Alle inzendingen over vermoeden

649 resultaten.

Sorteren op:

De troon kraakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
De koning wankelt langs de bergkloof Hij grijnst de tanden bloot In de waan van zijn krom geloof In de afgrond lonkt het schroot Doof blijft hij als de troon kraakt Bijziend als lakeien op listen broeden En een kraai, de onheilsbode, waakt Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden Van een kantelend rijk Het kon niet anders dan zo gebeuren…
Wim Veen26 augustus 2004Lees meer >

De vraag die ons drijft

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Proeven; een korte remedie, ruiken; een duister vermoeden. De vragen die ik stelde, zijn gebleven en opnieuw bekeken. Herschikken, verder kom ik niet, meer vragen, zonder antwoorden. Verworpen in niet zijn, verbijsterd laat ik de stilte binnen. Geteisterd door verveling, het geschenk van de tijdsgeest.…
Walther29 oktober 2007Lees meer >

Verdwalen

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 863
Verdwalen in wat niemand kan vermoeden, in 't zien van kinderen die lachen in de zon, die spelen met een hond of gekke hoeden die nog niet weten waartoe alles ooit begon... Verdwalen in herinneringen, dromen, in beelden uit je eigen kindertijd, niet wetend hoe het allemaal kon komen maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
Adeleyd16 juni 2007Lees meer >

groei

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.045
vermoeden hebben dat ergens in jou een wereld schuilt voortdurend in beweging zoekend naar evenwicht daar bestaat de tijd niet zo van zichzelf vervuld als pruimen van goudgeel of van blauwpaars waar de zee telkens weer het zand van het strand kust hartstocht tot schuim slaat dat het water verder draagt onder je het beest voelen bewegen…

ongevraagd

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
geef er één en neem er dan twee de aard dient herdacht de droom verkracht hier zijn geen wezens slechts mensen met zichzelf te koop hier loop ik immers met al mijn vragen zonder antwoorden of herinneringen aan wat ik vermoed te weten ik ben mens meer weet ik niet en minder al evenmin dus blijf ik grijpen in die grote grabbelton…

Getrouwheid

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 740
onder de tomeloze liefde tijdens het langzaam wijken bespeuren ze ongewild de angst voor een laatste maal de daad hoe zuiver toch volbracht het vlieden van hun minnekracht bij het verschijnen van de dag samen met hun gedeelde dromen zomaar weggevlerkt op vleugels die zich niet lieten vermoeden toch nog voor een stuk omwenteling van hun…

ben ik tamelijk vol van je 2

gedicht
2.3 met 79 stemmen aantal keer bekeken 35.372
opluchting toen wij elkaar op zaterdagmiddag in vroom & dreesmann op de parterre met onze respectievelijke verloofdes tegen kwamen omdat wel bleek dat we alle twee niet zo nodig moesten aangezien we nou ja al min of meer voorzien waren dus kon ik je goed bekijken terwijl je tegen me praatte zag ik dat je ogen groen en je lippen vermoedelijk…

Daar waar de reiger.....

hartenkreet
4.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.173
Daar waar de reiger voedsel zocht bij het mooie stille water daar leg ik vaak mijn luisterend oor en bewaar de stilte wel voor later Als ik dan rustig huiswaarts keer en mijn gedachten op een rijtje zet dan kruipt in mij een stil vermoeden dat de reiger daar op mij heeft gelet En rustig kan ik dan gaan slapen leg het moede hoofd op 't kussen…
Moeke17 augustus 2006Lees meer >

Anna Fedorova

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
louter je naam al en de plek waar je spelen zou - den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat ons een bewogen avond te wachten stond vooral jouw jonge, ranke handen die dansend over de toetsen vlogen en de oude Chopin met sprankelende klanken adoreerden, laten zich niet vlug vergeten net als je Russische ziel die zich in onze harten…

MIJN NEEF

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.436
vent iedereen kan dit duidelijk zien Hij doet raar op ieder moment Is hij dan stapelgek misschien Nee hij schijnt normaal te zijn op één gedragsgebied, althans Doch die indruk is maar schijn dat is simpel zijn schijnbalans Altijd vriendelijk is mijn neef en naar je lachen, doet hij ook Dat is wat ik ruiterlijk toegeef Soms echter, vermoed…

HEROPSTANDING

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken Er was geen traan om nog te verpinken. Liefde is heden voor mij een onbestaand woord De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood. Heden toch weer even hartelijk gelachen Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.…
sweetje7 november 2013Lees meer >

Plaza de Toros

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Als een hond in een kegelspel loop ik de zonnige arena in niets vermoedend welk onheil mij te wachten staat groen, zon, licht, bloemen geuren van dauw op het gras dit is niet meer ...…

mus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
achtergrond een ekster schreeuwend klein een kinderstemmetje hongerig de ouders bedelen rond huis en haard zoekend van bessenstruik tot fruitvlieg zamelen zij het maal schichtig naar omhoog blikkend waar zij in het groen verscholen hun weerloos jong weten dat - het snaveltje wijd geopend piept vol verwachting toch weerloos niets vermoedend…

Beeld

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.206
Hardheid glanst Donkerte verzet zich Weerschijn roept zwart op: de maan zoekt een rivier in de zwemmende nacht Het huis is vensterloos De bewoners leven van vergrendeling In de bloemen zijn de kleuren vermengd en gesloten in hun kelken Ook de lippen laten slechts vermoeden wat hen onzegbaar als gemompel toe en talig…

Levensmoed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter angst schuilt levensmoed, zoals zonnen doen vermoeden, die water doen verdampen, die wolken doen verdwijnen. Zon verandert kwaad in goed. Zon weet hoe leven leven moet.…

KRINGLOOPECONOMIE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Een echte oplossing is het vermoedelijk niet…
catrinus2 december 2019Lees meer >

Haast Pasen

snelsonnet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
De Paasbaas van het Knollenland las slecht nieuws in zijn handelskrant: SURPRISE-EITJES ZIJN NIET GOED, DOOR SALMONELLA, WORDT VERMOED. De baas bezwoer zijn langoordieren: ‘Dit gaat ons Haasfeest niet verstieren. Ik heb vlug eitjes bijbesteld in Vederhof te Vrijeveld.…

Eerste liefde

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Wie kon er toen hebben vermoed dat wat zo mooi ontloken was zo lelijk zo verdwijnen. Want, er verschenen kapers op de kust en moeders die zich moeiden. De tederheid verging in lust en steelse tranen schroeiden.…

Straks

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 148
nacht in een vreemd huis De reis is verstild maar in mij heeft niets halt gehouden De vraag of verplaatsen werkelijk begint met het verlaten van een plaats Of het moment dat een gedachte niet langer past binnen de ruimte waarin zij ontstond Niet om een antwoord te vinden maar om verder te reiken dan zij tot nu toe vermoedde…

Legpuzzel

gedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.311
een vogel die we vaag vermoedden klonk uit de lucht een stip die zong was thuis uit onze doos ontsnapt later vouwde al het vee zich samen voor de hekken droomden wij dat na de regen onze namen zouden groeien in het gras leek de puzzel toen we gingen al een beetje opgelost…

Zelfmoord

hartenkreet
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.291
Niemand die wat vermoedde We hadden de buurman gisteren nog gegroet. Maar vandaag was hij niet meer Hij ontnam zich het leven. Zelfmoord, klonk al snel door de straat Niet te geloven hoe snel iets gaat. We wonen op meters van elkaar En toch kennen we niet eens mekaar.…

handen vol herinnering

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.043
je was vertrokken, uit mijn zicht je stem klonk verder weg dan ik vermoedde ik proefde een vakantieland het springen uit de band je kaart kon niets vergoeden ik dacht mijn handen vol herinnering zag je warme lach je witte tanden ik streelde je met pijn liefde die ging bloeden omdat we niet meer samen konden zijn ik zie het harde…
wil melker10 augustus 2003Lees meer >

Stenen Gevangenis

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Slepende voetstappen op het plein doen vermoeidheid vermoeden, soelaas alleen voor de goeden in vergiffenis verworven door pijn. Mannen in zware bruine gewaden leven in stilte en eenvoud, hun boete met offers beladen. Hierbinnen is het leven hard geen zilverstukken noch goud, Gods' liefde spaart geen gard.…
Ditheke7 oktober 2002Lees meer >

val van de duisternis

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 734
fraai staat de zon in lichterlaaie als zij vuur schiet over de duinrand schurend langs helm en slapend zand lijkt ze de aarde te willen verfraaien als messen snijden meeuwen daar waar ik hitte vermoed strepen door een wijdse gloed alsof het wonder even wil geeuwen zij gaat echter stijlvol en tergend traag haar herhalende ondergang tegemoet…

Prelude

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 786
In stralend blauw heb ik gemis gevoeld veel meer nog dan ik ooit vermoedde waar nevelslierten frêle en zacht zich aarzelend kleefden aan wat zon Grasgroen oogde voluit de brede laan nog zoveel malser dan ik ooit kon vatten waar ochtenddauw na vurige nacht me welkom heette aarzelend en fris Aan romig wit heb ik me gulzig gelaafd nog meer…

Meesterwerk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.295
De beker wordt fier omhoog geheven op meer dan één oer-Hollands meesterwerk, daarbij wordt het vermoeden heel sterk dat zelfs Rembrandt van Rijn, zo gedreven, z'n paletten en penselen nooit moe, eveneens voor de wijnroes is bezweken, en vaak diep in de kelk heeft gekeken, maar zoiets, nee, dat geven we nooit toe.…

rí-tá-rí-tá-rí-tá

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.339
het is stil in april niemand weet waar de vogels blijven sommige zijn opgenomen op cd’s video’s te horen uit openstaande ramen van vermoedelijk gestilde medelanders de papegaai van blijdorp die van rí-tá-rí-tá-rí-tá-rí-tá is ook al uitgevogeld naar men zegt verdonkeremaand voor het land van herkomst alleen de spreeuw in lemmer…

Bloemen langs de weg

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Rustig voortbewegend rij ik op de weg niets vermoedend en onwetend. In mijn ooghoek zie ik bloemen langs de weg, waar een leven is gelaten zie je aan de bloemen het verdriet. De vraag of het schuld of onschuld was doet niet zo zeer ter sprake Het gemis is schijnbaar groot soms voor velen soms voor een enkeling.…

Een ufo

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
(voor Herman Brusselmans) Te beseffen dat zijn waaier om verkoeling een ijsparapluutje is wat nog altijd meer is dan Nix en toch vermoed ik dat hij de minst geile bromfiets van heel Gent is, vreemd hoe hij zijn handicappen te kijk zet aan een schandpaal, terwijl hij van nature zo schuw is als een misplaatste kangoeroe, feit is dat men loslopende…

DOOR OMARMING

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Kwijt raak ik het niet vrij kom ik er niet van soms verscheurt het me onttrekken kan ik me niet plaatsen kan ik het evenmin het achtervolgt me dagelijks riep ik het over me af verdiende ik dit gedrag fouten zou ik erkennen nalatigheden worden aangedikt verwijten kan ik niet vermoeden wil ik mij wel verdiepen de waarheid te achterhalen…
Hans Uding26 februari 2010Lees meer >