4280 resultaten.
Je hart niet kunnen raken
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.056 Kokend bloed, pompend, bruisend
vol woede een weg banend
elke vezel volgevreten
elke cel op barsten
zo kwaad nog nooit geweest
Een traan, het branden, doodgeslagen
De leegte knagend, beet voor beet
Verdwaasd, een waas voor m’n ogen
De weg verdwenen, niet te zien
Zo’n verdriet nog nooit gehad
Een gat, een hol gevoel, verlaten
Ik mis je…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Zij was het licht
dat ik soms nog ontsteek
wanneer ik mij verlaten voel
en wacht op haar om mij te wiegen.
Maar zij ligt daar
diep in het gras
en ik zou liegen als ik zegde,
dat ik haar warmte niet meer ken.
In nachten nooit meer eenzaam ben.…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 wat in mijn ziel besloten ligt
daalt vloeiend uit mijn pen
letters woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap…
Geschiedenis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 de wind nam bezit van het huis
dat we - lang geleden - verlieten
als machtig bespeelster van het geluidsarchief
trekt ze de registers open
schrijft ze onze geschiedenis
in alle soorten en maten
met zevensmijlslaarzen banjert ze
door het verlaten huis
wekt dode herinneringen tot leven
rammelt aan de poort van de ijzeren tijd
fluistert…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Op een verlaten strand,
zittend in het witte zand,
sla ik jou mijmerend gade
en aanschouw je eindeloze parade
van golvende patronen
waarin je geheimen wonen.
Bij jou kan ik in vertrouwen
mijn diepste gedachten ontvouwen.…
clown en trieste circusdirecteur
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.141 buiten de piste is de clown zichzelf
een clown, in de piste wil de clown een ander
clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag
zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat
zijn figuur bij het verlaten van de piste,
daar hij faalde
mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient
ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben
afgeschminkt…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 Treur niet mijn liefste
Wentelt u niet in ongemeend verdriet
Stort geen valse nodeloze droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat…
de poes van de buren
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
746 alles onder de hersenpan doet wat moet
ik zou er gek van worden, zo ik dat al niet ben
en tracht de stroom van uitwassende woorden
aan mijn voeten en zeker niet lichtzinnig
te onderwerpen aan mijn dwangmatig streven
alles en ieder te begrijpen, te beheersen
ach was ik maar als de poes van de buren
die met wat water snel mijn domein verlaat…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 Wanneer zij vals met woorden slaat
de redelijkheid de taal verlaat
zullen dolgedraaid zachte zinnen
niet meer leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik staar zonder ogen,
adem nauwelijks een zucht
mijn lippen gillen stille klanken,
zelfs de eenzaamheid schuwt
verlaten stadsbanken.
Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.…
Papier
gedicht
3.0 met 31 stemmen
12.512 het bed kraakt,
geen kussen dat zich verlegt om je woorden,
verlegen word je ervan
papier dat de namen vraagt voor witter,
geen begin daarmee maak je, je geeft een plant
water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten
in de zee van een afwasteiltje
papier dat niet verdragen kan,
ook het hart verdraagt het niet en breekt uit verlatenheid…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 Zwart van de regen kleuren de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen…
Hetzelfde lot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.082 Dan zouden ook zij wanneer de hele stad
gezellig en warm voor de kachel zat,
verlangen die vier muren te verlaten.…
Ontrouw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.591 Het is de vlam die brandt op je lippen
Waar vurige vonken van passie ontstaan
Die pas doven als zijn auto de oprit verlaat
En de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de storm die raast in je hoofd
Wanneer je je losrukt van elk gezond verstand
En pas weer stevig op de grond staat
Als de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de rotte…
Mijn allerliefste.
hartenkreet
3.7 met 105 stemmen
9.118 Als een tropisch eiland in een verlaten zee,
ja, jij bent mijn manneke.
Mijn mening telt bij jou,
luister je naar wat ik zeg of wil vragen
Je zet me niet zomaar in de kou,
maar zou me juist naar binnen dragen.
Jouw respect en jouw vertrouwen,
het feit dat jij gelooft in mij.…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 31 stemmen
2.143 Liefde maakt je kwetsbaar
de pijn gaan dieper dan bij haat
Maar daar kom je pas achter
als de liefde je verlaat
Als ik nu iets begin te voelen
wat liefde zou kunnen zijn
dan begin ik alvast te vluchten
voor de naderende pijn
Of ik ooit nog van iemand houden zal
dat is nog maar de vraag
In tegenstelling tot het breken
geneest mijn hart…
SUSPECTIE
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.125 ik ben een nar, ik doe het onverwachte
mijn bellen rinkelen als ik beweeg,
een radslag maak in een verlaten steeg,
jongleer tot diep in maanverlichte nachten
ik overtreed de regels, spot met machten
en oogst applaus, maar blijf van binnen leeg
al vaak ben ik gestorven, zelfmoord pleeg
je méér dan eens in ijzige gedachten
ik ben geen zakenman…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van droeve geesten
waar regen in regen valt en tranenzang
door de verlaten…
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen
haremdames ziek verward en onbehaagd
van de ene naar de andere nul gejaagd
en wat als je dan even geheel alleen staat
en het compleet stille kruispunt verlaat…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 het zal nog even duren voor
ik jou zal durven bekennen
met mijn blik enkelwaarts gericht
en een oog dat zich ineens herinnert
hoe het ooit oprecht betrokken werd
dat ik ze wel degelijk heb bespeurd
misschien dat dan ooit het verhaal
van overgave, verlies en ook wel winst
mijn lippen durft verlaten
ook deze simpele geest droomt
af en toe…
uiterst sappig
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
870 uiterst sappig geel en rond
lig je voor me op de grond
je groeiplek heb je rijp verlaten
ik kan je daar niet liggen laten
je was nog wel een beetje groen
toen mijn mond je beroerde
en ik schichtig rond me loerde
of niemand had vernomen
dat ik je tot me had genomen
je ligt zwaar op mijn maag
al lustte ik je graag
je geur je smaak vergeet…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 Gretige blikken verschuilen
zich onder een deken van besef
dat de dijken onvermijdelijk zullen breken
maar ik geen ballen, jij geen lef
Hier sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier…
Veertig dagen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
964 Door God verlaten
of door mensen verraden
twee manieren van zien
met eerbied bedekt.
Maar bij het lege graf
vertellen en verhalen
dat Hij leeft en is
opgewekt.…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder droeve regen
voel ik me als een spartelende vis
kom steeds nieuwe bewijzen tegen
dat je mij reeds verlaten…
Een gevoel van rust!
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.710 Helpen door soms iets te lezen, horen en praten
maak je kringen en aantekeningen op je blad
dingen, die ons dan straks zullen gaan verlaten
maken dat, jouw kennis vreemd en iets apart!…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 38 stemmen
4.080 Verlaten
Nooit meer zien,
Maar in gedachten voelen
Als een gevoel in hoofd en hart
Geland en gevlogen naar het verre
Zonder echt afscheid naar boven gaan
Verlies van persoon, maar niet van gedachte
Als een herinnering in het hart geschreven
Zal hij/zij er voor je zijn
Denk aan de tijden en volg je gevoel,
Want het hart zal de goede weg…
Monnik aan zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
787 Op een strand,
smal en verlaten ,
zwijgend in zichzelf
wachtend op wolken
die dreigend nader komen.
Het beeld was niet geheel onbekend.
Maar de man, de monnik,
staat op rennen.
omdat hij
is die hij is.
Zijn naam nooit hardop gesproken
maar we weten hoe hij heet.…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Ik wandel door het bos
Daar zie ik ze vliegen
Zo mooi vrolijk en los
De kleine elfjes fluisteren in mijn oor
We gaan je niet verlaten,
zeggen de stemmetjes,
die ik liever niet hoor.
Dan open ik mijn ogen
Moeder zit naast mijn bed
Ze zit daar onbewogen
Te bidden,
Opdat ik het red.…