649 resultaten.
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…
De vraag die ons drijft
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.047 Proeven; een korte remedie,
ruiken; een duister vermoeden.
De vragen die ik stelde,
zijn gebleven en opnieuw bekeken.
Herschikken, verder kom ik niet,
meer vragen, zonder antwoorden.
Verworpen in niet zijn,
verbijsterd laat ik de stilte binnen.
Geteisterd door verveling,
het geschenk van de tijdsgeest.…
Verdwalen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
863 Verdwalen in wat niemand kan vermoeden,
in 't zien van kinderen die lachen in de zon,
die spelen met een hond of gekke hoeden
die nog niet weten waartoe alles ooit begon...
Verdwalen in herinneringen, dromen,
in beelden uit je eigen kindertijd,
niet wetend hoe het allemaal kon komen
maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 geef er één en
neem er dan twee
de aard dient herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton…
Getrouwheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
740 onder de tomeloze liefde
tijdens het langzaam wijken
bespeuren ze ongewild de angst
voor een laatste maal de daad
hoe zuiver toch volbracht
het vlieden van hun minnekracht
bij het verschijnen van de dag
samen met hun gedeelde dromen
zomaar weggevlerkt op vleugels
die zich niet lieten vermoeden
toch nog voor een stuk omwenteling
van hun…
ben ik tamelijk vol van je 2
gedicht
2.3 met 79 stemmen
35.372 opluchting toen wij elkaar
op zaterdagmiddag in
vroom & dreesmann op de parterre
met onze respectievelijke
verloofdes tegen kwamen
omdat wel bleek dat we alle twee
niet zo nodig moesten
aangezien we nou ja
al min of meer voorzien waren
dus kon ik je goed bekijken
terwijl je tegen me
praatte zag ik dat je ogen groen
en je lippen vermoedelijk…
Daar waar de reiger.....
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.173 Daar waar de reiger voedsel zocht
bij het mooie stille water
daar leg ik vaak mijn luisterend oor
en bewaar de stilte wel voor later
Als ik dan rustig huiswaarts keer
en mijn gedachten op een rijtje zet
dan kruipt in mij een stil vermoeden
dat de reiger daar op mij heeft gelet
En rustig kan ik dan gaan slapen
leg het moede hoofd op 't kussen…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
MIJN NEEF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.436 vent
iedereen kan dit duidelijk zien
Hij doet raar op ieder moment
Is hij dan stapelgek misschien
Nee hij schijnt normaal te zijn
op één gedragsgebied, althans
Doch die indruk is maar schijn
dat is simpel zijn schijnbalans
Altijd vriendelijk is mijn neef
en naar je lachen, doet hij ook
Dat is wat ik ruiterlijk toegeef
Soms echter, vermoed…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken
Er was geen traan om nog te verpinken.
Liefde is heden voor mij een onbestaand woord
De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood.
Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd geopend
piept vol verwachting toch
weerloos niets vermoedend…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter angst schuilt levensmoed,
zoals zonnen doen vermoeden,
die water doen verdampen,
die wolken doen verdwijnen.
Zon verandert kwaad in goed.
Zon weet hoe leven leven moet.…
KRINGLOOPECONOMIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Een echte oplossing is
het vermoedelijk niet…
Haast Pasen
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
655 De Paasbaas van het Knollenland
las slecht nieuws in zijn handelskrant:
SURPRISE-EITJES ZIJN NIET GOED,
DOOR SALMONELLA, WORDT VERMOED.
De baas bezwoer zijn langoordieren:
‘Dit gaat ons Haasfeest niet verstieren.
Ik heb vlug eitjes bijbesteld
in Vederhof te Vrijeveld.…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Wie kon er toen hebben vermoed
dat wat zo mooi ontloken was zo lelijk zo verdwijnen.
Want, er verschenen kapers op de kust
en moeders die zich moeiden.
De tederheid verging in lust
en steelse tranen schroeiden.…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu toe vermoedde…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
Zelfmoord
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.291 Niemand die wat vermoedde
We hadden de buurman gisteren nog gegroet.
Maar vandaag was hij niet meer
Hij ontnam zich het leven.
Zelfmoord, klonk al snel door de straat
Niet te geloven hoe snel iets gaat.
We wonen op meters van elkaar
En toch kennen we niet eens mekaar.…
handen vol herinnering
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
2.043 je was vertrokken,
uit mijn zicht je stem klonk
verder weg dan ik vermoedde
ik proefde een vakantieland
het springen uit de band
je kaart kon niets vergoeden
ik dacht mijn handen
vol herinnering zag je
warme lach je witte tanden
ik streelde je met pijn
liefde die ging bloeden omdat
we niet meer samen konden zijn
ik zie het harde…
Stenen Gevangenis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.024 Slepende voetstappen op het plein
doen vermoeidheid vermoeden,
soelaas alleen voor de goeden
in vergiffenis verworven door pijn.
Mannen in zware bruine gewaden
leven in stilte en eenvoud,
hun boete met offers beladen.
Hierbinnen is het leven hard
geen zilverstukken noch goud,
Gods' liefde spaart geen gard.…
val van de duisternis
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 fraai staat de zon in lichterlaaie
als zij vuur schiet over de duinrand
schurend langs helm en slapend zand
lijkt ze de aarde te willen verfraaien
als messen snijden meeuwen
daar waar ik hitte vermoed
strepen door een wijdse gloed
alsof het wonder even wil geeuwen
zij gaat echter stijlvol en tergend traag
haar herhalende ondergang tegemoet…
Prelude
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
786 In stralend blauw heb ik gemis gevoeld
veel meer nog dan ik ooit vermoedde
waar nevelslierten frêle en zacht
zich aarzelend kleefden aan wat zon
Grasgroen oogde voluit de brede laan
nog zoveel malser dan ik ooit kon vatten
waar ochtenddauw na vurige nacht
me welkom heette aarzelend en fris
Aan romig wit heb ik me gulzig gelaafd
nog meer…
Meesterwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.295 De beker wordt fier omhoog geheven
op meer dan één oer-Hollands meesterwerk,
daarbij wordt het vermoeden heel sterk
dat zelfs Rembrandt van Rijn, zo gedreven,
z'n paletten en penselen nooit moe,
eveneens voor de wijnroes is bezweken,
en vaak diep in de kelk heeft gekeken,
maar zoiets, nee, dat geven we nooit toe.…
rí-tá-rí-tá-rí-tá
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.339 het is stil
in april
niemand weet
waar de vogels blijven
sommige zijn opgenomen
op cd’s video’s
te horen uit openstaande ramen
van vermoedelijk
gestilde medelanders
de papegaai van blijdorp
die van rí-tá-rí-tá-rí-tá-rí-tá
is ook al uitgevogeld
naar men zegt
verdonkeremaand
voor het land van herkomst
alleen de spreeuw in lemmer…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 Rustig voortbewegend rij ik op de weg
niets vermoedend en onwetend.
In mijn ooghoek zie ik bloemen langs de weg,
waar een leven is gelaten
zie je aan de bloemen het verdriet.
De vraag of het schuld of onschuld was
doet niet zo zeer ter sprake
Het gemis is schijnbaar groot
soms voor velen
soms voor een enkeling.…
Een ufo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 (voor Herman Brusselmans)
Te beseffen
dat zijn waaier
om verkoeling een ijsparapluutje is
wat nog altijd meer is dan Nix
en toch vermoed ik dat hij
de minst geile bromfiets van heel
Gent is, vreemd hoe hij zijn handicappen
te kijk zet aan een schandpaal,
terwijl hij van nature zo schuw is
als een misplaatste kangoeroe,
feit is dat men loslopende…
DOOR OMARMING
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.018 Kwijt raak ik het niet
vrij kom ik er niet van
soms verscheurt het me
onttrekken kan ik me niet
plaatsen kan ik het evenmin
het achtervolgt me dagelijks
riep ik het over me af
verdiende ik dit gedrag
fouten zou ik erkennen
nalatigheden worden aangedikt
verwijten kan ik niet vermoeden
wil ik mij wel verdiepen
de waarheid te achterhalen…