Alle inzendingen over ter-apel

3973 resultaten.

Sorteren op:

L' image de la Croix

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
mijn lijf, genageld aan de schepping kruist zich naar vieren, verbeeldend de levendige beweging de arm ter rechterzijde draagt de last van sterven in ons aardse niet te vermijden soms gericht om inzicht te verwerven vaak ook het onbegrijpelijk lijden de linker kent de vreugde de zonnestralen in de ogen van een kind de schitterende…

De ware kiezen

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.920
Ik blijf veel liever met mijn medemoeren Genieten van gevlei van andere bouten Die hunkerend naar ons moeren loeren één van die bouten kan passender voor me zijn hoewel de eerste jeugdbout heel goed paste liet onze moer menige andere bout voorbij steeds een nieuwe waar ze dan wéér op vlaste totdat ze werd gelegd in de afvalbak ter zij…

HET ORGEL SPEELT...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.048
Een heel onnozel volkskoepletje, slecht drie, vier noten traag en teer; maar elke klank, die in mijn oor dringt, wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
Pol de Mont16 september 2025Lees meer >

Maria en Anaïs

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.145
naar buiten springen stralen pupillen die alles binnen zingen blikken die veel tot futiel vertalen tijdens de film Henry and June werd ik het allemaal gewaar Henry en June Miller Hugo Guiler nog even Juan Luis Buñuel de hele coterie van de holebi ja tout Paris jaren dertig zelfs Anaïs Nin werd in alle eenvoud weggespeeld door deze tere…

't koraal doet 't nog - en wij?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
het is weer feest op het rif ze doen het zonder vozen de poliepen zijn weer grif ei en zaad aan het lozen ter uitzaai van het koraal al spreekt men internationaal van uniek tropisch regenwoud in water koud of warm maar zout wij zien bewegende skeletten gedragen door eeuwige wetten poliepjes met algen in symbiose maken er kalk voor de krijtpose…

Verleidinggevende

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Hij was rechercheur, dus een stille, op 't eerste gezicht wel een kille, maar toen ze hem zei: 'Kom en vrij wat met mij,' was-ie haar door die woorden ter wille. Al was-ie geen jager op rokken, ze wist 'm zo tactvol te lokken. Het doel was d'r bed en daarom was ze met stille Trom naar d'r woning vertrokken.…
Aubrey6 oktober 2008Lees meer >

op het veld van eer

netgedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.500
neerwaarts het meest ik raakte reeds de onderste richel en mijn fiere kop hing achterwaarts niet meer in de houding zo ik word gekend met mijn blik; ingetogen en bedeesd borst en buik bleken, hovaardig, hemelwaarts gericht en hoewel in de tijd gezien zij zeker opgezwollen zijn geraakt is dit toch een pose die men niet ter…

Rozenknop

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.853
'k Zie ze liever wachtend dragen, Wat een knop niet openwoelt: 't Stil gesluimer Van zó teer verlangen, Dat een and're roos het voelt... Want, door elk geluk moet schreien, Schemering van droefenis... Als een liefde, Die door bei geweten, Nog onuitgesproken is...…
Alice Nahon9 februari 2026Lees meer >

Doop

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Ons lief kindje, nog zo klein en teer Zo onschuldig en zo wonderschoon Onze kleine jongen, onze eerste zoon Ons toebedacht door God onze Heer. In een feestelijke dienst, op zondag Mocht ons kindje worden gedoopt Waar we zo lang op hadden gehoopt We werden vervuld met diep ontzag.…
Fedde Nicolai12 februari 2009Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze, verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur. -------------------------- uit: 'Parmentier', 2003.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

Aan mijne uitbrandende kaarse

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.182
mijne voortgang stut in 't naarstig onderzoeken Van nutte wetenschap, in wijsheidvolle boeken, Voor een leergierig oog zo rijkelijk bevat, Verstrekt gij mij een boek, waar uit te leren staat Het haast verlopen uur van mijn verganklijk leven; Een grondles, die een wijs en deugdzaam hart kan geven; Aan een aandachtig man, die zij ter…

Incontinent

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 680
Hoe slecht ter been is Hein, een ongetrouwde. Z'n leeftijd brengt gebreken met zich mee. Bij hoge nood gebruikt-ie geen wc: hij weet z'n plas en druk niet op te houden. Gelukkig is er iemand die hem mag. 't Is Madelon, die in z'n huisje woont: een sterke vrouw, die hem op tijd verschoont, vertederd door z'n tandenloze lach.…
Aubrey11 juli 2009Lees meer >

Leedwezen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres, dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand om hersenschimmen twee handen en voeten te geven. (c) pietersz van calumburgh…

Leedwezen

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 790
Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres, dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand om hersenschimmen twee handen en voeten te geven. (c) pietersz van calumburgh…

- Stille Heiligheid -

netgedicht
4.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.060
De nacht ter aarde geweid in stilte, stille heiligheid vreedzaam hij die lacht, dood gewaand wordt wat was, de liefde spreekt in alle talen.…

Hallo jij daar,

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.135
Stond jij zojuist schuw naar buiten te gluren terwijl de sneeuwstorm in en om jou alles wat een dag de moeite waard maakt meteen al in kilte leek te smoren Met wat nog rest aan uitzicht groene thee bij de naaste buren die alles wat teer en gevoelig is steeds in orgaan en hersenkwab tot in het radeloze toe beroeren Terwijl Sysiphus gaat…

Gedachten

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.035
Neen, ’t is zijn lichaam slechts; hijzelf is heengegaan, Ter plaats daar zwakke deugd, in Gods getrouwe vrinden, Haar vrijspraak uit genade, en loon bij God zal vinden.…

WACHTENDE BRUID

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De enge wildernis weert ieder mens, klemt met talloze strenge stekelhanden verweerde slotmuren, behoedt hen teer... Daar droomt een prinses, mint de schoonste meisjeswens, rust haast al honderd jaar tussen rozenwanden. Raakt het verblijdende leven haar ooit weer?…

Geboorte van een dichter

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 507
dichter word je als dusdanig niet geboren je wrikt en wroet je strak door je cocon een strijd die je ter nauwe* winnen kon met spinrag van je voet tot aan je beide oren ‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon in een kil landschap dat me amper kan bekoren schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…

'k Wou laten...

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.466
'k Wou laten wat me aan leven rest uitvloeien in melodie zo teer als 't zacht geklater der spelensmoede bron, in 't grote water, na schuimend stortgedruis of kronklend stoeien, haar laatste leven lozend...…

De Greppel

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 760
Al zijn kameraden zijn dood, gewond of slecht ter been. De eenzaamheid in gedachten treedt in. In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan. Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin. Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?…

Ik en mijn melancholicus

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 834
ver van het heden of in de schaduw van het verleden het lijkt wel of mijn aard is gezonken in diepe klei toch ervaar ik juist in de ontmoeting met de mens die ik zelf vraag of onverwacht ontmoet, iemand als ik die zoekt huilt of lacht, de pure schoonheid van mijn bestaan vaak in diepere lagen en zo beminnelijk teer…

WEERBAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
De gedrongen bomen klemmen elkaar: een kleine burcht van takken en twijgen ziet doorzichtig en teer, maar onneembaar. Daarbinnen heerst een voortdurend zwijgen, lijkt geheel wezenloos, arbeidt echter zwaar: verborgen leven mag steeds zorg krijgen.…
Han Messie20 februari 2011Lees meer >

Geflest

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Hij ontwierp hem toen voor een manifestatie die plaatshad ter gelegenheid van de zevenhonderdste verjaardag van Amsterdam…
trawant26 maart 2011Lees meer >

NOG EENS MEI.

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Daar is mijn groene wereld weer, Met al haar tinten zacht en teer, In 't licht der zonnestralen. Of zacht gedommeld in de schâuw Der wolkjes die aan 't hemels blauw Als dunne sluiers dwalen.…

Duizend druppels

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 821
ik drijf naar zoete wateren vanuit het verdorde land waar het aangeslagen meer nog steeds zout is gekleurd omringd met vergankelijk riet mijn tijd lijkt daar verbeurd de stroming zingt kussend zowel ter linker- als rechter zijde de strelende oeverkant fluistert zacht over het groen dat wacht in het verschiet kilte verliest een ondoorzichtig…

De beminden

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
En toen zijn eerste vrees vervluchtigd was, Zijn lippen teer haar zoele naaktheid kusten, Lachte zij stil, of zij iets wonders las; Tot eindelijk, een huivrend oogenblik, Zijn arm haar bevend aan zijn hart deed rusten En haar ontroering brak in zacht gesnik.…

GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
de vleugels van één adelaar Die zijn gewicht met wind en wolken mat De kracht en gratie die het dier bezat De schaduw ervan boven ons als paar De bliksemdrager zou verongelukken Uiteenvallen in honderdduizend stukken Eén vleugel in de sneeuw, één in heet zand Ik kreeg van Frans een zoon, zei het hem niet Het kind was zwak en teer…

Uchtend

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.154
Ter kimme heeft, uit donzen wemeling, een rozewolk heur gouden wiek geheven. Door 't dorre hout, waarin de druplen beven, schiet de eerste schicht zijn schelle schittering. En sidrend beuren slanke populieren zich op uit kille dauw, die langs de vliet in flarden zijn sluier af laat slieren.…