Alle inzendingen over kwetsbaar

1332 resultaten.

Sorteren op:

Waar de huid dun is

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 400
Mijn kwetsbaarheid is geen zwakte, maar een fijn afgestemd zintuig — een radar voor het onuitgesprokene, het subtiele verdriet van een ander. Ik voel vóór ik begrijp, vang wat nooit werd gezegd, en raak daarna urenlang mezelf kwijt.…
CB25 mei 2025Lees meer >

In het ritme van een roos

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 393
Wanneer ik mezelf ontmoet in die bloem, zie ik hoe kwetsbaarheid en stevigheid samenvallen, geen tegenpolen maar een geheel dat mij draagt — en in dat besef klopt de wereld met mijn open hart mee.…
CB8 september 2025Lees meer >

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
Vingers spreken zacht tonen dragen mijn verdriet stilte omhelst mij Er zijn dagen waarop ik de wereld alleen als klank kan verdragen. Vingers spreken dan zonder uitleg. De vleugel opent zich — ademend, nabij. Elke toets wekt een echo van iets lang verzwegens. Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht. Bastonen dragen mijn verdriet…
CB31 mei 2025Lees meer >

Als alles binnenkomt

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Alles stroomt binnen stilte die ik niet kan delen hart zwaar van geluid In de stilte van mijn binnenwereld beweegt alles tegelijk, alsof elke emotie een snaar raakt die blijft trillen. Ik vang wat ongezegd blijft tussen mensen, alsof mijn huid niet alleen voelt, maar ook luistert. Liefde is geen verlangen, maar noodzaak om te bestaan,…
CB18 juni 2025Lees meer >

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Verloren stemmen fluisteren in stilte zacht ik zoek mijn echo Vertel mij wie ik vroeger was, toen stilte nog een veilige plek was om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte. Was ik altijd al geraakt, of was mijn huid te dun voor het gewicht van de wereld, leerde…
CB25 juni 2025Lees meer >

Metamorfose van kwestbaarheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Ik leer anders denken een metamorfose, diepgaand door vriendschap anders gewend kwaliteit groeit in mijn hand Rappen als ontdekkingstocht belevenis als zoete drug dagelijkse plichten, schone kracht een nieuwe orde in mijn leven Kwetsbaarheid werd ooit tekort nu zuurstof voor mijn groei negatief of atypisch ik denk verder…

Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 519
Omdat je niet schrikt van wat ik voel, niet wegkijkt van wat moeilijk is of stil, durf ik open te blijven, mijn kwetsbaarheid te tonen zonder angst voor teveel – want bij jou mag ik altijd alles zijn wat ik echt ben.…
CB23 juli 2025Lees meer >

De adem van de aarde

netgedicht
2.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 679
Vlinder zweeft omhoog stil gedragen door de wind één met het leven Ik voel de pulserende hartslag van de aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen. Het water kabbelt niet alleen, het zingt een lied van…
CB25 juli 2025Lees meer >

Tussen stiltes en stormen

netgedicht
1.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 496
Verloren stemmen tussen beton groeit zacht licht stilte houdt hoop vast Ik vraag me af waar de kinderen zijn gebleven, die zongen en speelden in straten. Nu vallen hun stemmen stil als puin dat breekt, terwijl de samenleving doorklikt en weigert te kijken. Wereld is vaak te hard, te scherp aan de rand van gevoel. Streken verbranden of…
CB3 augustus 2025Lees meer >

We are a little crazy

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 251
In het schimmige licht tussen stemmen en kosmische agenten, hang ik in de elfde ronde, murw gebeukt, uitgeput — een bokser op zoek naar adem in mijn eigen hoofd. Spoken dringen zich op, mes, glas, kokend water — littekenlijnen van strijd en overleven. Toch, daar, op het randje van verdwijnen, vind ik zorg, handen die vasthouden alsof…

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
In de diepte ontvouwt zich een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust. Zoals golven de eeuwige kust steeds weer omhelzen, draagt een kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

Waar alles voelt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Goud licht strijkt neer, zacht verzacht de pijn van weleer stilte die omarmt Hoe ik niet langer wil liefhebben met een hart vol barsten getekend door alles wat kwam. Toch verschijnt je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt. Dat mijn teer, gevoelig hart trilt onder je blik, de chaos van duizend-en-één prikkels vervaagt…
CB25 januari 2026Lees meer >

Stilte van de tijden

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 554
Mijn kwetsbaarheid blijft een rijkdom die leeft, open voor vreugde en voor wat soms schuurt. De wereld kan fel, hard of luid binnenkomen, maar ik keer terug naar een plek die mij kent. Mijn ogen hef ik naar de lucht die alles omvat, wolken fluisteren verhalen die ik stil blijf volgen en voelen.…
CB19 januari 2026Lees meer >

Samenleven

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 405
Ik ontdek dat kwetsbaarheid geen breek- lijn vormt maar een verfijnde doorgang is naar helderder worden. In die gedeelde rust vind ik een warm thuiskomen waar mijn gevoeligheid niet hoeft te schuilen en ik deel word van een ruimer ademen dat ons beiden stilletjes draagt door dit ingetogen moment.…
CB6 april 2026Lees meer >

Waardering

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 389
Eén blauw rustpunt staat in de storm van kleur en licht waar de ziel landt, stil De wereld komt binnen in golven van kleur en geluid, ongefilterd en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht. Het vergeet-mij-nietje rilt in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond…
CB5 maart 2026Lees meer >

Verdwaalde vlinder

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 389
Verdwaalde vlinder draagt stilte tussen vleugels en vindt geen wind mee Onder het zachte ochtend- licht droeg ik mijn gedachten als natte bladeren met mij mee, te gevoelig voor wat ongezegd tussen mensen bleef hangen en nergens zeker van behalve van het voelen zelf. Langs het raam rustte een verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist…
CB17 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Als ik blijf staan in het zachte ruisen van de wind, vouwt zijn stem zich rond de stille ruimte tussen mijn ribben, alsof hij weet hoe kwetsbaarheid klinkt wanneer ze niet verborgen hoeft te blijven.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Verlatenheid

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
Lege rivier wacht een vlinder rust heel even niemand komt voorbij In het eerste blauw van de ochtend voel ik hoe een zachte scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon. Een vlinder strijkt neer op de rand van mijn gedachten, haar broze vleugels bewegen traag, als een herinnering…
CB29 mei 2026Lees meer >

Scherven van een storm

netgedicht
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 230
Donkere wolken tussen de stilte van licht breekt nog niets open Scherven van een storm blijven niet achter om je te herinneren aan wat verloren ging, maar om te onthullen wat de storm niet kon breken. Soms vraagt de stilte niet dat je alles opnieuw begrijpt of uitlegt, want het broze hart vindt ruimte zodra het niets meer hoeft…
CB27 juni 2026Lees meer >

Zachter zijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 132
Ik merk dat de woorden harder worden Maar mijn ziel zachter wil zijn Voor iedereen zorgen doet soms pijn Maar ik wil niet alleen dit dragen Het voelt soms zwaar Kan de pijn van de ander niet wegdragen Ik wil het gewoon laten zijn Ik hoop dat dit ook verdwijnt En dat ik dan een keer wakker word Met hem, die man die naast mij ligt En dat ik…

Van Goh en Ach

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
En ik waak en raak je kwetsbaar naakt.…
Maaike11 maart 2005Lees meer >

Volmaakt

hartenkreet
3.7 met 49 stemmen aantal keer bekeken 6.663
Door jouw verschijning in ons leven kwetsbaar, zorgeloos en klein heb je ons de kans gegeven volmaakt compleet te mogen zijn.…
Peter10 april 2006Lees meer >

rust maar uit

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 883
rust maar uit mijn zachte moeder op het blanke laken van troost ik strek mijn armen zover ik kan zelfs de vingers willen gewillig tasten ben even de kwetsbare man die haar laatste gang tracht af te gelasten…

Tempus fugit

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
Niets is zo kwetsbaar als het leven, Niets treuriger dan wat voorbij is. Stram struikelend over een vervlogen jeugd. Stappen kraaienpoten fronsend over grijze rimpels heen. Vervallen grieft schoonheid over wat tijd heeft aangericht. Ik ben de verdwaalde reiziger op mijn aangezicht.…

Droomtijd

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Kwetsbaar ben je Breekbaar je geheimen Als een ijl rozenblad zweeft je verlangen de zilveren vlinder achter je ogen In het avondrood sluimeren teder maar vaag de zoete flarden van je geur de zinderende liefde de droomtijd die je me gaf…

Blind gevlekt

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 950
vergeet zo vaak te vragen hoe het je vergaat soms moet het dagen door de eigen kwetsbare schaduw heen waar ook nog mijn stokkende adem, onverstoorbaar, een verlammend zicht verraadt hoe draai ik, blind gevlekt, een zandloper van steen…

Kerstmis

hartenkreet
1.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.103
het grote raadsel dat de wereld in zijn ban brengt waar of niet kitsch of niet maar verdomd je ontkomt niet aan de boodschap van het welbehagen al is het maar een seconde voordat de twijfel weer overneemt de angst voor kwetsbaarheid door het verlies van de veilige barrière van het ongeloof…
hendrik12 december 2010Lees meer >

impasse

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
ik schrijf wanhoop geruisloze woorden die ledigheid vertolken in het nietszeggende niets lees ik die loze woorden zet er een kader om en kleur de hoeken zwart met omfloerste ogen herlees ik kwetsbaarheid als bij het voorspellen van onvoorspelbare weersverwachtingen…

Eenzaamheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 836
Alleen zijn is te kwetsbaar zijn en voelen om samen te kunnen komen. Alleen zijn is erger. Alleen zijn. Ik ben zo alleen omdat ik teveel alleen wil zijn. Te alleen wil dromen. Te alleen op wil komen voor mij alleen. In 't alleen.…
cornil20 september 2012Lees meer >