3008 resultaten.
Hoge nood
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Ik was met mijn vrouw in de stad aan het winkelen,
Toen werd ik bezocht door de drang om te pinkelen.
Ik keek naar een bordje met opschrift ‘toilet’,
Helaas was die plek populair en bezet.
Mijn vrouw was heel happy, ze past’ nog een truitje,
Het was zonneklaar, ze genoot van het uitje.…
Balkenweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Bernhard zat niet
bij de pakken neer
een paar jaar later
probeerde hij het weer
met veel gebombardeer
van de stad Groningen
hij werd bekend
als Bommen Berend.
Vandaag rij ik
in een kwartier
over een smalle
keurige asfaltweg
van Walchum
naar hier.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind horen als het waait
De regen voelen als het regent
En weer ruis horen van dichtbij
Wegen met tijd banen voor me uit
De straten hebben zich gedoubleerd
De stad…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Ik dook naar de aarde op weg naar een stad,
maar niemand die opkeek van zijn telefoon,
een ruimtewezen vond men heel gewoon
geen mens die maar even belangstelling had.
ik zag dieren in een kooitje zielig staan,
alleen de mensen liepen er vrij rond
al vond ik velen dik en niet zo gezond
ben toen teleurgesteld maar weer weggegaan.…
de man op het plein of de dood van Coster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 al zou hij wijd open waken over de lange
stromen herfstbladeren klapperend
als een vals rapier op straat, optornend
tegen de schouder van een regenwolk,
de hoge man zwijgt vol verachting bars
in het oude hart van de stenen stad.…
De pracht van de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
503 Hoe ik jouw licht van dagen en
zachtheid van dingen bewonder en verwonder
die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd
glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit.…
Het is bijna herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Het herfstgetijde in al zijn pracht waarin je
kennis maakt met sfeer en verrassende momenten
Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel
Stad en land bedekt onder een goudgekleurde tot rood getinte tapijt.…
Wintersporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Donkere dagen doorkomen
met enige bezinning en rust verspreid over stad en land
Sneeuwtranen lopen over bleke wangen, een bevroren verdriet
Het winterse laat zijn sporen na.... diepgeworteld in een verkleumd hart.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Tijd is een rivier
nog niet klaar met mijn zwemmen
water stroomt nog steeds
Hoe ontspringend zij is om kronkelend zich
een weg te banen door stad en land op hetzelfde moment
worden iedere bezoeker of voorbijganger met open armen ontvangen
door haar schilderachtig getooide oevers, menig helder op het netvlies geschreven.…
De kracht van bomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Takkengestel wiegt
op de golven van een wind
in ontspannen sfeer
Een dagelijks leven van rust en vrede waarmee je
stad en land animeert, van dichtbij maak je de geboorte
van bos of woud mee, opgeluisterd door jouw sprekende stilte
Het aantrekkelijke gezicht met gebladerte en krachtige takkengestel.…
EENVOUD VAN GELOOF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
530 In lang vervlogen tijden
zwierf een kloeke marskramer
langs akker en boerenwei
door grote bossen
van stil dorp naar drukke stad
liet zijn mondharmonica
vol vrije kunst horen
ongeacht of de koopwaar
snel misschien moeizaam
het kistje verliet
ofschoon hij nooit las
sprak de man al lopend
tot zijn Hemelse Vader
dankte Hem elke avond
waar…
Natuurbeleving
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
415 Even opladen
ver weg van drukte en stress
een met de natuur
Hoe ik jouw licht van dagen en
zachtheid van dingen bewonder en verwonder
die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd
glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit.…
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Lint van helderblauw
versiert het groene landschap
verdrinkt in de zee
Hoe ontspringend zij is om kronkelend zich
een weg te banen door stad en land op hetzelfde moment
worden iedere bezoeker of voorbijganger met open armen ontvangen
door haar schilderachtig getooide oevers, menig helder op het netvlies geschreven.…
Portret van een boom
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
482 Zinnig en zuinig
omgaan met stukje natuur
bestaan van een boom
Een dagelijks leven van rust en vrede waarmee je
stad en land animeert, van dichtbij maak je de geboorte
van bos of woud mee, opgeluisterd door jouw sprekende stilte
Het aantrekkelijke gezicht met gebladerte en krachtige takkengestel.…
Ontspannen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Fladderend tussen
guldenroede en klaver
de kus van vlinder
Omgeven door duizend-en-een
kleine lichtjes is zon al heel vroeg wakker zodat
ze opnieuw zal stralen en schitteren over stad en land tegelijk
neemt ze mijn inkt in beslag en inspireert mij tot schrijven van menig woord.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Ik Ares weet dat jullie niet alles van me weten
in deze stad van mooie paarden
geef ik een deel van mezelf bloot
kleine stukjes slechts laat ik zien.
Dit is een voor jullie verborgen terrein
waarin maskers mijn hoeders zijn.…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
525 Sneeuw dwarrelt neer
loopt menig stad en land af
stilte hoopt zich op
Wanneer in de vroegte van morgen
verschillende wolken samenkomen om de hemel
te bedekken waar vale zon zich niet laat zien terwijl een brede
waaier aan grijstinten en monochroom steeds meer op de voorgrond treedt.…
Heilzame natuur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
446 Schoonheid in stilte
zit zo perfect in elkaar
natuurlijk wonder
Hoe ik jouw licht van dagen en
zachtheid van dingen bewonder en verwonder
die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd
glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit.…
Als een meeuw
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
619 Meeuw in de stad
aanschouwt de wereld om haar heen
levenskunstenares
Warme, speelse en diepzinnige
voorstelling over een zekere en zorgeloze meeuw
met de vurige wens om te zweven in een glijdend wisselspel waar
zij ook haar open klankvariatie en rijke woordenschat kan bezigen in de elementen.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom
voor het getekende huis
met een houten kruis
vrij om te spelen met de wind
wanneer je moest gaan
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad…
In de oude ijsselstreek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
507 Aan de Oude IJssel
in de Graafschap van de Achterhoek ligt op het oude ommeland
van Doetinchem Terborg
Gelegen in de heerlijkheid
kreeg Toeborch - want zo heette dat
ten tijde van schout en schepen -
de rechten van de stad
der hoge heren zelf, van Wisch
op de naamdag van Sint-Joris, sedertdien de schutspatroon
voor poorters, in de…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 In ’t kolkend hart der stad, waar licht en schaduw trouwen,
versmelten hun adems tot een vuur dat minuten duurt.
„Jij bent mijn eerste zonde,” fluistert zij, terwijl de wind
haar vleugels van was streelt—een engel zonder hemel.…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 maak een businesscase van vlinders
een pretpark waar je de bijtjes ziet
in hun natuurlijke habitat
zonder opgedirkte muurbloempjes
of andere stadse fratsen
waar mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur…
Metabletica
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
234 rand
van de eikenbossen van Twickel
waar ik wel duizend keer
langs ben gereden
let wel, met mijn vélocipède
zo'n raleigh van engelse makelij
met een drietrapsraketdérailleur
- iets wat alle leerplichtigen deden
die, zonder overdrijven
met gevaar voor lijf en leden
het zware E8-verkeer meden
Een blik op het hart
van de oude stad…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
214 Elke rug een onontdekte straat,
een stad waar ik doorheen kan dwalen.
Het blauwe licht van het scherm glanst.
Met één vingertip breek ik de muren af.
De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen:
continenten, oceanen, verre stemmen,
gevangen in dit kleine glazen venster.…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Geen stad haalt hem in.
Alleen het asfalt van de Rue de Rivoli
kijkt toe hoe een Nederlander
zijn eigen limiet herschrijft
op de drempel van het Louvre —
alsof lijden ook een vorm van kunst kan zijn,
alsof pijn, goed uitgevoerd,
recht heeft op een lijst.
Dan de streep.…
Aquavontuur
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
251 Zie het als een tableau vivant
een drijvende stad
die eeuwig verdoemd lijkt te drijven
en aan het eind der levensduur
van haar stutten en palen en muur
nog van geen opgeven wil weten
tot de zee haar in de lagune verschalkt
een achtarmige octopus, een gigant
om zich heen grijpt en als Scylla
in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen…
De Horeb
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
120 Zag de lichten van de stad
De wind waaide, maar de tijd stond stil
Een adelaar vloog door de nacht
Het was iets waar de ogen zich voor openden.
Aantrekkingskracht verkleinde de afstand.
Voeten verankerd, zenuwen gespannen.
Dwars door de nacht, een stem.…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 echoot de stem van de psychologe
Belinda vreest dat zij gelijk heeft
in de rimpeling van de rivier
glanst de stront van het verleden
oude dromen liggen weg te rotten in het natte gras
naast een leeggedronken fles goedkope gin
een gure wind snijdt door haar jas
fluistert namen van de rotzakken
die dachten dat ze iemand waren
maar de stad…