355 resultaten.
Ontluikende passie
netgedicht
4.7 met 77 stemmen
5.434 rustgevend geluid en nergens anders te horen
dan alleen op het strand langs jouw beschermende duinen
de elementen trotserend en de wind die door mijn haar heen golfde
liet ik het waaien en genoot van het uitzicht
niet alleen hadden we de wind mee
maar ook de magische werking van de woeste golven
die zich mild bruisend in al hun onstuimigheid…
NACHTELIJKE HARTSTOCHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Onstuimig was haar liefde beslist
die ene nacht waarop wij minden
Buiten hingen slierten avondmist
binnen kon ik haar aaiend vinden
Hartstochtelijk eiste ze nog meer
haar lichaam begeerde ‘t van mij
Ik legde haar zacht in ‘t bed neer
streelde, als per ongelijk, haar dij
Kussen verslonden mij de mond
de maan straalde zacht zijn licht
’t…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.
Wanneer jij spreekt woorden als poëzie
vloeiend uit je mond zo sensueel en
alles verfijnd.…
WEERZIEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Naar welk leven verlangt mijn onstuimig bloed?
Heerlijke reizen maak ik ieder jaar!
't Gezin brengt plichten. Liever steeds voortkruipen
over die begroeide rotsen aan de zee,
waar spattend schuim halm en struik doet druipen.
Aan takken snuiven, als een speurende ree.…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 De vlagen van onstuimige winden
verdrijven de chaos in mijn haastig hoofd;
ik leef weer op en kan me vinden
in 'n bestaan dat me niet meer verdooft.…
herfst
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.726 Herfst onstuimig en ook zoet,
met schrale zonnestralen,
die doen de mens weer goed,
ook in onbeminde talen.
ongenaakbaar en soms woest
met harde wind en koude regen
soms een depressie naderbij
maar vaak kan ik er toch weer tegen.…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 liefde
verrijs uit stof naar licht
voor wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij alles omvattende Geest
3. ontloken
hoe angstig waren wij
tot Gij ons met vurige tongen
spreken liet
hoe bevlogen jubelden wij
een klare hymne
zongen wij Uw woorden van
recht en vrede
gaandeweg in ons ontketend
onstuimig…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Uit mijn armen zwom je weg over de
onstuimige jaren van de zee, zwemmen
hoefde ik je niet te leren, waarmee je mij
mee kon laten uitdrijven. Nu jouw hand me
niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam
vleugellam en bleef steken in het zand, in een
droom gevangen, die je niet meer met me deelt.…
Kroniek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Uit een kroniek van verdriet
konden we ons niet laten uitdrijven
en uit de zeearmen zwom je weg
over de onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk…
Schaduwvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.097 Daar waar droom en schaduw
elkaar in stilte ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
onder die wolkenlucht
bij de onstuimige rivier
van dromen zonder woordverleden
misschien, vriend
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald
door verleden en vergeten
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf en dichtbij
alles leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig…
Het lover van het leven?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
419 Uit een kroniek van verdriet, we ons
konden ons niet laten uitdrijven uit
elkaars zeearmen, je zwom weg over de
onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat…
Dromen van...
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
3.539 In mijn gedachten zit ik naast je
en voel een zalig genot als ik je zie
Stiekem wil ik je zo graag meenemen
in mijn heimelijk erotische dromen
Je handen laten glijden in mijn bloes
en je vingers die mijn borsten omzomen
In mijn dromen neem ik je mee
naar de oevers van een ongekende lust
De wereld zou dan even stil staan
als je mij onstuimig…
Oh kassameisje
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
751 huppelend gebons
Mijn bloed verraad gejaagd versneld gegons
Nu ik u aanzie ga ik rondom blozen
Heeft men vandaag u reeds toegedicht
Een razend boeiend compliment
Of wordt u nooit verwend
Twee blosjes op haar wangen licht
Verwekten terstond in mij een nieuw gedicht
Over dit meisje zo natuurlijk opgemaakt en schoon
Nog nooit gingen zo onstuimig…
waar liefde schuilt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
851 onstuimig is de hartstocht
waar liefde schuilt
in het wonder van leven
dat ons toekomst bront
breekbaar nog is het roze
dat gelijk een bloesemtak
zich bloeiend enten laat
op aan de stam de oudste loot
george christopher heten wij
de parel van jong geluk
die mensen dat doorgeven laat
wat liefde betekent
grootser dan koningen of patroonheiligen…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 buitenkennis zoals verwacht
Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar ik aan vastkluister
Het verschijnsel aanschouw ik dagelijks
Een wirwar aan dromen vertellen mij dat de wereld tolt
Vlagen slaap van uitputting zeggen mij dat de rem wel rolt
Enkele uren per nacht slechts even maagdelijks
Even leeg in eigen ruimte
Even de wereld uit
Even onstuimig…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 het licht laat zich dees dag onstuimig zien '
t was toch altijd een vreugd voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 het kostte mijn een enkele glimlach
en klik, ik ving haar gelaat op een imaginaire plaat
die mijn verbeelding, aangekleed van nature,
haar plaatste in een oplichtend gevoel
om mij een onstuimig gekleurd bos in te sturen
.…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Onstuimige gevoelens van liefde in de min
Ik voel me zo neerslachtig heeft dit alles nog wel zin
Machteloos en intens……voel ik diepe pijn
Gedachten glijden ongeremd en zwaar moedig door mijn brein
Teleurstelling en verbijstering hebben me gevonden
Als een dier dat langzaam sterft…..…
Oudeis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
42 Zo lang en onstuimig
heb ik het zelfs niet beleefd
in mijn gouden jaren
als het ware
een jonge branie
een wilde god
satansdichtende spinvis
op het droge
titaan van het zuiverste water
a rebel with a cause
een vleesgeworden Zeus
die het stoutmoedig opnam
tegen Kronos, zijn vader
Was hij een nemo, een oudeis
een neo-Odysseus…
voorbij.
gedicht
4.3 met 71 stemmen
41.785 ik had je lief; maar op je onstuimig vragen
zei wijsheid "neen," voordat mijn hart het wist.
en strak-verborgen heb 'k mijn heil gedragen,
door lichte nachten en door drukke dagen,
mijn droom-van-liefde nooit door jou gegist.…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
Retromorfose
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
423 Zo lang en onstuimig heb ik het
zelfs in mijn gouden gloriejaren never gehad als het ware
Een jonge god, een verwilderde
sater
een satansdichtende spinvis
op het droge
een titaan van het zuiverste
water
een kronos een gladiator
die het tegen Poseidon
durft op te nemen
een nemo een Oudeis
een neo-Odysseus?…
Bevlogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.175 Gebroken waren haar vleugels
maar vliegen, ja verdomme
vliegen wilde zij
opnieuw en opnieuw vloog
zij hoog boven de wolken
langs het dal van druppels
dat gekscherend golvend
leven genoemd werd
koppig in de wind leerde
zij haar beide vleugels
te spreiden als twee armen
zwevend over diepblauwe
meren en haar onstuimige
zee rustte…
dierenriem (12 haiku's)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.316 en ze
maakt, gezellig als ze is,
haar nest in mijn hoofd.
7
ze neukt weer en ze
zet, hongerig als ze is,
haar mond aan mijn oor.
8
ze graaft weer en ze
doolt, halfslachtig als ze is,
mijn hersenpan door.
9
ze knort weer en ze
valt, klefferig als ze is,
niet meer in het oog.
10
ze zwemt weer en ze
drijft, onstuimig…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
613 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
Wat een weer vandaag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
867 Soms onstuimig, soms een sleur,
'het weer', zo'n alledaags gegeven
zorgt voor goed of slecht humeur
en beinvloed dagelijks ons leven.
Daarom, enkel voor het goeie begrip:
'Wat een weer vandaag' blijft met stip,
's werelds meest populaire zin,
na:...'Als ik met de lotto win...!…
De Zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Dus al zit je nu even in onstuimig en golvend weer,
De rust en kalmte komt vanzelf wel weer een keer.
Het schuimende water spoelt golvend aan
Om gewoon in alle rust op zijn manier verder te gaan.…
Zeilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.105 word ik morgen zeemeermin
'k hou niet van zeilen
ik leer ook op betonning letten
coordinaten op een kaart uitzetten
al ben 'k vertrouwd met dieptepeilen
met lichtschepen en zeemijlen
al ken ik, toggle, gaffel en giek
en word ik niet gauw zeeziek
ik wil niet zeilen
mijn rivale is de zee
hoe concurreer je daar nu mee
ze is woest, onstuimig…
Encore
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.960 Dan, uw schaamte bedwong het onstuimige hijgen
Van uw hart en de nachtwind verwaaide uw klacht,
En niets meer verstoorde 't oneindige zwijgen
Dan een zwaan die zich roerde in de roerloze gracht...…