406 resultaten.
geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 onstuimige zee
van herinneringen
die heen en weer
beweegt door de snelheid
van onze woordenvloed
soms proeven we
in die grote
kleine geschiedenis
de smaak van gal
als een steile met ijs
bedekte oever opdoemt
en de stroom
haar gedrevenheid verliest
soms vloeit
de smaak van honing
die onze historie
in de zachte vloeiende verf…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig en ruw
echt en open
zonder verf…
Portret van een witte muis
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.688 Het is niet voldoende
een lap linnen van twee bij twee meter
helemaal wit te schilderen
om een lekker tof schilderij te maken
dient men er daarna niet alleen
met dezelfde witte verf
een volkomen witte muis op te schilderen
maar men moet vervolgens die witte muis
met een stuk puimsteen langzaam wegschuren
tot er geen spoor meer van overblijft…
Duivelsei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 ik zag alle
kleuren dansen
letters sjansen
tot zij bij
zinnen kwamen
in het alfabet
met verf gedekt
door penseel en mes
op linnen doek
zonder gouden lijst
konden zij hun
duivelsei niet kwijt
in artisticiteit
bijt water vuur
snijdt geld hout
is ego het leidend
principe ikke eerst
vooral een ander niet
bevruchting heeft…
Een stil gebed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 ik heb mijn
geest geleegd
benauwende
gedachten
verdrongen
naar verder dan
de afgrond waarin
zij ooit begonnen
verf en penselen
klaar gezet even
een stil gebed om
aan de ziel te geven
die ik wil wekken
om haar met liefde
en creatieve kracht
te begiftigen
zacht streelt
pigment het
maagdelijk doek
waar de bloem
in fijn lentegroen…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…
Het schilderij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.322 Verdriet is mijn inspiratie
Tranen de verf
Mijn gedachten het doek
waarop ik mijn gevoelens in landschappen ontwerp
Velden van groen hebben een betekenis
Rozen staan voor liefde en zorgzaamheid
Die soms uit de zon worden gehouden
door hekken die in het veld staan
Seizoenen zijn de tijden
die bepalen wat sterft en blijft
Terwijl de zon…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
Heel binnenkort
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
765 De luchten
weer blauw alsof een schilder een nieuwe tube
verf aanspreekt en zich verwondert over
de helderheid en de breking van het licht.
Heel binnenkort weer dromen van eindeloze avonden
waarop de mysteries ter sprake komen
van liefde, geboorte en dood, van tederheid
en hartstocht, kinderen en toekomst. Heel binnenkort.…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Penselen met verf,
erkenning van z’n streken
laat de schilder koud.
Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Verf schilderij.
Metaal juweel.
Geluid muziek.
Het is een wonder,
wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.
Het is een wonder,
wanneer doen kunst wordt.
Mensen kunstenaars.
Denken gevoel.
Oorlog vrede.
Haat liefde.
Ik jij.…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die kwast een nieuw moraal
we leven in een wereld zonder onschuld
vertel de waarheid een helder verhaal
voel hoe de verf…
Mona Lisa
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
577 Achter de glimlach en haar mooie ogen
Schuilt eeuwenlang al onverwerkt verdriet
Da Vinci bezigde plumbonacriet
Om haar wat sneller op te laten drogen
Er zit dus in haar blik veel gif verborgen
Dat is me schrikken op de vrijdagmorgen!…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 snijd mijn huid
maar weg en
verf mijn haren jong
strak mijn borsten
met siliconen en geen
goud meer voor de kronen
maar implanteer een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Dagen worden langer uit verlangen
waar ook sterven steeds meer nadert
ondanks de lach en het plezier
klanken van Vivaldi
met verf van Vermeer geschilderd.
Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 voortaan laat ik mijn deuren
niet meer kieren, want daar achter
ligt te wachten op een blik van mij
ik hoor het zuchten en kraken
steunen onder het mengen van metaal
met hout en verf die onder haar taak uit bladdert
ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets…
Voel me
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
599 Vang me met jouw woorden
zoek me in het open veld
hoor ik jouw akkoorden
door vogels verder verteld
Vind me in de wolken
die vertellen hoe het was
onderga ik graag jouw schoonheid
in het veel te hoge gras
Verf me op linnen
schrijf me in het zand
begroet ik je met zonnestralen
of druppels van hogerhand
Voel me op jouw lippen
door '…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Mooie, kwetsbare kind,
Dat thuis zo op zijn
Eigen omgeving gesteld is,
Erg gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid van
Papier en verf…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 De boerderij is mijn bestaan, al zit er weinig verf op de deuren.
Ik hoef er niet weg en niemand komt.
Ik werk op het land tot ik met uitgeput en bezweet lijf ga zitten.
Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom, soms fataal
waarvoor ik ben gezwicht,
een kortstondig evenwicht
in cumulerend licht,
waaruit ik adem haal
mijn tijd vloeibaar wordt
zijn streken in verf…
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 hoe schrijf je kreupelhout
boomstammen in het gras
groenmosbegroeide stammen
griezelgrilliggroeiende takken
armen uitgestrekt in wanhoop
hun scherpe schaduwen op je pad
schors als uitgedroogde grond
van houtrot afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad…
Bloedmaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 Het leven ontkomt me,
Is telkens weer verdwenen
Als ik denk er vat
Op te hebben -
Wat over blijft
Is de nacht, met
Zijn sterren
En de bloedrode maan,
Hen houd ik even
In mijn hand
En het voelt alsof
Ik even, heel even maar,
Werkelijk heb bestaan…
Geschilderde Binnenkant
hartenkreet
4.7 met 37 stemmen
1.448 de tijd van mijn onschuld
Ieder nerfje kent zijn verhalen
De meeste te kort om te onthouden
Met een lichte streek mag ik bepalen
Welk nerfje wordt opengehouden
Ik heb de drang om alles vol te kladden
iedere slechte kras vol te laten lopen
Ook over de mooie dingen die we hadden
maar dan is er geen nerf meer open
Dan maar lichtjes de verf…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf fijne gedachten cadeau
En reken af met al mijn verdriet
Ik verf…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.324 Er ligt verf op de vensterbank
waar mijn ellebogen rusten. Op de velden
staat een scary man. Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn.…
Rembrandtcyclus 3: anno1633 liefde voor Saskia van Uylenburgh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Verf op mijn palet
kookt liefde
zodat het linnen
bijna scheurt
van hartstocht
door de hete olie
die straks de vezels brandt
maar eerst mijn liefste
danst je beeld
dat wegdruipt
langs mijn geest
rechtstreeks
naar mijn bonkend hart
dat jij in lust doet smelten
brandende vezels van liefde en leven
brandende liefde als…
Witregels in een beeldtaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Nettie houdt ervan de verf te minimaliseren.
Haar schilderijen wenkten in de Wijer bij de gracht.
In een Spaans gehuchtje dreigt een "Onweer";
grauwheid overvalt verblindend blanco, zonder omkeer.
Zonnevlekken op de vloer; in oker dat verzacht.…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…