de ruimte ruiht een bange beê
Tot hem, de heerser, aan wiens voeten daar
Een mensenhoofd geveld ligt, met gestaar
Van brekende ogen in een macht'loos wee.
De blanke zuilen stijgen stil omhoog,
En bevend droomt het licht in de gewelven,
Neerzind'rend wil 't de mensenzee bedelven.…
maansverduistering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 Zei ik
alleen als je ook
op mijn begrafenis komt
Daarnaast hadden we het
nog wat over begraven
of cremeren of de ruimte in
als dilemma
terwijl de meisjes met hun kinderen
in een soort bakfietsen langs het terras
zoals onze eigen dochters, die we vierden
We vroegen ons nog af wat Ajax deed
en we keken naar de Hollandse hemel
die weer…
Ze kwam, zag en ging
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
959 En toch maakte ze ruimte en tijd voor mij,
ze kwam ooit in mijn leven, als boei als mens
als liefdevol persoon en nou: is ze er niet meer,
'k weet zo gaat dat gewoon maar weet je:
ze kwam ooit in mijn leven 'k was amper veertien,
nou is ze er niet meer 'k heb haar niet meer gezien.…
Verjaardag (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Maar ze gooit de wintermantel van zich af
zij treedt uit de donkere dagen
haar jurk breekt de ban der seizoenen
haar meischater vult de ruimte
warm als vuur straalt de oogstgloed in haar ogen
een midzomernachtdans is haar lenig lijf.…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Ten laatste raakte ik verzeild
in afgesloten ruimten en buiten
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht…
opgetild
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
702 ruimteschip aarde
de wieg van de mensen
is te benauwd voor
het kleine sterrenstof-lijf
het wollen dekentje
mama de bal de broertjes
de dromen en mensen van
de aarde blijven achter
lieve dappere astronaut
de eerste stapjes zijn gezet
je bent op weg naar zoveel
avonturen boven de zon
je ontsteeg de aarde
nu tover je een ruimte-glimlach…
I.O.K.-vergadering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 kijken
ik bedoel
de wolken de regen
donder en bliksem
van deze weken in mei en juni
dat wekt in mij
dat weer bedoel ik
een vage treurnis
om wat reeds bijna
onherroepelijk voorbij is
want nog enkele dagen
en het jaar is over zijn hoogtepunt heen
de dagen korten
het begin van het einde
de spankracht weg
het zich ontplooiende voorbij
ruimt…
Inzicht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
592 Nu voel ik mij een reiziger in een eindeloze,
mysterieuze, zwarte ruimte.
Soms bid ik, soms mediteer ik, soms ga ik dansen.
Dan weer ben ik angstig, dan weer ben ik blij,
dan weer ben ik droevig, dan weer ben ik verstild.
Ik begin te vermoeden dat deze reis nooit op zal houden.
De kluts ben ik kwijt en houvast ga ik ook nooit vinden.…
Stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 De klok tikt zacht...in stilte...door de tijd
maakt ruimte om te beseffen, we zijn elkaar kwijt.
Ik zie nog je lach en je lieve ogen
alsof je blik en woorden nooit logen.
Wat voelde dat puur en fijn
eindelijk weer kwetsbaar te mogen zijn.
Ik ging je bijna geloven
onze liefde zou immers nooit meer doven.…
angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Herinrichten tot een aangename ruimte
met geluk en liefde.
Dat het geluid kan doven
in mijn brein
met zijn diepe kloven
van angst en pijn.…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte…
Geestelijk theater
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
453 waarachter vele decors
voortdurend verdwijnen
om opnieuw te verschijnen
soms hetzelfde als voorheen
maar dikwijls geheel veranderd
achter de coulissen
heerst mateloze zaligheid
woedt tegelijk langdurige strijd
tussen engelen en demonen
wat zich op de planken afspeelt
roept verbazing op of vragen
die steeds met elkaar twisten
slechts deze ruimte…
vrijheid - geniet ervan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 vrijheid is zelf kiezen mogen
een eigen mening hebben
en minnen mogen die jij liefhebt
het is achterover leunend
ontspannen genieten te mogen
van een verschil in het debat
vrijheid is de ruimte ervaren
voor jezelf en ieder ander
gewoon te zijn wie jij bent
het is de grenzeloze erkenning
van mogen kiezen voor jezelf
zoals ook de ander…
De laatste dag van 2018
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
889 Zij op kop, eist ze altijd op,
ik ben te lang, te breed,
neem te veel ruimte in beslag.
Achterop komt een vriend,
per fiets, preciezer: een mountain-bike.
Korte babbel over feesten,
en knieprothesen,
staat ie namelijk voor.
Dan zijn we weer alleen
met z’n twee.
Eindejaarsborrel bij Kristof
lukt niet, want gesloten.…
het houdt niet op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 ademen
tussen pilaren
van een slalom
het licht blijft je raken
zo er honger blijft naar verlangen
en liefde;
wat dat ook moge zijn,
en ergens naar blijft smaken
maar toch word ik vaker gevuld,
en door herinneringen ingehaald
danwel door een traagheid in
aanlengende leegte wordt bevangen
gelukkig is de geest nog zoekende
in een ruimte…
De Liefdesexpert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 daar
mijzelf te imponeren
.....Dat is liefde, onvervalste
.....liefde van binnen, schat
.....Iedere vrouw die hier komt
.....zou willen dat zij die had
.....Nu is de tijd rijp
.....omdat jij het bent
.....dus pluk vandaag de dag
.....voor een happy end
.....Zie af van kleine wensen
.....berusting en geduld
.....dan pas is er ruimte…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
Latent tot de lente
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 verbreken de ketens
als fabelwezens
zwevende virale schimmen
Voor ieder ongrijpbaar,
ontsnapt uit de fles,
tonen de geesten
in wazige mist
hun valse karakter
op klaarlichte dag,
onstuitbaar, niet
langer te dimmen
Kruipen bij voorkeur
bij nacht en ontij
in aders van duivelsgebroed,
doorkruisen in oogwenken
lichtjaren ruimte…
Kluizenaar tot keizer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Als ik je hoofd op mijn borst weet,
dan ben ik niet langer
gekluisd in mijn eigen leegte,
die nooit dezelfde ruimte vult.
Voor me ligt dan ook
een weg naar de slaap,
een wereld die niet tastbaar is;
een wereld die
in beelden woont,
ademt in kleuren
die nauwelijks bestaan.…
De vleug
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
362 jij kende
de patronen
die in de vleug
van het tapijt
verborgen lagen
antwoord op
vele vragen
een begin van
curieuze verhalen
die de sfeer
in ruimte bepalen
zo op het oog
is sleet de
belangrijkste
tekening maar
daaronder
woekert het spel
van veerkracht
en tijd naast gewicht
en emotionaliteit
significant in een
eerste impressie…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 In een vermorst land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen hun handen in een
grijze zon en dekken hun
vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
en overvloed en blijven stromen
hangen een onwrikbaar taboe,
het ontneemt de intrinsieke
ruimte van ziel en geest, het
autonome recht van mobiliteit…
Hulpmiddelen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
861 Als die is geopend, verbaast hij zich over de ruimte,
maar weet dat hij hierin niet kan vluchten...…
gelijk onvergelijkelijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
689 anderen
die dat toch ontkennen
de strijd die wij strijden
over kleuring van mensen
het verschil in opvattingen
over wat wij geloven willen
de meningen en uitingen
over het recht en kromme
dat links of extreemrechts
wat in eigen straatje past
als de waarheid claimen
de strijd die wij strijden
doet de mensen schamen
die ieder de ruimte…
Oneindige muze.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Nieuw geboorte
je leeft
je sterft
wie weet wel 1000 keer
dimentionaal
beleef je opnieuw
elk leven
telkens weer
ruimte en tijd
gaan met je
aan de haal.…
zoals hij me raakt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 waarbij ik altijd de aftocht nam
doch wat me bevreemd is
dat mijn onder en boven grens
wisselend van positie het middel
is dat ik als handvat kan duiden
al is het wel zo dat mijn
handen zich tot vuisten
hebben gebald en dat dus
het grijpen een discrepantie
iets is tussen een deling die
ik niet begrijp
dus waarde ik, de leemte
is de ruimte…
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 ==========
================
als alle atomen en quarks uitgeraasd zijn,
nergens nog connectie vindend,
de ruimte-tijd te ver is opgerekt,
antideeltjes die zichzelf niet meer
in de ander gespiegeld zien,
reflecterend met zichzelf.…
Drie dingen om dankbaar te zijn die dag, een vierde en vijfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Één: tandarts die kiesje maakt
in de ruimte na getrokken kies
Waardoor mijn mond niet vies armoedig kerkhof
Twee: Mijn drie en twintig jarige fiat met emmertje water gewassen met wisser, matjes geklopt, want moest naar apk
en zowaar ja, komt erdoor zomaar!…
donders fijne vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 samen werken
gefocust op de opgave
het regelen van beheer
eenvoudiger te maken
altijd kompas houdend
beukte jij de weerstand
van de klunzen en ezels
in het systeem in verzet
dat die regels aanprijst
die juist wat is bedoeld
weer ondoenlijk maken
de warboel ontwarrend
die stelsels veroorzaken
smeedde jij zo een keten
die ieder de ruimte…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…