753 resultaten.
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…
Pril groen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
556 ik kus de krullen en hoor rauw klinkende stemmen
zonnestralen kietelen van grote hoogtes
banen zich 'n weg door langs tegen
omarmen de weelde van Moeder Aarde
bloemen kruipen voorzichtig uit hun schulp
kleuren de dag nog mooier dan dat ze begon
pril groen ontrolt zich zienderogen
dansen bolletjes wol bokkig in de wei
het wachten is op…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar…
De kleine worm
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
731 Hij keek om hoog en zag vlinders fladderen
Dit wil ik ook zei hij tegen zijn vrouw
Ik wil ook fladderen en ook heel gauw
Je bent een worm geen rups
Dus kocht de worm een paar vleugels bij de aaskever
Je bent een worm en hoort in de grond
Maar de worm fladderde met zijn vleugels de wereld rond
Hij keek om laag en zag een rups kruipen…
In de ziekmakende tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
627 We zetten onze kraag op
tranen drinkend kruipen we in onze schulp
voortgeduwd door de infectieuze storm
't dorre hout in een tapijt oktobergoud
De avondklok
schrikt ons op
eenzaam en bang wandelend langs de lanen
van vrede
waar de oorlog niet
wordt verklaard
Maar we
zullen de nachtmerrie doorstaan
met de liefde van het…
krantenbericht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 in de krant stond een bericht
de overledenen zullen schrijven
ze hebben een nieuw bericht
dat elk individu moet lezen
wat het is weet ik niet
omdat de ogen zijn gesloten
ik aarde ruik en pieren zie
die door het bloemperk kruipen
maar ga het maar lezen
misschien gaat het over vrede
of pistolen die dagen
en nachten korten
het is vast…
Gezichten ken ik niet
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
818 kruip soms weg
ver weg en wil niets
van mezelf meer weten
speel mijn spel met
poppen waarvan ik de
gezichten niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden mijn verdriet
de kleinsten waren steeds mijn beste maatjes
nu word ik gespeeld
gezichten ken ik niet
lijven kroelen om het…
Gefeliciteerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Het voelt als neergeschoten worden en halfdood
proberen weg te kruipen
wetend dat de tijd
je op de hielen zit
Het is alsof je klaarwakker ligt te wachten
tot je wekker afgaat die je nooit had aangezet
Alsof je al snoozend vol motivatie het nieuwe jaar
ingaat wetend dat een eendagsvlieg
het langer zou overleven
Het lijkt alsof de kaarsjes…
Spiegel
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.826 Kruipend, sluipend gedaante, met je vage spiegel
Jij ziet de dingen niet helder meer
Schaduwend in de pracht van haar gedaante
Zoveel flitsen en oneffenheden
Zij walsen voorbij en jij
Ziet de film twee keer
Over alles wat maar zachte kleuren zou bevatten
Je bent er niet en dat maakt sterk
Sterk voor alles wat er niet is
Knarsend op je tanden kruip…
Ik, bang voor...
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.777 Kruip onder dons.
Je weet wel,
zo'n gevoel van, ons kende ons..
En dan de zoetstofwisselingstherapie
die je te lijf ging met
bloemenhoning, appelstroop, pastachoco
en eenvoudige huishoudjam.…
Meringen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.698 Ik hou toch zo van meringen
met van die fluppen aan elke kant
Ze kruipen als gewone bleringen
maar verslonsen ieder argeloos kwasant
De vuurtoren aan scheepse kraven
spuit zijn licht naar ’t grobuit
wanneer het volmondig langs komt traven
en hun wapkleppen ontsluit
Dan is de welling in het slonder
en de mering geeft half stok
Ik neem mijn…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 onder een moedeloze hemel
vallen bladerloze bloemen
koude ijswinden geselen
het land
de despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 De nachtdieren kruipen weg, de dagdieren
worden langzaam wakker en bevolken de heide.
Het belooft een mooie dag te worden.
Een soort dag zoals Shakespeare het eeuwen terug
met zijn scherpe dichtersogen al zag.
Dit soort dagen zijn voor de eeuwigheid
en de dichter breit een glimlach.
Wat houdt hij van de dag.…
Je gezicht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Over afstanden van tijd
en ruimte kom je zomaar
bij me, kus je me
ongeremd en kruip je
in mijn wezen,
hartverwarmend.
Je gezicht, het is ouder
geworden, maar ik zie
nog steeds dat betoverende,
waar ik destijds voor viel,
nog steeds voor kniel.…
waar was ik gebleven?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
907 het oor waar ik in zwijg
is doof en ongewassen
en weet mij te verrassen
door stom geouwehoer
het oog waardoor ik kruip
is blind en reeds gevallen
en wentelt zich in wallen
draait mij steeds een loer
de mond waar ik in kijk
is lippendienst verwachtend
en zo tandloos smachtend
dat ik hem handig snoer
het hoofd waar ik door maal
is duizelingwekkend…
Vrij met mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.288 Kom, kruip lekker bij mij in bed
warm jezelf aan mijn hete lijf
ik heb de wekker niet gezet
maar ik wek je rond een uur of vijf
Om vervolgens de zon tegemoet te zoenen
jou te ontvoeren in het licht van de dag
heerlijke liefde in de kinderschoenen
te laten bloeien zolang het mag
Deze passie heb ik nog nooit gevoeld
dus twijfel nooit aan…
Mannetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd
terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen
maar ik heb het te doen
met deze soms kille dagen
stilletjes kruip…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn hart lacht niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een…
Wat te doen bij eenzaamheid.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
720 Wat te doen bij eenzaamheid
en hoe kruip je er vandaan ?
Je vader heeft haar bed gespreid,
hij hoefde je geeneens te slaan.
Je telde ooit je vrienden,
bedrukt hield je op bij vier.
Zo leidde je een inert bestaan
dat nergens meer toe diende
en leefde langzaam verder
als een bijbels gekweld dier.…
Bewegen
gedicht
1.6 met 14 stemmen
3.009 Leven op aarde was niet het doel
we beklimmen bijvoorbeeld de Obergabelhorn
langs de zuidkant de kale rotsen
stijgijzers aan in de sneeuw boven
pikhouweel kruipen touwen
er is geen recht weg
over de scherpe kant de richel
er is geen doel we zijn
opgenomen in de beweging
afgestemd op het heelal
landschap waarin we niet thuis zijn
tussen overdadige…
enkel alleen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
945 het is enkel
de bezieling
waarmee ik
de taal tracht
te tooien
alleen het zien
van de stomme
die mij beweegt
tot ongepolijste
zang
enkel de zon
die elke dag
nieuw is en ook
weer oud die
mijn pen schrijven laat
alleen de lome lentebui
het kruipen van de tijd
de sintels van het vuur
die mij voortstuwen
naar lyriek
het is…
Paradoxaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 Kruip als een nar
in de huid
van een dichter
die de waarheid liegt
en niet zegt
wat er staat...
het mag van mij,
maar wees consequent
en spreek jezelf
niet tegen in wat je
zoëven nog hebt beweerd
dan denken wij,
met onze breinen
op scherp
die zot meent niets
van zijn woorden
bij hem is alles
ambigu,
multi- c.q.…
Mannen blijven graag aan muren kleven
gedicht
4.0 met 70 stemmen
29.638 En daar zingen ze weer terug
vanuit alle hoeken van de kamer
vantussen de verschoonde lakens
ze kruipen over de tafel
en ze spugen in het bord waaruit je eet.
Ze doen dat vooral graag op je
lievelingsmuziek
op je lievelingsdans
in je lievelingseten…
Je bent van álles.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.399 Maar geef die 5 hierboven een complimentje
en ze kruipen in d'r schulp!…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 Het gat in de grond
het beloofde licht aan de uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig…
thuiskomst
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.357 ik kom van ver: een open deur
ons huisje draagt een zoete geur
de stille warmte koestert elk vertrek
mijn leren jasje hang ik bij je jack
mijn schoenen zet ik vlak naast die van jou
ik kruip je aan, ik ben je vrouw
je zachte armen stevig om me heen
hier zijn we samen en hier zijn we één
hier is mijn hart, jouw lichaam is mijn huis
waar…
De tafel is een avontuur
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.438 Massagepiepjes kennen geen afscheid
de avond is een deken, laten we
eronder kruipen en elkaar warm houden.…
Klaaglied van een gevangene.
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.422 Wee mij, nu de poorten sluiten,
genadeloos als een mokerslag,
nu de tijd in lange slierten
langs mijn levensloop zal kruipen,
nu de tralies mij omsingelen
als een stalen spinnenrag,
nu dat wanhoop en illusie
als demonen binnensluipen.…