4358 resultaten.
ANONIEME DODEN
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.218 ------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan iedere werker die via DNA of andere kenmerken de overleden anonieme mens weer een naam
geven!…
Ondanks
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 dat wij af en toe elkaar in de weg lopen
botsen omdat synchroon geen heerser is
het is niet vallen en opstaan maar vertrouwd
elkaar aanvoelen, aanvullen en aanhalen
verwarmen met kussen die niet uit de tijd zijn
kom, laat mij je dragen over de drempel
net als toen, waar wij overheen vielen
lachend in onze armen en jij getoupeerd
dat ik nog…
Voor de Zoete Moeder (nu de mei ten einde loopt)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
570 Gij vrouwe die het Licht mocht dragen,
gegeven hebt Hem huis en tijd;
blijf ons nabij die U nu vragen
om steun en troost, om zekerheid.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Ik kan geen vleugels dragen.…
profanatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 En heb haar gewurgd,
maar niet omdat ze lachte
om de naam die ik schreeuwde
en die geen meisjes dragen in haar land.
Nu zwijgt ze,
net als jij
de oren voor mijn
woord gesloten,
voor altijd.…
Smoor
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
642 Lijdzaam zal ik moeten dragen
wat geschiedt in Eros naam
het juridisch aan te klagen
heeft geen zin, zíj treft geen blaam.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de Kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de Kerst geen groot feest.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Kon met mijn hartbloed ik u 't leven
hergeven, u de zonnige ogen
weer op doen slaan,
of in mijn armen door het duister
der stille dodengangen dragen,
en met u gaan...…
Uit de anonimiteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik wil scherpte
en contrast
in stralend licht
weer trots zijn op dat
wat mijn schaduw is
ben ooit
in vroeger tijden
uit de anonimiteit gekropen
begon mezelf voorbij te lopen
om een ander leven te leiden
maar de perspectieven
vervaagden tot grijze dagen
zo dat ik zonder zon
mijn evenbeeld niet
altijd mee hoefde te dragen
het leven…
Pasvorm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Twee bulten waar voorheen de vouwen zaten;
het dragen waard? dat is maar hoe je ’t ziet.
Mijn vrouw verstopt hem altijd weer voor mij
diep onder in de zak met voddenkleren.
Ik zoek me dan een poosje de kolere,
bij ’t vinden ben ik als een kind zo blij.
Mijn ouwe broek, al is ie nog zo wrak,
ik heb hem lief, want hij zit nooit te strak.…
Wie vertelt mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 zeker wel bij mij
in landen zoals Irak
Iran, Egypte, Syrie,
is iedereen hetro
mannen en vrouwen
die van hun eigen
sexe houden
worden uitgekotst
opgehangen, vermoord
verstoten door familie
mannen vluchten
naar daar waar zij
zichzelf mogen zijn
voor vrouwen onmogelijk
daar zij niet alleen
mogen reizen
zijn zij veroordeeld
tot het dragen…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder toe
de vliet, het riet, de draad
omringen mijn drassige gedachte
wilgen dragen…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe verdriet dat ik draag…
Gouden ei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Voor het vrucht kan dragen wordt het vaak
weggehaald; wordt het omgevormd en opnieuw
in- of uitgeschaald; wordt het voorgekookt
naar zachte of harde culinaire normen;
of gespiegeld dan wel opgeklopt naar
nieuwe vormen.
Wordt het een eisprong of zo'n zaak
van de appel en het eitje? Het lijkt
het dilemma van de kip en het ei.…
Geluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 kan
jij veegt de mist weg, zodat de zon kan stralen
ik moet nu uiteindelijk kunnen weten, wat ik vergat
jij laat het goede overheersen
door jouw liefde, weet ik, wat ik had
jij brengt steeds plannen op mijn weg
de richting, die jij aangeeft, is oprecht
jij als enige kent mijn wensen en mijn vragen
weet nu ook, dat ik iedere last kan dragen…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..…
Naar het Evoluon.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De bezoekers van nu dragen een pak.
Business-events, de hele rataplan.
De organisatie is er glad en strak.
De oude sfeer volledig in de ban.
Daaraan heeft mijn geheugen lak.
Ik heb er nog een suikerlepel van.…
Zorgen dat we kunnen blijven zorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
446 Door bereid te zijn elkanders
lasten te dragen herstelt een
ieder met enige aandoening zonder
te hoge herstelkosten razend vlug.
Want waarom zou in wederzijdse
afhankelijkheid betaalkracht een
dooddoener moeten zijn; voor hen
die de zorg juist zo behoeven;
zodat die zorg ons nimmer onverschillig
mag zijn.…
Tuinfeest voor vaderdag
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
802 voor vaderdag geen geschenken of pakjes
geef hem een open tuinfeest met lekkere hapjes
en kom er vooral in een goede stemming aan
laat met 'n hartelijk woord je liefde verstaan
een echt zomerfeest in een bloemrijke natuur
en met de lange dagen steekt het op geen uur
de kleintjes dragen op 'n bankje hun versjes voor
of zingen hun liedjes, en…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 tussen wolken
Die al druppelend verdwaalden
Tussen ver verlaten volkeren
Tot de wolken zeeën werden
En het water haar gedaante verder voerde
Over zoute milde golven
Die haar waanzin konden voelen
Zij voelde zich omarmd door de wind
Die langzaam golven deed ontwaken
Kwam zij langzaam tot ontwaken
En ze wist: ik ben de golven die mij dragen…
Tijd sonnet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
709 Jaar heeft zijn oude jas weer uitgetrokken
en een splinternieuwe aangedaan
hij heeft er flink voor moeten dokken
doch die oude heeft wel dienstgedaan
afwachten geblazen wat die nieuwe doet
het ziet er allemaal wel lokkend uit
maar het dragen zorgt ook voor tegenspoed
geen mens heeft een flinke olifantenhuid
zijn oude jas zat vol met grote…
Je bent er niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Je bent er niet,
maar ik draag je in me mee.
Je hoort me niet meer,
maar in m’n hoofd vertel ik je alles.
Je ziet me niet meer,
maar in m’n dromen kijk ik je in de ogen.
Je kan me niet meer voelen
en toch raak je me.
Mijn verlangen heeft geen stem meer,
maar het zal blijven verlangen...
M’n handen zijn gebonden,
maar m’n hart niet.…
Onbegrepen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 jij hebt
noten laten lopen
marcheren en dansen
in voorkomende maten
hebt ze de
melodie voluit
laten dragen in
de synthese muziek
jij kende het
spel dat geschreven
staat in balken
met mollen en kruisen
proeft hoe
daarin nog verborgen
emoties huizen tot
op de dag van vandaag
het oeuvre is
gewikt en gewogen
nu breng je eindelijk…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Ondragelijk, maar goed te dragen op de vleugels
van eigenzinnigheid, een koers te volgen zonder
voorspelbaarheid in de uitdagende waarheid
voor de komende tijd, die er nog te delen is.…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Woord heeft geklonken
voor een duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld
in ‘t open veld
met de schone stralen van
de Davids ster omhuld
lof zij de Here onze God
dat de MensenZoon is geboren
om de schuld te dragen…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller…
Sluimert een lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 een lach
in een open gezicht
ik weet dat zij
het licht heeft gezien
in al zijn kleurige en
uitnodigende verlokking
de vragende hand
voor een eerste
ontmoeting in een
warme begroeting
het tasten en raken
van energieën en info
volledig verbonden
niet te doorgronden
er is overgave
omdat de impact
voor een mens alleen
niet te dragen…