Alle inzendingen over vertragen

371 resultaten.

Sorteren op:

ondergeschikt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 153
water draagt bij aan het dempen om het levensritme wat te vertragen en legt heden de natuur ons haar wil op zodat we weer weten wij hoe wij ons op het hogere dienen af te stemmen…

Zo waar is de taal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Zo waar is de taal van vertragend verval die onder woorden brengt alles wat gelukkig gemaakt heeft, ook: alle gemiste stiltegebieden die er voordien nog niet waren.…
Wout Joling26 augustus 2026Lees meer >

Met achteruitkijkspiegels

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Terugblikken schept wat begaanbaar was, voorbij ziend aan vertragingen, kleine hindernissen. Soms wachtte ik. Voortgaan en laten passeren, met achteruitkijkspiegels die ik zelf bedacht, vrezend kunstmatige intelligentie. Bewegen vind ik essentie, voor iedereen. Geen stilstand wil ik, wens ik niet om mij heen. Leven moet ontstenen zijn.…

Herfstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
De zon legt warme handen op de schouders van het land, strijkt langs de rood geworden blaadjes, raakt het water aan de kant. Een boom buigt zacht zijn takken, het riet beweegt en komt tot rust. De wereld hoeft nog nergens heen, de dag heeft haar nog niet gekust. Er hangt wat nevel op het water, een dunne sluier, teer en licht. En tussen…

Zinderend samenkomen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.019
versprongen het juiste tijdstip aan met verwachtingen, angst, liefde en ik Piepend komt er beweging in mijn verlangen struikelen gedachten over wisselend rail zuchtend kreunend door een bochtig deel langs zenuwachtig rinkelende overgangen Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid ritmisch vibrerend met de afstand van de stalen voor een vertragen…
oepsie28 april 2003Lees meer >

vrouw aan vrouw

hartenkreet
3.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.468
licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen Mijn genot is hoorbaar, zo is haar zucht Adem aan adem, wij samen vertragen…
ellen7 november 2002Lees meer >

Nu zàl er stilte zijn, mijn leven lang

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Nu zàl er stilte zijn, mijn leven lang; De tijd zal, voorzichtig, zijn vlucht vertragen, Dat niet zijn ijlste suizen mocht verjagen, Wat dwaas ik koos boven haar sprookjeszang: Stilte, als toen moeder dood was weggedragen Met vreemd geschuifel door eind'loze gang, En door het huis mijn halfbewuste drang Rondliep om haar te zoeken, hele dagen…

Waar is de lente

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Soms, heel soms, verbeeld ik me de zomer, ik kan de tijd met mijn lach vertragen en word als een vlinder van bloem tot bloem gedragen. Soms voel ik me zo onzinnig klein in iedereen.…

Als klokken zwijgen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
In deze snelheidscultuur wijst elke klok uur na uur op cijfers van winst en verlies Vicieuze cirkel rond ‘hebzucht als devies’ In ‘t leven onder strenge heerschappij van economische dwingelandij wordt stille tijd ons ontzegd en het meetbare opgelegd We laten ons sturen en jagen ook al willen we onthaasten, of vertragen We vragen om geluk…

Aan de horizon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
In één beeld dans jij als de fee van de nacht in wit gewaad die mijn vertragend beeld verzacht. Een afstand die ons op de rode loper laat schrijden tot de horizon waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen.…

Wat we in ons dragen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Stemmen in de beken vragen mijmeren mee het zijn de wateren die ons wegen naast het zwijgen van de rietkragen, bij nacht en ontij, het broeit op alle dagen, waarin afkomst hun bronnen zijn verzwegen met heldere gong de rust vertragen, bij nacht en ontij, in de delta in het stroomgebied waarin we afdreven, de oorsprong herkennen…
Pama8 december 2018Lees meer >

Zwerfsteen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd aan de energie van weerstand, in gepolijst als oneindige beweging, zonder begin en zonder einde legt zichzelf bloot in de aardse beleving van de moederziel, verheft zichzelf tot een volmaakte norm, waaruit al de kleuren door tijdslagen zijn gebouwd en uit zijn gezichtshoek andere vormen vertragen…
Pama7 oktober 2019Lees meer >

Frans wie?

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 437
Vandaag heeft ons aller Nico Noorman zich verwaardigd - zij het met enige vertraging op de lijn, hetgeen allemaal zeer te begrijpen is en te tolereren en gedogen, het is per slot van rekening allemaal opgeborreld tijdens het schoonste en meest mysterieuze schouwspel dat de zon hem kan bieden, als een middernachtelijk wakend oog - om ons te trakteren…
Maxim17 juni 2022Lees meer >

afpelperiode

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 451
Dit kan niets anders zijn dan een grens een stadsmuur waarbuiten het leven blijft een afpelperiode die ruimte nodig heeft een bittere beet door verzuurde smaakpapillen een proces dat de vertraging juist versnelt een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten een subtiel samenspel van zintuigelijke…
R.E.N.S.13 april 2026Lees meer >

Wat nog achterblijft

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 149
Tussen het ruisen van de lucht boven donkere kruinen vertragen de contouren van de dag tot dunne lijnen, een verdwijnen dat zich voltrekt in mij. Wanneer het licht zich terugtrekt en de horizon in bleke rust oplost, blijft een stille helderheid nog even achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…
CB8 juli 2026Lees meer >

Je suis la danse ! (ik ben de dans !),

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Roept met klem snel buiten te komen vooral niet te vertragen. Haar ogen dragen lenteregens van dromen. Ze hijgt van drama, kent geen geduld, wil dat ik in haar stort, voordat wordt onthuld, wat in haar is verdort. Ik proef, bloed van innig leven, een gehaaste dans.…

Vijf dagen zonder jou..

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 821
de tijd lijkt steeds meer te vertragen. Toch had gisteren nog wat in petto: jij stuurde mij een sms "kado"! Je was goed aangekomen; een zorg minder! Was ik toch ook maar daarginder! Het was gaaf dat je zo snel van je liet horen, voor een tijdje voelde ik mij wat minder verloren.…
Frans27 september 2002Lees meer >

Koppen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
de tafel de wind is opvallend het dondert en weerlicht het spoelt tegen de ramen de ambtenaar krijgt kippenvel de bui drijft over en uiteen de wind is uitgewerkt de koffiekoppen rinkelen de ambtenaar bekijkt een poster (een koppende Van Basten) hij sorteert de paperclips de bestuurders praten met en door elkaar trefwoorden vertraging…

Slapen of waken

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.270
slapen of waken dromen en werkelijkheid vervloeien gedachten vervormen tijd lijkt te vertragen met ogen dicht lijk ik meer te zien beelden verdringen elkaar vragen zonder antwoorden ik schrik allang niet meer van de pratende woorden in mijn hoofd ze zijn er elke nacht weer als hel en verdoemenis uren die blijven duren muren schreeuwen…
Nadine28 november 2005Lees meer >

Het verhaal van de pianist

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.054
De rode draad van het blad, leid me naar het eind, Als maar door spelend, totdat een vertragende tempowisseling het einde seint. Het laatste akkoord en het publiek applaudisseert luid, Mijn werk als pianist zit erop, Het stuk is uit. - maanwolf -…

De springer

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.253
De treinen hebben vertraging, moeder gaat heen zonder laatste groet. Dag naamloze springer het ga je goed!…

Levensloop

hartenkreet
4.3 met 55 stemmen aantal keer bekeken 1.676
Volwassen vrouw in volle kracht rustiger wandelend, vertragend dragen de schaduwen van voorbije tijd in vracht... Oud en mijmerend, de tred verstild in opgedane wijsheden de sluier van levensmysterie opgetild... Tevree herinnering oprakelend vertellend aan luisterend kleinkind.…
Katty6 november 2009Lees meer >

Zonnebruid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Oh, die nieuwe lente, die weer komen gaat, met dartel blad te spelen in een ontloken wind onder het uitdagend groen, gedronken van de dauw van het ruisend blad als murmelende beek, elixer van het morgengeel uit de lissen te stelen, ook als Helios en de maan in hun baan zullen vertragen, meegevoerd op de diepste tonen van Pan’s…
pama27 februari 2012Lees meer >

LEVENSWEG

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.241
blijven staan blijkt onze uitgestippelde levensweg géén routebeschrijving, géén overleg wij zijn het niet, die de reis bepaalden wel, dat we soms veel tol betaalden ontmoetingen waren er altijd veel ze hielden onze verwachtingen in het gareel met niet iedereen kan je lang blijven praten je moet door, je moet verder, ze achter je laten vertragingen…
HANS UDING20 november 2013Lees meer >

De donkere dagen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Er zit in ieder jaar juist tijd genoeg, maar nu zou ik hem toch graag wat vertragen: Het is zo knus die schemer ‘s middags vroeg rond Kerst en Oud en Nieuw, de laatste dagen.…

4 mei 2015 8 uur in de avond!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Geen vertragingen geen aangepast dienstrooster niets uitgevallen geen sneeuw, dooi of blaadjes op de rails Maar in Apeldoorn wel 2 minuten stilstaan om de gevallen oorlogsdoden uit de 20ste en huidige 21ste eeuw Aan het treintafeltje met koffie en koek werk ik aan de wereldpremiere van de muzikale vertolking BOMBARDE over het Bombardement…

transformatie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
binnenkort vertraag ik de tijd en daal neer ver ten zuiden van hier, in afzondering, zogezeid daar spreekt men een andere taal en dirigeert de koebel nog met enige zwier het lied van verlichte stilte en donkere nacht alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal immers in de schreeuwende verlatenheid ontmoet de mens zichzelf ontdoet zich van gelatenheid…

we kunnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
kunnen onze obsessies uitvinken en samen schreiend het bed bevlekken met de lust die in ons nog telkens de evenaar hervindt we kunnen vechten tegen de grote woorden die ons trachten uit elkaar te drijven, ze ontkrachten van hun vrijbrief, maar bovenal kunnen we dit leven bestuiven met plezier en mededogen we kunnen zelfs het sterven vertragen…
elze17 mei 2018Lees meer >

zeuren

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
vertrekken en aankomen op de hun beloofde tijden mag het wel perfect schijnen maar dan verloopt het te glad zal het niet tot geluk leiden waren we het leven snel zat er zijn nu eenmaal herfstbladeren in de winter en pegels van ijs zij maken en breken de spoorwegen elk jaar is het immers weer prijs echt een hobbelvrij leven zonder enig vertragen…
catrinus8 oktober 2020Lees meer >

Ik kan niet sterven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Vroeg ik verbaasd Ik droeg mantel, zeis en zwart Ik ben verhalenverteller sprak zij: Die leven langer Ze sprak met vaste stem Mijn zeis bleef hulploos hangen Want inderdaad men leeft langer Die verhalen vertelt Vertragen de dood die snelt Maar kind wanneer is Het dan jouw tijd Vroeg ik geamuseerd Ze lachte vrolijk en sprak: Over mijn…