361 resultaten.
In Tremelo
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
558 Een zwaluw scheert met een Philipshave over het water,
de specht trimt zijn vlecht en tokt om zijn Braun lader,
een tortel koert boertig om een nieuw scheermes in zijn Gilette,
de wielewaal wielt en waant zich de nieuwe Mondial vedette.…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang;
En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang
De zon nog konden zien. En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang
Toen hij hem van dichtbij zag, plots'ling groot.…
Het Mooiste Toneelstuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 sneeuwklokjes die met hun
onovertroffen klokkenspel
het voorjaar inluiden
krokussen die haar liefdevol
wakker weten te kussen
door hun lippen te ontsluiten
narcissen die zich
van al dat fraais maar wat
graag willen vergewissen
een gretige te vroege zwaluw
uit het verre warme zuiden
allen willen meedoen aan het leven
een ook de…
Geaard
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
760 Och, hoe schoon vlieden de beken
door hei - en weidevelden heen
waar speenkruid, duizendblad en klaver
boterbloem, margriet, papaver
aan ranke oevers dicht bijeen
het welig moskarpet doorbreken
zie hoge zwaluwen elegant
over de windkraag balanceren
torenvalken nauwgezet
prooi bespreken in gebed
en vlinders dartel koketteren
boven het zongedroogde…
Suan Ai Luen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
904 wat we met liefde bedoelen
de juiste afstand is
tot de dingen en personen
aanvallen en verdedigen
samenvalt en dat zowel
links en rechts de beweging wordt geoefend
alsof het een danspaar betreft
op het gladde, harde ijs
de lichtste het verste wordt gegooid
vaak ook de kleinste is
een moment een zwaluw
met een gevorkte staart
wegdraaiend…
jouw zacht gezang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.171 danst blootsvoets
liefdesvlucht
van pauwenoog
verspilt geen toon
om niet te wekken
hondengeblaf
dat ‘t lachen
van glimwormen
niet duldt
in friswarme nacht
bedwelmt jasmijn
die nooit geplant
verwaait waar fantasie
wandelt met wolken
over de horizon
naar diepe waters
verhalen delend
met zeeanemonen
die ze verder geven
aan zwaluwen…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 enkel boomblad
dat neervalt naast de dag
de dag waarin je zei
dat je gelukkig was
en hoe verrukkelijk het zou zijn voor de boom
om zijn trage tijd te tonen, zonder richting
te verliezen
in elke regenbui en zonder twijfel
achter in je hoofd
ik beloof je
niet te schreien, te blijven
zoals ik was, wij waren
bijna één met de zwaluw…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt.
Maar heel ver ben je verwijderd van mijn hart
slechts jouw beeltenis is in mijn brein gegrifd
bewaard als kleinood uit verleden jaren.…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 Ik ken een zwaluw die veren verpandt voor mijn noten
hij laat ze op mijn voeten vallen, ik bewaar ze voor de slaap.
Ik zie een man die hangt een kaarsrechte herinnering
over zijn vrouw, zijn kind de zoom die zij lospeutert.
Het wijst uit de hoek mijn tepels aan.
Ik draai mijn loop.
Ik ben een verschrikkelijk organisme dat uitverkiest.…
zomerse herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
526 klappend in het verleden
kon je je nog met zomer aankleden
de liefde ontsprong met de natuur
bruusk met geweldloos geweld
de weerstand breken in spaanders
knieën mennend naar het bekken
en zo kuste hij haar met de aren in de haren
men spaarde nog openbaring in ’t samen scharen
een sperwer brak de mond van de horizon open
haar gemalen zwaluwen…
Het blozend beest
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.818 Als het zijn tijd is,
vlieg ik krijsend uit met de zwaluwen vanonder
de dakrand. Hoe sterf ik als hij er niet meer is?
---------------------------------------------
uit: 'Hoe je geliefde te herkennen', 2006.…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 in mijn rugzak het betoverende
kind wat mij toelacht, mijn
zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en
worden kromme lijnen recht,
een meet-loos mededogen, vrijbrief
voor nog te beleven jaren
verlost van schaduwen en gevaren
ben ik tot alles weer bereid, want er
bestaat geen verlies van tijd als
ik de onbekommerde zwaluwen…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Ik weet, jij blijft niet deze nacht
want jij weet hoe je vuur moet maken
hoe je op de komst van een vroege vogel wacht
en hoe zwaluwen verre wolken raken.
Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt,
de droge eindeloze steppen oversteekt
hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt
hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 'T is of de vijf telegraafdraden zijn
Een notenbalk; de sleutel - ginds, die berk;
De noten zwaluwen, zwart op 't rode zwerk;
De vlaggetjes hun staarten, lang en fijn.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.059 Als een acrobaat schiet ik door de lucht,
gelijk een zwaluw in zijn zomervlucht.
Als een architect bouw ik mijn nest,
de ingang naar oost en niet naar west.
Vrij zijn als een vogel wil ik zijn,
ook al voel je jezelf nietig en klein.
De vrijheid van één zijn met de natuur,
ook al is het misschien niet van lange duur.…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Och, als de zwaluw henenvlucht
Voor bui en hagelvlagen;
Als zich de meeuw op ’t water wiegt,
Of pijlsnel langs de duinen vliegt,
Wie zal haar lot beklagen?…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.6 met 20 stemmen
14.326 En nu met de zwaluwen, die ze
sinds ze terug zijn nazwemt tot achter de zon
is ze wanneer ze haar klittenvacht buiten hangt en
denkt dat ik niet kijk een vrouw uit dat dorp,
glad als een rots in zee, ze worden niet ouder,
verbazend dunne benen, zware enkels.
-----------------------------------
uit: Tirade nr. 420, 2007.…
De tijd in vrijheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 Alles wat zweeft
tussen goed en slecht
alles wat proeft
tussen nep en echt
alles nooit krom is
en niet recht
optimaal op naar
een eigen verhaal
middelpunt in u eigen universum
een reden om je bij neer te leggen
stil op je rug in het gras
een zwaluw in de lucht
die slaapt en droomt
in zijn vlucht
vlucht weg van alles en iedereen
onder…
Lente
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
713 Spring een gat in de lucht
zweef als de zwaluw pas weergekeerd
gedragen door de lentebries,
in je mond een boeket viooltjes.
En zet een neus
naar de haastige verbaasde mensen
op de witte stoep.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de stem die uit muren klinkt en het hart
laat schitteren als de zwaluw, pijlsnel
langs de eeuwigheden van de dageraad.
Hoe het onzichtbare pad
zich openbaart aan de lichtende ogen
van de sprekende pop, de zinnen zich
herschikken naar het cadans van geluk.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene tuin
waar zwaluwen…
Raadselachtige landloper
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 Dromend over de zwaluw in het winterland
met de Spaanse zon in jouw hart
konden we hoge bergen beklimmen
maar misschien zijn we nu te oud
voor in een tent in de kou
en hou ik je slechts bij me
om te kunnen dromen over bergen
een onherbergzame gedachtegang
in het holst van de nacht gekomen
met de taal die we spraken
konden we verhalen…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 En nu met de zwaluwen, die ze
sinds ze terug zijn nazwemt tot achter de zon
is ze wanneer ze haar klittenvacht buiten hangt en
denkt dat ik niet kijk een vrouw uit dat dorp,
glad als een rots in zee, ze worden niet ouder,
verbazend dunne benen, zware enkels.
--------------------------------
uit: 'Tirade', nr 420, 2007.…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 beste gedicht van de dag
ligt onder zijn bed te dromen
volgt hij de dag aan de rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit in zijn ondergoed
neemt hij de route naar het tover kruid
of slaat hij weer verlegen links af
om melk te halen bij de groenteboer
een zwaluw…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 En ouërwets bolronde dahlia's
Gloeien, mooi evenwijdig met de muur
Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur
Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 de zwaluwen troepen samen voor de aftocht
trekken met hun verleden naar het zuiden
de vunzige lucht is drachtig van bange dagen
onweerswolken nopen ons te wachten
op de stille komst van nieuwe ijstijden
wij die zijn uiteengerukt door het lot
tellen in onze handen de schaarse sterren
en onze voornemens voor de komende week
we schreven brieven…