5429 resultaten.
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 Krachtig onzichtbaar schild,
zet zich vast om mij heen,
teruggetrokken in mezelf,
stille roep, heel sereen.
Heldere kleurrijke regenboog,
weerkaats jij op mij neer,
stralende zon in jouw lach,
een blij ongedwongen sfeer.…
Tram No Way
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 Het kreng wordt vast veel duurder dan we dachten,
Het wordt normaal dat elke overheid
Haast structureel het budget overschrijdt,
We kunnen dus op de enquête wachten.
De politiek kan nog veel meer vertellen,
Dit valt ruim van tevoren te voorspellen.…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Zó stevig had zij mij - en ik haar vast,
Dat niets ons, ook geen andere machten
Zoals de dood, waar wij om lachten,
Kon scheiden. Haar vertrek heeft mij verrast.
Nu zie ik op tegen het wachten.
16-02-2008…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Alleen angstaanjagende geluiden
blijven in onze hersens hangen,
en woorden die ons vrees aanjagen,
klampen zich aan het papier vast.
Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Ik wil...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
855 Vast en zeker iets heel moois…
het schiet me niet te binnen,
‘t ligt ergens in mijn brein,
wat zou het kunnen zijn?
Een hunkering naar iets,
heel diep van binnen.
Het is toch erg met mij,
ik kan me niet bezinnen.
Begrijp je nou zoiets,
‘k ben het gewoon vergeten,
dat gebeurt de laatste tijd wel meer.
Ik leg me er bij neer.…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.657 De ligging heeft nooit een vaste plaats of bouquet.
Jij bent mijn nachtelijke rust punt, mijn liefste bed.…
VERANDERING, PERSOONLIJKE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 De kans om in je leven
intrinsiek te veranderen is flinterdun
Maar heb je zelfs
met afgekloven nageltjes
een strohalmpje vast:
bijt dan door
zet dan door
zet alles opzij
wis het verhinderen
negeer het hinderen
Voel je als herboren
met de ervaring van een leven
en wellicht zelf eerdere levens
leef je, jouw nog gegeven leven
zo dicht…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Soms loop ik in het duister
Dan weer in het licht
ik voel de koude regen
Verfrissen mijn gezicht
Kijk ik dan omhoog
En aanschouw ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…
Ineens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.077 je oren klinkt
uitbundig of fluweel zacht
en als herinnering in je hart zweeft
dag en nacht
Een kus op je mond die
niet meer tintelt, na klinkt
en smaakt naar meer
Nooit meer
Dat zomaar ineens
iemand is verdwenen
als op de vleugels
van de wind,
en je smacht nog zó intens
Een hand of handje van een mens,
een kind
om vast…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 de wijzer volgt traag
een vaste baan hoog
tipt de klok de tijd aan
een aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen kan hoewel er om haar wordt gesmeekt
zonder vast…
herinnering (2)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Steeds weer lopen dagen vast
op datzelfde oud gemis
dat opnieuw weer op komt dagen
daar het nooit vergeten is.
Kon ik het verleden wissen
zou ik dat vandaag nog doen
om niet steeds weer terug te vallen
op herinnering aan toen.…
Elementa
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.765 Alleen de lokstem van het water zwatelt
in strikt hedendaagse taal, geen touw
aan vast te knopen; zeker niet
op het razende tijdstip van je verschuimen
in een onophoudelijk liggen gaande
onophoudelijk weer opstekende storm.
-------------------------------
uit: 'Het wederkerige', 2014.
*) zwatelen: zinloos kletsen…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Afscheid nemen bestaat niet
En toch kunnen wij samen nooit meer lachen
Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats…
Schilderijenzwendel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
605 Herman stal ook, omdat hij junkie was,
dus is het vast iets van rock 'n' roll,
nu verzinkt Koos in een roddelmoeras
of toch een moeras in zijn soul?...…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…
De hond met het rugzakje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
525 Voel me zo ondraaglijk alleen,
Niemand die bij me is,
Helemaal niemand om me heen
Die om me geeft,
Bezoek vandaag voor het eerst
Het hondenparadijs -
Zie je voor het eerst,
En meteen is er een click
Je legt je kop vol vertrouwen
Tegen de dij van mijn rechterbeen
En op slag ben ik verkocht -
Je bent vast een hond
Met een rugzakje…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 meestal kijk je
naar de voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Polderman
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 er wandeld een man door de polder
met aan zijn voeten eindeloze vlakte
het weidse uitzicht kan hem niet vangen
in zijn mond beweegt tevreden de oude pijp
van Edgar Alan Poe kon hij intens genieten
maar ook de kraaien die naar hun verblijf vlogen
de polder nam hem in zich op
wikte en woog en wist hij wordt een
vaste klant
het oneindige…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 in een ver,onbekend land
met een onbekende hand
die je vast
mag grijpen
die je voert
naar de school
van het leven.…
Overleefd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
603 De leraar die zich 't leven benam
was welhaast dus depressief
zwarte maandag nam hem vast
en ontnam zijn zware last.
Ik' voor mijzelve, ben weer blij
zwarte maandag is voorbij.
want al wil je nog zo vrolijk zijn
depressief is echt niet fijn:
En al helemaal niet als er ook een dag bestaat
waarin depressie op de voorkant staat!…
wederzijds
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
681 er zweeft een vaag vermoeden door de ether
een ijle zwerm op zoek naar vaste vorm
een krachtveld dat haar invloed wil doen gelden
door middel van een dichte woordenstorm
het knettert, zindert, flitst; wie komt zich melden
om dit sint elmsvuur te kanaliseren
waar zijn die lettervlechters, Aengus' helden
hun geest fijn-afgestemd op hogere sferen…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn handen, en
haar zere lijfje drukkend in haar last
mijn tast naar een bevestiging
mijn huiver om dat ene ding
dat zeker werd en vast…