368 resultaten.
AMBROZIJNTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 het zag haar lang, heel lang geleden plots
voor zich staan: een wulpse hinde, jong,
onaangedaan. pretoogjes, wangen met kuiltjes,
flarden jurk die speelden met de kindse wind.
er was geen tijd om aan te raken, er
was geen plaats om bij elkaar te zijn.…
OGENBLIK
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De drang van het heden om verleden te zijn,
nu en in de toekomst, wordt onhoudbaar
wanneer het haar jurk oplicht. Ze spreekt het aan
met open ogen, onvoldaan. Het graaft verwoed
in haar, zoekt een reden van bestaan. Vingers
vlechten met haar vingers vlinders in krampen,
armen drukken dalen neer opdat zij stijgen zou.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Uw jurk is blauwe zijde en verglijdt.
Goede, stille Nacht, heb met het erbarmen.
Geef het zachte weerschijn van de maan,
geef het wolken die gelaten drijven
in de kille lucht van uw bestaan,
kleedt dit naakte leven met uw Duister aan.
Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte.…
Yippie Ya Yee!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Als fado-vrouw en eeuwige treurwilg
met haar strakke, zwarte jurk
verhulde Nina haar sensualiteit
in aarzelende bewegingen
die in haar zwarte stiletto-lakschoenen
wegzonken.
De apostel Johannes keek mededogend
op mij neer
met de adelaar gedwee aan zijn voeten
jazzy mee schommelend.…
Zwartkijkster
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.913 Ze droeg een lange jurk van schaduwzijde
en consumeerde vele depressiva.
De vrouw, gezeten in een bruin café,
bekende, dat ze in d'r doodsverlangen
d'r leefkuil door een moordkuil had vervangen.
Een schalkse vent deed eensklaps zijn entree.
Een riem wou hij d'r steken onder 't hart:
in één teug wist de snaak d'r glas te legen.…
boeren bruiloft
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.446 lange smalle tafels
gegroepeerde kavels
gebloemde jurken
naast stijve hurken.
wandstaltige borsten
gerookte worsten
gebraden haantjes
gebakken kaantjes.
de geur van de smid
vlees aan het spit
de smaak mag dralen
langs de vele schalen.
wijn in grote bekers
boeren en kwekers
dronken muziekanten
duistere trawanten.…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de japonnen
Waaruit zich vaag haar tere geur bevrijdt
En hebben dan opnieuw van onbezonnen
Maar altijd weer vergeven daden spijt
Haar nieuwe jurk…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 moet een zijde-rups eten, zodat er een
jurk-je ontstaat
met de kleuren uit het verleden?...
Hoeveel regen...
moet er uit de hemel vallen zodat
de oceaan overstroomt door tranen?...
Hoeveel jaren...
zal de maan moeten schijnen, zodat haar
licht mijn hart zal weten te stelen?...
Tot in alle eeuwigheid,...…
Middernachternaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
853 donkernacht
een schaduw die vormt jouw mond
met een licht geopende lach
de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard
een figuur makend op de witte muur
‘t lijkt sprekend op mijn gitaar
licht lichtvallend door het alkoof
schrijft een lied, Tony Joe White
spookt er ineens door mijn hoofd
(You’re gonna look) good in blues
doet me denken aan de blauwe jurk…
Zij konden de kleren krijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.103 Mijn jurk gescheurd en haren in de hand, gevochten
tot ze wegrenden en ik wist met mijn tienjarig
verstand dat ik ook thuis zou worden afgebrand.
En toch liep ik trots naar binnen, volledig bij zinnen.…
drie keer corona hoera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 onze majesteit
denkt goed
na over
Corona tijd
verfde haar
eerder gedragen
jurk zonder
enig Spijt
heer Klaver Geeuwt
viering Prinsjesdag
voor hem
blijkbaar te
veel
heer Grapperhaus zeer
sombere uitdrukking
gerimpeld gezicht
van hoofdhaar
tot keel
mevrouw PvdA
heel trots
op haar
bijzondere hoed
schuin op
hoofd gelijk…
lente in krenttijd
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.696 onder glas
te veel de foute korrels eruit
gewreven gekrabd geduwd
trossen uitgedund in onze kas
gevraagd vingers lang en fijn
soepel lenig bovendien
scherpe ogen om te zien
sneller dan je snel kon zijn
op trappen waren ze gezeten
de tantes m’n moeder
de dames van het dorp
krentend ging ik voor ze heten
de vrouwen van gebloemde jurken…
Andalucía
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
938 Vier wilde merries
Dood, Droom, Liefde, Wanhoop,
hun hoeven
scherp gesmeed
snijden in zang
bloemetjes op jurk
vertrappen en verscheuren
haar borsten openen,
in haar navel dansen en
zij verzet zich niet
kortademig niet te stillen
zij taalt naar altijd meer
tragiek in haar gelaat
de laatste vlam in stervende stieren
zij
Virgen de…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 Zomergekleurde jurken zetten terrasjes in bloei
en zoenen doen het stadshart sneller slaan.
Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot.
Met gespitste oren blaft hij langer dan gewoonlijk.
In de verte klinkt het als driewerfsecho,
maar wie met de lente luistert hoort teefjesgeblaf.…
Martje helpt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.013 Kleren maken de man meer mans
is als een koe maar wel nu los van geslacht
Bij de eerste indruk wordt voor je gedacht
Je krijgt gewoon geen tweede kans
Zijn dames die bijstand trekken
al blij er enigszins bedekt bij te lopen
van eindjes die ze zelf aan elkaar knopen
Ze gaan af bij gesprekken
Hun lot voelt bij werkgevers gecast
in hun oude jurk…
schilderij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 dat ik kon schilderen
ik maakte een schilderij van jou
het kleurenpalet stond voor me
ik nam
licht blauw
voor jouw mooie ogen
tinten van geel en goud
voor jouw lange blonde haren
wit en porselein
voor jouw fijne gelaat
en nog wat wijnrood
voor jouw lippen
ik gaf je
doorzichtige vleugels
want je bent een elf
een satijnen blauwe jurk…
Schoon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 liederlijke lethargie
van jouw ontheemde bestaan
iets in de intensiteit
heeft een vacuüm doen ontstaan
terwijl ik ergens lig te denken
begin jij moedig aan een trektocht
en boeken blijven ongeschreven
woorden staan dikwijls rechtop
tussen vazen met horizontale bloemen
ontstaat er een landschap rond jouw hart
je trekt jouw zachte jurk…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
Verjaardag (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Maar ze gooit de wintermantel van zich af
zij treedt uit de donkere dagen
haar jurk breekt de ban der seizoenen
haar meischater vult de ruimte
warm als vuur straalt de oogstgloed in haar ogen
een midzomernachtdans is haar lenig lijf.…
De twee gevangenen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.087 Grootmoeders jurk om zich in te verschansen,
maar 't hart danst woedend voort en zegt toch: ik.
Terwijl, gezeten, Wilma de hoogblonde
vergeten blijft dat zij is kind geweest,
zich kind toont van dit land en de gekooide
wat toelacht, dan weer ernstig een verstrooide
soort aandacht wijdt aan 't stromen van de weg.…
De jonkvrouw en haar ridder...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.747 De jonkvrouw flaneert door de balzaal
Dansend zoekt zij haar ridder uit
Haar weelderige kledij siert haar
In een prachtige jurk tot op de kuit…
Een sluier bedekt haar begerige ogen
Het oude spel van verleiden siert haar
Zwierig danst ze om de ridders heen
Straks zal ze haar geliefde zien daar…
De jonkvrouw flaneert door de balzaal
Dansend…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer,
op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak,
nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer,
op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
Snijd alle knopen los
gedicht
1.8 met 12 stemmen
10.548 Jurken
van grijs, de lichte rouw, in mijn bed krioelt het
van overgrootmoeders die haastige woorden nog
happen, de zwanenhalzen in elkaar verstrengeld.
Dit ochtendlicht een mes met benen heft, snijdt
knopen van de rouw. Mijn hoofdkussen mompelt
wat brokken Bach, mechanisch, maatstrepen
van crêpepapier.…
De Trouwbelofte
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
6.011 Eeuwige trouw en gelukzalige beloften
Na een dag van taart jurk en jacket
Ze in elkaars ogen kijken mochten
Dat daar de toon voor was gezet.
En ze leefden nog lang en gelukkig
En doen dat nu nog steeds
Na die eeuwige huwelijksbeloften en dat
Is toch echt niet verkeerd…
Poepekak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.378 Ik weet nog
dat ik naar
het poepekak
schooltje ging
wat was ik nog maar
twee of drie jaar
bij nonnen
in zwarte jurken
in een akelig
grauw gebouw
zaten we angstig
bijeen gepropt
in mijn blauwe
korte broekje
waar ik in piste
op dat stoeltje
waar het vanaf liep
op de splinterige
waaiboomhouten
vieze vloer
het licht kwam…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Ik zie haar op straat in een jurk van geel en rood
Mijn hoofd, de laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar…
Een dame van allure
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
602 ongelimiteerd
uw belastinggeld verteerd
Oh wat is ze mooi
Oh wat doet ze het goed
roepen gehersenspoelden
in Zeeman ondergoed
Een fraaie hoed in gepaste kleur
prijkt op de creatie van haar coiffeur
De lippen minzaam gestift
De eerste rimpels face gelift
Wenkbrauwen geëpileerd
De hoofdhuid gehydrateerd
Om de hals een fraai collier
Een jurk…
Voorbereiding voor een waarheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Als een beeltenis van licht
in een jurk bereid tot liefde
als donderslag in een heldere wereld
de laatste snik wordt
aan jouw lyrische stem gehangen
je bent, door stapelgek te zijn
beroemd geworden
ben je eindelijk wakker in het geluk?…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 De uil het wit en hol gezicht
van Mankes, eitjes van Verster
de geiten-weitjes - alles vaag
uit het vroegere Den Haag
woont nog in mij - stil en ver
in het land van losse haren
en van wit katoenen jurken
die zo lekker gingen ruiken
in een plotselinge regen.…
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Zonder aanstoot ‘des persoons’
vliegt al wat lief en toekomst heeft
met haar mee, het zout stolt de
sproeten op de wangen van die
kleine dwaler aan de kust, ze klapt
het kristallen gruis van jurk en handen,
de parels van een groot verlangen, zij gaat
verder in weer en wind, door menigeen
bemind, langs wegen waar ik haar niet
kan volgen…