311 resultaten.
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 In het voorjaar schuilt haar
vrouwelijkheid, winters lonken
alleen vermoeide oude mannen,
zomers spelen kinderen onbevangen,
dan ben ik in het najaar tot alles bereid,
dan bestaat er geen verlies aan tijd.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld zich door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,
de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als ijsberend roofdier zonder hol.…
Het roodborstje zingt als een kleine vorst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Schrander en weinig schuw zal het roodborstje
zich vanaf het najaar steeds meer in de door
de mensen bewoonde wereld laten zien; en hen
met een charmeoffensief tot een bijvoederen
doen verleiden.…
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 De kou sluipt weg naar het noorden
Maakt plaats voor een nieuw jaargetij
Zoekt haar heil in andere oorden
Het voorjaar staat klaar in de rij
De bloem wekt de zomer uit haar dromen
En voorziet daarbij de honingbij
Van een middel om rond te komen
Neemt daarbij zelf een poosje vrij
Maar wees gerust in ’t najaar komt ze nog een keer
Nog eenmaal…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 De boom spreekt
en hij doet dit met bewegende takken
Soms met een buigende stam bij noodweer
Zwaaien doet hij dan met de vele bladeren
Meestal in het najaar, als hij moet gaan lossen
.…
Van meelevend naar grijpend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 te doen het klootjesvolk
Uitbuitten - en waar ben jij
Toch gebleven, Gerrit Zalm, die
In je politieke bestaan ondanks
Dat je voor een graaierspartij
In de Kamer zat voor altijd de
Gewone marktkoopman leek te zijn
Die net als je broer dag aan dag
De gewone man bediende en in zijn
Waarde liet - waar zijn jullie
Gebleven in het najaar…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 De prille kleur van de dag
dringt voorzichtig
door gezeefd wit
de eerste zonnestralen
zijn nog nuchter
toch toont de zon vandaag
het najaar in volle glorie.
Het verval van bestaan
wordt gevierd
met aardse kleuren
zwammen dansen
op restanten van het leven
zij geuren met een
vleug van verrotting.…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Als in 't najaar vogelscharen,
Zich verzaamlend voor zij trekken,
Blanker dan het schuim der baren,
Kust en duinenrug bedekken,
Eerst in aarzelend gewemel
Angstig door elkander kringend,
Dan - hun opvlucht naar de hemel,
En de zee het reislied zingend;
Zo staan talloze verlangers
Zuidwaarts naar de trans te turen;
Doch hun stem…
doodgewoon geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
384 voorzichtig gelukkig gestemd
denk ik vandaag aan een ijsje
dat op een hoorntje wit gekegeld
zich van de zijkanten likken laat
ik verheug mij op de dagjesreizen
naar de kinderen en hun kroost
of de vrienden en vriendinnen
die wij vrij weer maken zullen
ik droom heel voorzichtig ook
van een camping in het najaar
waar op het terras de zomer…
Troubadoursescapade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei
de altoos vigerende blaaskakerij
het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën
alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd
maar welaan, heugt uw gemoed
deins niet voor het ritueel
in greppel en sloot
kleurde 't water reeds rood
thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…
Op het eenzaam stervende najaar en muziekpassie van Bach
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
22 Witte zwanen dansen op't water.
Nieuwe scheuten steken de kop op
't Zwanenmeer klinkt in luister
"Bachs bist du bei mir" opgeluisterd.
"Ga ik in vreugde
naar mijn dood en rust
wat zou mijn einde blij zijn
als uw mooie hand
mijn trouwe ogen toe drukten."
Troostbekkens watervallen beken
druppelsgewijs
't aangezicht leken,…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!
Mijn hert gelijkt de sterre, die
verschiet, en aan de hoge wanden
des hemels ene sparke strijkt,
die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden!…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Weer brandt mijn najaars-bloed in smeek-gebaren;
weer weent het hart waar de oude wonde schroeit . . .
- Hoe bronst het goud in de kastanjelaren!
De zilvren aster bloeit . . .
- - - - - - - - - - -- - - -- - - -- - - - -- - - - -- - - -- - - - - -
Uit 'De modderen man' (1920)…
Stenenrivier
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
800 bestaat uit
subliem-gepolijste steen
door smeltwater en door een gletsjer
als wezen achtergelaten op
de granietberg Vitosha
met aan zijn voet de zuidelijke
buitenwijk van Sofia
Ideaal voor wandelingen en
met berkenbos begroeid
De Stenenrivier: wat mij betreft
een 'must' voor bezoekers van de
Bulgaarse Balkan
Sofia, Bulgarije, najaar…
Laten We Niet Vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
517 laten we niet vergeten *
hoe mooi het was en
wordt de komende week
en hoe het kort geleden
nog nergens op leek
laten we dat niet vergeten
zoals dat meestal gaat ieder najaar
dan weten we het even niet meer
klagen over het onbetrouwbare weer
sluit ze in je hart de vergeet me nieten
laten we niet vergeten te genieten
ook al zal het later…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 De blaren vallen in de gele grachten;
Weer keert het najaar en het najaarsweer
Op de aarde, waar de donkre harten smachten
Der levenden. Hij ziet het nimmermeer.
Hoe had hij dit bemind, die duistre straten,
Die atmosfeer van mist en zaligheid,
Wanneer het avond wordt en het verlaten
Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.…
Zomers
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
758 Over zomers
schrijf ik vooral
buiten het seizoen:
in de lente,
in het najaar,
dus over de komende
en de voorbije.
Wat komt bijvoorbeeld:
zon en zomerse luchten van Italië,
bruiloftzomer,
pelgrimszomer.
Ook:
de vage treurnis
om wat reeds bijna
onherroepelijk voorbij is.…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 De oktobermaand zingt de herfst-blues;
waar de natuur gemaakt lijkt voor najaars-
muzikanten. Ondanks alles stemt het leven
een kabouter muzikaal; want deze houdt
niet fantasieloos lanterfanten.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Hoe dan ook verrast najaar me elke keer weer met
zinnen gegoten in onverwacht en plots van waar einde nog niet is
geschreven of gesproken tezelfdertijd laat het lichaam zich meestromen in een
uniek karakter, persoonlijkheid en temparement zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Enschede huilt nog, zacht, onder
stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed
luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer
begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
Vaste prik
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
710 Ik ben dit jaar de griepprik wél gaan halen
Al woedt in mij de drang tot rebellie
Ik boog toch voor de pharma-industrie
En weet op voorhand dat ik echt ga balen
Als ik - met ander virus dan voorspeld -
Ook nu weer door zo’n rotgriep wordt geveld…
Als ik kon toveren
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
972 Jeanine zei: ‘Ronald...zeg niet teveel,
geheime zaken moet je nooit bespreken
en zeker niet met Twan of met Tweebeeke,
ze grijpen je om niets zo bij de keel’.
Ronald ging toch en wordt daarvoor beboet.
Of...haalt hij nog iets uit z’n hoge hoed?…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 Omzoomd door lijnzaad
En fluitenkruid
Doemt het terras op van Brasserie
De Drievuldigheid
Alles is gemaakt van witte wolken
Engelen ontspannen zich met een glas
Condens en wat manna
Halen herinneringen op aan het strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 Voor- en najaar onweer
bliksemschichten
bangelijk ontzet
noten kraken
schrikbewind
mamamia
temperatuurschommelingen
mentaal ingedrukt
foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Nog even traag en stil mijn zwerven
onderdoor de wolken over water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar…
Imago
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
301 wereldwijd ontwrichtende metamorfosen
in het panta rhei der actualiteit
als alle levenslagen doordringende realiteit
van het gedehumaniseerde machtsspel in het hier en nu
van gedemoniseerde wellustelingen
wordt het
naast droommijmerijen
van klaagzang en navelstaarders
van zotheid en liefdesleed
en de eeuwige wederkeer
van het najaar…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Van 't najaar keren weer de schone dagen -
Van het hoeveelste? en hoeveel malen nog?
Tot het ontrijzen aan zijn nederlagen
Lokt den verslagene zijn zoet bedrog.
Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen,
Gerooide velden langs of door een laan,
Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open
Op herfstland en een edeler bestaan.…
zonnebloem sonja
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.006 om het veertigste levensjaar
van sonja te vieren
als de eerste witte mars
in protest gelopen is
weet nog de wereld niet
dat clinton dole verslaan zal
maar vieren velen
van onze zonnebloem
het gouden sonja-jaar
wanneer in het Rembrandtjaar
het 250 jaar geleden is
dat wolfgang amadeus mozart
het levenslicht zag
vlagt kleurrijk het najaar…