4025 resultaten.
Kasteel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.771 Terwijl de eenden
langs haar muren zwemmen,
en geliefden elkaar nog bij de poorten eeuwig trouw beloven,
hoor ik zacht hoe zoonlief, amper vier jaar oud, tegen me zegt:
"Ik wil ook een kasteel, papa."
En ik herinner me hoe, jaren geleden,
iemand me zei:
"Het is een waterburcht."
En dat is het.…
Fuck a duck!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
473 Geert Wilders blijkt een fan van Donald Duck
En naar Kim Holland mag hij ook graag gluren
Hij volgt op Twitter al hun avonturen
Op een geheim account: 'Maar what the fuck
In Duckstad kan ik al mijn zorgen kwijt
En nergens vreemde eenden in de bijt!'…
Anatomie op de herinneringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zoveel beelden
In mijn geheugen
Bewaard
Die mij tot
Op vandaag het
Voortgaan nog
Bemoeilijken
Beelden vol
Boosheid, pijn,
Verdriet die de
Vrije stroom van
Gedachten in mij
Blokkeren -
Wellicht is het
Verstandig al deze
Slechte herinneringen
Nader te ontleden
Om te zien wat
Ze echt waard zijn -
Of ze het waard…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ochtenden kunnen zo stil zijn.
Ze legt haar ziel
in de kom van haar hand,
duikt rustig in de stroming
van het moment
als een kind
vol verwondering
over beelden
van traag winterende en zomerende jaren,
niet vanuit haar denkende hoofd
maar vanuit een oeroud zielsweten.
Er is iets zachts,
geruststellend dat haar raakt
en als een deken…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
64 Zit de schoonheid ook binnen?
Licht verraadt het niet.…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Waar is uw boezem, die in mijn handen zuchtte
ik mis ze in het straatbeeld en in mijn huis
het grijs heerst, de zwarte pakken zwijgen
de schommelstoelen blijven sober bekleed.
Zal ik uw kunstwerken in pastel plaatsen,
uw mond zwijgzaam en in serene rust,
terwijl ik over de zachte kleuren een mistgordijn trek
en het penseel zich in mijn hand…
welgevallen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
435 deze toenemende schemer
markeert de ogenschaduw
hangende het onderzoek
is dit waarmee we voortgaan
ook al wist je dat geboorte leidt
tot een avondmaal
dat niet alle stenen zielloos zijn
jouw voorkomen wast alles weg
verzacht de scherpe randen
met rustige tred
beter dan genezen
eindeloos als schoonheid…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
371 Stormvlagen ramden schuine daken.
Grommende wilde paarden
in hagel, drens en buldervlagen
vielen samen met hoefslagen en donder
uit een machtige torenbrand naar onder.
Brekend krakend bliksemde
braakte de zomerdag zijn zwartste donker
maalde druppels over breed bladergroen
en een wit, pas ontloken weidebloem
met haar hartje geel zo kwetsbaar…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, geknield
en de ogen geneigd naar een zoen,
werpen een man en vrouw
elkaars aangeboren krachten toe.
Hun lichamen vatten vlam.
Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Alom staat het fluitenkruid
op springen te fluiten,
boterbloemen uiten zich
door los van elkaar geel te zingen.
Het stroblonde riet is zover nog niet,
wel ontspruiten haar felgroene sprieten
Geen haast heeft groot hoefblad
met haar wijde blaren,
de paardenbloem en het madeliefje
lieten zich als eerst begroeten,
brandnetel blaren vouwen…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Ze was een ware schoonheid,
Zo schoon ik nooit eer zag,
Het doordrong tot in elke vezel,
Met ’k in haar verdronk.
Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in haar voor eeuwig toeven,
Nooit meer ergens anders heen,
Wilde ik voorgoed in haar verdween.…
dode eenden maaltijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
798 zo was de dag niets anders
dan een bord bruine bonen fantasie
in een natte asfalt, dode eenden omgeving
waar het gaat zoals het gaat
het gebeurde later
in de buurtsuper bij de eenpans gerechten
tussen de eenzamen bleek ik een van hen
toen werd ik toch verdrietig
ik kon er bijna om lachen…
Lachrimpels
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
832 Wij waren aan het meer van dromen
in de schaduw van de treurwilg, vissend
naar gedichten, grappen en verhalen
wij waren soms heel stil en keken
hoe de eenden cirkels op het water dansten
in onze kamer
dat een universum op zichzelf was
geluk als origami hart
varend op je lachrimpels, wij waren...…
Wakkere Nederlander (14)
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
1.247 Mijn eend kreeg vogelgriep… hoe alles kwam?
Dat komt natuurlijk weer door die islam!…
Kringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 de kringen die je in 't water zoekt
zijn al lang verdronken zo ook
de naam die je hem gegeven had
vlak boven het natte oppervlak
danst 'n libelle sneller dan haar
schaduw doch dat ontrafelt
haar mysterie zeker niet
eenden trekken 'n nieuw spoor
hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
Dromenzaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 Verlegen lach je naar de zon
een dag om nooit te vergeten
sta je te wachten bij de boom
aan de waterkant met eenden
uit een droom haal je een stem
om het zwijgen te doorbreken
woorden terug in avondrood
blauwe liefde nooit verloren
door het dromenzaad van eigenheid
gedwongen door de eenzame tijd.…
HAPJE
hartenkreet
4.4 met 80 stemmen
798 Eend Kwak wilde nog één ding,
lekker op vakantie naar Peking.
Dus vloog hij vol goede moed
zijn bestemming tegemoet.
Aldaar werd hij met gejuich ontvangen
en uitgebreid bekeken vol verlangen.
Nou dacht hij, dit is een mooi oord,
had hij nooit van Pekingeend gehoord?…
Tussen Zaaien en Oogsten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Zie het kwaad in de wereld, het tiert welig.
Het is als onkruid dat het graan dreigt te verstikken.
Waarom wordt het niet met wortel en al uitgerukt?
In de hitte en verdrukking ziet het graan uit naar recht en gerechtigheid.
Maar aan U is het te oordelen over goed en kwaad.
Uw wetten zijn van een hoger orde, uw geduld wordt niet afgemeten in…
Bijna aanraakbaar / Terras bij de Liefdesfontein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 Omdat jij graag toekijkt
bind ik jou vast
aan je verlangen
We zijn niet thuis
anderen gluren mee
langs de pilaren
Ik weet het ongezien
blind door de handdoek
waarmee ik mijn haren droog
op het terras voor mooie mensen
midden in de stad, waar schoonheid
samenkomt in de theaters voor alles
waartoe mensen in staat zijn
op de grens…
Strijklicht van de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
154 In het laatste donker
voor de dageraad zwerf ik
na het feest door de stad
mijn vertrouwde stad
De lucht is helder
ik heb geen idee
wat ik zou willen
De rivier glijdt voorbij
Lege kaden, geen verkeer
stilte om de monumenten
en alles netjes aangeveegd
In de museumpaleizen
wonen naakte mensen
van marmer en verf
De prinsessen zitten…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Door de week passeer ik 's avonds
ramen van mensen die van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het…
Polonaise
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
164 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, en nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
de lachend mooie mensen
hun parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
Niemand hoeft…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Een stel wilde eenden kwam bij ons logeren,
ze zwommen de vijver en sliepen in ’t gras.
Ze aten de wieren en wasten hun veren
en baltsten te samen te on en te pas.
Dat ging meest gepaard met gepik en gesnater,
het leek er dan op of de eend haast verzoop.…
klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.315 nog voelbaar, bij elke
stap
langs de blauwe reiger
die geduldig naar het
water loert
onder de milde zon
die glanst op het
rimpelloze nat
voorbij de vrouw die
me vriendelijk groet
hier vaak de eenden
voert
zomaar een moment
van simpel genieten
van klein geluk
op het pad van
alledag…
winterverlangen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
937 aarzelend toont de winter
zijn ware gezicht
schept hij een dun laagje
waterijs tussen kleumende
eenden in de sloot
helder licht glijdt over
het ochtendrijp
verzilvert gras en grond
ik hoop dat het eindelijk
winter wordt
met een witte, stille wereld
mijn kinderblik verrast,
verblijdt…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Sprokkelmaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Ik word bevangen door een diep verlangen
Naar sneeuw, maar ach, de winter is vergangen
Een glühweinlied en Stille Nacht gezangen
Stilaan lijkt hij nu reeds
te zijn vergangen
Al is het sprokkelmaand en nog geen maart
Met woerd en eend en meerkoet in de vaart
Dient men geen ijs en weder in de gaard
Mij zijn de tulp en krokus straks meer…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De windkracht beweegt vandaag het omringende riet
je ziet de eenden en meerkoeten nu bijna niet.
Tussen het wier zie ik nog een visser actief,
een kind aan het zonnen naast moederlief.
Ja de meerkoeten kwamen juist daar al menig jaar
zelfs die twee mensen zijn trouw al jaren echtpaar.…
Scheef
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Probeer mijn aandacht
Er bij te houden
Ceremonie in een
Aula die al voor
De zoveelste keer
Afscheid neemt van
Een mens die bestaan
Heeft, geleefd heeft
Op deze aarde - en is
Het niet de toespraak
Van hem die haar lief
Was die mij in vervoering
Brengt, maar de scheefzittende
Kous van haar die voor
Mij zit die me totaal
Van…