3973 resultaten.
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
De ware kiezen
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.920 Ik blijf veel liever met mijn medemoeren
Genieten van gevlei van andere bouten
Die hunkerend naar ons moeren loeren
één van die bouten kan passender voor me zijn
hoewel de eerste jeugdbout heel goed paste
liet onze moer menige andere bout voorbij
steeds een nieuwe waar ze dan wéér op vlaste
totdat ze werd gelegd in de afvalbak ter zij…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
Maria en Anaïs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.145 naar buiten springen stralen
pupillen die alles binnen zingen
blikken die veel tot futiel vertalen
tijdens de film Henry and June
werd ik het allemaal gewaar
Henry en June Miller Hugo Guiler
nog even Juan Luis Buñuel
de hele coterie van de holebi
ja tout Paris jaren dertig
zelfs Anaïs Nin werd in alle eenvoud
weggespeeld door deze tere…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 het is weer feest op het rif
ze doen het zonder vozen
de poliepen zijn weer grif
ei en zaad aan het lozen
ter uitzaai van het koraal
al spreekt men internationaal
van uniek tropisch regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose…
Verleidinggevende
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
937 Hij was rechercheur, dus een stille,
op 't eerste gezicht wel een kille,
maar toen ze hem zei:
'Kom en vrij wat met mij,'
was-ie haar door die woorden ter wille.
Al was-ie geen jager op rokken,
ze wist 'm zo tactvol te lokken.
Het doel was d'r bed
en daarom was ze met
stille Trom naar d'r woning vertrokken.…
op het veld van eer
netgedicht
3.9 met 30 stemmen
1.500 neerwaarts het meest
ik raakte reeds
de onderste richel
en mijn fiere kop
hing achterwaarts
niet meer in de houding
zo ik word gekend
met mijn blik;
ingetogen en bedeesd
borst en buik bleken,
hovaardig,
hemelwaarts gericht
en hoewel in de tijd gezien
zij zeker opgezwollen zijn geraakt
is dit toch een pose
die men niet ter…
Rozenknop
poëzie
3.8 met 26 stemmen
5.853 'k Zie ze liever wachtend dragen,
Wat een knop niet openwoelt:
't Stil gesluimer
Van zó teer verlangen,
Dat een and're roos het voelt...
Want, door elk geluk moet schreien,
Schemering van droefenis...
Als een liefde,
Die door bei geweten,
Nog onuitgesproken is...…
Doop
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.425 Ons lief kindje, nog zo klein en teer
Zo onschuldig en zo wonderschoon
Onze kleine jongen, onze eerste zoon
Ons toebedacht door God onze Heer.
In een feestelijke dienst, op zondag
Mocht ons kindje worden gedoopt
Waar we zo lang op hadden gehoopt
We werden vervuld met diep ontzag.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Aan mijne uitbrandende kaarse
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.182 mijne voortgang stut in 't naarstig onderzoeken
Van nutte wetenschap, in wijsheidvolle boeken,
Voor een leergierig oog zo rijkelijk bevat,
Verstrekt gij mij een boek, waar uit te leren staat
Het haast verlopen uur van mijn verganklijk leven;
Een grondles, die een wijs en deugdzaam hart kan geven;
Aan een aandachtig man, die zij ter…
Incontinent
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
680 Hoe slecht ter been is Hein, een ongetrouwde.
Z'n leeftijd brengt gebreken met zich mee.
Bij hoge nood gebruikt-ie geen wc:
hij weet z'n plas en druk niet op te houden.
Gelukkig is er iemand die hem mag.
't Is Madelon, die in z'n huisje woont:
een sterke vrouw, die hem op tijd verschoont,
vertederd door z'n tandenloze lach.…
Leedwezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
665 Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken
en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen
laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres,
dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand
om hersenschimmen twee handen en voeten te geven.
(c) pietersz van calumburgh…
Leedwezen
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
790 Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken
en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen
laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres,
dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand
om hersenschimmen twee handen en voeten te geven.
(c) pietersz van calumburgh…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 De nacht ter aarde geweid
in stilte, stille heiligheid
vreedzaam hij die lacht,
dood gewaand wordt wat was,
de liefde spreekt in alle talen.…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 Stond jij zojuist schuw
naar buiten te gluren
terwijl de sneeuwstorm in en om jou
alles wat een dag de moeite waard maakt
meteen al in kilte leek te smoren
Met wat nog rest aan uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat…
Gedachten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.035 Neen, ’t is zijn lichaam slechts; hijzelf is heengegaan,
Ter plaats daar zwakke deugd, in Gods getrouwe vrinden,
Haar vrijspraak uit genade, en loon bij God zal vinden.…
WACHTENDE BRUID
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.408 De enge wildernis weert ieder mens,
klemt met talloze strenge stekelhanden
verweerde slotmuren, behoedt hen teer...
Daar droomt een prinses, mint de schoonste meisjeswens,
rust haast al honderd jaar tussen rozenwanden.
Raakt het verblijdende leven haar ooit weer?…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
'k Wou laten...
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.466 'k Wou laten wat me aan leven rest uitvloeien
in melodie zo teer als 't zacht geklater
der spelensmoede bron, in 't grote water,
na schuimend stortgedruis of kronklend stoeien,
haar laatste leven lozend...…
De Greppel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
760 Al zijn kameraden zijn dood, gewond of slecht ter been.
De eenzaamheid in gedachten treedt in.
In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan.
Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin.
Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe klei
toch ervaar ik juist
in de ontmoeting
met de mens
die ik zelf vraag of
onverwacht ontmoet,
iemand als ik
die zoekt
huilt of lacht,
de pure schoonheid
van mijn bestaan
vaak in diepere lagen
en zo beminnelijk teer…
Als de zon schijnt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Dit even ter opheldering.…
WEERBAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 De gedrongen bomen klemmen elkaar:
een kleine burcht van takken en twijgen
ziet doorzichtig en teer, maar onneembaar.
Daarbinnen heerst een voortdurend zwijgen,
lijkt geheel wezenloos, arbeidt echter zwaar:
verborgen leven mag steeds zorg krijgen.…
Geflest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Hij ontwierp hem toen voor een manifestatie die plaatshad ter gelegenheid van de zevenhonderdste verjaardag van Amsterdam…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Daar is mijn groene wereld weer,
Met al haar tinten zacht en teer,
In 't licht der zonnestralen.
Of zacht gedommeld in de schâuw
Der wolkjes die aan 't hemels blauw
Als dunne sluiers dwalen.…
Duizend druppels
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
821 ik drijf naar zoete wateren
vanuit het verdorde land
waar het aangeslagen meer
nog steeds zout is gekleurd
omringd met vergankelijk riet
mijn tijd lijkt daar verbeurd
de stroming zingt kussend
zowel ter linker- als rechter zijde
de strelende oeverkant
fluistert zacht over het groen
dat wacht in het verschiet
kilte verliest een ondoorzichtig…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 En toen zijn eerste vrees vervluchtigd was,
Zijn lippen teer haar zoele naaktheid kusten,
Lachte zij stil, of zij iets wonders las;
Tot eindelijk, een huivrend oogenblik,
Zijn arm haar bevend aan zijn hart deed rusten
En haar ontroering brak in zacht gesnik.…
GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de vleugels van één adelaar
Die zijn gewicht met wind en wolken mat
De kracht en gratie die het dier bezat
De schaduw ervan boven ons als paar
De bliksemdrager zou verongelukken
Uiteenvallen in honderdduizend stukken
Eén vleugel in de sneeuw, één in heet zand
Ik kreeg van Frans een zoon, zei het hem niet
Het kind was zwak en teer…
Uchtend
poëzie
3.7 met 11 stemmen
6.154 Ter kimme heeft, uit donzen wemeling,
een rozewolk heur gouden wiek geheven.
Door 't dorre hout, waarin de druplen beven,
schiet de eerste schicht zijn schelle schittering.
En sidrend beuren slanke populieren
zich op uit kille dauw, die langs de vliet
in flarden zijn sluier af laat slieren.…