343 resultaten.
Dag met een sterretje
gedicht
4.2 met 5 stemmen
5.523 Ik klap mijn schrift dicht. Ik lust best wel wat.
Ik loop de trap af, strijk mijn haar nog even
glad voor de spiegel, ga de kamer in.
Sacha en Ellen zitten al aan tafel.
Wiebe helpt Stientje in de keuken. 'Wat
eten we? Weten jullie 't?' Nee, ze weten
het ook niet.…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ik weet een tuin in de zonneschijn
Waar mooie bloemen en bomen zijn;
Ook witte stenen met gouden schrift
En schone woorden er in gegrift;
Waar blanke beelden staan opgericht
Met klagende ogen in treurgezicht.
Veel vlinders fladdren er heen en weer
Of zitten stil op de bloemen neer.…
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Bestelbon, kwast, schrift... halt, gerinkel van de telefoon;
absentie-briefjes halen. Bij de vogels is de voertaal Frans
en af en toe een fraai gedicht, dat geeft het leven glans.
En de afwas, die ramp-slomp, moet ook nog schoon.
In het bonte magazijn ontvlamt mijn liefde voor Monet.
Bij ieder kind wel is bekend mijn passie voor ballet.…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 tussen de aardse dekens kan ik
rustig stikken, beklemt het geestgebrek
keert zich in het ondeelbare, voltrekt
uit het hermetisch zwart, zonder dat
het in schrift op het lijf is gezet.…
Mensenwoorden
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.508 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Rommelzolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 net of deze niet bestond
totdat de storm onverwachts
de deur ontwrichtte
en ik de rotzooi vond
alle kamers zijn opgeruimd
behalve deze
het was me zeker te ver boven
ik kwam er niet
nu is het tijd
en moet ik eraan geloven
het is goed
de trap erheen is eindeloos lang
toch verzamel ik moed
ik neem vuilniszakken mee
ik zie schriften…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 schim de kleur van de nacht
uit de grond hebben gestolen, een
kluwen touw het gedicht omwindt
zich vergelijkt, zich verdicht en de
tijdelijke dood wordt opgeschort
door drukkende aardse ziel kan ik
rustig stikken, door haar ademnood
verkeer ik in het ondeelbare, voltrokken
uit het hermetisch gesloten niets
zonder dat het op schrift…
In een wolk naar boven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
608 en staarden maar
van op de berg, diep bewogen
dat was toch hun Meester daar
Hij dreef in een wolk naar boven
Hij gaf de aarde nog Zijn zegen
en Zijn gezicht straalde als de zon
Hij wilde in vreugde afscheid nemen
waar Zijn leven als kind ooit begon
Hij was hen op alle wegen voorgegaan
had overal zijn sporen nagelaten
Hij liet de schriften…
Staat er iets zinnigs ? Nee, er staat een tekst .....
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
903 Recensenten zwammen in weelde
tussen de letters van de kunst
Gij, die het alfabet verdeelde
verleende hen daarbij een gunst
liefde voor taal laat letters dansen
snoert soms critici de mond
schrift en pen krijgen nieuwe kansen
zij sluiten een uniek verbond
vermaledijd maar soms ook geliefd
worden commentaren ontvangen
af en toe is een woord…
'L'enfant c'est moi'
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
595 Het stond met z'n schrijfgerei
druk te schrijven in een schrift
de woorden onder de pen
waren die van mij, zoals ik die ken
in de periode die erop volgde
te vaak wat negatief uitgelicht.
Het heeft z'n leven geschreven
vaak in haast en vaak met schroom
en al wat ik mocht beleven
ooit nog te schrijven droom.…
Het was september
gedicht
3.2 met 30 stemmen
12.120 Zij wees de platen aan en zei de namen
schreef witkrijten tekens op het zwart
tekens voor aap en noot en duiven
die kinderen in schriften overschrijven
- zo was het in hun denken niet, zij buigen
zich verwonderd over het papier en zwijgen -
schrijven het woord dat onaantastbaar wordt.
Het is september achter hoge ramen.…
Jij kende mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
793 We correspondeerden over onze
diepste zieleroerselen, terwijl
je wist dat ik met Oost-Indische
inkt mijn gedichten in schriften
schreef, zwarte letters over een
zwartgeworden ziel. Vereenzaamd.
Ik was achttien toen je me zoende,
toen je heilige tong in mijn mond
ronddraaide als een circusact van
paarden in de piste.…
Toen ik gistermiddag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.327 vreugde
- op zondag schoor mijn vader zich vroeger, een wit hemd
ernaast op een stoel, voor de grote spiegel beneden,
zingende, groothandige schelm, een ruige tekst, die mijn moeder
hoofdschuddend om de kinderen deed denken -
in mijn ingewanden, maar even daarna
wroeging omdat dit toch wel verdiende gedicht
te worden en met bezieling op schrift…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 in de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden
van weleer verwaaien in
een milde wind die alleen
de nerven van geleefde
bladzijden leest, ze schuift
het schrift…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
586 Het oude schrift verdringt het slapend land,
in droomgebieden waar de nevels branden;
de denker tast met alcohol in de hand,
en wankelt door hallucinante landen.
Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw,
zij spuugt haar gal op doctrines en wetten;
de dode ernst verandert snel in stille rouw,
geen wijsgeer kan zijn broze logica redden.…
Excursie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
529 Zij staat als stem nu in mijn schrift
klagelijk en rauw haar zang
die ik herkende als een
tijdelijke geestverschijning
van Janis' wederopstanding
als veel te jong gestorven vrouw…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar neuriën zo en passant
eenheid, een moeder-kindgebaar
in mijn herinnering gegrift
voor driekwart in mijn meisjeshart
is het geborgen, stil apart
in onuitwisbaar tijdloos schrift…
hersenschim
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
688 plótseling zie ik een kind staan,
een klein kind staat in de hoek
van de klas, het fluistert wat,
het is maar stil en droomt niet,
het staat maar met z'n handen
op de knieën en de rug gebo-
gen, 't valt helemaal niet mee,
en op de lege tafel ligt nog een
enkel zwart schrift, zachtjes
in de wind te wapperen.-
ik denk er aan terug…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in fijn scherp schrift
- en dit geldt voor vroeger en later -
weinig liefde en wijn, veel water,
soms een racket, een zweep, maar
stellig nimmer een zwaard.…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in fijn scherp schrift
- en dit geldt voor vroeger en later -
weinig liefde en wijn, veel water,
soms een racket, een zweep, maar
stellig nimmer een zwaard.…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Gedempte stemmen die
zij wilde doen weerklinken
uit een gelinieerde schrift
van kristal verpopte vlinder
gedroomde aanzet tot
een nieuw begin in een
aarzelende kus in een zin
de lippen stijf gesloten
verdooft het denken.…
Zonder winstbejag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 mens recht heeft
op een erfdeel in alle
aardse voorzieningen
verzorgd door teams
waar ieder zijn deel
in talent tijd
en inzet geeft
samenleeft met
jeugd jong volwassen
en de oudere mens
een maatschappij die
zich duurzaam bedruipt
in alle organisaties
zonder winstbejag
zou onze aarde
zo toch de hemel
worden die wij
volgens de schriften…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 stil en misschien
donkerste van het donker
kreeg tien gezichten
vóór
zij noemt zich niemand
en houdt iets terug
Circe vertraagt alles
kring rond,zonder brug
Sirenen fluisteren
kennis die sluit tussen
Scylla en Charybdis,
kies verlies als schreeuwend
besluit
zij glimlacht,rafelt
schrijft wat wel blijft
zonder eiland
haar schrift…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 Slechts een herinnering aan vroege minne,
een laatste hoofdstuk uit vervlogen tijden;
een schrift waarin de pen de ziel wou bevrijden,
waar de taal verstomde om de geest te winnen.…
Dat meisje Claire
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.381 die haar genezen mocht en slechts
de pijn kon verdrijven met liedjes
strelen en verzonnen verzen
We zongen samen in een park
onder een paraplu gedoken
deelden koude pasta, voerden
elkaar met vaste hand, vonden
onszelf in de milde regen
In haar agenda is gebleven
onze afspraak en een gedicht
speciaal voor mij geschreven
in schrift…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 Verbond z’n leefgerei met schrift
en griffel op beton, zwarte pagina’s
uit het dagboek waren zoek zoals in
latere decennia die volgden op het
blanco blad tot hertelling verplicht.…
Internationale dag der Moedertalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 millennia in dessa's
Nederzetting, dorpsverband
Waar groepen mensen neergestreken,
Ouders en hun aanverwant
De taal aan borelingen leren
Met maghen in gezinsverband
Tien eeuwen her, nog minder thans
Ontstond er in ons taalgebied
Het oudste Middelnederlands
Van Veldeken en Hadewych
Tradities werden meer geboekstaafd
Stemmen meer op schrift…
GAZA
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.149 strook van Gaza
13-jarige Iman
schoten vanuit wachtpost
daar komen doden van
gevallen schooltas
gevluchte Iman
militair eng gedacht
daar komen doden van
een aanslag vermoed
het vuur geopend
doorzeefd met kogels
de 13-jarige Iman
de ambulance komt
een uur te laat
vindt schrift en boeken
van scholiere Iman
niet goed gezien
geschift…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Echter ik ben te weinig schrift
voor de regels van de tijd,
meer een ansicht met daarop
zo'n beeld van wat te vaak is.
Misschien dat ik mij vergis,
was zijn pak minder woord
dan zondags gewicht.(Beelden
strijken zich glad uit de prop
in mijn kop. Haastig lees ik
voor iets opnieuw verfrommelt. Mikt!)…