Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Wat ik tegenkwam 12

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…
Ralameimaar6 september 2026Lees meer >

LIEFDESVERSLAAFD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 72
In het woord verslaving ligt ook de noodzakelijke laving opgesloten van lichaam en geest om geraakt te worden en aangeraakt te worden door de liefde de verliefdheid, aardigheid en aaibaarheid of minstens de hang naar huidhonger welke de seksuele intimiteit te boven gaat ver overstijgt, want voor die lichamelijke bevrediging zijn er de meisjes…

MONOLOOG IN DE NACHT

gedicht
2.7 met 256 stemmen aantal keer bekeken 76.334
Wij zijn, mijn lief, twee werelden zo ver uiteen als aarde en morgenster en zo tot eenheid omgedicht als twee profielen van een gezicht En samen zijn we van de kleine smarten tot in de zeldzame festijnen van ons beider leven wat valt er nog te geven?…
Anna Blaman13 december 2020Lees meer >

GANZENVLUCHT

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 837
onvermijdelijk ritselend, fluisterend vertelt hoe koele winter nadert elke adem stokt en bloed verkilt, koude huiver streelt huid meedogenloos tot rimpels, aarzelend wijkt tere warmte, talmt nog even, verbergt zich diep in rulle, open grond, terwijl hoog en ver troepjes ganzen gakkend vluchten…
Tjoke13 oktober 2007Lees meer >

Zwaan

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 990
nog steeds niet hoog genoeg rook van verbrande veren verlangen daar weer te zijn waar aarde lucht en water kust zachtheid haar drijven doet eenzaam kan zijn en wachten op de aanvulling, die zij mist zwemvliezen bewegen haar vooruit…

Plaatsbewijzen alstublieft

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 541
druk armen met melaatsen ontknoop touwbruggen met buurkinderen scherp sleetse messen, was botte bijlen kraak hoge bomen voor een laatste avondvuur als laatste: klem koel houtskool in je handen schrijf verse verzen, stem valse gitaren en blijf hoge tonen zingen als mensapen lager en lager springen…

De lengte van dagen

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.869
Van de toegemeten waagstukken is het ineens niet ver meer. --------------------------- uit: 'Witte adel', 1991.…

De val van de Uil

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Weer zat ik hier aan het water bij mijn eik - ver van de stad vol van vragen over leven hoe het Goede na te streven maar ik kon geen antwoord geven want ik wist niet hoe of wat Dus ik vroeg het aan de uil die op een eikentakje zat En hij gaf me toen een antwoord dat ik nimmer meer vergat Als je weten wil - mijn beste hoe het Goede wordt…
jan haak17 oktober 2008Lees meer >

de bureelkinesiste

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.271
zij kneed mee haar ellebogen op uwen rug, drukt trapezius uiteen en maakt u schouders weer gelijk nen verse biefstuk van ver ziet ge ze komen op dinsdagmiddag mee haar zetel een kijkgat waar uwen kop in past, dan lacht ze parmantelijk en vraagt wat ge het liefst wilt op welke plek ze mag masseren het zweet staat in mijn handen die vingers…
Rieg8 december 2008Lees meer >

DUISTER

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Ver van de werkelijkheid vertoeven is fantastisch zo leeft men in een wereld vol van digitale fantasie normaal functioneren is niet mogelijk zelfs de ogen zijn veranderd een diepe kijk in onwezenlijkheid temperatuurverschillen in de huid aanraking geeft geen metamorfose uitdrukking komt niet tot uiting alles tolt in onjuiste werveling…
Hans Uding2 augustus 2010Lees meer >

Ikzelf

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
me vaak van mijn stuk, en als een droom werkelijkheid schijnt te worden, zwem ik weg.....de diepte in, ver weg van de oppervlakte, want oppervlakkig...…
RaWArT22 oktober 2013Lees meer >

De asielschepen in de Waalhaven

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.031
Ver weg de Syrische grens voor Zohier Hashem en Rima, ginds is het gevaar, eentonigheid loopt hier de hondenwacht - ver weg de grote brand. Negensnarige harp is de klotsende rivier.…

Pluizen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Dus katten het is maar dat jullie het weten, blijf ver uit de buurt en haal niets in je kop. Je krijgt echt geen kans om een pluis op te vreten want mijn houten klompen staan klaar voor een schop.…

Nudiste op de duikplank

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Door de sterrenhemel op de achtergrond begrijp ik dat ze stiekem in het zwembad is, na sluitingstijd en ver in de zwoele nacht. Ik dobber ver beneden haar een beetje rond, ik volg de geschoren lijnen van haar geheimenis en ik zoek de sterrenhemel in haar zwarte vacht.…

Wapenstilstand als...........

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
als de laatste opspattende brokken aarde zijn gevallen als de volgelopen kuilen het flauwe zonnetje weer rimpelloos weerspiegelen als er niemand meer is die de stilte wil scheuren als een ongelooflijke echte watervogel weer het kanaal gaat dwarsen als je, zo maar, tot tegen het versplinterde bos kan stappen, rechtop 135 meter ver als de Hill…

Licht mijner ziel

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.477
ik zag u steeds van ver, En wist wel dat gij eindlijk komen zoudt; - Woorden, die ik niemand heb betrouwd, Gaan uit als bleke vlammen, - als een ster, Die in 't azuur, maar blanker, lieflijker, Zie 'k in uw lokken liggen 't licht gelaat; 't Mysterie van veel leeds, maar nooit van haat, Droomt in uw ogen; - 'k zag het steeds van ver.…
Albert Verwey15 december 2023Lees meer >

missen

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.696
ja, hij wordt dagelijks gemist door al z'n trouwe fans zij die genieten van een vers, gevat en geestrijk mens zijn licht schijnt in het palingmeerse tijdelijk van binnen we hopen dat hij daar herstelt om nieuwe kracht te winnen en er is blijkbaar geen vervanger voor zijn kunst te vinden die dagelijks een vrolijk vers en licht gelijk een hinde…
Ton Hettema20 februari 2016Lees meer >

Vier en twintig uur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Als een ingepakt kado bewaar ik de herinnering vers ga ik terug naar elk detail, naar drijvende delen, het verhaal van de koe, het prikkeldraad waaraan schapewol, de haan die kraait, het knusse koepeltje waarin je terugwil, en wij die jou volgen en je daar kijkt naar de ondergaande zon, naar je inslapen ga ik terug, hoe ik je dan lief…
Ralameimaar19 februari 2018Lees meer >

De avond

snelsonnet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
Dan klokt van ver de avond die haar wacht - hij landt haar dromen, kust het meisje nacht. Dit is een snelsonnet in de vorm van een luchtfiets.…

treinreis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
reist alleen in een coupé er is niemand die hem verwacht waarom dan reist hij toch door een koffer torst hij met zich mee gevuld met versteende tranen hij werpt blikken uit het raam hij ziet slechts een zwart gewelf met daarin een vage schim een traan glinstert als een ster troebeler worden zijn ogen zijn reisdoel is nu nog zo ver…

Achter de horizon

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Ver achter de horizon ligt het land waar schaduwen niet bestaan Waar het licht altijd het donker verdrijft en grote sterren aan de hemel staan Waar de zon speelt met de wolken en in de regen een bloem van liefde bloeit Waar echte vriendschap en betrokkenheid zomaar in het wild groeit Een land waar elke dag een bosje…

Een spierwitte ziel

netgedicht
4.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 421
de woorden ontglipten mij steeds in een overigens uitmuntend vers ik knoopte friemelde schoof en kookte uiteindelijk van woede omdat het geen goedlopend geheel wilde worden ik heb het losgelaten zoals god dat deed in ieder voor zich en toen werd hij ineens naarstig gemist in de waterval van talloze mogelijkheden als vaste rots…
wil melker21 februari 2025Lees meer >

ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
begint de slaap te dazen in mijn hoofd ik leg dan mijn hoofd en lichaam ter ruste pak de knuffelhond en een vers kussen laat de thee koud worden, wordt zelf warm dan gaat het denken over in gapen, dromen, in slapen!!!!…

Wandeling

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 261
In Munnekeburen kon ik uren turen naar witte wolken in een sloot naar het koolzaad dat ontsproot de paarden-boterbloemen in de berm, het verse groen weer aan de struiken, afgelegen van verkeer de huizen alleen met boot of lopend aan te komen Ik waande me, zo stil en fris de lucht, in de bergen even En dan de ooievaars, die er zweefden…

Vers per 7 juni 1951

poëzie
3.3 met 174 stemmen aantal keer bekeken 122.163
Bedoel je Josje met de kleine ogen? Nee, met de grote. Bedoel je Josje met de schelle stem? Nee met de mooie. Bedoel je Josje met het haar dat naar niets ruikt? Nee, met dat fijn ruikt. Bedoel je Josje aan wie je nooit denkt? Nee, aan wie ik altijd denk. Bedoel je Josje, die nooit Engelse woorden wil opschrijven? Nee, die dat…

De lente komt van ver, ik hoor hem komen

poëzie
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 8.715
De lente komt van ver, ik hoor hem komen en de bomen horen, de hoge trilbomen, en de hoge luchten, de hemelluchten, de tintellichtluchten, de blauwenwitluchten, trilluchten.…

De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.437
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht Van de erfenis, als de avondschemering Naar dageraad van tijd de herinnering Terug doet flikk'ren van mijn voorgeslacht: Ik ruik de bloed'ge wet van 't: Sterf of slacht, Wanneer mijn ogen, wijd, de tinteling Van 't laatste licht opzuigend, ieder ding Zien als een dreiging van vijand'ge nacht…

dichter mist vers achter katheder

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.136
welk een verdriet leed mijn poëet voor waar opgetekend echt te boek door een fout het laatste vers zoek komt men nu zijn frappe niet te weet met een blik alsof hij gedrukt stond ontroerend omdat zulks ook waar was besef van ik mis wat kwam later pas bij voordracht nog van zijn gezond toen zijn neuronen werden gealarmeerd want waar men…

De verse melk, gestreeld uit volle prammen

poëzie
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.303
De verse melk, gestreeld uit volle prammen Stremt, door een stadiglijk geroer, Tot gele boter, die de Boer Ter marte veilt, waar stedelingen op vlammen.…
Jan Luyken12 januari 2019Lees meer >