343 resultaten.
In cubiculo di casa blanca
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
455 de maestro del canto
del cordilleras de los andes
op zijn amoris dormicum
in casa blanca quindecima
in cubiculo verwikkeld
in tastelijkheden met
een gezochte, onvindbare
onzichtbare primadonna
Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium
maakte zo een eind
aan illusies…
Klassieke regenzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
294 Illusies van vrije geesten
huizen hier tussen betonnen muren
als onzichtbare lichtgevende beesten
het plaatselijke mystieke spook
eet alle voedzame woorden op
uit de lettersoep van wanhoop
er is voldoende duisternis
voor vier eenzame winters
maar achter regenwolken
is de zomerzon het mooiste beest
die over het seizoen heerst
er zijn…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Dood, met mantel
en hoed getooid
je zit ons te dicht
op de huid
je snijdt recht door zee
in harten en illusies
je zet ons met twee
voeten op de grond
Dood, dagelijks marcheer
je in maskerades voorbij
in doorwaakte nachten
fileer je onze zielen
tot op het bot
als een speelbal
kantelen we in
de tollende wind
Dood!…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven,
hoe huilen nader dan het lachen kan staan
hoe jij twijfelen kunt waar ik zeg weten
het niet vergeten, het vragen van waarom
niet langer aan de orde hoeft te zijn.
Het leven is als de Binnenmaas en Friese blauw
als de halmen van het riet en alles in het verschiet.…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.
Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof
die het is, het web waarin ik de weg
ben kwijtgeraakt, waarvan de draden dun
en dof geworden zijn en gemakkelijk
breken in de genadeloze zon
die de blinkende druppels dauw
van de hemelsblauwe illusies…
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Zo scheppen ze verwachtingen en illusies.
Mensen begrijpen de zin der zinnen.
De zin van afwezig zijn.…
Een steen uit het paradijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 De reus die mij tegenhield
was een muur aan de oever
van de grote rivier, ver
voorbij de paleizen
waar bedienden als engelen
een hemel op aarde verzorgden
voor prinsen en prinsessen en voor
de poort altijd naakte wijzen zaten
te bedelen om het volk te waarschuwen
dat het zich geen illusies moest maken
In de muur bevond zich een klein…
Poker
gedicht
2.0 met 322 stemmen
38.206 Maar ook illusies heb
je nog, en hoop. Jij hebt alles
wat er is. Toch ben ik soms al
op je uitgekeken, ontkennen heeft
geen zin. Je zult dan ook wel weten:
gewenning is een ziekte, ze slaat
toe van bij het begin, en op het
einde is het beter om te breken.
Ik wil daar nu niet over praten.
Wat komen moet, dat komt.…
Herfstgedachte
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.131 jong is het,
valt uit de hoge boom
En terwijl alles om ons heen verdwijnt
ben jij mijn zekerheid
Tot helder weer mijn oog bevrijdt
en jij verdwenen bent
Het enige wat nu nog rest
kort rouwberichtje zwart omrand
bewijs dat jij
ooit bent geweest
De krant verregend en vervaagd
ontkent later jou bestaan
Bomen wuiven in de wind
mijn illusies…
Sunshine on the water
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
857 stralen
elke trilling van je stem
werd gehoord
de zachte streling van huid op huid
de gesprekken tot diep in de nacht
sunshine on the water
always make me smile
de zon schijnt ook nu uitbundig
maar de glimlach is verworden tot een krampachtig grimas
bevroren
en het licht lijkt gedoofd
de woorden in de wind tonen je leven
van illusies…
Blinde Ogen
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.308 elke waarheid maakt vrij
De dag dat jij jezelf verried
brak mijn hart van verdriet
Alle illusies die jij me gaf
Waren niet meer dan laf
Je liefde was allang vervlogen
en ik keek met blinde ogen
Alle woorden niet gemeend
hebben mijn hart versteend
Ik was er voor je dag en nacht
te lang teveel te vaak gewacht
Alle vertrouwen nu verloren…
Dertig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
959 middenin
niet hoeven te zeuren
over pukkels of je lijn
nu ben je pas zeker
je vindt leven fijn
de jeugd al voorbij
dat baart nog geen zorgen
het is toch pas mei
rimpels komen morgen
vrouwen in de dertig
hou de vlam er in
een gezin, ook een baan
soms ook wat weemoedig
maar je kan alles aan
je kan ook nog dromen
je hebt nog illusies…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 wel of niet wilt
zien, te volgen of te begrijpen,
een reepje pijnloos licht, waarin je
in wil vluchten, stiekem weg te
glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen
het beeld wat zich in de spiegel van de
realiteit, je aanstaart en tegen je keert,
alle illusies…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren
zoekers stuiten op betonnen muren
We waren de koningen van de stoeprand
de nacht was van ons en de drank leek gratis
maar de stad heft haar tol bij het krieken van de dag
de realiteit kijkt ons bleek na
een gure winterjas valt over de straat
op het koude asfalt raken we de illusies…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Illusies noemen ze zulke gedachten
verlangens waar je alleen maar van zult dromen
want nooit zal het zover komen
omdat je in handen bent van andere machten.
Steeds maar zoekend naar de enige waarheid
strompel je voorts van nacht naar nacht
niemand die jou ziet en op je wacht
na zo'n moeizame en verloren strijd.…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen
De zon is eventjes gestopt om zachtjes mee te snikken
De overwinning van je trots galmt doorheen de sterren
Zoals een lichaam dat naakt de schaamte uitdaagt
Grenzeloos is de schoonheid van je spiegelbeeld
Die zich in de schaduw van mijn illusies…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 toen toevertrouwd,
en als je mij uit de vrieskou komt halen
waag ik alle stappen met of zonder jou,
niet graag zou ik de droom verstoren,
in alle luchtkastelen, de ondeugd van
van berooide ridders, die allen stierven op de
kantelen in het eerste gloren, het gesloten
vizier open gooien, om samen wereldwijd,
de grenzen op te delen, de illusies…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Spiritualiteit vernieuwt onze aderen,
weggeworpen illusies worden toekomstmuziek!
Haak asjeblieft niet af.
Vele slangenkuilen zullen je ontvangen.
Waaronder Algehele Onverschilligheid.
Sla mijn advies niet in de wind.
Blijf me tenminste aanhoren:
de Belofte is komende!
Het verleden voltooit.…
Leven in ToeVerNU
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
506 Illusies die u in toevernu droomt.
Onze toekomst en ons verleden,
zijn vervormde herinneringen.
Meer niet. Nooit minder.
Ons verleden en onze toekomst,
zijn gastvrije open deuren,
die gesloten blijven.
Het leven is een gevangenis,
waarvan de gesloten deuren,
gastvrij openstaan.
Het woord toevernu bestaat niet.…
Omdat dit ook een witte was
hartenkreet
3.1 met 52 stemmen
4.019 Als kind droeg ik het liefst
mijn voetbalbroekje
Een witte van katoen
Moeder had dan altijd
hetzelfde verzoekje
Een pleziertje dat ik haar
bijna nooit zou doen
Maak je nu niet weer meteen zo vies
Probeer een dagje schoon te blijven
Ik dacht dan altijd
maak je maar geen illusies
een héle dag, je kunt het ook overdrijven
Ik wilde dat…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Het dragen van neerslachtige grauwe
buien, is in eenzaamheid zo vruchteloos
enorm moeizaam ontwaken uit illusies.
Terecht stel je echter dat 't heel lastig is.
Het intense wensen, het echt heerlijke niet
meer weten , het domweg zijn vergeten
komt ongetwijfeld voort uit koudwatervrees.…
Vergane droom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
655 Door de achterbuurten van Parijs
liep een moede man hinkend en grijs
zijn afgezakte jeans op de rand versleten
en in een plastiek zak zaten restjes eten
als jong artiest was hij hier gekomen
maar het bleef bij illusies en dromen
copains en coppines had hij genoeg gehad
en ieder avond dronken ze zich samen zat
zij sliepen in de straten…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 Je hoorde biden hello harris fluisteren
ik maak graag plaats voor
une reine des lacs roses
maar kamala zei, ik ben fleur
de sel
en als jij je voor mij gaat distantiëren
zal ik voor jou straks für elize
spelen
Niets dan illusies, kwade goegemeent!…
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Tussen waan en wetenschap dolgedraaid
werpt zij tevergeefs haar ankers uit,
maar vindt geen landingsbanen voor de hoop
die zij nu Hebreeuws en Grieks kan spellen;
de godverleerde colleges pellen
laag na laag van haar illusies af:
de godgeleerdheid delft haar eigen graf.…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 De dichter in seance vond de gekte van het
onmogelijke toen hij zich overgaf aan de
stemmen die leidden naar herhalingsdwang,
zijn dromen en illusies mochten niet verdwijnen
voor de waarheid van een heden dat ongewild
schipbreuk leed in zichzelf.…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te dragen in een spiegelbeeld die
ik heel even zag, uit het heetste vuur
gesmeed door illusies…